THE LUCKY MAN

3 วันก่อนจะเปิดการศึกษา
ในตอนนี้นั้น ร้านกาแฟของอาตยุ่งเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่ที่เกษณีและบรรดาเพื่อนๆของเธอมาที่ร้าน หลังจากนั้นก็มีลูกค้าแปลกหน้าค่อยๆแวะเวียนกันเข้ามา ซึ่งเขาได้มารู้ทีหลังว่าสาเหตุทั้งหมดได้มาจากเกษณี โดยเธอนั้นได้ไปโม้ให้เพื่อนๆของเธอฟัง หลังจากนั้นก็กลายเป็นปากต่อปากกัน โดยเฉพาะชั้น 2 ซึ่งจะมีนิสิตนักศึกษามาใช้บริการอยู่บ่อยๆและมีผลการตอบรับที่ดีมาก ซึ่งอาตก็ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจดี โดยระหว่างนั้นเขาได้ซื้อเปียโนหลังใหญ่มาวางไว้ที่ตรงมุมของร้าน เพื่อเอาไว้ประดับร้านและก็เผื่อมีคนสนใจอยากจะลองเล่นมันด้วย
โชคดีที่เขาได้พนักงานมา 4 คน โดยการแนะนำของว่าที่พ่อตาเขา หรือก็คือพ่อของฟ้า แล้วก็ดูเหมือนว่าพนักงานเหล่านี้จะมีความชำนาญในเรื่องกาแฟและเบเกอรี่เป็นอย่างมาก
หลังจากที่เขาได้พนักงานมาแล้ว อาตก็ได้สอนสูตรกาแฟและเบเกอรี่บางอย่างให้กับพวกเค้า ในตอนแรกนั้นพวกเขาทั้ง 4 คนก็ไม่ได้พอใจอะไรมากมายนัก กับการที่ต้องมาทำในร้านเล็กๆแบบนี้ แต่เมื่อพวกเขาได้พบกับความจริงที่ว่าบอสของพวกเขาเป็นบาริสต้าและช่างทำเบเกอรี่ระดับสุดยอด พวกเขาจึงได้เปลี่ยนความคิดไป พวกเขาทั้ง 4 คนไม่อาจลืมวินาทีที่พวกเขาได้ลิ้มลองกาแฟชนิดหนึ่ง ที่พวกเขาไม่เคยได้กินมาก่อน มันมีรสชาติที่เข้มละมุนและประณีตเป็นอย่างมาก แต่ความเข้มนั้นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการดื่มแต่อย่างไร พอพวกเขาถามถึงวิธีการทำ บอสของพวกเค้าก็ได้บอกวิธีทำอย่างละเอียด ไม่ได้หวงสูตรแต่อย่างใด นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาเคารพชายหนุ่มเป็นอย่างมาก
“สวัสดีครับทุกคน! อ้าววันนี้คุณเก่งกับคุณมิ้นเป็นฝ่ายคนครัวเหรอครับ” อาตเดินลงมาห้องกาแฟ แล้วมองไปที่พนักงานทั้ง 4 คน โดยอีก 2 คนที่เหลือนั้นมีชื่อว่าอัสนี และการ์ตูน ซึ่งทั้งสองคนนั้นได้รับหน้าที่ในวันนี้ให้เป็นบริกร
“สวัสดีครับ/ค่ะ” พนักงานทุกคนพูดออกมาเมื่อได้เห็นอาต
“คุณมิ้นกำลังทำไรอยู่เหรอ?”
“ กำลังทำชิฟฟ่อนเค้กฝอยทองที่หัวหน้าเคยสอนอยู่่คะ”
“เดี๋ยววันนี้ผมจะสอนวิธีทำทาร์ตไข่สูตรลับ คุณสนใจไหม”
“สนใจค่ะ”มิ้นพูดออกมาด้วยสายตาเป็นประกาย
เมื่อได้ยินดังนั้น อาตก็นำวัตถุดิบเอามาทำแป้งพายก่อน ต่อมาก็รีดแป้งพายออกเป็นสี่เหลี่ยม หลังจากนั้นจึงค่อยตัดแป้งพายออกเป็นวงกลม แล้วค่อยๆนำไปใส่แม่พิมพ์ทรงหลุมเพื่อนำไปอบก่อน
ต่อมาอาตก็หันมาทำในส่วนของไส้ทาร์ตไข่ โดยเขาได้ปรุงมันด้วยวิธีของสูตรลับ พอเขาทำเสร็จแป้งพายก็อบเสร็จพอดี อาตนำส่วนของไส้ทาร์ตไข่ เทลงในแป้งพาย แล้วนำไปอบต่อเป็นเวลา 15 นาที
