ผมชื่อคม เด็กกำพร้าคนหนึ่งผู้ไม่เคยย่อท้อต่อโชคชะตาต้องดิ้นรนใช้ชีวิตด้วยลำแข้งของตัวเองมาั้แ่เด็กหาเงินส่งเสียให้ตัวเองเรียนจบ จนกระทั่งเติบโตและได้ทำงานประจำในหอสมุดแห่งหนึ่ง ซึ่งงานที่ทำคือตำแหน่งที่ใครๆต่างเรียกว่าบรรณารักษ์
ผมทำงานที่นี่มาสามปีแล้วจากเด็กจัดเก็บหนังสือ สู่ผู้ดูแลและควบคุมระบบการทำงานทั้งหมดของหอสมุดแห่งนี้ด้วยความขยันขันแข็ง ทำให้ผมมีเงินเก็บอยู่จำนวนไม่น้อยซึ่งเป็ผลมาจากการทำงานหลายที่ควบคู่กัน
ในเื่ของความรักผมกำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับริริน หญิงสาวที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตผมความสัมพันธ์ของเราดำเนินไปด้วยดีเสมอมา
วันนี้เป็อีกวันที่ผมทำงานตามปกติขณะที่ผมกำลังตรวจดูหนังสือในหอสมุดอยู่นั้น ชายชราคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหา เขายื่นหนังสือจีนโบราณเล่มหนึ่งให้พร้อมกับกล่าวประโยคที่ทำให้ผมงุนงงว่า
"เ้าไม่อาจฝืนดวงชะตาทุกสิ่งถูกกำหนดไว้แล้ว"
ชายชราขอให้ผมอ่านเนื้อหาในหนังสือให้ฟังผมเปิดหนังสือออก ภายในเป็อักษรจีน โชคดีที่ผมพอมีความรู้ด้านนี้อยู่บ้าง
เนื้อหาในหนังสือกล่าวถึงชีวิตของคนผู้หนึ่งคล้ายเป็สมุดบันทึกเื่ราวของคนที่ชื่อ เซียวิ เนื้อหาด้านในราวกับนวนิยายของจีนเลยครับ
ในเื่ราวมีตัวละครหลักชื่อเหลียนมู่ ซึ่งน่าจะเป็พระเอกของเื่ และตัวร้ายชื่อเซียวิชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะรักเหลียนมู่อย่างสุดหัวใจ เพราะเคยได้รับการช่วยเหลือ
ตัวเื่เซียวิร้ายเพราะรักใครก็ตามที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเหลียนมู่ จะต้องถูกเซียวิตามทำร้ายเซียวิยอมทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เหลียนมู่
แต่ในเมื่อเป็นิยายถ้ามีพระเอกก็ย่อมต้องมีนางเอก เป็ธรรมดา เื่แบบนี้ยังไงพระเอกก็ไม่มีทางรักกับตัวร้ายได้หรอกครับ
เมื่อผมเงยหน้าขึ้นเพื่อจะอธิบายให้ชายชราฟังก็ต้องใ เมื่อพบว่าเขาหายตัวไปแล้ว ผมเก็บหนังสือเล่มนี้ไว้ เผื่อว่าเขาจะกลับมาผมจะได้นำไปคืน
เมื่อถึงเวลาเลิกงานผมเก็บของและเดินทางกลับบ้านทันที วันนี้ผมบอกริรินว่าจะมีการประชุมทำให้กลับบ้านดึก แต่แล้วการประชุมก็ถูกเลื่อนไปเป็วันพรุ่งนี้
ผมจอดรถไว้ด้านนอกตั้งใจจะย่องเข้าไปเซอร์ไพรส์คนรัก เมื่อเปิดประตูบ้านเข้าไป กลับไม่พบริรินผมจึงเดินขึ้นไปยังชั้นบน ตรงหน้าประตูห้องนอนที่ปิดไม่สนิท
ภาพที่เห็นทำให้น้ำตาของผมไหลพรากไม่หยุดริริน คนรักของผมกำลังแสดงบทรักเร่าร้อนกับชายชู้ในบ้านที่กำลังจะเป็เรือนหอของเรา
"อือแรงอีก ยิว" เสียงกระแทกดังลั่นลอดออกมา
"ขนาดนี้พอไหมจ๊ะเมียจ๋า"
