4 ปีก่อน
“ดา…ดาครับ!! เหม่อคิดถึงใครอยู่หืม” อัคนีเดินเข้าสวมกอดคนรักจากด้านหลังพร้อมกับหอมแก้มฟอดใหญ่ “ผมเรียกดาตั้งหลายรอบก็ไม่หันมาสักที” ดา หรือธิดา แฟนสาวของอัคนี เรารู้จักกันั้แ่สมัยเรียนที่อังกฤษด้านอัคนีนั้นได้ไปเรียนต่อปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจ ส่วนธิดาเธอได้ทุนเรียนต่อโทคณะเดียวกันและได้เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์จากเพื่อนกลุ่มเดียวกัน มาเป็คนรู้ใจกว่าจะได้คบกันกว่าธิดาจะตอบตกลงคบ ก็ใช้เวลาเกือบปีเพราะก่อนที่จะรู้จักกันอัคนีขึ้นชื่อว่าหนุ่มเพล์บอยตัวพ่อ ที่เมืองไทยต่างก็รู้จักเขาดี เนื่องจากตระกูลอัครเดชาของเขานั้นรวยติดอันดับต้น ๆของประเทศ พอได้รู้จักธิดาจากพ่อหนุ่มเพล์บอยก็เป็หนุ่มนักรักเขาพยายามเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเพื่อผู้หญิงคนที่ได้หัวใจเขาไป ตามตื๊อตามจีบอยู่นานสุดท้ายเธอก็ตอบตกลงเป็แฟนกัน
“เพลิงเรียกดาเหรอคะ…มีอะไรหรือเปล่า”
“เพลิงมาตามดาไปกินข้าวครับดาเป็อะไรไหมหน้าตาดูไม่ค่อยสดใสเลย หรือว่าไม่สบาย” อัคนีพูดพร้อมกับเอามือไปแตะที่หน้าผากของแฟนสาว“ตัวก็ไม่ได้ร้อนนิ ดามีอะไรไม่สบายใจบอกผมได้นะ”
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ…..ดาแค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรสำคัญ”
“ครับ…” ไม่อยากเซ้าซี้แฟนสาว เกร็งว่าเธอจะไม่พอใจ ถ้ามีอะไร เดี๋ยวก็คงบอกเขาเอง
“ดาหิวยังครับ” ทางด้านของธิดาเมื่อแฟนหนุ่มถาม ก็เอามาลูบไปท้องตัวเองเบา ๆ เพื่อบอกว่าเธอเริ่มจะหิว
“พอเพลิงพูดดาก็ซักจะเริ่มหิวแล้ว”
“งั้น!!เราไปกินข้าวกันเถอะ ผมให้แม่บ้านเตรียมกับข้าวไว้ให้แล้วมีแต่ของโปรดดาทั้งนั้นเลยนะ แต่ไม่รู้รสชาติอาหารที่นี่จะถูกปากดาไม่นะ”
“อะไร!!ที่เพลิงเตรียมให้ดาก็ชอบหมดแหละคะ”
“ดาครับ…” เขาเรียกชื่อคนรัก ในระหว่างที่เราทั้งคู่กำลังเดินกลับเข้าไปในบ้าน
“คะ…”
“ดาชอบที่นี่ไหมอยากมาอยู่ที่ไร่กับผมหรือเปล่า” เธอมีความลังเลที่จะตอบ แต่เธอก็ฟื้นยิ้มให้กับแฟนหนุ่ม
