“เอ่อ...เอ่อ...ยังไงนะครับ”
เร็นที่ตอนนี้หาเสียงของตัวเองแทบไม่เจอพูดขึ้นมาอย่างตะกุกตะกักใครจะไปคิดว่าคนที่ตัวเองแอบมองไปก่อนหน้านี้จะเดินเข้ามาทักกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ แน่นอนว่าเป็ใครก็คงจะทำตัวไม่ถูกแบบที่เขากำลังเป็อยู่ในตอนนี้อย่างแน่นอนซึ่งถ้าอีกฝ่ายไม่รู้ตัวว่าถูกแอบมองเด็กหนุ่มคงจะไม่รู้สึกประหม่าขนาดนี้
“ผมถามว่าผมขอนั่งด้วยคนจะได้ไหมครับ”
ชายคนดังกล่าวตอบกลับเร็นมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนพร้อมกับส่งยิ้มสว่างเจิดจ้ามาให้
เด็กหนุ่มถึงกับตาพร่ามัวและสมองไม่ทำงานไปชั่วขณะเมื่อได้เห็นรอยยิ้มอันเจิดจรัสของคนตรงหน้าตอนที่มองไกลๆ เด็กหนุ่มคิดว่าชายคนนี้หน้าตาดีมากๆ แล้ว แต่พอได้มามองใกล้ๆแบบนี้ระดับความหน้าตาดีที่มองเห็นในตอนแรกนั้นจำต้องทวีคูณเพิ่มขึ้นไปอีกเป็หลายเท่าตัวจนเขาอดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าพระเ้าสร้างชายหนุ่มตรงหน้ามาได้ยังไงและใช้อะไรสร้างมาทำไมถึงสร้างคนๆนึงให้ออกมาหล่อดูดีไปทุกกระเบียดนิ้วได้ขนาดนี้
เร็นที่กำลังจมอยู่กับความคิดเกี่ยวกับหน้าตาและรูปลักษณ์ที่สุดแสนจะไม่ธรรมดาของชายตรงหน้าได้ทำการเผลอพยักหน้าตอบรับไปโดยไม่รู้ตัวรู้ตัวอีกทีคืออีกฝ่ายได้นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเรียบร้อยแล้วแถมยังส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจมาให้เขาอีกด้วย!
ร่างบางรู้สึกอยากจะหยิกตัวเองที่เผลอชื่นชมความหน้าตาดีของอีกฝ่ายจนสติสตางค์ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเผลอให้ใครก็ไม่รู้ที่ไม่ได้รู้จักให้มานั่งด้วย ทั้งๆ ที่พอมองดีดียังมีโต๊ะอีกตั้งประมาณ2 ถึง 3 โต๊ะในร้านที่ยังว่างอยู่
‘เราควรที่จะปฏิเสธแล้วให้เขาไปนั่งโต๊ะตัวที่ยังว่างสิ!’
‘ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองโดนรูปลักษณ์ภายนอกของผู้ชายคนนี้ครอบงำจนไม่มีสติได้ขนาดนี้นะเร็น!’
เร็นตำหนิตัวเองในใจอย่างต่อเนื่อง
“ฮึฮึ ฮึ”
ชายฝั่งตรงข้ามที่เห็นสีหน้าของเร็นเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเหมือนคนที่กำลังทะเลาะกับตัวเองก็อดที่จะส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ด้วยความขันไม่ได้
เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะสายตาคู่งามของเร็นก็จ้องเขม็งตรงไปที่ชายตรงหน้าทันที
‘ขำอะไร มีอะไรน่าขำกัน นี่เขาบ้าไปแล้วเหรอ! จู่ๆ ก็มานั่งหัวเราะคนอื่นแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน!’
