หลังจากเกิดเหตการ์ที่ไม่คาดเกิดขึ้น ครูโบตะจึงได้กล่าวโทษตนเองว่า ฉันทำอะไร
ลงไป ฉันไม่น่าก้าวเท้าพลาดเลยนะ แย่จริงๆ
ณ โรงเรียนตอนเช้า
ครูโบตะยังกังวลเื่เมื่อวานไม่หาย เฮ้อ นอนไม่หลบเลยแหะเรา ไมน่าเลยย
น่าจะหยุดเวลา และเขาก็มองไปเห็นซากุระกำลังเดินเข้าห้องเรียนด้วยสีหน้ากังวลใจ
ซากุระ มาแต่เช้าจังนะ ครูโบตะกล่าวทักทายซากุระด้วยความเขินอาย เมื่อ
ซากุระเห็นคุณครูโบตะ ก็รีบหันหน้าหนีและรีบเดินเข้าห้องเรียนทันที
จงใจหลบหน้าเรางั้นเหรอก็ไม่เห็นแปลกนิ ใครจะมองหน้าติดกัน คงต้องหาทาง
ขอโทษสักน่อยแล้วล่ะ
พอพักเที่ยงครูโบตะพยายามจะขอโทษซากุระเื่เมื่อวานแต่ก็ไม่ได้ผลเพราะเธอหลบหน้า
เกือบตลอด
ครูโบตะ พยายามวิ่งตามเธอตลอด จนถึงที่บ้านเธอ จนเธอรีบปิดประตูใส่ครูโบตะจึงคิดว่า
วันนี้คงไม่ได้สินะคงจะต้องเป็วันอื่นแทน ขอร้องละ ช่วยฟังคำของครูสักนิดนึงเถอะ