“ชอบค่ะ!!ทำไมคุณถึงคิดว่าดาจะไม่ชอบ เพลิงอยู่ที่ไหนดาก็ต้องอยู่ที่นั่น ที่ไร่บรรยากาศก็ดีไม่เหมือนกรุงเทพคนเยอะการจราจรก็ติดขัดจะไปไหนก็ต้องเผื่อเวลาด้วย ดาว่าที่นี่ก็ตอบโจทย์นะเหมาะกับการใช้ชีวิตไม่เร่งรีบ แล้วเพลิงก็ทำงานที่นี่เป็หลักด้วย จะให้ได้ไปอยู่ที่อื่นใช่ว่าจะถูกเนอะ”(คิดได้ไงว่าฉันจะชอบที่นี่จะมองไปทางไหนก็มีแต่ป่ากับเขามาอยู่ไม่ถึงสองวันผิวไหม้หมด จะให้ฉันมาใช้ชีวิตอยู่นี่ฝันไปเถอะมองถ้าไม่รวยนะฉันไม่คบมาถึงทุกวันนี้หรอก) ธิดาได้แต่คิดในใจ ไม่กล้าพูดออกไป กลัวบ่อเงินบ่อทองจะหาย
“เพลิงคะ….ดาขอถามอะไรหน่อยได้ไหม ทำไมเพลิงไม่ไปบริหารงานที่โรงแรมหรือธุรกิจอื่นของครอบครัวล่ะคะ”
“จริง ๆผมก็ตั้งใจจะไปช่วยไอ้พายุบริหารโรงแรมแหละ แต่ที่ไร่ั้แ่คุณตาเสียไปก็ขาดเสาหลักคนงานไม่รู้จะไปพึ่งใคร คุณแม่ถึงจะมาบ้างเป็บางครั้งแต่มันก็ต้องมีคนค่อยนำคนงาน ผมไม่อยากให้ไร่ที่คุณตารักและสร้างมากับมือ ต้องมาปล่อยทิ้งล้างเอาไว้ ผมอยากพัฒนาไร่ให้เป็ที่รู้จักอย่างที่ท่าน้าที่สำคัญผมเบื่อที่จะใช้ชีวิตในเมืองหลวงอยากอยู่เงียบ ๆตอนที่ผมเข้าไปช่วยไอ้พายุมันบริหารโรงแรมก็วัน ๆ ก็ปวดหัวแทนเจอคนเยอะแยะไปหมดไหนจะออกงานสังคมเป็ว่าเล่น อยู่แบบนี้แหละดี สบายใจไม่ต้องไปวุ่นวายกับใครที่สำคัญแม่ผมท่านก็ไม่ได้ว่าอะไรท่านตามใจ”สบายไปคนเดียวเถอะเดี๋ยวอีกหน่อยสมบัติทุกอย่างก็จะตกไปเป็ของพี่ชาย คิดได้ไงมาทำไร่ทำสวนกระจอก ๆแบบนี้ค่อยดูเถอะฉันได้สิ่งที่้าครบเมื่อไหร่จะไม่มีวันกลับมาหาคุณแน่นอน
“ค่ะ….ดาตามใจเพลิงเลย ถ้าเพลิงอยู่ได้ ดาก็อยู่ได้เหมือนกัน”
“น่ารักที่สุดเลย…เมียใครเนี่ยย”
“เพลิงอ่ะ!! พูดอะไรก็ไม่รู้ใครเมียคุณ” เขาหยิกไปที่แก้มของแฟนสาวเบาๆ เพื่อเป็การหยอกล้ออีกฝ่าย
“…ก็ผู้หญิงคนนี้ไงผู้หญิงที่ชื่อธิดาคนที่อยู่ข้าง ๆ ผมตอนนี้ไง หรือไม่จริง”
“บ้า…ยังไม่แต่งงานกันก็ยังถือว่ายังไม่เป็เมียค่ะ”ตีไปแขนของแฟนหนุ่มเบาๆ ด้วยท่าทีเขินอาย
“โอ้ย!!ดาผมเจ็บนะ ดูสิแดงหมดเลย เป่าให้ผมหน่อยน่า”
“ไม่ต้องมาเวอร์ ดาตีเบาๆเอง”
“ถึงจะยังไม่แต่ง ดาก็เป็เมียผมอยู่ดีทุกวันนี้ถามใครใครก็รู้ใช่ไหมครับที่รัก งั้นวันนี้เราทำเื่ที่ผัวเมียเขาทำกันก่อนดีไหมหรือเราซ้อมเข้าหอกันนะ…”
“เพลิงอ่ะพูดอะไรก็ไม่รู้”
“หรือดาจะไม่ตกลง…”
“ก็ตามใจสิคะ…อยากรู้จังว่าคุณอัคนีจะมีแรงไหมนะ”
“รอดูได้เลยครับ…ผมจะจัดให้แม่เสือสาวลุกจากเตียงไม่ได้เลย จะให้ร้องขอชีวิตเลยค่อยดู”
“จะรอดูค่ะ….
“ป่ะ…เรารีบไปกินข้าวกันดีกว่า ผมอยากโชว์ลีลาให้ดาเห็นใจจะขาดแล้ว”
“ขอบคุณดานะครับที่ยอมตกลงแต่งงาน และมาใช้ชีวิตอยู่กับผมฟอดดดด...”
