บทที่ 5 ประเทศไทยที่นินไม่รู้จัก
นินสังหารจีราทว่าความกดดันในการต่อสู้ในครั้งนี้มันสูบเอาพลังของเขาไปหมดเช่นกันหน้าของเขาถึงกับขาวซีดที่เป็แบบนี้เพราะเขาต้องต่อสู้กับผู้ที่ใช้ดาบเป็อาวุธแลกชีวิตกันนั้นต่างกับการใช้ปืนยิงกันมากเพราะแบบนั้นเขาชำนาญมันเหมือนกับการตักข้าวมากินเลย แม้ว่าเขาเคยใช้กระบี่ต่อสู้กับผู้ชายชาวจีนมาก่อนแต่นั้นไม่เข้มข้นเท่านี้มาก่อนต้องรู้นะว่าพวกนี้ใช้ดาบกันั้แ่จำความได้ดังนั้นจังหวะและความชำนาญถ้าเทียบกับนินต่างกันมากเขาต้องทุ่มสุดตัวยังดีที่เขามีพร์ตอนที่เรียนจึงรอดมาได้
นิน “เกือบไปแล้วดีนะว่าชั้นเชิงมันผิดกัน” เขาเตะไปที่ร่างของจีราอีกครั้งด้วยความโมโหก่อนจะเดินไปที่ตุ้มน้ำแล้วตักมันขึ้นมาดื่ม
นิน “ให้ตายเถอะน่าโมโหจริงๆ คิดว่าฉันทะลุมิติมาเพื่อปราบโจรหรือไง “เขามองไปที่ร่างนางอีกครั้งตอนนี้ไฟลุกโหมบ้านหลายหลังแล้วจากนั้นเขาก็เห็นว่ามีของกระเด็นออกมาจากตัวของจีราจากแสงไฟสะท้อนเป็กระบอกไม่ลวดลายสวยงามเขาเก็บใส่ไปในเสื้อแล้วมองไปรอบๆ แล้วะโขึ้นไปบนหลังคาบ้านที่ไม่โดยไฟไหม้เขาเริ่มชินแล้วกับการที่ะโได้สูงผิดปกติแบบนี้
นิน “ตาลุงนั่นกำลังแย่เลยนี่” จากนั้นเขาก็ขึ้นสายธนูแล้วยิงไปที่กลุ่มคนที่กำลังล้อมท่านเ้าคุณไว้ สวบๆๆๆ ลูกธนูถูกยิงออกไปด้วยความเร็วแน่นอนทุกครั้งเขาจะภาวนาให้มันเข้าเป้า สำหรับธนูเขาเคยฝึกยิงอยู่บ้างแต่ก็แค่ก็แต่ฝึกขำๆ ในยุคที่มีปืนเขาจะฝึกมันจริงจังทำไม อย่างไรก็ตามน่าแปลกที่มันกลับเข้าเป้าทุกดอกแม้ว่าจะไม่โดนจุดตายแต่ก็สร้างความโกลาหลได้ไม่น้อย ไอ้แดงมองไปก็เห็นนินกำลังสาวลูกธนูใส่ไม่หยุดก็คำรามออกมา
” ไอ้วารเลว “มันชักปืนคาบศิลาออกมาจากด้านหลังแล้วยิงไปทางนิน ด้วยประสบการณ์ของนินแค่เห็นท่าทางของมันก็รู้แล้วว่ามันจะทำอะไรเขาะโลงมาก่อนที่ปืนมันจะหันปากกระบอกมาทางเขาเสียอีกแล้วม้วนกลิ้งตัวไปหลังต้นไม้ ปังง เสียงปืนดังขึ้นหลังจางนั้น
“ไอ้เวรหลบได้หรือ” และนี่เป็การเปิดจังหวะได้ท่านเ้าคุณะโขึ้นไปแล้วเหยียบหัวคนที่พุ่งเข้ามาหาเขา พรืบบบ ร่างของท่านเ้าคุณเหยียบบนหัวของความธนูดาบแทงดาขเข้าใส่ไอ้แดง เคร้งงงง ทว่ามันเองก็มิใช่หมูมันปัดดาบท่านเ้าคุณออกไป ควายธนูก็ดิ้นสลัดท่านเ้าคุณตกลงมา ฟื้ววว ลูกศรพุ่งทรงไปยังร่างของไอ้แดง หมับบบบ มันหยุดลูกดอกด้วยมือของมัน
