ใบหน้ามันตื่นตระหนกจนหวาดหวั่นโลหิตสองสายพุ่งฉีดออกมาราวกับพิรุณแดงฉานโปรยปรายลงพื้นเ้าเมืองมือกุมด้ามกระบี่กระชับแน่นทันทีทีจู่โจมออกด้วยความเร็วอันน่าตะลึงก็ยังไม่หยุดลงเบี่ยงร่างออกแรงไปทางขวาประมาณสี่ก้าวก็ค้อมร่างกายลงต่ำเล็กน้อยปลายกระบี่กระชับอยู่แนวเอวก็ตวัดฟันออกอย่างรวดเร็วราวกับเบาหวิวปานกิ่งไม้ประกายแสงสีเหลืองวูบวาบออกสามสายผสานระหว่างรัศมีพลังอันกล้าแข็งก่อเป็สภาวะอันไร้เทียมทานจู่โจมใส่จอมโฉดจอมเสแสร้งอย่างรวดเร็วโดยแทบมิได้กะพริบตา
เพียงพริบตาเดียวที่คมกระบี่แฉลบผ่านก็บังเกิดเสียงดังสะท้านแก้วหูหนึ่งครามองเห็นร่างอันยืนหลังค่อมงองุ้มใช้ไม้เท้าเหล็กผงะออกไปเล็กน้อยเพียงแต่สภาวะกระบี่นี้หนักหน่วงและรวดเร็วปานสายฟ้าแลบมิอาจหลบหลีกได้ทั้งหมดทำให้ประกายคมกระบี่ฟาดฟันใส่ต้นสองขาอย่างรวดเร็วคมกระบี่เฉือนต้นขาทั้งสองข้างของมันจนเนื้อเปิดเห็นมันขาวและเนื้อแดงโลหิตหลั่งไหลราวน้ำพุเพราะคมกระบี่หนึ่งสายตวัดโดนเส้นเืใหญ่ตรงต้นขาอันห่อเหี่ยวหนังย่นของมัน
สองร่างเงาพลิ้วไสวราวผ้าแพรกรรโชกสายลมดั่งเศษกระดาษลอยละลิ่วตามกระแสแห่งสายลมรวดเร็วจนมองตามแทบไม่ทัน
เสียงพรึ่บพรึ่บดังขึ้นอย่างแ่เบาร่างของมันทั้งสองก็หายวับพลิ้วไสวขึ้นบนอากาศตีลังกาตลบลงด้านหลังห่างออกไปราวสี่เมตรหยดโลหิตพร่างพรมลงพรมทางเดินเื้ัมันยืนไว้ด้วยโจรโฉดหลายสิบคนใบหน้าและแววตาของพวกมันล้วนหวาดกลัวอย่างสุดแสนจะเปรียบปานเริ่มแรกเดิมทีจอมชั่วสามโฉดเปรียบเสมือนเทพเ้าอันไร้เทียมทานสำหรับพวกมันเทิดทูนในความแข็งแกร่งของทั้งสามอย่างสุดแสน
ตลอดเวลาที่เข่นฆ่าผู้คนคนทั้งสามแทบจะไม่เคยพ่ายแพ้ยามนี้กลับโดนฟันกระบี่ใส่ในเสี้ยววินาทีโดยมิได้ตั้งตัวทำให้จิตใจและความคิดบังเกิดระลอกคลื่นสั่นคลอนความเชื่อมั่นนั้นอย่างหนักหน่วงยามนี้จิตใจไม่มั่นคงหวาดกลัวต่อศัตรูอย่างสุดจะเปรียบปานเ้าเมืองยืนโดดเด่นหนึ่งมืออันทรงพลังกุมด้ามกระบี่อันสวยงามแต่น่าสะพรึงกลัวอย่างแแ่แววตาเปล่งประกายนุ่มนวลแต่กล้าแข็งปานว่าอ่อนนอกแข็งใน
