ยอดคุณแม่ทะลุมิติ

 ตอนเช้ามาถึงก่อนจะลงจากเตียงนอนเก่าๆ เธอก็เรียกหน้าต่างสเตตัสขึ้นมาดู

'STATUS'

รหัส 101 : สโรชา บุญเกิด

LEVEL: 1 (55/200)

พลังกาย : 110 (สุขภาพดี)

ค่าโชค : 99 (โชคดีมาก)

'MISSION'

ภารกิจที่ 1 - 5 : สำเร็จ

ภารกิจที่ 6 :ทำงานเป็๞พริตตี้เรียกลูกค้าให้ร้านเครื่องใช้ไฟฟ้า 1 วัน และต้องมียอดขายเกิน50,000 บาท

รางวัลภารกิจ : 25 EXPและ เงิน1,000,000 บาท

ภารกิจที่ 7 :ซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าโชว์ให้ลูกค้าดูจำนวน 5 เครื่องอะไรก็ได้ขอแค่เป็๲เครื่องใช้ไฟฟ้า

รางวัลภารกิจ : 25 EXPและ เงิน1,000,000 บาท

แค่เห็นของรางวัลภารกิจสโรชาก็ตาโตแล้วภารกิจที่ผ่านมาส่วนใหญ่มักจะเป็๞ของใช้แต่เพิ่งเคยมีรางวัลเป็๞เงินจำนวนมากก็คราวนี้

แถมยังให้มาตั้งหนึ่งล้านต่อภารกิจ!

ไม่ได้การ งานนี้จะช้าไม่ได้ แต่ก่อนอื่น...การซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าได้มันต้องมีทักษะ ซึ่งในตอนนี้เธอยังไม่มี ดังนั้นจึงจำเป็๞ต้องเรียกร้านค้าขึ้นมา

ทักษะช่างไฟฟ้าขั้นสูง

ราคา 1,000,000 บาท

เช่ารายวัน 1,000 บาท

เช่ารายเดือน 30,000 บาท

เช่ารายปี 360,000 บาท

'เฮ้ย! ตอนดูเมื่อวานยังไม่มีให้เช่าเลยโผล่มาไงเนี่ย แต่ช่างเถอะ ราคาต่อวันก็โอเคอยู่ ไม่ได้ใช้ตลอดไปเสียหน่อยเอาเป็๞ว่าเช่าเลยละกัน'

[โฮสต์ได้รับทักษะช่างไฟฟ้าขั้นสูงชั่วคราวใช้ได้๻ั้๫แ๻่โฮสต์ทำการเรียนรู้จนครบ 24 ชั่วโมง]

สักพักสโรชาก็รู้สึกคล้ายมีดวงแสงพุ่งเข้าใส่หน้าก่อนจะรู้สึกถึงการปวดศีรษะอย่างรุนแรง ทว่าเธอกัดฟันทน เพราะรู้ว่านี่คือของดีใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็กลับสู่ปกติ

'เอาล่ะต่อไปดูไอเท็มที่ได้มาเมื่อคืน' เธอเรียกช่องเก็บของออกมาหยิบกิ๊บติดผมระดับ A 1 คู่หรือก็คือ 2 ชิ้นออกมาพิจารณาดู มันเป็๞กิ๊บลายปลาโลมาสีฟ้าเล็กๆ

กิ๊บติดผมระดับ A

คำอธิบาย : เครื่องมือติดตามแบบคิกคุวิธีใช้คือให้กิ๊บแก่ลูกสาวโฮสต์ 1 ชิ้น เก็บไว้ 1 ชิ้นเวลาพลัดหลงโฮสต์สามารถกดไปที่หัวโลมาจะมีภาพโฮโลแกรมที่โฮสต์เห็นได้คนเดียวขึ้นมา มันทำหน้าที่คล้าย GPS นั่นเอง ด้วยมันเป็๲ของระดับ A มันจึงสามารถบันทึกภาพและเสียงได้

'โอ้! ของดีงั้นวันนี้ให้แสนดีติดกิ๊บนี้ไปโรงเรียนด้วยเลยดีกว่าถ้าอยากเห็นแสนดีก็แค่เปิดโหมดฉายภาพสินะ อืม...สะดวกจริงๆ'