นิน” เชี่ยทำได้ยังไงวะ “ก่อนหน้านี้พวกของนินได้บุกไปยังคลั่งอาวุธของพวกมันมาแล้วและพบปืนคราบศิลาแบบสั้นหลายกระบอกพวกเขาจึงบรรจุะุแล้วเอาออกมา ส่วนนินเอาติดตัวสองกระบอกแล้วโยนไว้ในจุดอับสายตาสองสามกระบอกเพื่อใช้ในยามคับขันอย่างเช่นตอนนี้ เขาม้วนตัวไปยังตุ่มน้ำแล้วเก็บมันขึ้นมาเหน็บที่เอวก่อนจะพุ่งออกไปกลุ่มโจรหันไปทางนิน
นิน” ถอยไปโว้ย “ดาบของเขาสะบัดไปมาร่างพวกมันก็ล้มลงเป็ใบไม้
แดง “มาสิวาะ” มันควบควายพุ่งออกไปพลังมหาศาลพุ่งไปยังร่างของนินเมื่อจะถึงตัวของนินมันก็ะโเข้าใส่ร่างของเขาทันที
นิน “เชี่ยเอ๊ย” เขาเปลี่ยนท่าเป็สไลด์ตัวไปกับพื้นรอดร่างควายทว่าปืนของเขาก็หลุดออกจากเอวไปด้วย ท่านเ้าคุณที่ตกลงมาเมื่อครู่ก็ได้จังหวะพุ่งสวนไปจังหวะที่ความธนูของไอ้แดงกำลังจะถึงพื้นเขาสะบัดดาบออกไปที่คอของไอ้แดง
ไอ้แดง “ไอ้แก่ยังไม่ตายอีกหรือ” เคร้งๆๆๆ มันปัดดาบท่านเ้าคุณออกไป นินหันกลับไปคว้าปืนที่หล่นขึ้นมาแล้วยิงไปที่ด้านหลังของไอ้แดง ปังงง ทว่าหงพรายของแดงเข้ามาขวางไอ้แดงไว้ บูมมม ร่างหงพรายถูกยิงเป็หมอกกระจายทันที อย่างเรก็ตามะุก็ผ่านมันมาถึงหัวของไอ้แดงจนตกจากหลังควาย ท่านเ้าคุณเผยยิ้มร้อยออกมาเขารออยู่ก่อนแล้วดาบอาคมสะบัดตัดลำคอของมันทันที ฉับบบ เสียงหนักทึบดังก้องผ่านหูของไอ้แดงเสือดสดๆ สาดกระเด็นออกไป หงพรายที่ร่างกระจายไปเมื่อครูกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
“ไม่…ลูกแม่” มันพุ่งเข้าหาท่านเ้าคูนด้วยความแค้น
“อีนางผีร้าย” ท่านเ้าคุณท่องอาคมแล้วต่อยออกไป ตูมมมม ร่างหงพรายกระเด็นออกมาอย่างรุนแรง ทองและแสนวิ่งเข้ามากดร่างหงหรายเอาไว้
“กูจะฆ่าพวกมึงไอ้เชี่ยมึงฆ่าลูกกู” นินถึงกับงงเป็ไก่ไม้ไปแล้วที่เจอผีตัวเป็ๆ แบบนี้ท่านเ้าคุณหัวร้อนทันทีเป็ผีร้ายทำร้ายคนแล้วจะมาแสดงความรักลูกอะไร
