ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 75

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

โทรุล้มลงก่อนจะเดินมาถึงรถของคุณเจ้าหน้าที่รัฐ จนทำให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐต้องมาอุ้มโทรุไปขึ้นรถ

โทรุ : " ผมกำลังจะหน้ามืดและหมดสติเพราะเสียเลือดมาก ต้องพาผมไปส่งโรงพยาบาล"

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ทำงั้นไม่ได้ ตั้งสติโทรุ ส่วนยัยหนูก็เอาผ้านี้กดแผลโทรุเอาไว้"

คุณเจ้าหน้าที่รัฐอุ้มโทรุมานอนที่เบาะหลัง ด้วยความที่โทรุเรียนวิชาแพทย์มาจึงรู้ว่าอาการของตัวเองเป็นยังไง

แม้ว่าโทรุจะอยากให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐพาเขาไปส่งที่โรงพยาบาล แต่คุณเจ้าหน้าที่รัฐไม่เห็นด้วย

เพราะเธอรู้ว่ากลุ่มทหารกบฏได้ยึดโรงพยาบาลเอาไว้ทั้งหมดแล้ว ถ้าส่งโทรุไปรักษาตอนนี้จะต้องถูกสงสัยแน่ว่าโดนยิงมาได้ยังไง

ไมเด้นที่นั่งอยู่เบาะหลังกับโทรุ เธอพยายามเอาผ้าที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐส่งมาให้อุดแผลที่ไหล่ของโทรุเพื่อห้ามเลือด

ส่วนแม่ของไมเด้นนั่งอยู่ด้านหน้าข้างคนขับ เธอได้ส่งที่เก็บข้อมูลที่เธอหยิบออกมาจากบ้านด้วยให้กับคุณเจ้าหน้าที่รัฐ

แม่ของไมเด้น : " ที่น่าจะเป็นข้อมูลบางอย่างที่สามีฉันเอามาจากกลุ่มทหารกบฏ น่าจะช่วยพวกคุณได้ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ขอบคุณมากค่ะ แต่ว่าตอนนี้ชีวิตของเด็กคนนี้สำคัญกว่า "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐรับที่เก็บข้อมูลจากแม่ของไมเด้น ระหว่างทางที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐขับรถกลับไปยังบ้านของโทรุ เธอได้พยายามติดต่อแม่ของโทรุ

ไมเด้น : " ......................... นายพูดว่าอะไรนะ "

โทรุพยายามพูดอะไรบางอย่างกับไมเด้น แต่โทรุเสียเลือดมากและกำลังจะหมดสติ ทำให้โทรุไม่มีแรงจะพูดให้เสียงดังจนไมเด้นจะได้ยิน

แม่ของโทรุ : " คุณพยาบาล ไปเตรียมของในรายการนี้ให้หน่อยและเอามันไปไวในรถให้หน่อยนะ "

แม่ของโทรุรู้เรื่องที่โทรุโดนยิงจากคุณเจ้าหน้าที่รัฐแล้วและเธอก็อยากจะรีบไปหาลูกชายให้เร็วที่สุด แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้เธอทำแบบนั้นไม่ได้

มีกลุ่มทหารกบฏเฝ้าโรงพยาบาลอยู่ตลอดเวลาและเธอต้องเอาอุปกรณ์รักษาออกไปด้วย หากเธอออกไปกลุ่มทหารกบฏจะสงสัยเธอได้

แม่ของโทรุจึงให้พยาบาลที่เธอเชื่อใจเอาอุปกรณ์รักษาที่ต้องใช้ไปไว้ในรถของเธอ โดยที่แม่ของโทรุจะดึงความสนใจเอาไว้

แม่ของโทรุทำท่าทีเหมือนว่าจะออกจากโรงพยาบาล ทำให้กลุ่มทหารกบฏที่เฝ้าโรงพยาบาลอยู่ต้องมาหยุดเอาไว้ก่อน

เธอส่งเสียงดังว่าวันนี้เป็นวันหยุดของเธอและเธออยากจะกลับหาลูกชาย เสียงของเธอดึงดูดความสนใจของกลุ่มทหารกบฏให้มาหาเธอ