“อืออ… เพลิงอะ ทำอะไรก็ไม่รู้อายคนงานไหมเนี่ย”
“อายทำไม ก็ผมอยากแสดงความรักที่มีต่อดาให้ทุกคนเห็นว่าผมรักดาแค่ไหน”
“รีบเดินดีกว่า เดี๋ยวอาหารจะเย็นหมด”
“ครับเย็นแล้วเดี๋ยวไม่อร่อยเสร็จแล้วเราจะได้ไปทำภารกิจสำคัญกันต่อ”ระหว่างที่เขาและแฟนสาวกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่เขาก็นึกอยากถามอะไรคนรักขึ้นมา
“ดาตื่นเต้นเหมือนผมไหมเดือนหน้าเราก็จะแต่งงานกันแล้วอยากให้ถึงวันงานเร็ว ๆ จังผมอยากตื่นมาในทุก ๆเช้าเจอดาเป็คนแรกนั่งกินข้าวด้วยกันทุกมื้อ และทำอะไรหลาย ๆ อย่างร่วมกันแบบนี้ไปตลอด เราเลื่อนงานแต่งมาเป็อาทิตย์หน้าดีไหม”
“ดาก็ตื่นเต้นเหมือนกันค่ะ…อยากให้ถึงวันงานเร็ว ๆ แต่เราแต่งตามฤกษ์ดีแล้วคุณแม่เพลิงอุตส่าห์หาวันดี ๆ มาให้”
“เอางั้นก็ได้ ดามีอะไรอยากได้เพิ่มเติมบอกผมนะ”
“ค่ะ…”
“ผมขออะไรดาสักอย่าง ได้รึเปล่า”
“เพลิง!!จะขออะไรหรือคะ”
“ผมอยากมีลูกอยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์ มีทั้งพ่อแม่ และลูกมันจะดีมาก ถ้าได้สร้างครอบครัวกับคนรักผมว่าตัวเองเป็ผู้ชายที่โชคดี ที่ได้ดามาเป็ภรรยาและแม่ของลูก แต่ถ้าเื่ลูกดายังไม่พร้อมก็ไม่เป็ไรนะ”อัคนีเห็นแววตาของแฟนเหมือนลำบากใจที่จะตอบ “ถ้าดายังไม่พร้อมผมรอดาได้เสมอ…”
“ดาตามใจเพลิงเลยค่ะ”
“ขอบคุณนะครับดาที่ยอมตามใจผม”
“ดาขอบคุณเพลิงนะคะที่รักดามากขนาดนี้ ทั้งคิดจะสร้างครอบครัว และยังค่อยช่วยเหลือครอบครัวดามาตลอดดาไม่มีอะไรจะตอบแทนคุณเลยนอกจาก การเป็คนรักและเป็ภรรยาที่ดีให้กับคุณค่ะ”
“ดาอย่าพูดแบบนั้นสิครับเท่านี้ก็ดีมากแล้ว ดาเปลี่ยนผู้ชายอย่างผมให้ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะมาก และยังค่อยอยู่ข้างๆ และสนับสนุนในทุกเื่แค่นี้ก็ดีมากแล้วครับ ผมรักดานะ”
“ค่ะ ดาก็รักเพลิงเหมือนกัน”ระหว่างกำลังรับประทานอาหารและก็คุยเื่แต่งงานกันไปสักพักก็มีเสียงรถมาจอดหน้าบ้าน
“สงสัยแม่มาแล้วผมว่าเราออกไปรับแม่กันเถอะ”
“คุณแม่สวัสดีค่ะ”
“จ๊ะ…ไหว้พระเถอะลูก สบายดีไหมหนูดา”
“สบายดีค่ะคุณแม่สบายดีใช่ไหมคะ ดาเห็นคุณกี่รอบก็ยังสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย”
“ก็ตามวัยแหละลูก”
“ผมว่าแม่มาเหนื่อย ๆเราไปนั่งคุยกันที่ห้องรับแขกกันดีกว่า เดี๋ยวผมจะให้เด็กเตรียมของว่างมาให้”