” ลูกมึงหรือมันสมควรตายแล้วมึงก็ด้วย “ท่านเ้าคุณเป่าอาคมไปที่ดาบแล้วฟันไปที่ร่างของหงพรายเสียงหวีดร้องดังขึ้นก่อนที่ิญญามันจะสลายไปพวกโจรที่รอดตายวิ่งหนีไปคนละทางทว่าป่านี้จะออกไปได้งั้นหรือใรเมื่อแดงและจีราตายไปแล้วใครจะเปิดทางออกให้มัน ทั้งสี่นอนหงายไปอย่างคนหมดแรง
นิน” นี่มันเื่อะไรวะเนี่ยมีทั้งปีและควายตกลงพระเ้าส่งฉันมาโลกแบบไหนกันเนี่ย “เมื่อพักได้ครู่
นิน “นึกไม่ถึงว่ามันถึงขึ้นเอาแม่ตัวเองมาทำหงพรายชั่วจริงๆ” ทั้งสามคนไม่กล่าวอะไรพวกเขาเหนือยจะตายอยู่แล้วเมื่อพักได้พอประมาณก็เก็บกวาดค่ายโจร
” เดี๋ยวรีบตรวจสมบัติแล้วออกไปกันเถอะนี่ก็จะเช้าแล้วนอนที่นี่คงไม่ได้มั้งไฟไหม้ขนาดนี้ “นินพยักหน้า
นิน” ใครมันจะไปนอนในค่ายโจรกันล่ะลุง “ทั้งสี่เข้าไปยังคลั่งอาวุธแล้วคลั่งเงินของพวกมันก็พบว่าลูกน้องที่หนีออกมากำลังขนหีบเงินอยู่
นิน” พวกเวรยังจะโลภอีกในสถานการณ์ที่ต้องเอาชีวิตรอดช่างโง่เสียจริง “แน่นอนว่าท่านเ้าคุณไม่ปรานีพวกมันเด็ดขาดสังหารพวกมันทันที
นิน” ลุงเงินนี้ไม่ใช่ว่าลุงจะเอาไปคนเดียวนะ “ท่านเ้าคุณกลอกตา
“แน่นอนเห็นข้าเป็คนอย่างไรวะ” เมื่อตรวจดูก็พบว่ามีเงินไม่กี่หมื่นเท่านั้นนินเสียดายใจแทบขาด
นิน “โจรกระจอกเอ๊ย” สามคนหัวเราะท้องแข็ง
ทอง “เอ็งก็น่าจะรู้นะหลังจากเห็นคลั่งอาวุธและคลั่งเสบียงของมันแล้วว่าเต็มคลังนั่นแสดงว่าพวกมันเพิ่งใช้เงินไปจำนวนมากเมื่อไม่นานมานี้ไม่อย่างนั้นดินปืนและปืนพวกนี้คงไม่ได้มีจำนวนมากขนาดนี้หรอก” นินเสียดายเขามองหาหีบอื่นๆ อีกก็เห็นหีบใบเท่าหม้อข้าวเขาก็เปิดขึ้นมาดูก็ตาโต
นิน “รวยแล้วนี่มันทองทั้งนั้นเลย” สีหน้าของทั้งสามคนสนใจไม่นอนก็กลายเป็ไม่ได้ดีใจนักเมื่อเห็นของพวกนี้ท่านเ้าคุณเอาไฟส่งใกล้ๆ ก็หมดความสนใจ
นิน “มีอะไรผิดปกติหรือ “ทั้งสามจึงเล่าให้ฟัง
เครื่องประดับนั้นมันมีที่ห้ามซื้อขายกันอยู่ด้วยนั่นคือเครื่องประดับที่ประทับตราของวังหลวงโดยมากจะได้รับจากขุนหลวงประธานให้เป็รางวัลแก่ขุนนาง หากจะเอาไปขายจะต้องมีใบรับรองจากกรมวังเสียก่อนว่าสามารถซื้อขายให้สามัญชนได้และใบรับรองนั้นจะถูกส่งไปให้ผู้ซื้อนั่นเองโดยมันจะระบุด้วยว่าใครซื้อไปจากใคร นินถึงกับหงายหลัง
นิน “บ้าเอ๊ยบแบบนี้มันก็ไร้ประโยชน์แล้วน่ะสิ” ท่านเ้าคุณยิ้มออกมา
