Ep. 27
ซู้ดดดดดดด~~
" อ่าาา ซี๊ดดดด "
" รู้ว่าเผ็ดแล้วจะกินทำไม เดี๋ยวก็ท้องเสีย "
ฉันเหลือบตามองคนที่เอ่ยปากถาม เขาไม่ยอมแตะส้มตำแล้วก็พะแนงอีกเลย
" ก็ฉันอยากกินหนิคะ แซ่บ!! " ฉันพูดแล้วทยอยเก็บจานเปล่าที่กินหมดแล้วให้เป็ระเบียบ แล้วลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ทำความสะอาดอะไรให้เรียบร้อยหลังจากที่กินเสร็จแล้วมันรู้สึกว่ากลิ่นแรงจริงๆน่ะแหละ แต่ส้มตำนี่คุณทัดเขาซื้อร้านไหนนะ เดี๋ยวต้องหาข้อมูลไว้แล้วแหละ เผื่อวันหลังจะได้ซื้อกินบ้าง
20:35 น.
ั้แ่เมื่อกลางวันคุณสิงห์เขายังไม่ได้ง้อฉันเลย ถ้าจะพูดกับฉันก็คุยไปเื่อื่นเหมือนว่าไม่ได้แคร์ ไม่ได้ใส่ใจกับคำที่เขาพูดออกมา จากที่ตอนแรกแค่งอน แต่พอเห็นท่าทางไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวไม่รู้สึกไม่รู้สาอะไรกับคำที่เขาบอกว่า ถ้าฉันห่างเขาแล้วกลัวว่าฉันจะไปเผลอใจให้คนอื่น ยังทำเมินเฉยกับคำพูดของตัวเอง ทั้งที่มันเหมือนเป็การไม่ไว้ใจไม่เชื่อใจฉัน ถ้ายังอยู่แบบนี้ต่อไปจากงอนจะเปลี่ยนเป็โกรธแล้วนะ
แอ๊ดดดดดดด
เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก พร้อมปรากฏร่างผู้ชายร่างกายกำยำพันผ้าขนหนูสีขาวแค่ท่อนล่างเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาเดินไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งหันหน้าเข้าหากระจกแล้วดึงผ้าเช็ดตัวออก
" เฮื๊อกกก "
จากที่เหลือบตามองเขาอยู่ก็ต้องรีบหันหน้าหนีทันที ถึงจะเคยเห็นแต่มันไม่ใช่ที่ว่าอยู่ๆจะเห็นเปิดให้เห็นอ้าซ่าโดยไม่มีเหตุการณ์อะไรเป็จุดชนวลที่จะต้องให้ถอดนะ
ฟุ่บบบบ!
" นี่ ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อน เดินขึ้นเตียงมาทั้งสภาพแบบนี้ได้ไง! "
" ก็แล้วทำไมจะไม่ได้ นอนด้วยกันมาตั้งกี่ครั้งแล้วจะอายทำไม? "
" เฮ้อออออ &#@*(!/+€^ " ฉันถอนหายใจแล้วบ่นอุบอิบไปเรื่อย ยอมจริงๆเลยผู้ชายคนนี้ ฉันเลิกสนใจ ไม่อยากคุยกับเขาต่อ สะบัดผ้าห่มคลุมร่างแล้วหันหลังให้เขาก่อนจะล้มตัวลงนอน ผู้ชายเฮงซวย ไม่คิดจะง้อฉันจริงๆใช่มั้ย
..................................................................................
