พิชิตประตูมิติด้วยอาคม

    ตอนที่ 28: ซากสถาบันวิจัยวิศวกรรมมิติ และรหัสลับการเชื่อมต่อ

    ตอนที่ 28: ซากสถาบันวิจัยวิศวกรรมมิติ และรหัสลับการเชื่อมต่อ

     

         ม่านหมอกสีม่วงพิษเบาบางลงเรื่อยๆ จนกระทั่งสลายตัวไปในอากาศเมื่อน้ำมนต์และโมนาก้าวเท้าพ้นจากปากทางออกหุบเขากลลวง สายลมที่พัดผ่านเบื้องหน้าไม่ใช่ลมแห้งแล้งกำมะถันอีกต่อไป แต่เป็นลมเย็นยะเยือกที่มีกลิ่นอายของน้ำมันเครื่อง คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า และโลหะสเตนเลสโบราณ


         เบื้องหน้าของคนทั้งคู่ คือ 'สถาบันวิจัยวิศวกรรมมิติ (Dimensional Engineering Institute) ' อาคารทรงกลมขนาดยักษ์ความสูงกว่าสิบชั้น ซึ่งตั้งอยู่ริมขอบเหวนรกมิติอันลึกสุดลึกล้ำ


         ตัวอาคารสร้างจากโลหะผสมไทเทเนียมและกระจกกันกระแทกหนาพิเศษ ผนังภายนอกมีรอยแตกและรอยเขม่าดำจากสงครามมิติในอดีต ต้นไม้วงจรไฟฟ้ากลายพันธุ์เลื้อยขึ้นพันเสาอาคารประดุจเถาวัลย์ยักษ์ ยอดบนสุดของสถาบันคือ 'จานดาวเทียมเสาอากาศคลื่นมานา (Aether Transmitter) ' ขนาดยักษ์เส้นผ่านศูนย์กลางกว่าสามสิบเมตร ซึ่งบัดนี้ดับสนิทและเอียงกะเท่เล่ไร้แสงไฟ


         "ในที่สุด... เราก็มาถึงจนได้" โมนาปาดเหงื่อออกจากกรอบหน้าใส นัยน์ตาสีดำสุกใสฉายแววแห่งความหวัง เธอมองจานดาวเทียมยักษ์เบื้องบนด้วยความตื่นเต้น


         น้ำมนต์กระชับผ้าดิบพันมือขวา นัยน์ตาคมกริบเพ่งสแกนไปรอบทิศทาง แม้บริเวณโดยรอบจะเงียบสงบ ไร้ร่องรอยของสัตว์อสูรเดินเพ่นพ่าน แต่สัญชาตญาณมวยไทยและสัญชาตญาณอาคมกลับร้องเตือนว่า ที่แห่งนี้มีอันตรายรูปแบบอื่นซ่อนอยู่

      

         "อย่าเพิ่งประมาทครับโมนา" น้ำมนต์เอ่ยเสียงต่ำ "สถาบันวิจัยขนาดนี้... ไม่มีทางปล่อยให้ร้างโดยปราศจากระบบรักษาความปลอดภัยแน่"


         "เจ้าโฮสต์พูดถูก!" เสียงเอเต้ดังกังวานขึ้น วงกลมแสงสีฟ้ากลางอกของน้ำมนต์สว่างไสวเต็มพิกัด ความทรงจำและระบบประมวลผลของมันกลับมาสมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ "แม้พลังงานหลักจะดับไป แต่ระบบความปลอดภัยสำรองอัตโนมัติของสถาบันนี้ ยังคงทำงานด้วย 'แกนมานาไฮบริด'!" 