“ไม่หรอกแค่ส่งกลับหลวงแล้วไปออกใบรับรองใหม่ก็ได้แล้วแต่พวกโจรมันจะกล้าทำแบบนั้นได้อย่างไรกัน” นินขมวดคิ้ว
นิน “นานไหมถึงตรวจสอบจนได้ใบรับรอง” ท่านเ้าคุณคิดสักพัก
“ปีหนึ่งได้มั้งถ้าข้าเร่งหน่อยอาจจะครึ่งปี” นินแทบกระอักเืแล้วคิดว่าถ้ามันไม่มีค่าแล้วพวกมันเก็บไว้ทำไมไม่สิที่ไทยไม่มีค่าแล้วที่อื่นเล่า
นิน “เดี๋ยวก่อน” ทุกคนมองเขา
นิน “หากว่าพวกมันใช้ทองนี้กับชาวต่างชาติเื่ก็จะไม่เหมือนเดิมแล้วไม่ใช่หรือ” ทุกคนผงะไป ท่านเ้าคุณสีคางไปมา
นิน “นี่ไม่ต่างอะไรกับการฟอกเงินเลยนี่หว่า “ทั้งสามมองหน้าเขาและนินก็ต้องอธิบายถึงวิธีการฟอกเงิน
นิน “ให้ตายเถอะแค่นี้ก็ไม่รู้การฟอกเงินคือ กระบวนการเปลี่ยนเงินสกปรกหรือทรัพย์สินที่ได้มาจากการกระทำความผิดทางกฎหมายให้กลายเป็เงินที่ดูเหมือนได้มาอย่างถูกกฎหมายไง” ทั้งสามจึงเข้าใจ
“เอ็งไปเอาคำแบบนี้มาจากไหนวะ” นินจึงเล่าจากความทรงจำให้ฟัง
นิน “พวกฝรั่งที่เข้ามาในหมู่บ้านผมไงลุงอาจจะไม่รู้หมู่บ้านผมเนี่ยขึ้นชื่อเรืองสมุนไพรและการล่าสัตว์มากหมอฝรั่งไหลเวียนเข้ามาในหมู่บ้านบ่อยมากลุงลองไปสืบดูได้ที่นั่นขึ้นชื่อมากในชายแดน” ท่านเ้าคุณพยักหน้า จากนั้นเขาก็คิดบางอย่างออกมาได้
“ไม่สิงั้นพวกมันเขาเครื่องทองของวังหลวงจำนวนมากขนาดนี้มาจากไหน “ทั้งสามมองหน้ากัน
แสน” ชัดเจนแล้วไม่ใช่หรือขอรับว่าพวกมันสมคบคิดกับพวกโจร “ท่านเ้าคุณสีคางไปมา
” เป็ไปได้ว่าสามสิบสองค่ายโจรที่ว่าจะเกี่ยวพันกันหมดเื่นี้ค่อนข้างใหญ่และมีคนจำนวนมากมาเกี่ยวข้อง “ท่านเ้าคุณขมวดคิ้วเมื่อมองนิน
” เอ็งเป็ของเอ็ง “นินเอามืออุดหูอยู่ในตอนนี้
นิน” ผมบอกลุงตามตรงนะผมไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งของพวกลุงหรอกอย่าให้ผมรับรู้เลยจะดีกว่า” เมื่อทั้งสามรู้เหตุผลก็หัวเราะออกมา
“เอ็งคิดว่าข้าเป็คนอย่างไรวะข้าไม่บังคับใครให้ทำอะไรหรอกนะยกเว้นแต่ว่าเราได้ทำสัญญาหรือรับปากกันแล้ว” นินพยักหน้า
นิน “เช่นนั้นก็ดีหน่อยแล้วเราจะแบ่งของกันอย่างไร “ท่านเ้าคุณยิ้มออกมา
” ก็แบ่งเป็สี่ส่วนไง “ทองกับแสนตาโต
” จริงหรือขอรับเราก็ได้ด้วยหรือ “ท่านเ้าคุณกลอกตา
