ประตูเส้นทางโบราณ

บทที่ 53 หลอกลวง (2)

   “ฉันฟังไม่เข้าใจ เจ้าต้องใจเย็นๆและบอกมาว่าเจ้าไปเจอสิ่งใดทำไมถึงมีสภาพแบบนี้” นิวลินกล่าวขึ้น จากท่าทางของชายผมฟ้าแล้วเขาน่าจะเจอปัญหาใหญ่มา ในฐานะที่ตัวมันเป็นพวกระดับสูงในกลุ่มโจรภูเขาวายุศักดิ์สิทธิ์แล้วนิวลินอยากรู้จริงๆว่าอะไรที่ทำให้คนของกลุ่มโจรมันถึงเป็นแบบนี้

   “ฉัน…ฉัน...ฉันผิดเอง ฉันมันไม่ดีเอง อ๊ากกกกก” ชายผมฟ้ายังเป็นเหมือนเดิม เขากล่าวเบาๆโทษตนเอง กรีดร้องออกมาด้วยนํ้าเสียงเจ็บปสดปนความเศร้า ท่าทางของเขาราวกับว่าไม่ได้ยินและไม่สนใจสิ่งที่นิวลินพูด

   “แกไม่ได้ยินรึไง ท่านนิวลินกำลังพูดกับแกอยู่นะ แกอยากตายใช่มั้ยถึงได้กล้าทำแบบนี้!” ลูกน้องของนิวลินคนหนึ่งรู้สึกไม่พอใจ มันเตรียมจะสั่งสอนชายผมฟ้าทว่าก็ถูกนิวลินห้ามเอาใว้ก่อน

   “เจ้าใจเย็นๆก่อน เจ้ารู้จักฉันมั้ย? ฉันคือคนระดับสูงในกลุ่มโจรภูเขาศักดิ์สิทธิ์ การที่เจ้าเป็นแบบนี้เจ้าคงจะเจอกับปัญหาใหญ่มากๆมา เจ้าช่วยบอกได้มั้ยว่าไปเจอกับอะไรมา?” นิวลินกล่าวถาม แม้มันจะหงุดหงิดกับท่าทางของชายผมฟ้าแต่มันก็ไม่ได้ลงมือทำร้ายเขา ทำร้ายไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร

   ชายผมฟ้าเงยหน้ามองเข้าไปในดวงตาคู่ของนิวลิน เขานิ่งค้างอยู่หลายนาทีก่อนเปิดปากขึ้นถามด้วยความตื่นเต้น “ท่าน! ท่านคือท่านนิวลินใช่มั้ย? ผมรู้จักท่าน! ได้โปรดท่านนิวลินช่วยแก้แค้นให้กับเพื่อนของผมด้วยเถอะครับ!”

   “เจ้ารู้จักฉันสินะ เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนของเจ้า? แล้วทำไมฉันต้องไปแก้แค้นให้พวกมันล่ะ?” นิวลินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ดูเหมือนชายผมฟ้าจะรู้จักมัน ชื่อเสียงของมันถือว่าไม่ใช่น้อยๆเลย เรื่องที่นิวลินลืมคิดไปก็คือแม้ชื่อเสียงมันจะมีมากมายโด่งดังไปทั่วกลุ่มโจรภูเขาวายุศักดิ์สิทธิ์แต่มีน้อยคนนักที่จะรู้ว่ามันมีหน้าตาเป็นอย่างไร มีแค่พวกระดับสูงกับลูกน้องของมันบางคนเท่านั้นที่รู้ มันลืมคิดไปว่าชายผมฟ้ารู้หน้าตามันได้อย่างไรทั้งๆที่เขาไม่ใช่คนระดับสูงในกลุ่มโจรหรือลูกน้องของมัน

   ชายผมฟ้าก็ดูเหมือนลืมคิดเรื่องนี้ไปเช่นกัน หากนิวลินฉุกคิดขึ้นได้แล้วถามเขาชายผมฟ้าจะต้องตอบลำบากอย่างแน่นอน เผลอๆอาจโดนสงสัยอีกด้วย โชคดีมากที่นิวลินไม่ได้ฉุกคิดเรื่องนี้