ทำให้พยาบาลสามารถแอบเอาอุปกรณ์รักษาออกจากตัวอาคารของโรงพยาบาลตรงไปยังโรงจอดรถได้

แม่ของโทรุ : " นี้มันวันหยุดฉันนะ อย่ามาขว้างทางจะดีกว่า "

กลุ่มทหารกบฏ : " ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ คุณหมอควรจะอยู่ที่นี่จะดีกว่า "

แม่ของโทรุ : " ก็เป็นเพราะสถานการณ์ตอนนี้ ฉันจึงอยากจะกลับไปหาลูกชายฉัน "

แม่ของโทรุใช้เสียงดังจนทำให้พยาบาลที่อยู่แถวนั้นเข้ามาห้ามและด้วยความที่ทำงานด้วยกันมานาน

ทำให้พยาบาลที่เข้ามาช่วย ช่วยคุยกับกลุ่มทหารกบฏจนยอมให้แม่ของโทรุกลับบ้าน โดยต้องให้ทหารหญิงค้นตัวของเธอก่อน

ทหารหญิงค้นตัวแม่ของโทรุ แต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ ทำให้กลุ่มทหารกบฏปล่อยตัวแม่ของโทรุกลับบ้าน

เธอเดินมาขึ้นรถของตัวเองโดยมีพวกทหารเดินตามมาด้วยเพื่อรักษาความปลอดภัยของเธอ

กลุ่มทหารกบฏได้ขอตรวจค้นรถแม่ของโทรุ แม่ของโทรุไม่อยากให้ค้น

ถ้าหากทำแบบนั้นอาจจะโดนสงสัยได้เธอจึงต้องยอมให้กลุ่มทหารค้นรถของเธอ

กลุ่มทหารไม่พบอะไรทำเอาแม่ของโทรุแปลกใจที่กลุ่มทหารกบฏไม่เจออุปกรณ์รักษาที่พยาบาลเอามาไว้ในรถ

เมื่อขึ้นรถได้ แม่ของโทรุก็สงสัยว่าอุปกรณ์รักษาถูกซ่อนเอาไว้ที่ไหน คุณพยาบาลคนนั้นได้ซ่อนมันเอาไว้ใต้ที่นั่งเบาะหลัง

และกลุ่มทหารก็ค้นแบบลวกๆ ไม่ได้ค้นแบบละเอียด ทำให้อุปกรณ์รักษาหลุดรอดสายตาไปได้

แม่ของโทรุ : " โทรุอยู่ไหน!! "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ห้องครัวค่ะ โดนยิงที่ไหล่ เสียเลือดเยอะมาก "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐออกมารับแม่ของโทรุและช่วยยกอุปกรณ์รักษาเข้าไปในบ้าน แม่ของโทรุเอาเลือดสำรองที่กรุปตรงกับโทรุมาด้วย

เพราะก่อนหน้านี้คุณเจ้าหน้าที่รัฐได้ติดต่อเข้ามาบอกแล้วเรื่องที่โทรุโดนยิงและเสียเลือดมาก

เมื่อแม่ของโทรุเข้าไปในบ้านก็เห็นเม็กและนีโร่กำลังอยู่ในการแพนิค (panic) เนื่องจากทำตัวไม่ถูกเพราะพึ่งเคยเห็นคนเลือดออกเยอะขนาดนี้เป็นครั้งแรก

ส่วนเรย์ที่อยู่ด้วยก็สลบไปแล้วเพราะกลัวเลือด โทรุนอนสลบอยู่บนโต๊ะกินข้าวโดยมีไมเด้นและแม่ของไมเด้นก็กำลังช่วยกันกดแผลของโทรุ

แม่ของโทรุ : " โทรุอยู่แบบนี้นานแค่ไหนแล้ว "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " โดนยิงเมื่อ8-10นาทีก่อน มาถึงที่นี่เมื่อ 5 นาทีที่แล้ว "

แม่ของโทรุ : " แสดงว่าโทรุนอนอยู่ตรงนี้ 5 นาทีสินะ "

ตอนแรกแม่ของโทรุกำลังจะเตรียมเครื่องมือรักษา แต่พอเห็นและรู้สถานการณ์โดยรวมก็ทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ

ที่ตัวของโทรุมีเลือดเพียบ แต่ที่พื้นและโต๊ะกินข้าวกลับมีเลือดเพียงแค่นิดหน่อย

แม่ของโทรุสั่งให้ไมเด้นเอาผ้าที่อุดแผลของโทรุออกเพื่อดูว่าแผลที่โดนยิงเป็นยังไง

แต่พอไมเด้นเอาผ้าออกก็พบว่าแผลที่โดนยิงหายไปแล้ว

ไมเด้น : " ตอนนั้นยังมีแผลอยู่เลย "

แม่ของโทรุ : " พลังโทรุคงจะทำงาน แต่ว่า.................ชีพจรอ่อนมาก ตัวซีด คงจะเสียเลือดไปเยอะ "

แม่ของไมเด้น : " คุณเตรียมเลือดมาด้วย ถ้าให้เลือดก็น่าจะกลับมาเป็นปกติ "

แม่ของโทรุ : " ไม่ได้ พลังของโทรุทำงานแล้ว "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พลังของโทรุคงจะคิดว่าโทรุกำลังจะตายเพราะเสียเลือด พลังของโทรุก็เลยทำงานเพื่อรักษาชีวิตโทรุโดยรักษาบาดแผลนั้น

แต่พลังของโทรุไม่ได้ทำให้เลือดที่เสียไปแล้วกลับมาด้วย............................. ทำไมโทรุถึงโดนยิงได้ ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐไม่ได้อยู่ด้วยตั้งแต่แรก เธอจึงถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นถึงเป็นสาเหตุที่โทรุถึงโดนยิงได้

เม็กกับนีโร่เล่าเรื่องที่โทรุใช้พลังระหว่างทางไปหาไมเด้นให้กับคุณเจ้าหน้าที่รัฐฟัง

หลังจากถึงบ้านของไมเด้นแล้ว ไมเด้นก็เล่าว่าโทรุใช้พลังเพื่อทำให้กลุ่มทหารในบ้านหายไป

ระหว่างที่กำลังวิ่งหนี มีทหารคนหนึ่งไม่โดนพลังของโทรุและทหารคนนั้นกำลังจะยิงใส่แม่ของไมเด้น

แต่โทรุเอาตัวมาขว้างไว้ก่อนและโทรุก็ใช้พลังอีกครั้งใส่ทหารคนนั้น

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " 4 ครั้ง!? โทรุใช้พลังไป 4 ครั้ง "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐตกใจมากที่รู้ว่าโทรุใช้พลังติดต่อกันขนาดนั้น เพราะปกติแค่จะใช้พลังสักครั้งเธอยังต้องให้โทรุคิดแล้วคิดอีก

ซึ่งเธอก็รู้ว่าโทรุไม่เคยควบคุมพลังตัวเองได้สักครั้ง และเธอก็ยังตกใจมากขึ้นอีกเมื่อรู้ว่าโทรุควบคุมพลังตัวเองได้ตอนที่ทำให้กลุ่มลาดตระเวนหายไป

โดยไม่โดนแฟนของเม็กไปด้วย

แม่ของโทรุ : " ปัญหาไม่ได้อยู่ที่โทรุใช้พลังหรอก แต่เป็นที่ฉันรักษาโทรุไม่ได้ "

เนื่องจากพลังของโทรุกลับมาทำงานแล้ว ทำให้แม่ของโทรุใช้เข็มเจาะเส้นเลือดของโทรุเพื่อให้เลือดไม่ได้ และตอนนี้โทรุก็เสียเลือดมากจนตัวซีดขาว

แม่ของโทรุบอกว่าถ้าอาการร้ายแรงสุดคือสมองขาดเลือดอาจจะทำให้สมองเสียหาย จนพิการไปตลอดชีวิต

ถ้าดีขึ้นมาหน่อยก็แค่ร่างกายอ่อนแอ ขยับไม่ได้ไปสัก 1-2 เดือน จนกว่าร่างกายจะสร้างเลือดใหม่มาทดแทน

แม่ของโทรุโมโหตัวเองมาที่ตัวเองเป็นถึงหมอที่เก่งที่สุดในประเทศหรืออาจจะโลกนี้ แต่เธอกลับรักษาลูกชายคนเดียวของเธอไม่ได้