         เอเต้ฉายภาพโฮโลแกรมสแกนโครงสร้างภายในอาคารลงบนพื้นหิน 3 มิติ


          "ฟังให้ดีนะทั้งสองคน!" เอเต้วิเคราะห์ยุทธวิธี "ห้องส่งสัญญาณหลัก (Transmitter Control Room) อยู่ที่ชั้น 10 ยอดสุด! แต่ประตูทางเข้าหลักทุกบานล็อกแน่นหนาด้วย 'ระบบสแกนชีวะมิติ' และถ้าเราสุ่มสี่สุ่มห้าพังประตูเข้าไป... ระบบป้อมปืนกลเลเซอร์อัตโนมัติสิบสองจุดทั่วตึก จะทำงานและสอยเราเป็นโกโก้ครั้นช์ทันที!"


         "แล้วเราจะเข้าไปยังไงเอเต้?" โมนาถามพลางชูถุงมือนาโนที่ข้อมือ "ถุงมือฉันพาสผ่านรหัสทหาร ศป.ม. ได้ไหม?"


         "ได้แค่ครึ่งเดียวยัยหนู!" เอเต้ตอบ "รหัส ศป.ม. ของพ่อแกใช้ปลดล็อกประตูกลชั้นนอกได้ แต่รหัสผ่านห้องควบคุมชั้น 10... ต้องใช้ 'การถอดรหัสรหัสผ่านคู่' ระหว่างชิปไซเบอร์ของโมนา ผสานกับ 'กระแสจิตอาคมสมาธิ' ของเจ้าโฮสต์ เพื่อเปิดระบบจ่ายพลังงานแกนกลาง!"

     

         ทั้งสองก้าวเท้าเข้าสู่หน้าประตูเหล็กกล้าขนาดยักษ์สูงห้าเมตร ทางเข้าหลักของสถาบันวิจัย ป้ายชื่อสถาบันภาษาอังกฤษสลักด้วยโลหะทองเหลืองหลุดห้อยกระเท่เร่


         แกร๊ก... วูบ!


         โมนายื่นถุงมือนาโนเข้าใกล้แผงสแกนโฮโลแกรมหน้าประตู หน้าจอสีฟ้าเตือนขึ้นตัวอักษรสีแดง: [ศป.ม. SECURITY CLEARANCE DETECTED — ACCESS GRANTED (LEVEL 3) ] 


         ครืนนนนนนน! 


         ประตูเหล็กกล้าหนาครึ่งเมตรค่อยๆ เลื่อนเปิดออกทอดตัวสู่โถงทางเดินชั้นล่าง อากาศเย็นเยือกและกลิ่นฝุ่นเก่าข้นคลักพุ่งเข้าปะทะหน้า ทั้งสองก้าวเท้าเข้าไปในความมืดมิดของโถงสถาบันวิจัย ท่ามกลางซากหน้าจอคอมพิวเตอร์และเก้าอี้ทำงานที่พังทลายเกลื่อนพื้น


         ทว่า... ทันทีที่เท้าของน้ำมนต์เหยียบลงบนแผ่นปูนกลางโถง!


         ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!


         สัญญาณไฟเตือนภัยสีแดงฉุกเฉินทั่วทั้งโถงพลันสว่างวาบขึ้น! เสียงไซเรนเตือนภัยดังก้องไปทั่วตึก!


         [WARNING! INTRUDER DETECTED! AUTOMATIC DEFENSE SYSTEM ACTIVATED!]


         ผนังเหล็กสองข้างทอดตัวยาวเปิดออก! ป้อมปืนกลเลเซอร์อัตโนมัติหกจุด ทะยานตัวออกมาจากเพดาน ลำกล้องเลเซอร์สีแดงนับสิบลำส่องจับจ้องมาที่น้ำมนต์และโมนาพร้อมกัน!


         เปรียด! เปรียด! เปรียด!


         ลำแสงเลเซอร์ความร้อนสูงพุ่งทะลวงเข้าใส่คนทั้งสองประดุจห่าฝน!