“ดีเหมือนกันแม่นั่งเครื่องมาไหนจะนั่งรถเข้ามาที่ไร่อีก เริ่มจะปวดหลังแล้ว อยากจะเอนหลังสักหน่อย”
(ภายในห้องรับแขก)
ระหว่างให้แม่บ้านมาเสิร์ฟของว่างคุณหญิงพราวพิรา หรือคุณแม่อัคนี ที่เป็ถึงลูกสาวเพียงคนเดียวของคุณพิทักษ์และคุณหญิงน้ำเพชร อัครเดชา เ้าของธุรกิจมากมายทั้งในไทยและต่างประเทศจริง ๆแม่นั้นกว่าจะได้แต่งงานกับแด๊ดเขา อย่างคุณโทมัส แด๊ดเป็ลูกครึ่งอังกฤษ- ญี่ปุ่นแม่ท่านไปเรียนต่อที่อังกฤษและได้พบรักกับแด๊ดที่เป็เพียงพนักงานส่งอาหาร และเป็ยังเด็กกำพร้าที่แด๊ดกับมัมของท่านเสียไปั้แ่ท่านอายุสิบหกปีเท่านั้นท่านก็เลยต้องออกจากไฮสคูล เพื่อมาทำงานเลี้ยงตัวเองไม่อยากไปลำบากญาติคนอื่นที่ได้มาเจอกันกับแม่ เพราะมีโจรพยายามจะมาชิงทรัพย์แม่เ แด๊ดเห็นเข้าพอดีเลยช่วยเอาไว้ทัน แต่จากเหตุการณ์ครั้งทำให้แด๊ดโดนแทงขณะที่กำลังต่อสู้กับคนร้ายพวกท่านทั้งสองได้ทำความรู้จักกันมาเรื่อย ๆ จนเกิดเป็ความรักแต่ด่านสำคัญก็คือคุณตาท่านไม่ยอมรับในของแด๊ดสักเท่าไหร่ กลัวจะมาปลอกหลอกแม่
แต่แด๊ดก็ได้พิสูจน์ให้คุณตาได้เห็น ว่าท่านนั้นรักแม่จากใจจริงจนแด๊ดกับแม่ย้ายมาอยู่ที่ไทยและแต่งงานกันพร้อมกับมีลูกชายอย่างเขาและพายุ แต่การจะมาเป็ลูกเขยตระกลูอัครเดชาไม่ใช่เื่ง่าย เงื่อนไขการแต่งงานของคุณตา ถ้าแด๊ดกับแม่มีลูกด้วยกัน แด๊ดต้องให้ลูกใช้นามสุกลของท่านเท่านั้นแด๊ดก็เลยตกลงยอมรับเงื่อนไขของคุณตา เพราะเห็นว่ามันไม่ใช่เื่สำคัญจะนามสกุลไหน ก็ได้อยู่กับคนรักและได้สร้างครอบครัวกันอยู่ดี
จริง ๆแล้วจะไม่มีไร่ชมเดือนเกิดขึ้นเลย ถ้าวันนั้นคุณตากับคุณยาย ไม่มีเที่ยวพักผ่อนในวัยเกษียณมีคนมาเสนอขายที่ดินผืนนี้ให้พกท่าน คุณยายชอบบรรยายที่นี่มาก คุณตาเลยตกลงที่ซื้อและปลูกบ้านพักต่างอากาศกันท่านทั้งสองตัดสินใจที่จะมาชีวิตกันที่ไร่แห่งนี้แต่ก่อนเป็ที่ดินเพียงไม่กี่ไร่แต่ก็ได้รับการขยับขยายพื้นที่กันเรื่อย ๆจนเป็ไร่ชมเดือนในทุกวันนี้ เขาเลยรักที่นี่มากและมักใช้ชีวิตใน่ปิดเทอมในไร่กับพวกท่านจึงทำให้มีความผูกพันกับไร่นี้มากต่างจากพี่ชายที่ไม่ค่อยชอบบรรยายกาศแบบนี้เท่าไร จึงทำให้อัคนีเป็หลานรักของท่านพิทักษ์และคุณหญิงน้ำเพชร นี่แหละสาเหตุสำคัญที่เขาอยากมาอยู่ที่ไร่ชมเดือน เพราะมันมีแต่ความทรงจำของคุณตาคุณยาย