ร่างทั้งสองพลิ้วไสวแ่เบาราวผ้าแพรทันทีที่หลบหลีกได้เ้าเมืองอันสีหน้าเ็าก็แค่นเสียงเฮอะหนึ่งคราร่างอันทรงพลังก็โถมสู่เบื้องหน้าขยับเท้าหนึ่งก้าวจากนั้นก็วาดวงกระบี่สองวงกลางอากาศร่ายรำเพลงกระบี่จากนั้นเสือกแทงใส่ราวพายุสภาวะอันดูผิวเผินเหมือนจะแ่เบาแต่แท้จริงกลับซ่อนคมไว้นี้กล้าแกร่งอย่างสุดแสนครั้นเห็นกระบวนเพลงกระบี่จู่โจมเชื่องช้าแววตาของจอมชั่วสองโฉดพลันแววเย้ยหยันแค่นเสียงหัวเราะเ็าร่างกายก็พลิ้วไปข้างหน้าพร้อมกัน
ฉับพลันเป็จอมโฉดจอมเสแสร้งรวดเร็วกว่าขยับมือขยายเท้าหนึ่งคราก็ปาดตวัดไม้เท้าเหล็กออกบังเกิดเสียงดังกึกก้องเคร้งคร้างสะท้านแก้วหูแววตามันเย้ยหยันปานเป็ผู้ชนะยามนั้นจอมเลวทรามก็ะโปราดลงมาหมุนควงกระบองราวกับคมดาบจากนั้นก็โถมร่างตวัดซ้ายขวาทีเดียวสี่ระลอกกระบองฟาดผ่าราวฝ่ามืออันว่องไวทันใดนั้นแววตาอันเย้ยหยันดูแคลนพลันแข็งค้างจนสีหน้าแปรเปลี่ยน
สภาวะกระบี่จู่ๆ ก็หักเหออกแปรเปลี่ยนแปลงอย่างฉับไวเห็นเ้าเมืองสีหน้าเ็าจนน่ากลัวประกายกระบี่ก็ฟาดฟันออกแนวนอนตวัดไปขวาจากนั้นก็หมุนตัวกลับหลังพลันหมุนควงปลายกระบี่ตวัดฟาดฟันออกเป็คมกระบี่วงล้อสามระลอกปะทะกับกระบองคู่และไม้เท้าเหล็กด้วยอานุภาพหนักหน่วงรุนแรงจนบังเกิดเสียงเคร้งสะท้านแก้วหูพลังเย็นเยียบประกายในอากาศกระแทกร่างมันทั้งสองจนถลาถอยไปหลายก้าวเืลมพลันปั่นป่วนกระอักเืออกมาคำโตแววตาตอนนี้ของพวกมันหวาดหวั่นขึ้นทันใด
ทันทีที่เท้าของจอมชั่วสองโฉดแตะพื้นฉับพลันก็รู้สึกถึงระลอกแรงลมโชยพัดพลิ้วกระทบกระเทือนเรือนร่างจนชายเสื้อต้องพลิ้วไสวกระพัดกระพือขึ้นในใจตื่นตระหนกร่ำร้องว่า" ไม่ดีแน่" ััอันตรายพลันสั่นสะท้านอันฝีมือรวดเร็วปานสายฟ้าของเ้าเมืองนี้น่าสะพรึงกลัวฉับพลันจะถลันกายหลบเลี่ยงไปตามสัญชาตญาณเพียงแต่เ้าเมืองผู้นี้ยามกุมกระบี่เล่มนี้กลับเผยรัศมีกล้าแกร่งะเิออกด้วยสภาวะอันไร้เทียมทานรวดเร็วประดุจสายฟ้าลงมือหนักหน่วงและกล้าแข็งจนน่าตื่นตาตื่นใจ