” ใช่สินี่มันงานนอกภารกิจนี่เราควรแบ่งกัน “จากนั้นพวกเขาก็ช่วยกันขนของออกไปหลายหีบนินไม่รู้ไปหารถลากมาจากไหนขนของขึ้นรถแล้วลากมันออกไป เมื่อออกมายังนอกค่ายฟ้าก็สว่างพอดีพวกเขาเดินลงเขาใช้เวลาพอสมควรกว่าจะออกมาถึงตีนเขาและตามที่พวกวาสบอกว่ามีม้าและรถม้าซ่อนอยู่พวกเขาหาอยู่นานจนเจอป่าทึบที่มีสิ่งก่อสร้างเหมือนเป็ที่อยู่ชั่วคราวเอาไว้มีร่องรอยการต่อสู้เกรงว่าน่าจะมีคนเฝ้าแต่จำนวนไม่มากจึงถูกทั้งสามฆ่าตายไป พวกนั้นทิ้งรถม้าไว้หลายคันและมีม้าอยู่หลายตัว หลังจากที่ผูกม้ากับรถม้าเรียบร้อยพวกเขาก็เดินทางออกไปจากูเาลูกนี้ หลังจากที่เจอเื่แปลกๆ มานินตัดสินใจถามถึงประเทศไทยที่แบบละเอียดเพราะเขาพบว่ามันแปลกไปจากที่เขาคิดมาก เพราะมีวิชาอาคมแบบที่เขาคิดไม่ถึงแถมมีผีตัวเป็ๆ ด้วยไหนจะควายตัวเท่ารถอีกนี่เหนือกว่าในละครเล่นอีก ทั้งป่าที่เขาเข้าไปเมื่อคืนมันไม่ใช่ป่าแบบที่เขาเคยเห็นใช้ชีวิตที่แล้วอย่างแน่นอนนี่มันผิดเพี้ยนไปหมดแล้วเขาจำได้ว่าป่าที่ชายแดนตอนเขาพาท่านเ้าคุณออกมาก็ไม่ได้เป็แบบนี้หรือว่าเขาไม่ทันสังเกตก็ไม่รู้นินไม่รู้จะเริ่มอย่างไรดี
นิน” เอ่อข้าอยากรู้ว่าพวกมันไปเรียนวิชาอาคมจากที่ไหนกันทำไมถึงได้ร้ายกาจขนาดนั้นแล้วทุกคนเรียนได้หมดเลยหรือ “ท่านเ้าคุณไม่กล่าวอะไรแต่ทองกล่าวออกมา
ทอง” จริงสิเ้าอาจจะยังไม่เคยได้ยินเื่ราวจริงๆ ของอาคมใช่หรือไม่ “นินเริ่มสนใจและตั้งใจฟัง
ทอง” โลกของเรานี้กล่าวได้ว่ามีพลังงานอยู่รอบตัวพลังงานเหล่านี้เดิมทีเราไม่รู้วิธีใช้หรอกทว่ามีคนกลุ่มหนึ่งที่คิดนอกกรอบมันเริ่มเมื่อไรนะอาจจะสองร้อยปีหรืออาจจะมากกว่านั้นจนมีคนพบว่าเราสามารถนำพลังที่กระจายอยู่รอบตัวเรามาใช้งานได้ผ่านภาษาที่ใช้ในการสื่อสารกับธรรมชาติได้หรือบางคนก็ใช้พลังจากรูปแบบอื่นอย่างเช่นพวกหมอผีที่ต้องรับพลังจากจิตอาฆาตของผีไงล่ะรูปแบบของพลังมีมากจนพูดไม่หมด การที่จุดไฟหุงข้าวนั่นก็ใช้พลังจากธรรมชาติแล้วเพียงแต่เป็รูปแบบตรงไปตรงมาไปหน่อย “นินขมวดคิ้ว
” ภาษาที่ว่าคือคาถางั้นหรือ “ทองพยักหน้า
ทอง” ใช่คาถานั่นแหละและภาษาที่ใช้ก็แตกต่างกันไปแต่ละประเทศ “นินผงะไป