-------------------------------------------------------------------

*** คำอธิบาย หลังจากที่โทรุโดนยิงทะลุหัวไหล่ทำให้เสียเลือดมากและกำลังจะตาย พลังป้องกันตัวเองของโทรุจึงทำงาน

พลังของโทรุปฏิเสธเหตุการณ์ที่โทรุโดนยิงทะลุหัวไหล่ ทำให้แผลที่หัวไหล่หายไปแต่เลือดที่เสียไปแล้วไม่กลับมาด้วย

(1) โดนยิงที่ไหล่ > (2) เสียเลือดมากกำลังจะตาย

(3) เมื่อจะตาย พลังทำงานปฏิเสธเหตุการณ์ (1) เพื่อทำให้เลือกหลุดไหล > (4) โทรุไม่ตายพลังก็เลยหยุดทำงานแค่นั้น

โทรุสามารถใช้พลังได้ 2 รูปแบบ

แบบแรกคือปฏิเสธอะไรสักอย่างโดยไม่เปลี่ยนแปลงอดีตและปัจจุบัน

แบบสองคือปฏิเสธอะไรสักอย่างโดยเปลี่ยนแปลงทั้งอดีตและปัจจุบัน

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคือรูปแบบแรก

------------------------------------------------------------------

โทรุ : " ..............แม่? "

แม่ของโทรุ : " ลูก!! ไม่เป็นอะไรแล้วเหรอ "

โทรุได้สติขึ้นมาและพยายามจะลุกขึ้น แต่ก็ลุกไม่ขึ้นเพราะร่างกายกำลังอ่อนแอ

แม่ของโทรุที่เห็นลูกชายตัวเองได้สติก็ดีใจมาก เธอคาดว่าโทรุคงจะเสียเลือดไม่มาก

โทรุ : " (เห็นคุณเจ้าหน้าที่รัฐ) ผมขอโทษ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไม่ต้องขอโทษ เธอไม่ผิดหรอก "

โทรุ : " ผมหมายถึงเรื่องวันนั้น "

โทรุที่ตื่นมาเห็นหน้าของคุณเจ้าหน้าที่รัฐ สิ่งแรกที่โทรุพูดคือคำว่าขอโทษ เรื่องที่โทรุขอโทษคือเรื่องที่ใช้อารมณ์จนขึ้นเสียงและทะเลาะกันในวันนั้น

หลังจากเห็นว่าโทรุไม่เป็นอะไรแล้ว คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็รีบขอตัวไปธุระสำคัญทันที เพราะเธอได้ดูข้อมูลที่แม่ของไมเด้นให้มาแล้ว

ข้อมูลที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐได้ดูคือแผนการทั้งหมดของกลุ่มทหารกบฏ เธอจำเป็นต้องไปหยุดการกบฏในครั้งนี้ก่อน

ระหว่างที่กำลังเดินลงมาจากห้องนอกของโทรุ คุณเจ้าหน้าที่รัฐบอกให้ไมเด้นและแม่ เม็ก เรย์ และนีโร่ อยู่ที่บ้านของโทรุก่อนจนกว่าเรื่องจะสงบ

แม่ของโทรุพยุงโทรุเดินตามคุณเจ้าหน้าที่รัฐลงมา เม็กกับนีโร่ที่ทำความสะอาดคราบเลือดพอเห็นโทรุลงมาก็ดีใจที่เพื่อนไม่เป็นอะไร

ส่วนแม่ของไมเด้นออกไปคุยกับคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่หน้าบ้าน

ไมเด้น : " โทรุ!! "

ไมเด้นพุ่งเข้ามากอดโทรุหลังจากเห็นโทรุปลอดภัยดี โทรุหมดสติไปสักใหญ่และในช่วงนั้นเม็กและนีโร่บอกเรื่องที่อลิสควบคุมโทรุให้กับไมเด้นฟัง

เธอจึงเข้าใจเรื่องทั้งหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับโทรุในช่วงที่ผ่านมา

ไมเด้น : " ขอโทษที่ไม่เชื่อใจนาย "

โทรุ : " ขอโทษที่ทำให้เธอคิดแบบนั้น "

_____________________________________จบตอน_____________________________________________