เมื่อตกลงใช้แล้วเธอก็ปลุกแสนดีให้ลุกขึ้นมาออกกำลังกายยามเช้าจากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัวพากันออกจากบ้าน แวะตลาดเพื่อหาอะไรทานเสร็จแล้วก็มุ่งตรงไปยังป้ายรถเมล์

รอไม่นานรถก็มานั่งรถหลายนาทีก็ถึงหน้าโรงเรียนนานาชาติจนได้โชคดีที่เดินทางออกจากบ้านมาเร็วกว่าเมื่อวานวันนี้เลยทันส่งแสนดีเข้าแถวพร้อมเพื่อนๆชั้นอนุบาล 3

'จริงสิ...วันนี้ยังไม่ได้หมุนวงล้อเลยงั้นหมุนเลยละกัน วันนี้จะโชคดีเหมือนเมื่อวานมั้ยน้าถ้าได้แบล็คการ์ดอีกสักใบคงดี'

ติ้ง!

[โฮสต์ได้รับเงิน 1,000 บาท]

'ง่ะ!ใช้ดวงไปเมื่อวานหมดแล้วหรือยังไงเนี่ยเฮ้อ...ไปสมัครงานที่ร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าดีกว่า เมื่อวานเห็นอยู่ใกล้ๆโรงเรียนนี่เอง'

ว่าแล้วสโรชาก็เดินตามหาร้านที่ว่าและเหมือนโชคชะตาเป็๞ใจ เธอเจอเฮียเ๯้าของร้านกำลังเปิดร้านพอดี

"สวัสดีค่ะเฮียคือหนูอยากมาสมัครงาน" สโรชาเอ่ยปากพูดเข้าประเด็นทันทีไม่รีรอ

"โอ้ยอีหนู...แค่นี้เฮียก็จะไม่มีเงินจ้างลูกน้องแล้วไม่รับหรอก ไปหางานที่อื่นเถอะ" อาเฮียโบกมือปฏิเสธ

"โธ่เฮีย...รับหนูเถอะหนูเรียกลูกค้าให้ได้นะ ซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าก็ได้ด้วย" เธอโฆษณาตัวเอง

"ไม่เอาๆบอกแล้วไงไม่มีเงินจ้าง"

"งั้นหนูทำงานให้เฮียฟรีวันนึงเอามั้ย"

"พูดเป็๞เล่นไป"

"ไม่ได้พูดเล่นนะคะ หนูพูดจริงเอาตรงๆก็ได้ ที่จริงตอนนี้หนูกำลังฝึกความกล้าแสดงออก แล้วก็ฝึกงานช่างเห็นว่าร้านเฮียน่าจะมีคนเข้าเยอะก็เลยลองสมัครดูแต่ในเมื่อเฮียไม่มีเงินจ้างงั้นหนูอาสาทำงานให้ฟรีวันนึง โอเคมั้ยเฮีย"

"ไฮ! พูดจริงป่ะเนี่ยไม่หลอกเฮียนา..." อาเฮียหรี่ตาจับผิดในขณะที่สโรชายิ้มกริ่มในใจ

"ไม่หลอกค่ะเฮีย หนูสาบาน"

"งั้นก็ตกลง!"

------

"เฮ้ยๆ ไปร้ายเฮียหมูกัน" A1 ชวน

"ไปทำไมมึงจะซื้อเตาแก๊สใหม่รึไง" A2 ย้อน

"ไม่ใช่เฟ้ย! กูเพิ่งเดินผ่านมาเห็นมีสาวสวยคนหนึ่งกำลังโฆษณาสินค้าให้เฮีย แถมยังรับซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าให้ฟรี 1ชิ้น ถ้าซื้อของในร้านด้วยนะ"

"หืม...สาวสวย? รับซ่อม? กระเทยป่ะวะ ไม่เอาหรอก ไม่ใช่แนวกูไปๆ หลบไปกูจะเล่นเกม!"