สิงห์ ||Part||
งอนจริงจัง นอนแล้ว? แก้ผ้ามาขนาดนี้ยังไม่สนใจ ผมมองเรนนี่ที่สะบัดผ้าห่มด้วยท่าทางฮึดฮัดแล้วนอนหันหลังให้ ั้แ่ที่เราคุยเื่ที่เรนนี่จะขอไปทำงาน แล้วผมพูดเหมือนเป็การปฏิเสธ หลังจากนั้นเธอก็งอนไปเลย ยิ่งไม่ค่อยจะเคยง้อคนอยู่ด้วย
เรนนี่เองก็ใช่ว่าจะเป็อย่างนี้บ่อยๆเสียเมื่อไหร่ มาเจออย่างนี้เข้าไปไม่เป็เลยผม
ผมชะเง้อคอไปดูว่าเธอหลับแล้วจริงหรือเปล่า จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนแล้วขยับเขาไปกอดเธอไว้ ขยับเข้าไปแนบชิดให้สนิทกับแผ่นหลังของเธอทั้งบนและล่าง รู้สึกได้ว่าคนในอ้อมแขนเกร็งตัวขึ้นเล็กน้อย แสดงว่ายังไม่หลับ ผมขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆใบหูแล้วกระซิบเรียกเบาๆ
" เรนนี่ " ผมรู้อยู่แล้วว่าสิ่งที่จะได้กลับมาคือความเงียบ
" เมียจ๋า งอนผัวจริงๆหรือ " ผมถามแล้วคอยมองเธออยู่
ฟอดดดดด
" แก้มเมียหอมที่สุด "
ฟอดดดดดด
" แก้มเมียนุ่มที่สุด "
ผมได้ยินเสียงคนที่นอนหลับตาถอนหายใจยาวๆ คล้ายจะรำคาญ เธอยังไม่หลับหรอกผมรู้ คนหลับที่ไหนกันเปลือกตาจะยุกยิกขนาดนั้น
ฟอดดดดดด
" แก้มมะ...... "
" นี่! หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณสิงห์ นี่ฉันงอนคุณอยู่นะ ถ้าไม่คิดจะง้อก็ไม่ต้องมายุ่ง แยกกันนอนไปเลยแล้วก็ไม่ต้องมาวอแวด้วย! "
แยกกันนอนงั้นหรอแค่ได้ยินก็เนื้อกระตุกแล้ว เริ่มแรกต้นเื่มันเกิดจากอะไร แค่ปฏิเสธไม่ให้เธอออกไปทำงานเนี่ยนะ อะไรมันจะขนาดนั้น บานปลายไปกันใหญ่ถึงขนาดเมียบอกให้แยกกันนอน
" เรนนี่ มันจะเกินไปหรือเปล่า เธองอนแค่เื่ที่ฉันปฏิเสธไม่ให้เธอไปทำงานเนี่ยนะ? แล้วฉันก็ไม่เข้าใจทำไมเธออยากไปทำงานขนาดนั้น เรนนี่ฟังนะเราไม่ได้เดือดร้อนเื่เงินขนาดนั้น ต่อให้เธอแค่นั่งกินนอนกินอยู่บ้านเฉยๆฉันก็เลี้ยงเธอได้สบาย "
" เฮ้อออ คนทึ่มเฮ้ย!! ใครเขางอนแค่เื่นั้นกัน! สิ่งที่คุณพูดกับเรนนี่ คุณสักเอาแต่พูดแต่ไม่เคยจำ ไม่เคยคิดเลยใช่มั้ยว่าคนฟังจะรู้สึกยังไง ที่คุณบอกว่าไม่ยอมให้ฉันไปทำงานเพราะกลัวว่าฉันจะไปเผลอใจให้คนอื่นเมื่อฉันอยู่ไกลคุณ คุณพูดเหมือนฉันเป็ผู้หญิงใจง่าย พูดเหมือนไม่เชื่อใจฉัน นี่ต่างหากที่เป็ประเด็นสำคัญ คุณนี่มันนอกจากจะบ้าแล้วยังทึ่มอีกด้วย! "
เธอพูดตอกกลับมาเป็ชุดแล้วลุกขึ้นสะบัดผ้าห่มเดินออกจากเตียงไป ผมรีบวิ่งไปคว้าเธอกอดไว้ ก่อนที่เธอจะเปิดประห้องออกไป
" เรนนี่ ฉันขอโทษที่พูดกับเธอแบบนั้น แต่ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นนะที่รัก ฉันเชื่อใจแล้วก็ไว้ใจเธอแต่แค่พูดเพราะอยากให้เธอเลิกคิดจะไปทำงานก็แค่นั้น "
เธอร้องไห้ น้ำตาไหลเป็สาย ส่วนผมก็อึ้งมึนงงไปชั่วขณะ แค่คำพูดไม่คิดของผม มันบานปลายไปกันใหญ่จนทำให้เธอเสียใจขนาดนี้
" ฉันขอโทษ ยกโทษให้ฉันได้ไหมที่รัก "
" ฮึก ฮึก ฮื่อ " ผมกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นเมื่อเธอยังร้องไห้ไม่หยุด
จุ๊บ จุ๊บบ ฟอดดด
ผมจูบลงบนผมแล้วก็ขมับของเธอ แล้วสูดค้างไว้อยู่อย่างนั้น จากที่คนในอ้อมกอดเกร็งขัดขืน สักพักก็ผ่อนคลายลง ผมจึงพาเธอกลับมาที่เตียงทั้งที่ยังกอดเธอเอาไว้อยู่
