บทที่ 13 เข้าเมืองส่งของ
หลังจากตัดรังผึ้งเสร็จ เมื่อสวี่เซี่ยงหยางปีนลงมาจากต้นไม้ก็ถูกน้องสาวยัดรังผึ้งเข้าปาก กลิ่นหอมหวานอ่อน ๆ ของรังผึ้งทำให้น้ำลายสอ ตามด้วยเสียงท้องร้องจ๊อก ๆ อย่างน่าอาย
ดังนั้นพี่น้องทั้งสามจึงหยิบหมั่นโถวที่นำมาจากบ้านออกมาจากกระเป๋า แล้วทาน้ำผึ้งกิน ทั้งสามคนต่างอิ่มอร่อยกันถ้วนหน้า หลังจากอิ่มแล้วก็กลับไปเก็บเห็ดและเห็ดหูหนูต่อ
เมื่อฟ้าเริ่มมืด สวี่เซี่ยงหยางกังวลว่าจะหลงทางในป่าตอนกลางคืน จึงเรียกพี่น้องที่ยังคงกระตือรือร้นอยู่ให้กลับบ้าน
วันนี้พวกเขาเก็บเห็ดได้ค่อนข้างมาก ทั้งสามคนต้องวิ่งสามเที่ยวกว่าจะขนเห็ดและเห็ดหูหนูที่เก็บได้วันนี้ลงมาที่เชิงเขา
พอมาถึงเชิงเขาก็ได้ยินเสียงแมวร้องคุ้นหูสามครั้ง
"พ่อ แม่" สวี่ิเยว่แบกตะกร้าวิ่งลงเขาอย่างรวดเร็ว
สามีภรรยาที่รอด้วยความกังวลอยู่ที่เชิงเขา พอได้ยินเสียงก็รีบเข้าไปรับตะกร้า แล้วเดินตามเด็ก ๆ สองรอบจึงขนเห็ดที่เก็บมาวันนี้กลับบ้านได้หมด
เมื่อกลับถึงบ้าน สวี่ิเยว่ส่งตะกร้าที่บรรจุรังผึ้งให้จางชุนฮวาโดยตรง "แม่ ในนี้มีรังผึ้งที่พวกเราตัดมาจากูเา แม่หาโอ่งมาใส่ก่อนนะ"
เมื่อเห็นรังผึ้งก้อนใหญ่ในตะกร้า จางชุนฮวารู้สึกทั้งดีใจและหวาดกลัว "เ้าเด็กนี่ ทำไมกล้าจังเลย อะไรก็กล้าแตะ ผึ้งพวกนี้ต่อยคนได้นะ"
สวี่ิเยว่ที่งัวเงียและสับสนไม่อยากฟังคำบ่นของจางชุนฮวา จึงกลับเข้าห้องทันทีและทิ้งตัวลงบนเตียงแกล้งตาย
ในความงัวเงีย สวี่ิเยว่ได้ยินเสียงจางชุนฮวาดุด่าสวี่เฉินซิง เมื่อครู่นี้ตอนมืดจางชุนฮวาไม่ทันเห็นใบหน้าของลูกชายคนเล็กที่บวมเพราะถูกผึ้งต่อย
สวี่ิเยว่เหนื่อยมาทั้งวัน ปวดเมื่อยไปทั้งตัว นอนลงบนเตียงครู่เดียวก็หลับไป
"ิเยว่ ลุกขึ้นมากินข้าวให้เสร็จก่อนแล้วค่อยนอน" จางชุนฮวาเพิ่งอุ่นข้าวเสร็จก็พบว่าสวี่ิเยว่หลับไปแล้ว
ได้ยินเสียงเรียกตัวเอง สวี่ิเยว่กัดฟันลุกขึ้นจากเตียง "แม่ ไก่ที่แม่ได้มามีกี่ตัวคะ"
"บ้านลุงใหญ่ของลูกมีสามตัว เมื่อกี้แม่ไปที่บ้านป้าพ่างและบ้านผู้ใหญ่บ้านจ้าวอีกครั้ง ซื้อมาได้เจ็ดตัว บ้านเราสามารถขายได้สองตัว"
"ตามที่ลูกบอกว่าซื้อมาหนึ่งหยวนห้าสิบต่อตัว บ้านลุงของลูกสามตัวแม่ให้เงินไป 5 หยวน"
สวี่ิเยว่กำลังกินข้าวไปพลางฟังจางชุนฮวาพูดไปพลาง
"พ่อ พรุ่งนี้พ่อไปกับพี่ชายและฉันเข้าเมืองกันนะ พวกเราจะไปส่งไก่ให้คุณยายจาง"
ในขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ข้างนอกก็เริ่มมีฝนตกหนักอีกครั้ง
มองดูฝนที่ตกลงมาอย่างหนักข้างนอก สวี่ิเยว่พูดอย่างตื่นเต้นว่า "พ่อ ฝนตกอีกแล้ว บ้านเรายังมีผักอะไรบ้าง เอาไปขายในเมืองกันเถอะ พอฝนตกทีไรในเมืองก็ขาดแคลนผัก"
วันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่ทันสางสวี่ิเยว่ก็ถูกสวี่อวี้เฉิงปลุกให้ตื่น "ิเยว่ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว"
เมื่อได้ยินเสียงเรียกของสวี่อวี้เฉิง สวี่ิเยว่ก็กัดฟันลุกขึ้นจากผ้าห่มอุ่น ๆ อย่างงัวเงีย
จริง ๆ แล้ว ต้องยอมรับว่าการสะสมทุนเบื้องต้นไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ไม่ใช่เื่ง่าย เงินที่ได้มาด้วยความยากลำบากนี้ช่างหาได้ยากเหลือเกิน
หลังจากล้างหน้าแปรงฟันอย่างง่าย ๆ สวี่ิเยว่ก็แบกตะกร้าเดินตามสวี่อวี้เฉิงออกจากประตูบ้าน ฤดูใบไม้ร่วงทางตะวันออกเฉียงเหนือมีอุณหภูมิแตกต่างกันมากระหว่างเช้าและเย็น พอลมเย็นพัดมา สวี่ิเยว่ก็รู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันที
เมื่อคืนฝนเพิ่งตกหนัก ถนนเต็มไปด้วยโคลน พ่อและลูกสองคนเดินย่ำไปบนถนนที่เป็หลุมเป็บ่อมุ่งหน้าสู่เมือง การเดินทางครั้งนี้ทำให้สวี่ิเยว่เหนื่อยอ่อนอย่างมาก
ตลอดเส้นทาง รองเท้าผ้าที่สวี่ิเยว่สวมใส่เปียกชุ่ม ทั้งยังเปรอะเปื้อนโคลน ยิ่งเดินก็ยิ่งหนาขึ้น ทุกย่างก้าวช่างยากลำบากเหลือเกิน
โชคดีที่พ่อลูกทั้งสามมาถึงเมืองเมื่อฟ้าสางแล้ว
สวี่อวี้เฉิงช่วยพี่น้องทั้งสองนำสินค้าที่แบกมาวันนี้ไปวางไว้หน้าบ้านของคุณยายจาง แล้วรีบกลับไปทำงานที่หมู่บ้าน
เห็นว่ายังเช้าอยู่ สวี่ิเยว่กลัวว่าคุณยายจางจะยังไม่ตื่น พี่น้องทั้งสองจึงนั่งลงที่หน้าบ้านของคุณยายจาง
ไม่นานนักหลังจากนั่งลงก็มีเสียงดังขึ้นในบ้านตระกูลจาง สวี่ิเยว่จึงเคาะประตูบ้านของคุณยายจาง
สองสามวันมานี้ คุณยายจางรู้สึกกระวนกระวายใจมาก คอยรอข่าวจากสวี่ิเยว่อยู่ตลอด พอได้ยินเสียงเคาะประตู คุณยายจางก็รีบวิ่งเหยาะ ๆ มาเปิดประตูด้วยเท้าเล็ก ๆ ของเธอ
ทันทีที่เปิดประตู คุณยายจางเห็นตะกร้าหลายใบวางอยู่บนพื้น ในตะกร้ามีไก่มีชีวิตกำลังขยับตัวอยู่ คุณยายจางดีใจจนตัวลอย
"หนูมาแล้ว เข้ามาในบ้านเร็ว" คุณยายจางยิ้มแย้มเต็มหน้า จับมือสวี่ิเยว่ลากเข้าไปในบ้าน
สวี่ิเยว่เดินตามคุณยายจางเข้าไปในบ้าน มองดูรองเท้าของตัวเองที่เต็มไปด้วยโคลน "คุณยาย ฉันไม่เข้าไปดีกว่า เมื่อวานฝนตก ถนนในหมู่บ้านเดินยากมาก รองเท้าฉันเต็มไปด้วยโคลน เดี๋ยวจะทำให้พื้นสกปรกค่ะ"
คุณยายจางก้มลงมองดู รองเท้าเปื้อนจริง แต่โคลนบนนั้นถูกทำความสะอาดอย่างหมดจด เธอรู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าแม้จะเป็สาวชนบท แต่ก็เป็คนที่มีมารยาท