เพียงพริบตาร่างอันสวมใส่ด้วยเกราะทองก็มายืนอยู่เบื้องหน้าของจอมชั่วสองโฉดราวภูตพรายิญญาร้ายเห็นกระบี่สีเหลืองนั้นเปล่งแสงแวววาวกระทั่งได้ยินแว่วเสียงแปลกๆ ราวกับมันกำลังกู่ร้องเห็นด้ามกระบี่อันสลักเป็หัวสัตว์ชนิดหนึ่งั์ตาเปล่งแสงคล้ายกระหายเืแสงกระบี่กะพริบขึ้นแวบหนึ่งดั่งประกายไฟเ้าเมืองพลันะโปราดขึ้นปลายมือกระชับตวัดฟาดฟันออกด้วยท่วงท่ากระบี่พลิกพลิ้วราวระลอกคลื่น
เมื่อร่ายรำออกกระบี่พลันหักโหมใส่สามสี่เพลงกระบวนภายในระยะเวลาไม่กี่วินาทีแม้แต่จอมชั่วสองโฉดยังมองเห็นเพียงภาพอันเลือนรางแม้แต่สภาวะที่จู่โจมยังจับจ้องมองไม่ทันแสงประกายถูกฟาดออกจากหนึ่งเพิ่มเป็สองจากสองเพิ่มเป็สี่อย่างไม่หยุดยั้งเสียงแหลมคมแหวกอากาศดังเสียดแก้วหูสภาวะกระบี่อันถาโถมรุนแรงนั้นหนักหน่วงเกินทนทานเปี่ยมพลานุภาพอันหนักแน่นสยบขวัญผู้คนที่พบเห็นให้สูญเสียจิตต่อสู้โดยพลันจอมเลวทรามและจอมโฉดจอมเสแสร้งเท้าพึ่งบรรลุถึงพื้นยังมิทันตั้งตัวคมกระบี่ดั่งหมอกควันและสายฟ้าก็ถาโถมโหมกระหน่ำใส่อีกครา
ยามนั้นรู้สึกเย็นวาบทั่วเรือนร่างบิดเกร็งภายใต้แรงกดดันของการโจมตีนี้สยบจิตผู้คนได้จริงๆ ก่อนหน้าถูกแรงกระแทกใส่เืลมพลันพลุ่งพล่านทำให้พวกมันต้องลอบโคจรให้กลับคืนเป็ปกติสภาวะกระบี่นี้ราวกับหลอมรวมกับกระบี่เป็หนึ่งเดียวกันดั่งกระบี่เป็อวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายไปแล้วยามนี้ลอบตื่นตระหนกในใจอย่างสุดแสนผู้ใดล้วนไม่คาดคิดเ้าเมืองเล็กๆ อันหลบลี้ซ่อนกายจากยุทธภพแห่งนี้จะมีพลังฝึกปรือเพลงกระบี่ได้ลึกล้ำขนาดนี้มาตรแม้นว่าในยุทธจักรเองยังน้อยนิดจะพบพานยอดมือกระบี่เช่นนี้
จอมโฉดจอมเสแสร้งพลันแปรเปลี่ยนเป็รวดเร็วฟาดไม้เท้าเหล็กออกต้านทานคมกระบี่บังเกิดเสียงตึงตังดังระนาวสะท้านหูเพียงแต่มันต้องตกตะลึงอีกคราเมื่อไม้เท้าเหล็กปัดป้องคมกระบี่ประกายแสงกระบี่ที่ปลดปล่อยจู่โจมออกดั่งระลอกคลื่นนั้นพลันปรับเปลี่ยนทิศทางอย่างฉับพลันรวดเร็วจนแทบมองไม่ทันใน่เสี้ยววินาทีนั้นเองคมกระบี่ก็เป็ระลอกคลื่นดั่งพายุแหลมคมกรีดเฉือนใส่อย่างบ้าคลั่งถึงแม้มันจะตวัดหรือทิ่มแทงร่ายเพลงไม้เท้าออกปัดป้องก็มิอาจหยุดยั้งรัศมีพลังที่จู่โจมใส่นี้ได้เลยมันรู้สึกเย็นะเืปานตกสู่หลุมน้ำแข็งแห่งขั้วโลกใต้