“ขอโทษนะครับเมื่อสักครู่ผมเผลอพยักหน้าไปโดยไม่รู้ตัว ทำให้คุณเข้าใจผิดคิดว่าผมอนุญาตให้คุณนั่งร่วมโต๊ะเดียวกันกับผมแบบนี้ ผมคิดว่าคุณไปนั่งโต๊ะที่ยังว่างอยู่ดีกว่าในร้านยังมีโต๊ะว่างอยู่อีกตั้งสองสามตัวขอบอกตามตรงว่าผมไม่สนิทใจที่จะนั่งร่วมโต๊ะกับคนที่ไม่ได้รู้จักครับ”
เร็นพูดตามความรู้สึกที่คิดออกมาตามตรงพร้อมกับจ้องตาของอีกฝ่ายโดยไม่หลบสายตาเพื่อ้าที่จะแสดงให้เห็นว่าเขาจริงจังกับคำพูดที่ได้พูดออกไปเมื่อสักครู่
แต่แทนที่ชายคนตรงหน้าจะลุกออกไปนั่งโต๊ะที่ยังว่างอยู่ตามคำพูดของเร็นอีกฝ่ายกลับทำเพียงแค่ส่งยิ้มมาให้กับเด็กหนุ่มตามเดิม
“ฮึ เธอยังคงเป็คนที่พูดจาตรงไปตรงมาและเฉียบคมเหมือนเดิมเลยนะ”
เร็นขงวดคิ้วกับคำพูดของอีกฝ่ายทันทีเพราะคำพูดเมื่อสักครู่ของอีกฝ่ายนั้นพูดเหมือนกับว่ารู้จักกันมาก่อน
‘เขาหมายความว่ายังไงเหมือนเดิมงั้นเหรอ ทำไมถึงพูดจาเหมือนกับว่ารู้จักเรามาก่อนอย่างไงอย่างงั้นเท่าที่จำความได้เราไม่ได้รู้จักเขามาก่อนแน่นอน’
เร็นคิดในใจพลางพยายามเค้นความทรงจำทั้งหมดที่มีว่าตัวเขารู้จักชายคนตรงหน้ามาก่อนหรือไม่แต่ไม่ว่าจะพยายามเค้นยังไงก็นึกไม่ออกอยู่ดีเด็กหนุ่มจึงตัดสินใจที่จะถามออกไปตามตรง
“ทำไมคุณพูดเหมือนกับว่าเราเคยรู้จักกันมาก่อน”
“นี่เธอจำกันไม่ได้เหรอ”
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาดั่งเ้าชายในเทพนิยายเอ่ยถามเร็นด้วยน้ำเสียงเง้างอนส่วนเร็นได้แต่นั่งทำหน้าฉงนงงงวยไปกับคำพูดและท่าทีแปลกๆของคนตรงหน้า เพราะเท่าที่จำความได้ในชาติที่แล้วเขาไม่ได้มีคนรู้จักที่หน้าตาดีและดูดีไปทุกสัดส่วนระดับพระเ้าบรรจงสร้างแบบนี้มาก่อนอย่างแน่นอน
แต่ เอ๊ะ!! พอดูไปดูมาอากัปกิริยาของคนตรงหน้าดูคลับคล้ายคลับคลาเหมือนกับเคยเห็นจากที่ไหนมาก่อนเหมือนกันนะ
“เสียใจที่เธอจำกันไม่ได้นะ เ้าแมวหิมะน้อย”
ไม่ปล่อยให้เร็นต้องเสียเวลาคิดนานชายหนุ่มตรงหน้าได้ทำการพูดคำพูดที่เรียกได้ว่าเป็การเฉลยทางอ้อมว่าเขาคือใครออกมาทันที
ดวงตาคู่สวยของเร็นโตขึ้นและสั่นระริกทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้นเพราะมีแค่คนๆ เดียวเท่านั้นที่เรียกเขาด้วยชื่อนี้ คนๆเดียวที่มอบความเป็เพื่อนให้เขาอย่างจริงใจ แถมยังคอยส่งมอบพลังบวกให้กันอยู่เสมอๆ
“คุณ.....คุณคือเจย์งั้นเหรอ”
เร็นถามอีกฝ่ายออกไปด้วยน้ำเสียงที่แ่เบาคล้ายกับคนไม่แน่ใจ
“จำกันได้แล้วสินะ”
เจเดนตอบกลับเด็กหนุ่มร่างบางด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นดั่งแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมากลางทุ่งหญ้าเขียวขจีในยามเช้าอบอุ่นในแบบที่ถ้าลุกซ์เลขาส่วนตัวมาได้ยินเข้าคงตั้งคำถามขึ้นมาทันทีว่านี่ใช่เ้านายของเขาจริงๆหรือ
เร็นไม่รู้ตัวว่าตัวเองนิ่งอึ้งไปนานเท่าไหร่หลังจากที่รู้ว่าแท้จริงแล้วชายคนตรงหน้าคือเจย์คนที่เขาเฝ้ารอหวังว่าจะได้เจอกันอีกครั้ง เด็กหนุ่มมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่นิ้วเรียวยาวของเจเดนเอื้อมมาซับน้ำตาให้กับเขาอย่างอ่อนโยน
“อย่าร้อง อย่าร้อง”
น้ำเสียงอันอบอุ่นเอ่ยขึ้นเพื่อปลอบประโลมเร็นอย่างแ่เบา
“อื้อ ขอบใจนะ”