“แล้วเื่งานแต่ง ไปถึงไหนแล้วล่ะตาเพลิงหนูดามีอะไรให้แม่ช่วยไหม”
“มีค่ะคุณแม่” ดาได้คุยกับพี่จัดงานแล้วตอนนี้ก็เกินเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ได้แล้วค่ะจะขาดก็แต่อาหารว่าจะเอาแบบไหนดี ดาว่าจะปรึกษาคุณแม่เื่นี้พอดีถึงเราจะจัดกันที่กรุงเทพ แต่ดาก็อยากให้มีอาหารเหนือบ้างเห็นเพลิงบอกว่ามีผู้ใหญ่จากทางนี้น่าจะไปเยอะ คุณแม่มีแนะนำไหมคะ”
ดีเหมือนกันมีอาหารหลากหลายจะให้คนที่มาร่วมงานพูดว่าของในงานไม่ถูกปากไม่ได้ งั้นเดี๋ยวเื่อาหารแม่จะจัดการเองหนูดาก็ไปเตรียมในส่วนของที่สำคัญแล้วกัน หนูดาว่ายัง”
“ดาเอาตามคุณแม่เลยค่ะเพราะดาก็ไม่ค่อยสันทัดเื่อาหารเท่าไร ดีซะอีกที่คุณแม่มาช่วย”
“ไม่เป็ไรลูกแม่ก็อยากให้งานออกมาสมบูรณ์ที่สุดนั่นแหละ”
“แม่ครับ… พรุ่งนี้ผมกับดาว่าจะไปแจกการ์ดแต่งงาน ให้กับท่านนายอำเภอและผู้ใหญ่ในเมืองอีกหลายคนแม่จะไปด้วยกันไหม”
“พากันไปเลยยังไงแม่ฝากบอกว่าเจอกันวันงานเลยนะ”
“ครับ… แล้วแม่จะมาพักที่ไร่กี่วัน”
“แม่ก็ว่าจะอยู่ที่ไร่สักวันสองวันวันแล้วก็จะขึ้นไปรับบนดอยหน่อยจะไปเลี้ยงอาหารกับของไปแจกเด็กหน่อย ๆ ที่สมาคมเขาฝากของมาให้เด็กและชาวบ้านเยอะเลยพรุ่งนี้ของก็น่าจะมาถึงแล้ว พอเสร็จแม่ก็จะกลับกรุงเทพเลย”
“งั้น…เราก็เจอกันที่กรุงเทพเลยนะครับ ผมว่าจะอยู่ที่นี่ต่อสักสองอาทิตย์แล้วค่อยจะขึ้นไปเตรียมงานแต่จะให้ดาขึ้นไปก่อนเผื่อดาอยากทำอะไรเป็พิเศษ”
“เอาตามนั้นเลยแล้วเพลิงคุยกับพี่ชายเรายัง ว่าจะขึ้นมาวันไหนรายนั้นถ้าไม่ตามก็ไม่รู้เื่กับเขา”
“ผมโทรบอกมันแล้วมันบอกว่าจะขึ้นมาก่อนวันงานสักสองวัน บอกงานที่ภูเก็ต่นี้ยุ่งๆเห็นว่าพึ่งรับเลขามาใหม่ ยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางสักเท่าไหร่ดีนะที่กรุงเทพมีแด๊ดดู ไม่งั้นผมคงได้ไปอยู่ที่นั่น”
“ไม่ใช่ว่าไปติดใจอีหนูที่ไหนเลยอ้างว่ายุ่งๆ ตลอดพี่ชายเรา ส่วนเื่งานแต่งของลูก ก็เอาตามที่พวกเราเห็นสมควรนั่นแหละแม่ขอตัวไปพักผ่อนก่อน ถ้ามีอะไรเย็นนี้ค่อยคุยกันอีกที”
“คุณแม่ทานอะไรมาแล้วเหรอคะให้ดาเตรียมอะไรให้ไหม”
“แม่ทานมาเรียบร้อยแล้วไม่ต้องให้เตรียมให้แม่หรอก มีอะไรก็ไปทำกันเถอะ”
“ค่ะคุณแม่….
