จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

การผจญภัยของสามแสบ4

“ท่านพี่ๆ เตียงนุ่มมากเลยค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาร้องบอกพลางกระโดดไปมาบนเตียงด้วยท่าทางตื่นเต้น
“ไว้เรากลับไปได้เราจะเอาเตียงพวกนี้กลับไปด้วย” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอก
“พวกเราต้องอ่านหนังสือพวกนี้ก่อน เพราะเมื่อเราไปเรียนพรุ่งนี้จะได้ตามคนอื่นทัน” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกพลางอ่านหนังสือไปด้วย
“พี่แล้วจะเอายังไงกับเราดีล่ะครับ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามพลางจับผมยาวๆ ของตัวเองไปด้วย
“พี่เอาแบบนี้นะคะ ฮวาว่าหล่อดี” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยบอกพลางยื่นรูปในมือถือให้ดูไปด้วย
“อืม พี่ว่าพี่ตัดผมทรงนี้ต้องหล่อกับหมอนี่แน่ๆ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอก ไม่ยอมให้น้องสาวชมคนอื่นหล่อนอกจากตัวเอง
“พี่ซือตัดทรงนี้ด้วยนะคะ” ซิวเสี่ยวฮวาร้องบอกนางอยากจะเห็นจริงๆ ว่าพี่ชายของนางจะหล่อขนาดไหน
“อืม” ซิวเสี่ยวซือตอบก่อนจะโบกมือไปมาผมของเขาก็เปลี่ยนเป็นผมสั้นตามรูปที่ซิวเสี่ยวฮวาต้องการทันที
“ผมทำบ้าง” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอกพลางโบกมือไปมาผมของเขาก็เปลี่ยนไปทันที
“ว้าว หล่อมากเลยค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาบอกก่อนจะทำตามบ้าง เพราะท่านพ่อเคยบอกว่าถ้าพี่ๆ ของนางทำอะไรก็ให้นางทำตามเพราะอย่างนั้นนางก็ทำผมสั้นตามด้วย
“ฮวาทำไมทำผมสั้นล่ะ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจเมื่อเห็นว่าน้องสาวของเขาทำผมเหมือนกับพวกเขา
“ไม่ได้เหรอคะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอียงคอพลางถามพี่ชายตัวเอง
“ได้อยู่แล้ว” ซิวเสี่ยวซือบอกพลางรู้ดีว่าน้องสาวของเขาทำแบบนี้นั้น คงเป็นเพราะท่านพ่อของเขาเป็นแน่ ซึ่งมันก็ดีเหมือนกันพวกผู้ชายจะได้ไม่มายุ่งยามกับน้องสาวของเขา
“พี่ ผมว่าผมยาวก็ดีนะครับ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอก
“ผู้ชายก็มาจีบน้องสาวเรานะสิ” ซิวเสี่ยวซือกระซิบบอก
“ผมลืมไปเลย” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอกพลางมองน้องสาวของเขาที่ไม่ต่างจากเด็กผู้ชายมาก ถ้าไม่ติดเรื่องหน้าอก
“อ่านหนังสือได้แล้ว” ซิวเสี่ยวซือบอกน้องๆ ของเขาที่ยังไม่พากันหยิบหนังสือกันมาอ่านสักที
“ครับ/ค่ะ” ทั้งสองเอ่ยพร้อมกับเอาหนังสือมาอ่านทันที การอ่านของพวกเขาถือว่าดีมากเพราะสามารถอ่านและจดจำได้อย่างง่ายดายและราวกเร็วเป็นอย่างมาก
สองชั่วโมงผ่านไปทั้งสามก็พากันบิดขี้เกียจทันที พลางมองหนังสือมากมายที่พากันอ่านหมดทุกเล่มแล้ว
“รับรองตามทันอย่างแน่นอน” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอกพลางล้มตัวนอนลงข้างน้องสาวของเขา
“ถ้ามีสอบพรุ่งนี้เราก็ทำได้เต็มอย่างแน่นอนเลยค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยบอกพลางใช้หัวหนุนแขนของซิวเสี่ยวซานไปด้วย
“ดึกแล้วนอนเถอะ” ซิวเสี่ยวซือบอกพลางลุกขึ้นไปนอนกับทั้งสองที่ทิ้งตัวลงไปนอนกับเตียงก่อนเขาแล้ว
ถึงแม้จะมีห้องเป็นของตัวเองแล้ว แต่เพราะมันแปลกที่ทำให้พวกเขาอยากนอนด้วยกันมากกว่าพากันนอนแยกกัน
“ฝันดีค่ะพี่ชาย” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยบอกพลางหลับตาลงไปทันที
“ฝันดีฮวาตัวน้อย” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอกยิ้มพลางหันไปมองน้องสาวของเขาที่หลับไปแล้ว ก่อนจะมองพี่ชายของเขาที่นอนอยู่ฝั่งตรงข้าม
“อืม ฝันดีทั้งสอง” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกก่อนจะมองแขนของตัวเองที่ถูกซิวเสี่ยวฮวากอดเอาไว้ก่อนจะโบกมือไปมาไฟก็ดับลง ก่อนจะคิดว่าท่านแม่กับท่านพ่อจะรู้เรื่องของพวกเขาหรือยัง