เร็นที่ได้สติกลับมารีบเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายพร้อมกับยกมือขึ้นมาเช็ดคราบน้ำตาที่ยังหลงเหลืออยู่ก่อนที่จะรีบก้มหน้าลงไปด้วยความเขินอายที่เผลอร้องไห้ออกไปเมื่อสักครู่นี้ เด็กหนุ่มไม่คาดคิดว่าตัวเองที่เป็คนร้องไห้ยากจะเผลอร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัวแบบนี้แถมยังร้องไห้ต่อหน้าเจย์อีก! ที่เป็แบบนี้คงเป็เพราะความรู้สึกดีใจที่ในที่สุดก็ได้เจอกับเพื่อนที่เคยสัญญากันเอาไว้ว่าจะตามหากันจนเจอและเพราะด้วยความคิดถึงที่มีให้อีกฝ่ายมันเอ่อล้นออกมาจนเก็บเอาไว้ไม่อยู่ก็เป็แน่
“ในที่สุดเราก็ได้เจอกันในโลกนี้สักทีนะอันที่จริงเจย์เห็นเธอในโซเชียลมานานแล้วแหละ แต่เพราะเจย์มีเื่บางอย่างที่ต้องจัดการเลยมาหาเธอไม่ได้ในทันที”
“เจย์คิดเอาไว้แล้วว่าหลังจากเสร็จจากการมาเจรจาธุรกิจที่เมืองบลูแลนด์ครั้งนี้เจย์จะไปหาเธอที่บ้าน ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญมาเจอเธอที่นี่ซะก่อน โชคดีจังเลยเนอะ”
เจเดนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มชวนฝัน
เร็นอดที่จะตั้งคำถามอีกครั้งไม่ได้ว่าพระเ้าสร้างชายหนุ่มตรงหน้ามายังไงใช้เวลาสร้างนานเท่าไหร่ เพราะนอกจากจะมีหน้าตา สรีระรูปร่างและบุคลิกภาพที่โดดเด่นยิ่งกว่าเทพบน์แล้ว ยังมีน้ำเสียงที่ชวนฝัน ชวนให้เคลิ้มและชวนให้หลงใหลเวลาพูดตลอดเวลาได้ขนาดนี้อีกด้วยคนตรงหน้าเขานี่มันลูกรักพระเ้าระดับพรีเมี่ยมพลัสชัดๆ เลยนี่นา!
แต่ก่อนที่เร็นจะชื่นชมความเป็ลูกรักพระเ้าของเจย์ในใจไปไกลกว่านี้เด็กหนุ่มก็ต้องมา เอ๊ะ! กับประโยคคำพูดของอีกฝ่ายที่ว่าจะไปหาเขาที่บ้าน
‘หมายความว่ายังไง เจย์รู้ที่อยู่บ้านเราเหรอ’
“เธอเป็คนสมัครสมาชิกเข้ามาที่บริษัทของเจย์เองเจย์ได้ข้อมูลที่อยู่เธอจากตรงนี้นี่แหละขอโทษที่เจย์ละเมิดความเป็ส่วนตัวของเธอนะ แต่ถ้าเจย์ไม่แอบดูข้อมูลของเธอเจย์ก็จะไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน”
อาจเป็เพราะเร็นทำหน้านิ่วคิ้วขงวดแสดงออกถึงความสงสัยอย่างชัดเจนชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าจึงรีบพูดเฉลยในสิ่งที่เด็กหนุ่มกำลังสงสัยอยากหนักทันที แถมอีกฝ่ายยังเฉลยได้ตรงจุดเหมือนกับมานั่งอยู่ในใจและรู้ว่าตอนนี้เขากำลังสงสัยเื่อะไรอยู่
แต่ยังไม่ทันที่เร็นจะหายคาใจกับข้อสงสัยเดิมตอนนี้กลับมีข้อสงสัยอีกข้อนึงผุดขึ้นมาว่าเขาไปสมัครเป็สมาชิกบริษัทของเจย์ตอนไหนตัวเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจย์ทำบริษัทอะไร
“เราไปสมัครเป็สมาชิกของบริษัทเจย์ตอนไหนเหรอ”
ครานี้ร่างบางตัดสินใจที่จะเอ่ยถามออกไป
“เธอไลฟ์สตรีมกับโปรแกรมของอะไรอยู่ล่ะ”
หลังจากได้ฟังคำตอบจากปากเจย์ดวงตาคู่สวยของเร็นก็โตขึ้นอย่างอัตโนมัติด้วยความใทันทีถ้างั้นก็หมายความว่าเจย์ทำงานที่บริษัท JDS Innovationเ้าของโปรแกรมและแอพพลิเคชั่น JDS Streamingงั้นเหรอ
‘JDS JDS อย่าบอกนะว่าชื่อเต็มๆ ของเจย์คือ เจเดน สเตอร์ริ่ง เ้าชายแห่งวงการธุรกิจผู้ลึกลับที่พึ่งจะฟื้นขึ้นมาจากการเป็เ้าชายนิทราไปราวๆ2 เดือนก่อนคนนั้น แถมยังเป็ผู้ก่อตั้งบริษัท JDS Innovation บริษัทผลิตเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่ล้ำสมัยอันดับต้นๆ ของโลกอีกด้วย!’