         "โมนา คุมเบื้องบน!" น้ำมนต์ตะโกนลั่น เขากระโดดสไลด์ตัวไปกับพื้นปูน ชักดาบพลาสม่าออกจากฝัก รวบรวมสมาธิบริกรรมคาถาอาคม!


         "โอม นะโม พุทธายะ... มหาเพชรปราการ สัมปะฏิจฉามิ!"


         รอยสักยันต์เกราะเพชรบนอกสว่างวาบ น้ำมนต์ใช้ออกด้วยแม่ไม้มวยไทย 'วิรุณหกกลับ' หมุนตัวตวัดดาบพลาสม่าตัดลำกล้องป้อมปืนเลเซอร์สองตัวล่างจนระเบิดเป็นไฟ! ฉับ! ฉับ! ตู้ม!


         ทางฝั่งโมนา เธอปลดล็อกสปีด 50 เท่า! ร่างของเธอวาร์ปกลายเป็นเงาสีเขียววิ่งไต่ขึ้นไปบนผนังคอนกรีต หมุนตัวกลางอากาศใช้หมัดนาโนสับป้อมปืนเลเซอร์บนเพดานขาดกระเด็นทีละตัว! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!


         เพียงไม่ถึงสามนาที... ป้อมปืนกลอัตโนมัติทั้งหกจุดก็กลายเป็นเศษเหล็กควันขึ้นฉุยบนพื้น!


         "ยอดมากทั้งสองคน!" เอเต้ฉายภาพโฮโลแกรมทางขึ้น "ลิฟต์พลังงานสายพานตรงสิ้นสุดโถงทางเดินยังใช้การได้! เราต้องเร่งขึ้นไปชั้น 10 ก่อนที่ระบบป้องกันระดับ 2 จะตื่นขึ้น!"

     

         ตัดสลับมาทางด้านฝั่งโลกภายนอก...


         ภายในห้องปฏิบัติการใต้ดินของศูนย์ ศป.ม. เสียงสัญญาณเตือนดาวเทียมไทยคม-9 ดังประสานกันอย่างถี่กระชั้น!


         "ผู้บัญชาการครับ!" ดร.กานดา ตะโกนขึ้นด้วยความตื่นเต้นสุดขีด หน้าจอพลาสม่ายักษ์เบื้องหน้าฉายภาพคลื่นไมโครมานาที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว "สัญญาณถุงมือนาโนของโมนา... มันเข้าสู่เขตรัศมีของ 'สถาบันวิจัยวิศวรรกรมมิติ' แล้วครับ!"


         พลเอกวรเมธพุ่งตัวเข้าหาหน้าจอ นัยน์ตาสีเข้มฉายแววแห่งความหวังที่รอคอยมาแสนนาน "พวกเขารอดชีวิตฝ่าหุบเขากลลวงมาได้จริงๆ! ดร.กานดา! เร่งส่งพลังงานจานดาวเทียมภาคพื้นดินเต็มขีดจำกัด! เตรียมช่องสัญญาณเสียงช่อง 4 สำหรับรับสายการติดต่อข้ามมิติ!"


         "รับทราบครับท่าน!"


         ในเวลาเดียวกัน ที่ถนนสยามสแควร์...


         ตู้มมมมมมมม!


         รอยแยกมิติมืดขยายกว้างขึ้นอีกหลายเมตร ฝูงสัตว์อสูรระดับ 5 ทะลักออกมาไม่ขาดสาย หลวงตาธรรม และคณะสงฆ์ยังคงนั่งสมาธิสวดมนต์ยันกำแพงอาคมสีทองไว้ด้วยความยากลำบาก เหงื่อเม็ดโตไหลซึมทั่วใบหน้าของหลวงตา


         "เร่งสติเข้าเถิดน้ำมนต์..." หลวงตาธรรมพึมพำผ่านกระแสจิต "ประตูมิติกำลังจะขยายตัวเต็มที่ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าแล้ว!"

     

         ตัดกลับมาที่ชั้น 10 ยอดสุดของสถาบันวิจัย...