พออบเสร็จ เขาก็นำสตอเบอรี่ในน้ำเชื่อมออกมาราดบนทาร์ตไข่ก็เป็นอันเสร็จพิธี
“ลองกินดูสิ” อาตยื่นทาร์ตไข่ไปให้กับมิ้น
“ขอบคุณมากค่ะ”มิ้นพูดพร้อมกับกินทาร์ตไข่
“เป็นไงอร่อยไหม”
“อร่อยมากเลยค่ะ มันหวานมากแต่กลับไม่เลี่ยนเลย”
“เดี๋ยวเธอนำส่วนที่เหลือไปวางไว้ในตู้โชว์เก็บอุณหภูมินนะ”
“เข้าใจแล้วค่ะ” พูดจบมิ้นก็นำไปไว้ในตู้โชว์ ซึ่งในขณะที่กำลังจะจัดเรียงนั้น ก็ได้มีลูกค้ากลุ่มหนึ่งมาซื้อมันไปจนหมด ส่วนสาเหตุก็เพราะ พวกเขานั้นได้กลิ่นหอมของทาร์ตไข่ตั้งแต่ที่มันอบเสร็จแล้ว ซึ่งบางคนถึงกับน้ำลายไหลเลยทีเดียว
“สุดยอดเลยค่ะหัวหน้า เอาออกไปวางแป๊บเดียวก็หมดซะแล้ว” มิ้นพูดออกมาอย่างตื่นเต้น
“งั้นมาช่วยกันทำละกัน”
“ได้ค่ะ”
หลังจากนั้นคนทั้งคู่ต่างก็ได้ช่วยกันทำทาร์ตไข่ เป็นจำนวนกว่า 60 ชิ้นด้วยกัน แต่นั่นก็ไม่พอต่อความต้องการของลูกค้าอยู่ดี เพราะเมื่อเขาทำเสร็จ มันก็หมดไปในพริบตา จนในที่สุดเขาก็หยุดทำเมื่อทำถึง 140 ชิ้น
“ เธอไปนั่งพักที่โซฟาลูกค้าก่อนไป เดี๋ยวตรงนี้ฉันรับมือเอง”
“ แต่ว่า…..” ไม่เป็นไรฉันยังไหวอยู่
“โอเคค่ะ” พูดจบมิ้นก็เดินไปพักที่โซฟา
1 ชั่วโมงให้หลัง
“ เอานี่!” อาตพูดพร้อมกับยื่นชาเขียวปั่นให้กับมิ้น
“ นี่คือ ”มิ้นพูดออกมาอย่างงงง
“ ชาเขียวปั่นน่ะ ฉันเพิ่งสอนเก่งไป” อาตพูดพลางชี้นิ้วไปที่เก่ง ซึ่งในตอนนี้นั้นเขากำลังยุ่งอยู่กับการทำชาเขียวปั่นอยู่
“ ขอบคุณค่ะ” มิ้นยิ้มออกมา
“ ถ้ากินเสร็จแล้ว เดี๋ยวไปช่วยเก่งทำเครื่องดื่มหน่อยนะ”
“โอเคค่ะ”
“ การ์ตูนเดี๋ยวเธอไปทำเบเกอรี่นะ เดี๋ยวฉันจะเสริฟแทนเอง”
“แต่มันจะดีเหรอค่ะ” การ์ตูนพูดออกมา
“แน่นอนสิ!” อาตพูดพร้อมกับหยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่
‘อ๊าาา! ใจดีจริงๆ’ เหล่าคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพูดออกมา เพราะมีไม่บ่อยนักที่จะได้เห็นเจ้าของร้านมาทำงานแทนลูกน้อง
กิ๊ง กิ๊ง กิ๊ง กิ๊ง
เสียงกระดิ่งประจำโต๊ะดังออกมา ซึ่งหมายความว่าลูกค้าโต๊ะนั้นๆต้องการรับบริการ
“ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ช่วยครับ?” อาตเดินมที่โต๊ะ
“ขอโทษนะครับ ขอคาปูชิโน่ปั่น กับคัพเค้ก 4 ชิ้นครับ” ลูกค้าผู้ชายพูดออกมา
“ รอสักครู่นะครับ” อาต เดินเอาบิลไปส่ง พร้อมกับรอของไปให้ลูกค้า
“นี่ครับของที่สั่ง”
“ขอบคุณครับ”
หลังจากนั้น อาตก็เดินไปให้บริการลูกค้าโต๊ะอื่นๆต่อ เป็นเวลากว่า 2 ชั่วโมง จนกระทั่ง
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
เกษณีเดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนๆของเธอ แล้วก็ไปนั่งยังตั้งโต๊ะประจำ