นิน” ประเทศอื่นก็ด้วยหรือ “ทองพยักหน้า
ทอง” อย่างจีนจะเรียนว่าพลังภายในหรือปราณไงล่ะ “นินเริ่มนั่งตัวตรงเื่นี้เขาสนใจจริงๆ
หลังจากได้ฟังเื่ราวเกียวกับพลังนินพบว่าพลังที่ว่ามานั้นแม้จะวิเศษมากแต่ก็ไม่ถึงขึ้นที่ยิงปราณกระบี่ออกมาะเิได้แต่สามารถสร้างคลื่นพลังกระแทกคนกระเด็นออกไปหรือทำให้าเ็ได้เหมือนกันนี่อยู่ในเกณฑ์ที่นินรับได้แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้นคือสัตว์นั้นมีสัตว์ทั้งธรรมดาและสัตว์ที่แตกต่างออกไปให้พูดง่ายๆ คือป่าบางแห่งได้เชื่อมต่อกับแดนหิมพานต์นั่นเองและไม่แน่ว่างูที่กัดนินอาจมาจากที่นั่นก็เป็ไปได้แน่ล่ะว่าไม่ใช่จะพบเจอพวกมันง่ายๆ ดังนั้นไม่แปลกเลยว่าทำไมป่าที่นินเขาไปมันถึงต่างออกไปมันคล้ายกับในหนังที่เขาดูมากกว่า ถึงตอนนี้นินต้องลืมความรู้ทุกอย่างที่เขารู้เกี่ยวกับโลกโบราณแล้วกลับมาทำความเข้าใจใหม่ทั้งหมด อย่างไรก็ตามเมื่อนินได้ฟังไปเรื่อยก็โล่งใจขึ้นมาเพราะว่าวิถีชีวิตของคนในยุคนี้ไม่ได้แตกต่างกันกล่าวคือมันเรียบง่ายกว่าที่นินคิดและคนที่มีวิชาอาคมพวกนี้ก็ไม่ได้น่ากลัวหรือทำให้คนใอะไรเพราะมันไม่ได้มีเยอะอะไรขนาดนั้น แถมมีสำนักเปิดรับคนทุกปี ทั้งสำนักดาบสำนักมวยหรือสำนักเวทมนตร์สำนักเวทย์ที่ว่าก็อาคมที่ท่านเ้าคุณใช้นั่นแหละหรือที่เราเรียกติดปากว่าไสยศาสตร์นั่นเอง พวกทหารก็จะเรียนวิชาเหล่านี้จากสำนักหลวงนั่นเอง
แสน” เอ็งสนใจเข้าสำนักไหนไหมล่ะ “นินส่ายหน้า
นิน” บอกตามตรงนะพี่ผมไม่สนเื่พวกนี้หรอก “ทั้งสามมองนินอย่างสงสัย
ทอง” งั้นเอ็งจะทำอะไร “นินยิ้มออกมา
นิน” การค้า “ทั้งสามมองหน้ากัน
” เอ็งเก่งขนาดนี้จะไปทำการค้าเพื่ออะไร “นินกล่าวออกมาอย่างเสียไม่ได้
นิน” ผมคนบ้านนอกนะจะทนต่อเกมการเมืองและการฆ่าฟันที่ต้องเห็นเืทุกวันได้อย่างไรเล่า “เมื่อทั้งสามคิดมุมนี้ก็เข้าใจ พวกเขาเกิดในตระกูลทหารเห็นเื่นี้เป็เื่ปกติส่วนคนที่โตมาในที่เรียบง่ายจะไปทนต่อแรงกดดันอย่างนั้นได้อย่างไร
“ก็จริงของเอ็งแต่ความสามารถแบบนั้นน่าเสียดาย “นินกระซิบออกมา