“ไปนิ่มยกกระเป๋าขึ้นไปเก็บแล้วนวดหลังให้ฉันสักหน่อย”
“ค่ะคุณหญิง”
(ก่อนวันแต่งงานหนึ่งสัปดาห์)
ฮัลโหล…
“เพลิงคะ!! ไหนว่าจะขึ้นมาั้แ่อาทิตย์ที่แล้วยังไม่เห็นขึ้นมาเลย งานแต่งของเราจะเริ่มอีกไม่กี่วันข้างหน้าไม่เห็นเพลิงกระตือรือร้นอะไรเลย มีแต่ดาที่ทำอยู่ฝ่ายเดียว”
“โธ่… ดาครับผมก็ต้องดีใจสิ มันเป็วันพิเศษของเราทั้งทีทำไมผมจะไม่ดีใจละ”อัคนีรีบตอบกลับแฟนสาวทันทีกลัวเธอน้อยใจที่เขาไม่ได้ไปช่วยเธอเตรียมงาน
“ตอนนี้ที่ไร่มีปัญหานิดหน่อยผมไม่อยากทิ้งให้ไอ้กล้ามันจัดการคนเดียว ทั้งที่เริ่มทำอะไรมาพร้อมกันผมสัญญานะอีกครับดาอีกไม่เกิน สามวันผมจะรีบตามขึ้นไปแน่นอน”
“อือ….โอ๊ยเจ็บนะ” ระหว่างที่เธอกำลังพูดโทรศัพท์กับแฟนหนุ่มก็คนมาก่อกวนเธอไม่ให้เธอได้คุยกับอีกฝ่าย
“ดาครับ…. ดาเป็อะไรหรือเปล่า” เสียงร้องดังแว่วมาจากปลายสายทำให้เขาคิดว่าต้องเกิดอะไรขึ้นกับแฟนสาวแน่ ๆ
“เปล่าค่ะเพลิงพอดีว่าดากำลังจะใส่รองเท้าแต่มันคับไปหน่อย เลยกัดเท้าดาค่ะ” เธอรีบแก้ตัวทันที ทั้งที่มันไม่ได้เข้าใกล้เสียงที่เธอบอกกล่าวเลย
“แล้วไปครับนึกว่าเป็อะไร แล้วนี่ดาจะออกไปไหนครับ”
“ดาจะออกไปทานข้าวกับเพื่อนค่ะเสร็จแล้วก็จะไปทำสปาขัดผิวต่อ”
“ครับ…. ถ้าดารีบแค่นี่ก่อนก็ได้ ดาไปทานข้าวกับเพื่อนเดี๋ยวจะสายเอานะคิดถึงดานะครับ ผมจะรีบจัดการปัญหาทางนี้แล้วรีบขึ้นไปนะไว้เจอกันนะครับที่รัก”
“ค่ะ… ไว้เจอกันค่ะที่รัก”
ติ๊ด….
“นัยคะ…คุณทำอะไรเนี่ย เดี๋ยวเพลิงก็จับได้หรอก อือ…เบาๆสิคะ ดาซ้ำไปหมดแล้ว ถ้าเป็รอยขึ้นมาจะทำยังไง” เสียงที่เธอร้องเมื่อสักครู่ไม่ได้เป็อย่างที่เธอบอกแฟนหนุ่ม แต่เป็เพราะคนที่กำลังนั่งคลอเคลียเธออยู่ตอนนี้ต่างหาก
“ก็ผมคิดถึงดานิทั้งที่อยู่กับผม คุณยังคุยกับไอ้เพลิงอีก มันเป็แค่ชู้ แต่ผมเป็ผัวคุณนะดา”
ดนัย หรือ นัยเป็ถึงลูกชายเ้าของโรงแรมชื่อดังทางภาคใต้ และอีกหลาย ๆ ที่เขาคือแฟนหนุ่มของเธอ ทั้งสองแอบคบกันตั้งสมัยเรียนปีหนึ่งแต่ที่ไม่ได้เปิดเผยเพราะทางด้านพ่อแม่ของฝ่ายชายไม่ชอบธิดาเท่าไหร่นัก ที่เธอมาคบกับคนอย่างอัคนี ก็เพราะคำเดียวเท่านั้นคือเขารวยและให้เธอได้ทุกอย่าง แต่เธอไม่ได้รักเขาสักนิดในเพราะเธอนั้นรักดนัยหมดทั้งใจ แถมทั้งสองเคยมีลูกด้วยกัน แต่ก็ต้องตัดสินใจเอาเด็กออกเพราะตอนนั้นพวกเราอายุเพียงสิบเก้า เท่านั้น