   ชายผมฟ้าพยายามทำจิตใจให้สงบ เขาใช้เวลาเรียบเรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลายวินาทีจากนั้นก็กล่าวว่า “ผมกับเพื่อนๆกำลังเดินอยู่ พูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องหัวหน้าที่ฆ่านักรบศักดิ์สิทธิ์ได้ เวลานั้นพวกเราก็สัมผัสได้ถึงมนุษย์คนหนึ่ง พวกเราต้องการจับเธอเพื่อปล้นสิ่งของมีค่าและข่มขืนเธอ แต่จังหวะที่พวกผมกำลังจะจับเธอสำเร็จ ผู้ชายคนหนึ่งก็ได้ปรากฏตัวขึ้น มันมีผมสีดำและตาสีดำ มันแข็งแกร่งมากจนพวกเราสามคนซึ่งเป็นครึ่งก้าวยังสู้ไม่ได้ พวกเราถูกจับก่อนที่มันจะถามคำถามพวกผม เพราะพวกผมไม่ตอบมันจึงฆ่าพวกเราโดยไม่มีความลังเลทั้งๆที่มันรู้ว่าผมมาจากกลุ่มโจรภูเขาวายุศักดิ์สิทธิ์ สุดท้ายมันก็ปล่อยตัวผมมาในสภาพแบบนี้เพื่อเยาะเย้ยกลุ่มโจรของพวกเรา มันยังบอกอีกว่ากลุ่มโจรของพวกเราน่ะกากยิ่งกว่ามดอีก” นํ้าเสียงที่ชายผมฟ้าใช้กล่าวเต็มไปด้วยความแค้น

   นิวลินรับฟังอย่างเงียบๆ ในตอนท้ายเรื่องคิ้วของมันพลันขมวดแน่น ตัวมันไม่สามารถยอมรับการกระทำของชายผมดำได้ การเยาะเย้ยกลุ่มโจรวายุศักดิ์สิทธิ์เท่ากับเยาะเย้ยโจรภูเขาหลายร้อยคนรวมตัวมันด้วย นิวลินในฐานะคนระดับสูงแล้วจำเป็นต้องจัดการเรื่องนี้ นิวลินวางแผนใว้ในใจ มันถามชายผมฟ้าเกี่ยวกับข้อมูลชายผมดำหลายอย่าง ชายผมฟ้าไม่ได้ปฏิเสธให้คำตอบ อย่างไรมันก็ต้องการแก้แค้นชายผมดำผู้สังหารเพื่อนมันไปอยู่แล้ว ชายผมฟ้าเริ่มบอกข้อมูลที่เขารู้เกี่ยวกับชายผมดำให้นิวลินฟัง

   หลังจากฟังข้อมูลที่ชายผมฟ้ากล่าว นิวลินพลันจริงจัง ความสามารถของอีกฝ่าย(ชายผมดำ)แข็งแกร่งมาก บางทีอีกฝ่ายอาจมีความแข็งแกร่งเท่ามันเลยก็ได้ นิวลินเชื่อข้อมูลซึ่งได้รับมาร้อยเปอร์เซ็นต์ มันไม่เชื่อว่าชายผมฟ้าจะหลอกมัน มีอยู่หลายเหตุผล เหตุผลหลักๆก็คือชายผมฟ้ารู้จักมัน คนที่รู้จักนิวลินจะรู้ว่ามันไม่ชอบคนโกหกขนาดไหน นิวลินมักลงโทษคนที่โกหกมันด้วยวิธีการอันโหดร้ายป่าเถือน ชายผมฟ้าที่เป็นแค่ครึ่งก้าวไม่มีทางโกหกแน่ เพราะถ้าโกหกชายผมฟ้าจะได้รับบทลงโทษที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตายเสียอีก

   ‘ฉันควรส่งคนไปตรวจสอบดูหลังกลับไปที่ค่าย’ นิวลินคิดในใจ แม้จะได้ข้อมูลจากชายผมฟ้าแล้วแต่นิวลินก็คิดว่าข้อมูลที่ได้รับมานั้นน้อยเกินไป มันจึงคิดส่งคนไปสืบชายผมดำเพื่อเอาข้อมูลมาเพิ่ม ศัตรูที่แข็งแกร่งแบบนั้นอาจเป็นภัยต่อกลุ่มโจรภูเขาวายุศักดิ์สิทธิ์ได้

   นิวลินถามชายผมฟ้าว่า “เจ้ารู้จักชื่อของมันรึเปล่า?”