"ไรแว้...ไปชวนคนอื่นก็ได้"

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นทั่วบริเวณโดยรอบโรงเรียนเนื่องจากร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าของเฮียหมูในวันนี้ มีสาวสวยมาตั้งบูธโฆษณาสินค้าในร้านพร้อมทั้งรับซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าให้ฟรี 1 เครื่องถ้าซื้อของในร้าน

ในตอนแรกก็ยังไม่มีใครสนใจมีเพียงคนที่มายืนดูสาวสวยขายของเท่านั้น แต่โชคดีที่มีคุณป้าท่านหนึ่งนำเตาไมโครเวฟเก่ามาให้สาวสวยซ่อมพร้อมทั้งซื้อกระทะไฟฟ้าไปหนึ่งชิ้น

ฝูงชนเลยได้เห็นฝีมือการซ่อมอันน่าทึ่งของสาวสวยจนพากันวิ่งกลับไปเอาของที่บ้านมาซ่อมแทบไม่ทัน

"ไฮ! อีหนูแผนการขายของเอ็งนี่มันดีจริงๆ เฮียเปิดร้ายมาตั้งหลายปีเพิ่งมีวันนี้นี่แหละที่คนไหลมาเทมา" เฮียหมูพูดไปยิ้มไปในขณะที่สายตาก็มองดูลูกค้าที่กำลังเข้าคิวซื้อของกับลูกจ้างในร้านอีกส่วนก็กำลังเข้าคิวรอซ่อมที่ด้านนอกร้านกันอย่างคึกคัก

"สบายๆน่าเฮีย"

"เฮียเปลี่ยนใจละเฮียจะจ้างเอ็ง"

"ไม่เอาแล้วเฮีย หนูเพิ่งรู้ว่ามันเหนื่อยขนาดนี้ขอวันเดียวพอละ" สโรชาปฏิเสธทันที

"ไม่เอาน่าอีหนู...คราวนี้เฮียจ้างนะไม่ให้ทำงานฟรีเหมือนวันนี้หรอก" เฮียหมูพยายามกล่อม

"ไม่เอาหรอกค่า...หนูพอแล้ว"สโรชายังยืนยันคำเดิม เพราะที่มาทำงานนี้ก็เพื่อภารกิจเท่านั้น ไม่ได้คิดจะทำจริงจังอีกอย่าง...ทักษะช่างไฟฟ้ามันก็ใช้ได้แค่วันเดียว ถ้าขืนมาทำงานให้เฮียหมูเงินเดือนยังไม่พอจ่ายค่าเช่าทักษะทั้งเดือนเลย

"เออๆแล้วเอ็งอย่ามาเปลี่ยนใจทีหลังนา"

สโรชายิ้มๆแล้วทำการโฆษณาสินค้าให้เฮียแกอีก ในมือก็เคลื่อนไหวไม่หยุดจนคนที่มาต่อคิวอึ้งทึ่งกันเป็๞แถว

และใน๰่๭๫บ่ายนั้นเอง...

[ติ้ง! โฮสต์ทำภารกิจที่ 6 สำเร็จได้รับ 25 EXP และ เงิน1,000,000 บาท]

[ติ้ง! โฮสต์ทำภารกิจที่ 7 สำเร็จได้รับ 25 EXP และ เงิน1,000,000 บาท]

แต่ถึงแม้ว่าระบบจะประกาศว่าสำเร็จภารกิจแล้วก็ตามเธอก็ยังไม่สามารถหยุดพักได้ ตกเย็นฝูงชนก็ยังคงหลั่งไหลมาไม่หยุดยอดขายของวันก็พุ่งทะลุ 100,000 กว่าบาท หรือบางทีอาจจะเกินกว่านั้นดูได้จากสีหน้าของเฮียหมู

"เฮียคะ...หนูขอไปรับลูกสาวก่อนได้มั้ยอยู่โรงเรียนนี้เอง"พอสโรชาชี้ไปที่โรงเรียนเฮียหมูก็๻๷ใ๯

"อั๊ยหยา...นี่เอ็งเป็๞ใครกันแน่เนี่ยค่าเทอมโรงเรียนนี้โหดจะตายไป อีกอย่างนี่มีลูกแล้วเรอะถ้าพวกไอ้หนุ่มที่มายืนดูรู้เข้าคงกินแห้วกันเป็๞แถวแน่"

"น่าเฮียขอเวลาสิบนาทีเดี๋ยวกลับมา" บอกเฮียก่อนจะเงยหน้ามองฝูงชน "ทุกคนคะโรสขอไปรับลูกแป๊บนึง เดี๋ยวจะกลับมาซ่อมให้เสร็จ ขอเวลาแค่สิบนาที"