แล้วถามว่าทำไมดนัยถึงยอมให้เธอคบกับอัคนีล่ะก็มีอยู่่หนึ่งที่พวกเราไปอยู่อังกฤษกัน พ่อแม่ของดนัยมาจับได้ว่าเธอก็ไปด้วยทำให้พวกท่านจัดการเื่ค่าใช้จ่าย แถมเป็่แรก ๆ ที่ดนัยนั้นติดเพื่อนติดเหล้า ติดทั้งพนัน แถมพวกเขาทั้งสองยังเป็พวกชอบปาร์ตี้เข้าสังคมและด้วยความทะเยอทะยานชอบทำตัวเป็ผู้ดีของธิดาด้วยจึงทำให้เลือกที่จะจับอัคนีดนัยก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะตอนนั้นอัคนีก็คือบ่อเงินบ่อทองของพวกเราทั้งสอง
“รู้ค่ะ… ดาก็คิดถึงคุณเหมือนกัน แต่คุณจะทำกับดาทั้งวันทั้งคืนแบบนี้ไม่ได้ดาตัวเขียวไปหมดแล้ว ถ้ามีคนเห็นแล้วจับได้ขึ้นมาคุณจะทำยังแถมคุณก็เล่นไม่ให้ดาออกไปไหนมา สองวันแล้วให้ดาไปจัดการเื่ทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อน เราจะได้มาใช้ชีวิตด้วยกัน อย่างที่เราตั้งใจเอาไว้ไงคะ”
“ก็ได้ครับถ้าจบเื่บ้า ๆ นี้แล้วผมจะไม่ยอมแบ่งเมียให้ใครหน้าไหนอีก ยอมไอ้เพลิงคนเดียวมาสามปีก็มากพอแล้ว”
“ขอบคุณนะคะที่คุณเข้าใจอีกไม่นานเราก็จะได้อยู่ด้วยกัน”
“ครับ…จุ๊บ ก่อนออกไปผมขอเอาอีกสักรอบก่อนได้ไหม”
“พอแล้วค่ะ แค่นี้ดาเดินออกนอกห้องคนก็มองหมดแล้ว ถ้าอีกรอบของนัย ดาคงได้คลานออกจากห้องพอดี”
“นะครับดา…คืนนี้ผมก็ไม่ได้อยู่กับดาแล้ว ต้องเดินทางไปคุยงานที่สิงคโปร์ตั้งสามวันเจอกันอีกทีคงวันแต่งงานของคุณ ดาไม่เห็นใจผมเหรอ ขอเถอะนะที่รัก”
“ก็ได้ค่ะ รอบเดียวพอนะทำเบาๆ ด้วย” สุดท้ายเธอก็ยอมใจอ่อนให้คนรักอยู่ดีถึงปฏิเสธเขาแค่ไหนเพราะว่ารักเธอถึงยอมทุกอย่าง
“ครับรอบเดียวก็รอบเดียว แต่จะเบาไหมผมไม่รู้พอนัยเข้าไปทีไรมีแต่บอกให้ทำแรง ๆ ใครมันจะไปเบาได้”
“นัยอ่ะ… พูดอะไรก็ไม่รู้”
“หรือมันไม่จริงผมขอโซฟาหรือจะเป็ที่ระเบียงดี ตื่นเต้นดีนะ ลองไหมที่รัก”
“ดาขอที่โซฟาดีกว่า แต่นี่มันสว่างอยู่ดากลัวคนเห็นขอแบบเน้นๆ นะค่ะที่รัก”
“จัดให้ตามคำขอที่รัก”หลังจากที่คนรักพูดเสร็จเขาก็ไม่รอช้าที่จะอุ้มธิดาในท่าอุ้มแตงพร้อมกับเกี่ยวจีสตริงที่เธอสวมใส่ระหว่างทีเดินออกจากห้องนอนไปยังโซฟา ทั้งสองก็จัดไล่ต้อนจูบอย่างกับคนหิวโหยราวกับห่างหายกันมานานและต่างฝ่ายต่างเปลื้องผ้าให้กันเสื้อผ้าถูกทอดไปตามมุมห้องจนมาถึงโซฟาก็เหลือเพียงร่างกายที่เปลือยเปล่าของทั้งคู่
“ที่รัก คุณนมใหญ่ขึ้นนะ”
“เพราะใครล่ะคะ ทั้งนวดทั้งเคล้นอยู่ตลอดจะไม่ให้มันใหญ่ได้ยังไง”
“อืออ ดาเสียววที่รักดูดเบาๆ ที่รัก”
