ตอนนัดซั่ม
สัปดาห์ต่อมา…
“โทร.มาทำไมคะพี่ต้นโดนัทบอกแล้วว่าอย่าโทร.มาอีก”
โดนัทกระซิบเบาๆหลังเดินออกมาหามุมเงียบๆ ในสวยหลังบ้านคุย เพราะตอนนี้โฟร์ก็อยู่ในบ้านด้วย
“พี่อยากเจอโดนัทอีกเราหาเวลามาเจอกันอีกได้ไหมครับ”
หลังจากจบความสัมพันธ์อันเร่าร้อนในคืนปาร์ตี้วันคล้ายวันเกิดของบีมต้นก็เหมือนไม่ยอมจบง่ายๆ เขาพยายามทู้ซี้ราวกับอยากจะสานสัมพันธ์กับเธอต่อทั้งที่หญิงสาวก็บอกไปแล้วว่าตอนนี้เธอมีแฟนหนุ่มคนใหม่ก็คือโฟร์เป็ตัวเป็ตนแล้ว
“พี่ต้นคะเื่ของเราสองคนมันจบไปแล้วอีกอย่างตอนนี้โดนัทก็มีแฟนใหม่แล้วด้วย ขอให้มันจบแค่คืนนั้นเถอะนะคะโดนัทขอร้อง”
หญิงสาวถอนหายใจยาวพรืดสายตาคอยมองออกไปหน้าประตูกลัวว่าโฟร์จะได้ยินที่เธอกำลังสนทนากับแฟนเก่า
“อย่าใจร้ายกับพี่นักสิครับโดนัทคืนนั้นเรายังมีเซ็กส์กันอย่างมีความสุขกันอยู่เลยหรือว่าโดนัทจะโกหกหัวใจตัวเองว่าคืนนั้นโดนัทไม่มีความสุข”
“พี่ต้นคะถ้ายังพูดกันไม่รู้เื่อีกโดนัทจะไม่คุยแล้วนะคะ”
“พี่แค่อยากเจอโดนัทอีกสักครั้งเท่านั้นเอง… ได้ไหมครับ แล้วพี่สาบานว่าจะไม่รบกวนโดนัทอีกเลย”
“แน่ใจนะคะว่าแค่ครั้งเดียว”
“แน่ใจสิครับ”
“โอเคค่ะ”
“งั้นเป็โรงแรมเดิมวันพรุ่งนี้นะครับ”
ปลายสายส่งเสียงแสดงออกถึงความดีใจ
“โดนัทโดนัทเห็นปากกาด้ามสีทองของพี่ไหม”
เสียงโฟร์ะโถามออกมาจากบ้าน
“ได้ค่ะแค่นี้ก่อนนะคะพี่ต้น โดนัทต้องวางสายแล้ว”
“พี่จะรอนะครับสวัสดีครับ”
“โดนัทอยู่ไหนเนี่ยอ้าว ทำไมมาอยู่ตรงนี้”
โฟร์ที่เดินมาเจอแฟนสาวหลบมุมอยู่ในสวนหลังบ้านร้องถามขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“หนูก็แค่ออกมาเดินเฉยๆไปค่ะกลับเข้าบ้านกันเถอะ เดี๋ยวหนูช่วยหาปากกา ไอ้อันที่ด้ามสีทองใช่ไหมคะ”
หญิงสาวพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของแฟนหนุ่มที่จ้องหน้าเหมือน้าจับพิรุธ
“เดี๋ยว! บอกพี่มาก่อนว่าแอบออกมาคุยโทรศัพท์กับใครเหรอเปล่า”
“เหลวไหลน่าพี่โฟร์เล่นมุกช้ำบ่อยๆ ถ้าโดนัทมีใครจริงๆ แล้วจะร้องไม่ออกเอานะคะ”
โดนัทแกล้งทำเป็โมโหใส่ก่อนจะเดินหนีแฟนหนุ่มไปดื้อๆ
“เอ้าถามหยอกแค่นี้ทำไมต้องโกรธด้วย”
โฟร์ส่ายหน้าไปมายกมือขึ้นเกาศีรษะมองตามก้นแฟนสาวไปอย่างงงๆ