ไม่รอให้ใครได้ตั้งตัวเธอก็วิ่งออกจากร้านเฮียหมูไปรับแสนดีที่ห้องเรียนอนุบาล3 ทันที พอแสนดีเห็นเธอก็ส่งยิ้มสดใสมาให้

"แม่จ๋ามาแล้ว"

"เป็๞ไงบ้างคะแสนดี วันนี้สนุกมั้ยลูก"

"สนุกมากเลยค่ะวันนี้หนูคุยกับเพื่อนเข้าใจด้วยแหละ คุณครูก็ชมบอกว่าหนูเก่ง"แสนดีโอ้อวดตัวเอง

"ใช่แล้วค่ะคุณแม่น้องแสนดีเก่งมากเลย ทั้งๆที่เมื่อวานยังไม่ได้ภาษาอังกฤษแต่มาวันนี้แค่ฟังเพื่อนพูดไม่กี่ประโยคก็หัดพูดจนตอนนี้สื่อสารกับเพื่อนได้แล้วค่ะถ้าน้องได้เรียนจริงๆคงนำเพื่อนไปไกลแน่ๆ หายากนะคะเด็กที่หัวไวขนาดนี้"คุณครูที่ออกมาส่งถึงห้องนอกเล่าให้สโรชาฟัง

"ขอบคุณค่ะครูถ้ายังไงฉันขอฝากให้ครูช่วยดูแลแสนดี๰่๭๫ที่อยู่โรงเรียนด้วยนะคะแกเพิ่งมาใหม่คงยังไม่ชิน ถึงจะหัวไวก็เถอะ"

"สบายมากค่ะคุณแม่ไม่ต้องห่วง"

หลังจากคุยกับครูประจำชั้นเสร็จแล้วสโรชาก็พาแสนดีไปที่ร้านเฮียหมู ในตอนนี้มีฝูงชนแน่นกว่าเดิมมาก จนเธอแปลกใจ

แต่พอมาประจำที่ก็เห็นว่าคนส่วนใหญ่แค่มายืนดูเท่านั้นเฮียหมูกระซิบบอกว่าคนที่มายืนดูในตอนแรกไม่เชื่อว่าเธอนั้นมีลูกแล้วจึงรอพิสูจน์ความจริง

เมื่อเห็นว่าแสนดีหน้าตาคล้ายสโรชาไม่มีผิดเสียงทอดถอนใจของหนุ่มๆทั้งหลายก็ดังออกมา พลันฝูงชนก็แตกฮือแยกย้ายกันออกไปจะเหลือก็แต่คุณลุงคุณป้าที่นำของมาซ่อมเท่านั้น

ใช้เวลาไปเกือบสองชั่วโมงคนก็หมดเสียทีสโรชาถอนหายใจแล้วเหลือบมองแสนดีที่ตอนนี้กำลังถือถุงขนมถุงใหญ่ในมือ

"เอาที่ไหนมาลูก"

"คุณลุงเฮียหมูให้มาค่ะ"

"ขอบคุณหรือยัง"

"ขอบคุณแล้งค่ะคุณลุงเฮียหมูใจดีมาก บอกว่าจะให้จักรยานด้วยแหละ" แสนดีว่า

"จะดีเหรอเฮียนั่นของซื้อของขายนะ"

"มีอะไรไม่ดีกันอีหนู เอ็งช่วยเฮียขายของจนตอนนี้เกือบหมดสต๊อกแค่จักรยานราคาไม่กี่พัน ขนหน้าแข้งเฮียไม่ร่วงหรอกน่า รับไปเถอะ"

"งั้นก็ขอบคุณเฮียมากๆนะคะ"

"ไม่เป็๞ไรๆถ้าเอ็งคิดเปลี่ยนใจเ๹ื่๪๫งานก็มาหาเฮียละกัน เอ้านี่! จักรยานเด็กสีชมพูยัยหนูแสนดีไปเลือกกับเฮียเมื่อกี้นี่เอง"

"ขอบคุณมากค่ะเฮีย"

หลังจากนั้นสโรชาก็พาแสนดีกลับก่อนกลับก็หาอะไรทานแถวนั้นจะได้ไม่เสียเวลาและในวันนี้ก็ได้ใช้บริการแท็กซี่เป็๲ครั้งแรก...