“เจย์คือเจเดน สเตอร์ริงเ้าชายแห่งวงการธุรกิจคนนั้นเหรอ”
เร็นเอ่ยถามเจเดนอย่างคน้าที่จะหาความจริงเพื่อที่จะยืนยันความคิดของตัวเอง
“ใช่แล้ว ว้าว! เจย์ดีใจนะเนี่ย ไม่คิดว่าเธอจะรู้จักชื่อเต็มๆ ของเจย์ด้วย เพราะปกติเธอดูไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่”
เจเดนเอ่ยตอบเร็นด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกถึงความตื่นเต้นดีใจแบบปิดไม่มิดว่าตอนนี้เ้าตัวกำลังดีใจขนาดไหน
“ก็ต้องรู้จักสิ ดังขนาดนั้นเห็นชื่อเจย์ออกจะบ่อยตามพวกสื่อหนังสือพิมพ์กับทีวี แต่ไม่เคยเห็นหน้าเจย์ตามสื่อมาก่อนเราเลยไม่รู้ว่าเจย์คือคนๆ เดียวกับเจเดน สเตอร์ริ่งผู้โด่งดังคนนั้น”
“เจย์ไม่ชอบออกสื่อน่ะ มันน่ารำคาญ”
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาราวกับเ้าชายเอ่ยตอบสั้นๆส่วนเร็นที่ได้ฟังคำตอบของอีกฝ่ายก็อดที่จะเสียดายไม่ได้ที่ เจเดนมีหน้าตาที่หล่อเหลาขนาดนี้แต่ไม่ได้เอาออกมาโชว์ให้ใครเห็นแต่ก็เข้าใจได้เพราะมันก็มีคนประเภทนี้อยู่เยอะที่รักความเป็ส่วนตัวของตัวเองสูงไม่ชอบให้ใครมายุ่มย่ามพื้นที่ส่วนตัวให้รำคาญใจ
และยิ่งเป็คนที่มีรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นแบบเจเดน เกรงว่าถ้าได้โชว์หน้าตัวเองออกสื่อให้คนอื่นได้เห็นเข้าจริงๆแล้วละก็ บรรดาหนุ่มสาวน้อยใหญ่คงจะพากันแห่แหนเข้ามาในชีวิตของอีกฝ่ายตลอดเวลาในแบบที่ไม่จบไม่สิ้นอย่างแน่นอนพื้นที่ส่วนตัวที่ว่าคงจะหายไปกับสายลมทันทีในชั่วพริบตา
อันที่จริงตัวเร็นเองก็เป็คนที่รักและหวงพื้นที่ความเป็ส่วนตัวของตัวเองมากแต่ทุกวันนี้ที่ยอมเอาตัวเองออกมาไลฟ์สตรีมให้คนจำนวนมากเห็นนั้นมันก็เพราะเขาจำเป็ที่จะต้องหาเงินมาทำทุนต่อยอดความฝันของตัวเอง
แต่พอมานึกดูดีดีจากความทรงจำในชาติที่แล้วเจเดน สเตอร์ริง ที่กลายเป็เ้าชายนิทราไม่ได้ฟื้นตื่นขึ้นมาจนกระทั่งตัวเขาเสียชีวิตไปส่วนในชาตินี้ เจเดน สเตอร์ริง คนนั้นกลับมานั่งอยู่ตรงหน้านี่แล้ว!
