เช้าวันต่อมา...
เมื่ออาแปะเห็นว่าน้องหมิวออกไปจากหอ มันก็รีบมุ่งหน้าขึ้นไป้า ก่อนจะแอบไขกุญแจดังเดิม แต่ครั้งนี้แปะหยงไม่ได้ช่วยตัวเองในห้องของน้องหมิวอีกต่อไปแล้ว มันเริ่มขโมยกางเกงในที่ใช้แล้วของหญิงสาวกลับมาด้วย เพราะกลัวว่าจะไม่ได้สูดดมกลิ่นหอมราคะพวกนี้อีก
นับวัน...กางเกงในของหมิวก็เริ่มหายไปทีละตัวสองตัว
“ฉันไปถอดไว้ไหนนะ” หญิงสาวพึมพำ “ปกติก็เอาไว้ในตะกร้านี่น่า แต่ช่างเถอะ หายได้ก็ดี ไหนๆก็มีเงินซื้อตัวใหม่อยู่แล้ว”
อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า หมิวก็จะย้ายไปอยู่คอนโดที่เสี่ยคนใหม่ของเธอเป็คนจ่ายค่าเช่าให้ เพื่อแลกกับการที่หมิวต้องไปคอยดูแลป้อนข้าวป้อนน้ำ งานใหม่ที่ทำก็ได้เงินดีอยู่หรอก แต่มันมีบางสิ่งบางอย่างที่ขาดหายไปจากชีวิตของเธอ นั่นก็คือเซ็กส์ เสี่ยทุกคนที่เคยดูแลหมิวต่างเป็พ่อพันธุ์หื่นกระหาย แต่เสี่ยคนนี้ กลับเป็แค่ไอ้แก่ใกล้ตายที่ไม่มีใครดูแล นับวันหญิงสาวก็ต้องกลับหอมาช่วยตัวเองมากขึ้น เธอคิดถึงลำเอ็นเหลือเกิน...จนไม่สามารถอดใจที่จะนัดผู้ชายจากอินเตอร์เน็ตให้มาเอาฟรีๆได้
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
“อ๊างงงง...เอาอีก...แรงอีกสิ...เอาฉันแรงๆเลย...อร๊ายยยยยย”
“ซีดดดดด ทำไมน้องร่านขนาดนี้วะ”
“เอาอีก เอาอีก เอาอีก”
เมื่อไม่ได้โดนของแข็งมาเกือบเดือน น้องหมิวก็จัดการขย่มตอให้กับชายแปลกหน้าที่นัดจากเน็ต ตอนที่นัดกันมาหญิงสาวไม่ได้ขอดูหน้าของชายหนุ่มผู้นี้ด้วยซ้ำ ทันทีที่เขาส่งรูปลำเอ็นของตัวเองมา น้องหมิวก็จัดการบอกสถานที่อยู่ไปทันที!
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
“แตกแล้ว แตกแล้ว กูแตกแล้วววว”
“แตกใส่ปากหนูเลย อ้า”
น้ำอสุจิร้อนพุ่งทยานเข้าปากของน้องหมิวด้วยความเงี่ยน เมื่อลิ้นได้ัักับรสชาติความเป็ชายที่ห่างหายไปเป็เดือน หญิงสาวก็หอยแฉะจนน้ำพุ่ง เธอทิ้งตัวหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะทำการขอเพิ่มรอบสองกับหนุ่มคนนั้นจนถึงเช้า โดนหารู้ไม่ว่า...เ้าของหอที่เคยตามตื้อเื่ค่าเช้ากำลังชักว่าวเอาหูแนบประตูอยู่หน้าห้อง...
วันที่ต้องย้ายหอมาถึงแล้ว...
“เดี๋ยววันนี้หนูจะให้คนมาขนของออกนะคะแปะ ส่วนเื่สัญญาเดี๋ยวเลิกเรียนหนูจะกลับมาจัดการทีหลัง”
“ได้ๆ”
เมื่อสาวนิสิตส่ายสะโพกเดินออกจากหอ ไอ้แปะหื่นก็รีบขึ้นไปที่ห้องของเธอทันที มันควานหากางเกงในและชุดชั้นใดของน้องหมิว ก่อนจะเอาออกมาสูดดมเป็ครั้งสุดท้าย พร้อมกับชักว่าวอย่างเอาเป็เอาตายภายในห้อง
พับ พับ พับ พับ พับ พับ
“อาหมิว...อาหมิว...กลิ่นหอยของลื้อ...”
พับ พับ พับ พับ พับ พับ
แกร๊ก...
“ฉันว่าอยู่แล้วเชียว...”
“เฮ้ยยยยย!!!!!!”
ไอ้แปะหยงกระโดนโหยง เมื่อเห็นเ้าของห้องยืนค้ำเอวด้วยใบหน้าขุ่นเคือง
“แกนี่เองที่เป็คนขโมยกางเกงในของฉันไป...”
“อั้ว...อั้ว...แค่เข้ามาดูห้องเฉยๆ”
“หรอไอ้แปะ...กางเกงในฉันอยู่คามือแกแท้ๆยังจะโกหกอีกหรอ!”
“ไม่ใช่นะอาหมิว...อั้วไม่ได้ทำอย่างที่ลื้อคิดนะ”
น้องหมิวเ้าของห้องกำลังจะโวยวายให้ทุกคนในหอมาดูความโรคจิตของไอ้เฒ่า แต่ทันทีที่สายตาของเธอหันไปมองเห็นลำเอ็นยาวใหญ่ประดับเด่นอยู่กลางง่ามขาของชายชรา หญิงสาวก็ไม่สามารถพูดออก เธอจ้องมองแท่งเนื้อนั้นตาไม่กระพริบ ก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่...
1K