" รู้ไหม จริงๆแล้วฉันไม่คุ้นกับเวอร์ชั่นนี้ของเธอเลยนะ " สะบัดตามองแรงทันที แต่ผมยิ้มตอบกลับไป
" หายงอนยัง? " เธอมองกลับด้วยสายตาอ่อนลง คงจะเริ่มหายแล้ว ผมจับเธอผลักให้นอนลงบนเตียงเบาๆ เธอก็นอนจ้องหน้าผมที่คร่อมอยู่้า ใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ
" ที่ง้อเพราะหื่น? "
" หึ ไม่ใช่ที่รัก เื่นี้ไม่เกี่ยวกันเพราะถึงเมียไม่หายงอนผัวก็จะหื่นอยู่ดี " พูดจบผมก็กดเอวลงให้ส่วนที่แข็งนั้นสะกิดเธอเบาๆ เป็จังหวะขึ้นลง รู้งานทันที เธอแยกขาให้กว้างออกเพื่อให้ผมสอดตัวเข้าไปอยู่ในหว่างขานั้น ผมจัดการดึงกางเกงนอนพร้อมชั้นในของเธอออก แล้วจัดท่าทาง ผมนั่งชันเข่าแล้วจับขาเธอแยกออกให้กว้างกว่าเดิม เลิกเสื้อเธอขึ้นไว้เหนือเนินอกแต่ไม่ได้ถอดออก แล้วผสานตัวตนของผมให้เข้ากับของเธอ นาทีแห่งความสุขสมก็เกิดขึ้น ในห้องทั้งห้องอบอวนไปด้วยไฟแห่งความเร้าร้อน ผมขยับเข้าออกรัวๆ พร้อมกับข้างในร่างกายของเธอที่บีบรัดเป็จังหวะ
" อื้ออออออ/อ่าาาาาาา "
แฮ่กๆๆๆๆๆๆๆ
สองร่างนอนหอบหายใจเหนื่อยเหมือนเพิ่งจะวิ่งสี่คูณร้อยเมตรมา
จุ๊บบบบ
" เธอวิเศษที่สุด ฝันดีนะ My baby doll " ผมก้มจูบหน้าผากของคนที่นอนหลับตาพริ้ม ไม่รู้เธอหลับไปแล้วหรือยัง จะได้ยินที่ผมบอกฝันดีหรือเปล่า จากนั้นก็โอบกอดเธอไว้ แล้วหลับตาลงนอนพักผ่อน
End.
........................................................................................
เวลา 7:00 น.
ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นเขายังนอนหลับตาพริ้มอยู่ พร้อมเสียงกรนเบาๆสลับกับเสียงดังบ้างในบางครั้ง คงจะหลับลึกจริงๆ ฉันขยับเข้าไปเพื่อจะมองหน้าเขาใกล้ๆ ตาที่หลับสนิทอยู่ทั้งสองข้างถูกประดับไว้ด้วยแพขนตายาว คิ้วเข้มเป็ทรงไม่รกรุงรังจนเกิดไป จมูกของเขาโด่งเป็สันอย่างชัดเจน ปากกระจับติดคล้ำหน่อยๆเพราะขาดการบำรุงตามประสาผู้ชาย ฉันไล่สายตามองไปทั่วใบหน้าของเขาแล้วยิ้มกว้างออกมา ฉันรักเขาจัง ผู้ชายของเรนนี่ ^^ ฉันไปไหนไม่รอดแล้ว
ก้มลงหอมแก้มเขาทั้งสองข้างพร้อมกับจุ๊บลงบนริมฝีปากนั้นหนึ่งที แล้วลุกไปเข้าห้องน้ำ ฉันอาบน้ำ สระผม ขัดถู ล้างคราบที่เขาทิ้งไว้ั้แ่เมื่อคืน ใช้เวลาร่วมชั่วโมง
แอ๊ดดดดดดดดดดด
ฉันพันผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ เขายังไม่ตื่นเลยหรอเนี่ย ฉันเดินเข้าไปแล้วกดหอมลงบนแก้มเขาแรงหนึ่งที คราวนี้เขารู้สึกตัวอาจจะเพราะว่าตัวฉันเย็นเพราะเพิ่งเสร็จจากการอาบน้ำมา แล้วก็กลิ่นสบู่หอมๆทำให้เขาลืมตางัวเงียขึ้นมาแล้วคว้าคอฉันไปหอมแก้มพร้อมซุกหน้าฝังไว้ที่ซอกคอ แล้วนิ่งค้างอยู่อย่างนั้นพร้อมกับลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ นี่เขาหลับต่อหรอเนี่ย ฉันผละตัวออกมองเขาแล้วยิ้มส่ายหน้าเบาๆ แล้วหลบไปแต่งตัวเสร็จแล้วก็ว่าจะเข้าครัวทำอาหาร ค่อยปลุกเขา
******* to be continued
หลงกันไปหลงกันมา หวานกันเข้าไป ัยังตามอยู่รึเปล่า? คุณสิงห์อย่าชะล่าใจไปนะคะ
1K