แรงลมระลอกใหญ่พัดใส่โดยมีจอมชั่วสองโฉดอยู่ตรงกลางสีหน้าพวกมันทั้งคู่พลันซีดเซียวดวงตาประกายหวาดหวั่นขึ้นจอมโฉดจอมเสแสร้งตวัดฟันและปัดป้องออกด้วยไม้เท้าเหล็กรวดเร็วราวโบกผ้าแพรเสียงสะท้านเคร้งคร้างดังเกรียวกราวเย็นะเืจับใจทว่ารัศมีกระบี่นี้รุนแรงมิอาจต้านทานได้หมดต้องทนรับคมกระบี่แทบจะทุกๆ สามวินาทีด้านจอมเลวทรามทันทีที่ระลอกกระบี่โหมใส่จิตใจมันพลันระส่ำระสาย
รีบโบกมือวูบหนึ่งกระชากกระบองคู่ยาวหนึ่งเมตรออกมากุมสองมือกระบองนี้มีสีทองแดงไม่แวววาวมันทึบจนแทบเรียกได้ว่าทะมึนแต่มีความพิเศษตรงที่การโจมตีหนักหน่วงรุนแรงยามออกแรงพร้อมลมปราณที่มันฝึกปรือมาสามารถเฉือนเนื้อหนังมังสาราวกับปลายมีดแหลมคมเช่นกันแรกเริ่มเดิมทีมองไม่เห็นประกายของอาวุธชิ้นนี้ยามนี้พอกระทบกับแสงแวบวับของรัศมีพลังพลันเห็นกระบองนี้สะท้อนแสงวูบวาบมีความพิเศษขึ้นบ้างเล็กน้อย
แต่ถึงอย่างไรก็มิอาจทัดทานกับกระบี่ของเ้าเมืองได้เลยทันทีที่ปัดป้องด้วยกระบองทองแดงพายุคมกระบี่ที่เต็มไปด้วยประกายวูบวาบรุนแรงดั่งเปลวเพลิงที่ลุกฮือโหมกระแทกรุมเร้าใส่
มันหมุนควงสะบัดมือตวัดกระบองออกหมุนวนทั่วทุกทิศทางแต่คมกระบี่นี้ไร้ทิศทางการจู่โจมเพียงแต่เป็พายุกระบี่อันบ้าคลั่งมิอาจปัดป้องเกราะกันไว้ได้ประหนึ่งเป็ประกายสายฟ้ารวดเร็วฉับไวจนมิอาจมองเห็นเสียงเคร้งคร้างพร้อมเสียงฉึบฉับของเนื้อที่ถูกฟาดฟันดังเกรียวกราวต่อเนื่องหยาดโลหิตจำนวนมากพร้อมเศษเนื้อหนังมังสากระจัดกระจายเต็มอากาศ
ผ่านไปราวสิบวินาทีสภาวะพายุกระบี่พลันกระจายหายไปร่างของมันทั้งสองก็สะบักสะบอมเสื้อผ้าขาดวิ่นยับเยินเส้นผมยุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิงโลหิตพรั่งพรูจากาแเล็กๆ แต่จำนวนมากมายจนแดงฉานเห็นใบหน้าอันหยิ่งผยองยามนี้กลับสั่นกระตุกหวาดกลัวสีหน้าซีดเผือดเพียงแต่ถูกโลหิตชโลมจนมองไม่เห็นเท่านั้นยามนี้มันเหนื่อยล้าอย่างแท้จริงตอนแรกเพียงครุ่นคิดหาเป้าหมายอันอ่อนแอจู่โจมกลับไม่นึกว่าจะเตะถูกแผ่นเหล็กเข้าให้เช่นนี้