     “รู้ครับ” ชายผมฟ้าพยักหน้า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น อีกไม่นานเขาก็จะได้แก้แค้นให้กับเพื่อนแล้ว ไม่รอช้าชายผมฟ้ารีบบอกชื่อชายผมดำให้นิวลินรับรู้ “มันมีชื่อสายฝนครับ เจ้านั่นน่ะมันแม่งโคตรเลว มันบอกว่าจะตัดหัวของท่านอาร์ครีเรอร์ไปขายที่ตลาดในเมือง”

   “แม่งเอ้ย!” หลังได้ยินคำกล่าวชายผมฟ้า นิวลินก็โกรธขึ้นมาอย่างกะทันหัน พลังของนักรบแห่งท้องทะเลถูกปลดปล่อยออกจากตัวมัน คาดว่าหากสายฝนอยู่ตรงนี้นิวลินจะฆ่าเขาโดยไม่ลังเลอย่างแน่นอน อาร์ครีเวอร์คือคนที่ช่วยมันใว้ในตอนที่มันสิ้นหวัง อาร์ครีเวอร์คือคนที่ทำให้มันแข็งแกร่งขนาดนี้ นิวลินจะไม่โกรธได้อย่างไรเมื่อมีคนบอกว่าจะตัดหัวอาร์ครีเวอร์?

   ผ่านไปหลายนาทีความโกรธค่อยๆหายไป อารมณ์ของนิวลินกลับมาสงบนิ่ง สายตานิวลินเปลี่ยนเป็นเย็นชา มันสัญญาในใจว่าตราบใดที่มันเจอสายฝนมันจะต้องสังหารเขาให้ได้ไม่ว่าจะแลกด้วยอะไรก็ตาม นิวลินกล่าวกับชายผมฟ้าว่าตัวมันจะแก้แค้นให้เอง หลังจากกล่าวเสร็จมันก็ถามต่ออีกว่าจะกลับไปที่รวมตัวกลุ่มโจรพร้อมกันรึไม่ ชายผมฟ้าครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนตอบตกลง

///

   เป็นเวลาเย็น สายฝนนั่งพิงต้นไม้ เขามองไปยังกองไฟซึ่งอยู่ไม่ไกลจากต้นไม้ที่เขาพิงอยู่มากนัก รอบๆกองไฟมีคนอยู่สี่คน ทั้งสี่เป็นโจรภูเขา พวกมันคือลูกน้องนิวลินนั่นเอง! ระยะทางไม่ไกลจากกองไฟมีชายคนหนึ่งกำลังนั่งพิงต้นไม้เช่นเดียวกับสายฝน เปลือกตาทั้งสองข้างปิดสนิท ชายคนนี้เหมือนกำลังหลับอยู่ แม้ภายนอกจะดูราวกับคนธรรมดาทว่าแท้จริงแล้วไม่ใช่ ชายซึ่งนั่งพิงต้นไม้นั้นเป็นระดับหนึ่งนักรบแห่งท้องทะเล และไม่ใช่ระดับหนึ่งธรรมดา ชายคนนี้เป็นสุดยอดในหมู่ระดับหนึ่ง มันไม่ใช่ใครอื่น มันคือนิวลิน

   “เฮ้! คิงทำไมนายไม่คุยกับใครเลยล่ะ?” กรอนซึ่งกำลังนั่งข้างๆกองไฟอยู่หันมาทางสายฝนจากนั้นจึงกล่าวถาม

   “ขอโทษ ฉันไม่ค่อยได้คุยกับใครซักเท่าไหร่น่ะ” สายฝนพูดขอโทษ เขาไม่อยากคุยกับโจรพวกนี้ซักเท่าไหร่ ไม่ใช่เพราะเขารังเกียจพวกมันที่เป็นคนเลว สายฝนแค่กังวลว่าหากพูดมากเกินไปอาจทำให้คนพวกนี้สงสัยได้

   “ไม่เป็นไร นายก็เหมือนฉีนั่นแหละ เขาก็ไม่ค่อยได้พูดกับใครซักเท่าไหร่ นายมานั่งตรงนี้สิ” สายฝนลังเลเล็กน้อยก่อนพยักหน้า เขาต้องการหาข้อมูลเกี่ยวกับโจรภูเขาเพิ่ม สายฝนลุกขึ้นและเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆกรอน ในใจสายฝนรู้สึกแปลกๆ ทีแรกเขาคิดส่าโจรพวกนี้จะทำตัวไม่เป็นมิตรกลับเขา ทว่ากลับกันเลยพวกนี้แม่งโคตรเป็นมิตร! ‘เจ้าพวกนี้ใช่โจรรึเปล่าเนี่ย?!’ สายฝนสังสัยในใจ แน่นอนแม้พวกนี้จะเป็นมิตรกับเขาแต่หากต้องฆ่าสายฝนก็จะฆ่าพวกมันโดยไม่ลังเลหรือคิดแม้แต่น้อย

---

จบบทที่ 53 หลอกลวง (2)