“เบาๆ ไม่ได้แล้วดาผมขอเข้าไปเลยนะ ผมไม่ไหวแล้วไ ม่ต้องเล้าโลมหรอกของคุณมัน้าขนาดนี้”
“ปึ่ก….อ้าส์สสส มันใหญ่ไปของดาแทบฉีก”
“ไม่ฉีกผมเอามาไม่รู้กี่รอบแล้ว”ตอนนี้ขาทั้งสองข้างของเธอพาดอยู่ที่ไหล่ของคนรัก ตับๆ ๆ ตับ…เขาทั้งดึงดูดทั้งเคล้นอกของเธอเหมือนจะให้มันแหลกคามือ
“นัยย…ดาเสียวที่รักขอแรงกว่านี้”
ปึ่ก ๆ …เสียงครวญครางกับไฟสวาทที่ร้อนรุ่มของทั้งคู่ไม่มีทีท่าว่าจะจบเพียงรอบเดียวอย่าที่เธอคิดเอาไว้ มีแต่ความปรารถนาที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยทั้งสองต่างไม่คิดที่ผ่อนแรงลงทุกอย่างมันดูลงตัวและเป็ไปตามความ้าของทั้งสองฝ่าย
“ที่รักดาจะแตกแล้ว….อืมมม อ้าส์สสส…แรงอีกที่รัก”
เสียงหอบหายใจและเสียงของร่างกายที่กระทบกันจนทำให้เกิดเสียงลามกถ้าห้องนี้ไม่เก็บเสียงป่านนี้คนทั้งคอนโดคงแตกตื่นไปตาม ๆ กัน
“…ทำไมมันถึงแน่นขนาดนี้ทั้งที่ผมเอาคุณทั้งวันทั้งคืนแล้ว อื้มมม…..ข้างในตอดแรงมากที่รักผมไม่ไหวแล้วขอแตกในนะ”
“ค่ะ…แตกเลย อื้ออ…ดาชอบ เสียว!!มากนัยดาจะแตกแล้ว”
“รอผมก่อนดาพร้อมกันที่รักอ้าส.....”
“อืม…ที่รักไม่ไหวแล้ว” จบประโยคนั้นร่างหนาก็โหมแรงใส่ร่างบางอย่างแรงไม่มีคำว่าเบาจากสะโพกที่ติดกับโซฟาตอนนี้ได้ลอยเหนืออากาศ ปึกกๆ …..
“แตก….แล้วอ้าสส….กับ” ร่างของธิดาที่กระตุกพร้อมเสียงหอบหายใจของทั้งสองหลังจากเสร็จไปแล้วรอบหนึ่งฝ่ายชายก็ปลุกปล่ำเร้าอารมณ์เธออีกรอบ
“อือ….นัยคะเอาเข้ามาอีกทำไม ไหนว่ารอบเดียวไงค่ะ อ้าสส… พอแล้ว”
“สำหรับผมไม่มีคำว่ารอบเดียวที่รักไหวไหมไหวสิคุณนอนอยู่เฉย ๆ ผมเป็ฝ่ายทำอยู่คนเดียว”
“อือ…..ตามใจคุณที่รัก” หลังจากพวกเขาทั้งสองต่างแสดงบทรักให้กันเธอไม่รู้ว่าตัวเองเสร็จไปกี่รอบแล้วรู้เพียงว่าวันนั้นเธอไม่ได้ออกไปทานข้าวและทำสปากับเพื่อนเพราะไม่แรงเดินจนฝ่ายชายต้องอุ้มพาไปอาบน้ำเสร็จแล้วทั้งสองก็มาไล่จูบกอดกับอยู่บนเตียงที่พึ่งแสดงความรักให้กันไป
“อืออๆ …สุดยอดเลยที่รักเป็ไง ปลั๊กก”
“รอบนี้ดาขึ้นให้ผมหน่อยนะที่รักขอแบบแรงๆ และเน้นๆ” และนั้นเป็รอบสุดท้ายที่เธอจำว่าขึ้นให้เขาแล้วเธอก็สลบไปเลยสลบไปทั้ง ๆ ที่ของอีกฝ่ายยังอยู่ในตัวเธอ
ตื่นมาอีกทีก็่สายของอีกวันเธอก็ไม่เห็นดนัยแล้วสงสัยเขาไปสิงคโปร์แล้วเธอเห็นแต่โพสอิสที่ฝ่ายชายเขียนทิ้งเอาไว้
“รอผมหน่อยนะ จะรีบกลับมารักคุณที่รัก”
ดนัย….
38