ได้ยินเสียงมันหายใจหอบอย่างหนักหน่วงมองเ้าเมืองที่สวมใส่เกราะทองระยิบระยับด้วยแววตาอันหวาดกลัวเ้าเมืองแค่นเสียงหัวเราะอย่างเ็ากล่าวเสียงดังลั่นว่า" เฮอะตัวบัดซบมีฝีมือเพียงแค่นี้ยังบังอาจกล้ามาบุกรุกหมู่ตึกของข้าหากมิใช่ว่าข้ากระทำธุระสำคัญมิอาจออกจากหมู่ตึกได้พวกเ้าแม้แต่คนผู้เดียวก็หาได้สังหารไม่! "
เสียงนั้นอัดแน่นไปด้วยความโกรธแค้นเกรี้ยวกราดแต่อีกทางหนึ่งก็สมเพชเยาะเย้ยในตนเองแม้นตนจะมีฝีมืออันสูงล้ำแต่ยามมีศัตรูบุกรุกเข่นฆ่ากลับติดธุระอยู่ในหมู่ตึกมิสามารถออกจากห้องไปช่วยเหลือทำให้ผู้คนหลายร้อยจวนจะหลักพันต้องถูกทรมานตายอย่างเ็ปสีหน้ามันถมึงทึงทันทีที่นึกถึงเสียงกรีดร้องโหยหวนของคนในเมืองฉับพลันประกายในดวงตาก็ยิ่งดุร้ายกระหายเื
เห็นเ้าเมืองก้าวเท้ามาอย่างเชื่องช้าเสียงรองเท้ากระทบพื้นนั้นราวกับดังกึกก้องประหนึ่งเสียงเคียวยมทูตมาคร่าชีวิตของพวกมันสองคน เ้าเมืองสาวเท้าก้าวสามก้าวก็ตวาดก้องสะบัดกระบี่วูบหนึ่งออกจากนั้นพลันตวัดกลับฟาดฟันกระบี่สี่ครั้งติดกลางอากาศห่างไกลจากเหล่าโจรโฉดและจอมชั่วสองโฉดประมาณสองเมตรสภาวะกระบี่แปรเปลี่ยนเป็นุ่มนวลแต่หนาแน่นราวปุยเมฆ
เมื่อถาโถมใส่ก็ฟาดฟันเป็คมกระบี่หลายสายะเิออกกระจายเป็หลายร้อยสายฟันและเชือดเฉือนตามร่างกายของโจรโฉดทั้งหมดและจอมชั่วสองโฉดอย่างโเี้เสียงโหยหวนอันเป็ที่ชื่นชอบของพวกมันทั้งหลายดังระงมแหลมเล็กโลหิตมากมายสาดกระเด็นและพวยพุ่งเพราะแรงลมระลอกโถมใส่ชิ้นเนื้อมากมายราวกับสับสุกรนับร้อยก็กระจัดกระจายออกตามกระแสแรงลมย้อมพื้นและพรมทางเดินจนแดงฉานเป็แอ่งเืเนื้อหนังมังสากองใหญ่
เสียงกรีดร้องสะท้านแก้วหูแหลมเล็กผ่านไปหลายสิบวินาทีคมกระบี่อันบ้าคลั่งนั้นสุดแสนจะโเี้เชือดเฉือนพวกโจรโฉดจนเนื้อหลุดไปเจ็ดส่วนทั้งร่างกายเหลือแต่กระดูกอันขาวโพลนบนพื้นบนทั้งดวงตาและอวัยวะภายในพร่างพรมเกลื่อนกล่นเนื้อหนังมังสาจำนวนมากกองสุมกับโลหิตจนเป็ูเากองใหญ่โจรโฉดอันเข่นฆ่าทรมาทรกรรมผู้คนมามากมายนั้นถูกกรรมตามสนองตกตายในสภาพที่เลวร้ายและทุกข์ทรมานอย่างที่สุดเท่าที่มนุษย์จะรับได้
3K