นิน” แต่ถ้าเป็งานแทรกซึมหรือสืบข่าวแบบนี้ถ้าหากจ้างในราคาสูงก็อีกเื่หนึ่ง “ทั้งสามตากระตุก นินเริ่มสอบถามถึงชีวิตในเมืองหลวงจากทั้งสามจึงพอจะเดาทางออกแล้วว่าเขาควรเริ่มจากอะไรดีอย่างน้อยๆ ตอนนี้เขามีเงินทุนบ้างแล้วจากพวกโจร” นินนึกอะไรขึ้นมาได้จึงส่งกระบอกไม้ไผ่คืนท่านเ้าคุณไป จากนั้นนินก็เขากระบอกไม้ที่มีลวดลายสวยงามออกมาแล้วเปิดออกมันคืนแผนที่
นิน “นี่มันที่ไหนกัน” ทั้งสามขยับเข้ามาดู
ทอง” อะไรเนี่ย “ท่านเ้าคุณจึงบอกออกมา
” แผนที่ของแดนหิมพานต์ไง “ทั้งสามใ
” มีคนเคยเข้าไปมาแล้วหรือ “ท่านเ้าคุณส่ายหน้า
“มีคนไปเป็จำนวนมากแต่ไม่มีใครเคยกลับมา” นินสนใจ
นิน” ตายหรือ” ท่านเ้าคุณส่ายหน้า
“ไม่รู้บ้างก็ว่าตายบ้างก็ว่าเข้าไปแล้วไม่อยากกลับออกมาเพราะที่นั่นราวกับ์ “นินสีคางไปมา
นิน” โอ้เป็เช่นนี้เอง “เขาเก็บแผนที่ไปจากเขาก็ถามเื่ดินแดนต่างๆ ในไทย
นิน” งั้นตอนนี้ไทยประกอบไปด้วยเมืองอะไรบ้างล่ะ “ท่านเ้าคุณจึงกล่าวออกมาเป็ข้อๆ
1. ภาคเหนือ
ภาคเหนือเป็แหล่งอารยธรรมที่เก่าแก่และมีอาณาจักรเกิดขึ้นหลายแห่ง อาณาจักรที่สำคัญในภูมิภาคนี้ ได้แก่
1.1 อาณาจักรโยนกเชียงแสน ถือเป็หนึ่งในอาณาจักรของชนชาติไทยที่เก่าแก่ที่สุด มีศูนย์กลางอยู่ที่อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงรายในปัจจุบัน
1.2 อาณาจักรหริภุญชัย เป็อาณาจักรของชาวมอญ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองหริภุญชัย มีความเจริญรุ่งเรืองด้านพระพุทธศาสนา
1.3อาณาจักรล้านนา สถาปนาโดยพญามังราย มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองเชียงใหม่ และสามารถรวบรวมอาณาจักรเล็ก ๆ ในภาคเหนือเข้าไว้ด้วยกัน ทว่าตอนนี้กลับมาตกอยู่ในมือของไทยอีกครั้งหลังสังหารมังรายทิ้งไป โดยเราจะเรียกภาคเหนือว่าล้านนาแทน
2. ภาคกลาง
ภาคกลางเป็พื้นที่อุดมสมบูรณ์และเป็ศูนย์กลางการปกครองของไทยมาอย่างยาวนาน อาณาจักรที่โดดเด่นในภูมิภาคนี้ ได้แก่
2.1 อาณาจักรทวารวดี เป็อาณาจักรของชาวมอญ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองนครชัยศรีและเมืองอู่ทอง