“เอ่อ ทำไมคุณหนูฮวาแต่งตัวแบบนั้นละครับ” หลินเทียนเอ่ยบอกเมื่อเห็นการแต่งตัวของซิวเสี่ยวฮวา
“ท่านพ่อ เอ่อ คุณพ่อบอกว่าให้ทำตามพี่ชายค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาตอบเพราะอย่างนั้นนางเลยต้องแต่งตัวตามพี่ชายของนางทั้งสอง
“เขาสอนอะไรของเขาเนี่ย” หลินเทียนยอมใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“ทานอาหารกันเถอะครับคุณหนู” หลินเทียนเอ่ยบอกเมื่อรู้สึกว่ามันจะไม่ทันเวลาเข้าเรียน
“ว้าว น่าอาหารมาก” ซิวเสี่ยวฮวาร้องพลางวิ่งไปนั่งกับเก้าอี้อย่างรวดเร็ว
“อร่อย!!!”
หลินเทียนที่เห็นว่าทั้งสามมีความสุขกับการทานอาหารก็ได้แต่ดีใจ แต่เห็นเด็กทานอาหารเยอะๆ นี่มันมีความสุขจริงๆ
“เอาล่ะไปกัน” หลินเทียนเอ่ยบอกเมื่อทั้งสามทานอาหารเสร็จแล้วเขาก็พาทั้งสามขึ้นรถก่อนจะพาไปส่งโรงเรียน
“ถ้าผมทำพวกมันพังจะเกิดอะไรขึ้นหลินเทียน” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามเมื่อเห็นโรงใหญ่โตมันทั้งกว้างและสูงมากอีกด้วย
“เขาก็จะมาเก็บเงินที่พวกเราและเรียกผู้ปกครองมาพบครับคุณหนู” หลินเทียนเอ่ยบอกพลางคิดว่านี่มันตัวทำลายล้างชัดๆ
“หว่า แย่จัง! จะระวังก็แล้วกันนะครับ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอกพลางเปิดประตูลงจากรถ จากนั้นก็เดินตามหลินเทียนที่พาพวกเขาไปที่ห้องปกครอง เพื่อไปพบอาจารย์
“เข้าใจแล้วค่ะ ทางเราจะดูแลให้อย่างดีเลยค่ะ” หญิงสาวเอ่ยบอกพลางยิ้มหวานไปกับหลินเทียน
“แล้วเจอกันตอนเย็นครับคุณหนู” หลินเทียนเอ่ยบอกก่อนจะเดินขึ้นรถไป
“เอาล่ะเด็กๆ ไปเข้าห้องเรียนก็เถอะ” หญิงสาวเอ่ยบอกพยายามตรวจสอบระดับของเด็กทั้งสามแล้วแต่ก็ตรวจสอบไม่ได้ก็ได้แต่คิดว่าหรือว่าเด็กทั้งสามไม่ได้ฝึกวรยุทธ์
“ห้องนี้ล่ะ เอ้าเด็กๆ วันนี้มีเพื่อนใหม่จะมาแนะนำ” อาจารย์สาวเอ่ยบอกพลางเดินเข้าห้องก่อนจะร้องบอกเด็กๆ ที่อยู่ในห้องเรียน
“ซิวเสี่ยวซือ”
“ซิวเสี่ยวซาน”
“ซิวเสี่ยวฮวา”
“พวกเขาเป็นแผดกันเหรอ สุดยอดเลย” เด็กผู้ชายคนหนึ่งร้องขึ้นอย่างตกใจ ไม่เคยเห็นแฝดชายสามคนแบบนี้มาก่อน
“คนสุดท้ายน่ารักจัง” เด็กสาวเอ่ยบอกพลางมองไปที่ซิวเสี่ยวฮวาด้วยตาเป็นประกาย
“เอาล่ะ ไปนั่งตรงนั้น” อาจารย์สาวเอ่ยบอกพลางชี้ไปที่หลังห้องสุด
ทั้งสามเดินไปที่นั่งตัวเองทันทีโดยมีพี่ชายทั้งสองนั่งประกบข้างซิวเสี่ยวฮวาเอาไว้อย่างรู้หน้าที่
“เริ่มเรียนได้ วันนี้อาจารย์จะสอน….”
นั่งไปได้สักพักซิวเสี่ยวซานก็เริ่มรู้สึกเบื่อนั้นเป็นเพราะเขาเข้าใจมันหมดแล้ว ก็เลยรู้สึกง่วงมาก
“พี่ซานห้ามนอนเด็ดขาด” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยบอกเมื่อเห็นท่าทางของพี่ชายของนางกำลังจะหลับคาโต๊ะ
“เสี่ยวซานออกมาหน้าห้อง”
ยังไม่ทันทีซิวเสี่ยวซานจะตั้งตัวดีก็ถูกเรียกชื่อเสียแล้ว
“โชคดีนะพี่”
“โชคน้องรัก” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกยิ้มๆ

ท่านพ่อสอนอะไรน้องฮวากันเนี่ย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การผจญภัยของสามแสบ4

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การผจญภัยของสามแสบ4

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้