ความอดทนของผมสิ้นสุดลงภายในจิตใจของผมสับสนไปหมด ทั้งความรู้สึกโมโห เสียใจและเสียความรู้สึกถาโถมเข้ามา ผมผลักประตูเข้าไป ทุกอย่างหยุดชะงัก
"ริรินทำกับพี่แบบนี้ได้อย่างไร" ริรินใและหันมามอง
ผมไม่สามารถกลั้นน้ำตาได้อีกต่อไปชู้ของริรินยิ้มเยาะและแสดงบทรักต่อหน้าผม พร้อมกับเย้ยหยันว่า
"ไอ้โง่ริรินมันเป็เมียกูมาตั้งนานแล้ว ก่อนที่มึงจะคบกับริรินเสียอีก"
"ริน..."ผมเอ่ยเสียงอย่างสั่นเครือ
"ขอโทษนะแต่ถ้าพี่รู้แล้ว รินก็จะบอกให้ว่ารินไม่เคยรักพี่เลยรินแค่้าเงินและบ้านหลังนี้ ซึ่งตอนนี้มันเป็ชื่อรินแล้ว พี่โง่เอง ก็ช่วยไม่ได้"
คำพูดที่ออกมาจากปากคนที่ผมรักสุดหัวใจช่างโหดร้ายเหลือเกิน ผมมันโง่เง่าสิ้นดี ความรู้สึกและชีวิตของผมพังทลาย
หากกล้าทำลายความรู้สึกของผมถึงเพียงนี้ก็อย่าหวังที่จะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป
ผมคว้าแจกันฟาดไปที่ศีรษะของชายชู้สิ้นเสียงดังสนั่น ร่างนั้นก็ล้มลง ก่อนที่ผมจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้นความเ็ปอย่างแสนสาหัสก็แล่นเข้ามา เมื่อริริน คนที่ผมรักสุดหัวใจแทงมีดเข้าที่ร่างของผม ความรักและความทุ่มเทที่ผมมอบให้ ช่างน่าขันสิ้นดีความเ็ป ทรมาน และทุกสิ่งทุกอย่างในเวลานี้ เลวร้ายและไม่อยากจดจำ
ผมล้มลงนอนกองกับพื้นน้ำตายังคงไหลริน เืไหลทะลักออกมาไม่หยุด ความเ็ปครั้งที่สองถาโถมเข้ามาเมื่อริรินแทงผมซ้ำอีกครั้ง
ก่อนลมหายใจสุดท้ายจะดับลงคมตั้งจิตอธิษฐานว่า หากมีโอกาสได้เกิดใหม่อีกครั้งขอให้เขาได้พบเจอกับเนื้อคู่ที่แท้จริง ได้สมหวังในความรักเสียที
ชาติก่อนเขาคงสร้างกรรมไว้มากมายขออโหสิกรรมต่อผู้ที่กระทำต่อเขา และขอให้เ้ากรรมนายเวรโปรดอโหสิกรรมให้เขาด้วยเถิดและแล้วสติของคมก็ดับวูบลง
เมื่อร่างกายดับลงคมได้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง บรรยากาศรอบกายกลับวังเวง ปกคลุมไปด้วยเมฆสีขาว “นี่ผมตายแล้วเหรอ”คมมองไปรอบๆ ก็ต้องใ เมื่อชายชราคนที่คมเคยเจอ ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า
"เฮ้ยลุง! ใหมด มาไม่ให้สุ้มให้เสียง นี่ลุงตายแล้วเหรอ ผมยังไม่ได้คืนหนังสือลุงเลยนะ"
"เซียวิถึงเวลาของเ้าแล้ว เ้าจะได้กลับไปใช้ชีวิตของเ้าที่เคยจากมา"
“เอ่อ ลุง ผมชื่อคม ไม่ได้ชื่อเซียวิ ลุงจำผิดคนแล้ว”
หนึ่งชีวิตดับสูญไป
ดั่งสายน้ำที่หลั่งไหล ไม่หวนคืน
ดวงใจอีกหนึ่งดวงได้หวนคืนต่อชะตา
"มาเป็กลอนเสียด้วยเพราะดีนะลุง ว่าแต่..ลุงแต่งเองเหรอ" ทันทีที่ผมพูดจบ ลมก็พัดกระโชกแรงเมฆสีขาวที่ปกคลุมอยู่รอบกายก็พุ่งเข้ามาหาตัวผมอย่างรวดเร็วจนทำให้ผมหายใจไม่ออก
"ใครก็ได้ช่วยด้วยกูจะได้ตายอีกรอบแล้ว!" หลังจากะโออกไป สติของผมก็ดับวูบลงอีกครั้ง
1K