‘แต่มันก็ไม่แปลกที่เจย์จะฟื้นขึ้นมาในชาตินี้เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับการกำหนดท่านเทพเ้าแมวส้มโชกุนว่าจะส่งดวงิญญาแต่ละดวงกลับไปยังโลกจริงใน่เวลาไหนได้บ้างอย่างของเราที่เสียชีวิตจากชาติที่แล้วก็ถูกส่งมาที่ชาตินี้ใน่อายุ 20 ปีส่วนของเจย์ก็เป็ิญญาจากชาตินี้ที่เข้าไปทำภารกิจและได้กลับมาในชาตินี้อีกครั้งหลังจากนอนเป็เ้าชายนิทราไม่ได้สติไปนานถึง8 เดือน’
‘แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณท่านเทพเ้านะที่กำหนดดวงชะตาของเราและเจย์ให้มีโอกาสได้เจอกันทั้งในโลกมิติและโลกจริงแบบนี้ไม่อย่างงั้นเราจะไม่มีโอกาสได้รู้จักเจย์อย่างแน่นอน รวมถึงไม่มีทางที่จะได้รู้จักคนที่หวังดีกับเราอย่างใจจริงแบบนี้’
เร็นนั่งคิดกับตัวเองในใจอย่างเหม่อลอยไปได้สักพักก็รู้สึกถึงทัศนียภาพตรงหน้าที่ถูกบดบังไปด้วยมือคู่ใหญ่ของชายคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามซึ่งมือคู่นั้นกำลังโบกผ่านไปผ่านมาตรงหน้าของเขา
“ฮึๆ เหม่อบ่อยนะเราแล้วนี่ไม่กินเหรอ ขนมจะเย็นจืดชืดหมดแล้วมั้งเนี่ย”
น้ำเสียงหยอกล้อถูกส่งมาให้กับร่างโปร่งบางจนเร็นที่พึ่งได้สติกลับมาอดที่จะรู้สึกหมั่นไส้คนตรงหน้าทันทีที่ได้ยินไม่ได้
“ก็เพราะเจย์นั่นแหละมัวแต่ชวนเราคุยเหอะ”
“ฮ้า ฮ้า ฮ้า โอเค โอเค เจย์ผิดเองเจย์ผิดเจง ถ้างั้นเชิญคุณเร็นทานอาหารต่อได้เลยครับ เดี๋ยวเจเดนคนนี้จะรูดซิปปิดปากตัวเองเอาไว้ให้แน่นเอง”
ไม่ว่าเปล่า มือหนาของเจเดนได้ทำการยกขึ้นมาทำท่ารูดซิปปิดปากประกอบท่าทางตอนพูดไปด้วยจนเร็นอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวอย่างหน่ายๆ กับท่าทางติดเล่นของอีกฝ่าย
“เจย์ก็ยังคงติดเล่นไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนะ’
เร็นพูดออกมาเอือมระอาโดยที่ไม่รู้เลยว่า เจเดน สเตอร์ริง นั้นทำท่าทางและใช้คำพูดสบายๆ แบบนี้แค่กับพ่อแม่และแค่กับเร็นเท่านั้นไม่มีใครเคยเห็นชายหนุ่มในโหมดนี้มาก่อน แม้แต่ลูกน้องคนสนิทอย่างลุกซ์และเกรงว่าถ้าลุกซ์มาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยสายตาตัวเอง เ้าตัวคงจะช็อกไปกับท่าทางที่เ้านายสุดเนี้ยบของเขาแสดงออกมายิ่งกว่าเจอสุกี้น้ำในสุสานทุกตนออกมายืนเรียงกันต่อหน้าอย่างแน่นอน
------------------------------------
่ไรท์เตอร์ทอล์ค : และแล้วตอนที่หลายคนรอคอยก็มาถึงพี่เจย์กับน้องเค้าเจอกันแล้วและขอย้อนนิดนึงเผื่อทุกคนลืม
คือตอนทำภารกิจในโลกมิติหน้าตาของแต่ละคนจะไม่ใช่หน้าตาที่เหมือนกับตอนอยู่โลกจริงตอนแรกน้องเลยจำพี่ไม่ได้
แล้วอีกเื่นึงคือมีคอมเม้นถามมาในเด็กดีว่าดราม่าเยอะไหมกลัวใจไรงี้ คือเื่นี้ส่วนมากจะเป็ดราม่าหนักๆ จากเื่ราว
ในอดีตที่ไรท์จะเอามาสอดแทรกเพื่อรีดได้เข้าใจถึงที่มาที่ไปของตัวละครมากกว่าคับไม่ได้ดราม่าจัดอะไรขนาดนั้นวางใจได้เลย
410