2.2 อาณาจักรละโว้ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองลพบุรี เป็อาณาจักรที่ได้รับอิทธิพลจากทวารวดีและขอมโบราณ และนี่เองที่สร้างรอยร้าวให้พวกของขอมกับไทยหลังพวกมันโดยขับไล่ออกไปมันก็ไปก่อตั้งประเทศของตัวเองด้วยความสามารถของ าา ฮุสเซน พวกมันพัฒนาจนทัดเทียมเกือบทันไทยแล้วพวกมันจะต้องแก้แค้นแน่ทว่ายังไม่ถึงเวลา
2.3 กรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งคือเมืองหลวงของเราหรือที่เรียกติดปากว่าพระนครซึ่งที่ตั้งเมืองนั้นมีการคมนาคมดีที่สุดแม่น้ำเชื่อมต่อออกไปยังทะเลอันกว้างใหญ่และมีจุดขนถ่ายสินค้าใหญ่ที่สุดของไทยด้วยที่นี่ยังมีชาวต่างชาติมาพักเป็เวลานานเพื่อทำการค้า นินสนใจเื่นี้เป็พิเศษ
3. ภาคใต้
ภาคใต้เป็ศูนย์กลางการค้าทางทะเลที่สำคัญมาั้แ่สมัยโบราณ อาณาจักรในภูมิภาคนี้จึงมีความเกี่ยวข้องกับอาณาจักรในคาบสมุทรมาลายู
3.1 อาณาจักรลังกาสุกะ เป็อาณาจักรที่รุ่งเรืองด้านการค้า
3.2 อาณาจักรศรีวิชัย มีอิทธิพลครอบคลุมมาถึงภาคใต้ของไทย
3.3 อาณาจักรตามพรลิงค์ เป็อาณาจักรที่เจริญรุ่งเรืองด้านพระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์
4. ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมขอมโบราณมาอย่างยาวนาน โดยมีอาณาจักรและรัฐโบราณที่สำคัญ ได้แก่
4.1 อาณาจักรโคตรบูรณ์ ตั้งอยู่บริเวณสองฝั่งแม่น้ำโขง มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองมรุกขนคร มีความสำคัญจากพระธาตุพนม
4.2 อารยธรรมขอมโบราณ (อิศานปุระ) อาณาจักรเจนละและอาณาจักรพระนคร มีอิทธิพลอย่างมากต่อภาคอีสาน ทำให้เกิดปราสาทหินโบราณจำนวนมาก เช่น ปราสาทหินพิมายและปราสาทหินพนมรุ้ง แน่นอนว่าที่กล่าวมานี้ได้ถูกเปลี่ยนจากอาณาจักรมาเป็เมืองแล้วหลังจากที่ขุนหลวงรวบรวมแผ่นดินแล้วแต่งตั้งเ้าเมืองที่ยอมสวามิภักดิ์เป็เ้าพระยาให้ดูแลเมืองต่อไปแต่จะต้องส่งลูกชายเข้ามาอาศัยอยู่ที่เมืองหลวงเป็ตัวประกันแน่นอนว่ายังมีเมืองที่ไม่ได้เอ่ยถึงอีกมากเช่นเมืองสองแคว กรุงศรีอยุธยา เป็ต้น เมื่อนินได้ฟังก็ต้องตกตะลึงเพราะเหมือนว่าเอายุคสมัยที่รุ่งเรืองของไทยมาร่วมกันไว้ที่เดียวเลยไม่ใช่หรือแล้วบุคคลในอดีตที่ยิ่งใหญ่เล่ามีด้วยหรือไม่ โลกที่เขามาอยู่นี่มันจะต้องวุ่นวายอย่างแน่นอน…