ไม่เหมือนกับญาติ ๆ ที่มาเยี่ยมบ้านเร็ว ๆ นี้ พวกเขาไม่สนใจว่ารองเท้าสะอาดหรือไม่ก็เดินเข้าบ้านไปเลย ยิ่งกว่านั้นบางคนยังนั่งทับเตียงเ้าสาว สูบบุหรี่ในบ้านใหม่ แล้วทิ้งก้นบุหรี่ลงบนพื้น
คุณยายจางมองใบหน้าเล็ก ๆ ที่สวยงามของสวี่ิเยว่ ยิ้มอย่างเมตตา "ไม่เป็ไร หนูตามฉันเข้าไปคุยกันในครัวคุยเถอะ พูดกันในลานบ้านไม่สะดวก"
สวี่ิเยว่เข้าใจความหมายของคุณยายจางจึงพยักหน้า แล้วหันไปพูดกับสวี่เซี่ยงหยางที่อยู่ด้านหลัง "พี่ รอฉันที่หน้าประตูนะ"
พูดจบสวี่ิเยว่ก็ขนตะกร้าสะพายหลังเข้าไปในครัวของบ้านตระกูลจาง แล้วจับไก่ออกมาจากตะกร้า
"คุณยาย ดูไก่ตัวผู้ตัวใหญ่นี่สิ มันช่างอ้วนพีจริง ๆ ฉันมีทั้งหมดสิบสองตัว ราคาตัวละ 2 หยวนค่ะ"
"ไก่พวกนี้เลี้ยงมาดีจริง ๆ ฉันจะเอาทั้งสิบสองตัวเลย" คุณยายจางมองดูไก่ที่สวี่ิเยว่นำมา ก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจ
สวี่ิเยว่หยิบผักในตะกร้าอีกสองใบออกมา "คุณยาย ตอนนี้ในหมู่บ้านไม่ค่อยมีผักสดแล้ว ฉันเลยนำผักกาดขาวกับหัวไชเท้ามาแค่สองตะกร้าค่ะ"
เมื่อเห็นผักกาดขาวและหัวไชเท้าที่สวี่ิเยว่นำมาล้างสะอาดเรียบร้อยแล้ว คุณยายจางก็พอใจมาก "แม่หนู ช่วยคิดเงินทั้งหมดให้หน่อย ฉันจะเอาทั้งหมดนี่แหละ"
"คุณยาย สำหรับผักสองตะกร้าใหญ่นี้ ฉันคิด 10 หยวนนะคะ ส่วนไก่ตัวละ 2 หยวน สิบสองตัวก็ 24 หยวน รวมทั้งหมด 34 หยวนค่ะ"
คุณยายจางมองดูตะกร้าผักสองใบที่บรรจุจนเต็ม รู้สึกว่าราคานี้ไม่แพงเลย จึงจ่ายเงินอย่างสบายใจ
ตอนแรกที่เข้ามา สวี่ิเยว่ก็เห็นของขวัญมากมายที่วางอยู่ในห้องรับแขกของบ้านคุณยายจาง ในยุคนี้ของที่ส่งมาส่วนใหญ่ก็ซ้ำ ๆ กัน มักจะเป็อ่างล้างหน้า กาน้ำ หรือกระจก
ตอนเข้าประตูมา สวี่ิเยว่ตั้งใจมองกระจกบานใหญ่ที่วางอยู่กลางห้องรับแขกของคุณยายจางเป็พิเศษ ดูก็รู้ว่าเป็ของขวัญแต่งงานที่เพื่อนร่วมงานส่งมา บนกระจกมีกระดาษสีแดงเขียนชื่อคนเต็มไปหมด
"คุณยายคะ ถ้าบ้านคุณยายมีของที่ไม่ได้ใช้ก็เอามาแลกได้นะคะ พวกเาาวบ้านไม่มีตั๋วอุตสาหกรรม ขาดแคลนของหลายอย่าง"
สวี่ิเยว่พูดแบบนี้ คุณยายจางก็เข้าใจทันที ครอบครัวจางทำงานทั้งคู่ ปกติก็ให้ของขวัญบ่อย รับของขวัญก็มาก กำลังกังวลเื่ของพวกนี้อยู่พอดี ถ้าได้แลกเป็เงินก็ดีที่สุดแล้ว
"ิเยว่ ดูว่าหนูชอบอะไรแล้วเข้าไปเลือกกับฉันสิ" คุณยายจางพูดอย่างใจกว้างให้สวี่ิเยว่เข้าไปเลือกในห้อง
ต้องยอมรับว่า ตระกูลจางได้รับของขวัญมากมายจริง ๆ สวี่ิเยว่ชอบทุกอย่างที่เห็น น่าเสียดายที่ตอนนี้ที่บ้านขัดสนเงินทองมาก อะไรที่พอจะใช้ได้ก็ต้องใช้ไปก่อน สุดท้ายสวี่ิเยว่จึงเลือกเพียงอ่างล้างหน้าหนึ่งใบและกระติกน้ำร้อนหนึ่งใบเท่านั้น
1K