กิ๊ง กิ๊ง กิ๊ง กิ๊ง
“เจ้าของร้านขอเมนูหน่อย” เกษณีพูดออกมาโดยไม่ได้มองที่โต๊ะ
“มันก็อยู่บนโต๊ะคุณแล้วไม่ใช่หรอ” อาตพูดพร้อมกับชี้ไปที่โต๊ะอย่างเหนื่อยใจ เขารู้อยู่แล้วว่าเธอแค่อยากแกล้งเขาเล่นเฉยๆ เพราะกับพนักงานคนอื่น เธอไม่ได้เป็นแบบนี้ด้วย และด้วยอายุจริงๆของเขา อาตจึงไม่ได้ถือสาอะไรมากมาย
“อ๊ะ!โทษที ไม่ได้มอง”
“ครับครับครับ แล้ววันนี้คุณจะรับอะไรดีครับ”
“ขออย่างทุกทีแล้วกัน ส่วนชิฟฟ่อนเค้กขอฝอยทองเยอะๆหน่อยนะ”
“รอสักครู่นะครับ” อาตเดินไปสั่งกาแฟและเค้กให้กับเธอ
“นี่ครับของที่คุณสั่ง” ไม่กี่นาทีต่อมา อาตก็นำของที่สั่งมาวางไว้บนโต๊ะ
“นี่เจ้าของร้าน คุณเล่นเปียโนเป็นด้วยเหรอ” เกษณีพูดออกมา
“ก็นิดหน่อยครับ”
“ งั้นเล่นให้ฟังหน่อย” เกษณีพูดออกมาอย่างเอาใจ
“ แต่ผมต้องทำงานอยู่” อาตพูดออกมาอย่างลำบากใจ
“ มีใครอยากฟังเจ้าของร้านเล่นเปียโนไหมคะ” เกษณีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันไพเราะ พอคนในร้านได้ยินก็นึกว่าเป็นกิจกรรมจากทางร้าน เลยตบมือกันไปหมด
แป๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆ
“ ช่วยไม่ได้สินะ” อาตเดินไปนั่งที่เปียโน
“นี่หัวหน้าเล่นเปียโนเป็นด้วยหรอ” อัสนีพูดออกมา
“ไม่รู้สิ” พนักงานคนอื่นๆตอบออกมาเป็นเสียงเดียวกัน
“ขอเพราะๆ………..” ไม่ทันที่เกษณีจะพูดจบ
เต้ง เตง ……………………………… อาตเริ่มบรรเลงนิ้วมือไปที่แป้นคีย์บอร์ดของเปียโน อย่างชำนาญ ถ้ามีคนในวงการดนตรีมาเห็นเข้า พวกเขาก็คงนึกว่า นักเปียโนระดับโลกกำลังเล่นอยู่แน่ๆ
ในตอนนี้นั้นอาตได้เล่นทำนองเปียโนที่ระบบมอบให้ โดยมันอยู่ที่อันดับ 10 นับจากทั้งหมด ซึ่งเขาได้ตั้งชื่อมันว่า 'อาต หมายเลข 10’
ซึ่งในขณะที่เขาเล่นอยู่นั้น บรรดาลูกค้ารวมถึงพนักงานในร้านต่างก็ต้องมนต์สะกด ถึงขนาดที่ว่าทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียวถ้ามีใครเธอทำแก้วกาแฟตก คงได้ถูกคนอื่นด่า ข้อหาก่อกวนเสียงเพลงที่ราวกับถูกบรรเลงโดยสวรรค์อย่างแน่นอน
……...เตง อาตวางมือไปที่โน๊ตตัวสุดท้ายของเพลง แล้วในขณะที่เขากำลังหันกลับมามองคนอื่นๆอยู่นั้นเอง ก็ได้มีมือของใครบางคนมาปิดตาของเขาเอาไว้
“จ๊ะเอ๋! นี่ใครเอ่ย” เสียงหวานๆกระซิบที่ข้างหูอาต______________________________________________________________________________________ถอยไป แม่มา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ท่วงทำนองที่สามารถสะกดวิญญาณได้

นิยายแนะนำ

THE LUCKY MAN

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ท่วงทำนองที่สามารถสะกดวิญญาณได้

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้