         ครืนนนนนนน!


         ประตูเหล็กกล้ากลมขนาดยักษ์หน้าห้องส่งสัญญาณหลักเลื่อนเปิดออก น้ำมนต์และโมนา步ก้าวเข้าสู่ห้องควบคุมที่เต็มไปด้วยแผงหน้าจอโฮโลแกรมยักษ์ สายเคเบิลมานาขนาดใหญ่เท่าลำต้นไม้เชื่อมต่อเข้ากับ 'แกนคริสตัลพลังงานมานาสีฟ้า' กลางห้อง


         เบื้องหลังหน้าต่างกระจกยักษ์ คือจานดาวเทียม Aether Transmitter ขนาดสามสิบเมตรที่ทอดตัวอยู่เหนือเหวนรกมิติ!


         "นี่คือห้องควบคุมหลัก..." โมนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เธอวิ่งตรงเข้าไปที่คอนโซลหลัก ปล่อยสายเคเบิลนาโนจากถุงมือเข้าเสียบกับช่องเชื่อมต่อข้อมูลทันที!


         วูบมมมมมมมม!


         หน้าจอโฮโลแกรมยักษ์กลางห้องสว่างจ้าขึ้น! ข้อความภาษาอังกฤษเตือนขึ้นกลางอากาศ: [AETHER TRANSMITTER: ONLINE / AWAITING DUAL-AUTHENTICATION CODE...]


         "เอาล่ะเจ้าโฮสต์! ยัยหนู!" เอเต้ร้องสั่งการด้วยเสียงดังก้อง "โมนา... ป้อนรหัสพิกัดดาวเทียมของ ศป.ม.! ส่วนน้ำมนต์... วางฝ่ามือลงบนแกนคริสตัลมานา แล้วถ่ายโอนกระแสจิตอาคมธาตุไฟเข้าไปกู้ระบบพลังงาน!"


         น้ำมนต์ก้าวออกมายืนหน้าแกนคริสตัลยักษ์ เขาสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมสมาธิฌานและอักขระยันต์อาคมทั้งหมดไว้ที่ฝ่ามือซ้าย แล้วประทับฝ่ามือลงบนแกนคริสตัลมานาสีฟ้าทันที!


         "โอม นะโม พุทธายะ... อัคคีธาตุสมาธิ มหาพลังงาน สัมปะฏิจฉามิ!"


          พรึ่บ! เปรี้ยงงงงงงงงงงง!


         แสงสีทองจากยันต์ขอมโบราณบนร่างของน้ำมนต์ ทะลักเข้าสู่แกนคริสตัลยักษ์! แกนคริสตัลสีฟ้าสว่างวาบเป็นสีส้มทองกระแสไฟสถิตแล่นผ่านสายเคเบิลขึ้นสู่จานดาวเทียมยักษ์เบื้องบน!


         ครืน... หมุน!


         จานดาวเทียม Aether Transmitter ขนาดยักษ์บนยอดตึก เริ่มหมุนหันลำกล้องปรับพิกัดมุ่งตรงสู่ท้องฟ้ามิติมืด ยิงลำแสงมานาสีทองขนาดใหญ่พุ่งทะลวงผ่านรอยแยกมิติมืดขึ้นสู่นภา!


         ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด!


         บนหน้าจอคอนโซลหลัก ตัวอักษรสีเขียวสว่างวาบขึ้น: [CROSS-DIMENSIONAL SIGNAL ESTABLISHED! VOICE & DATA CHANNEL OPEN!]


         "สัญญาณเชื่อมต่อสำเร็จแล้ว!" โมนาตะโกนลั่นด้วยความดีใจสุดขีด!


         และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง... เสียงผ่านลำโพงห้องควบคุมก็ดังก้องขึ้น เป็นน้ำเสียงสั่นเครียดที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งของคนเป็นพ่อ!


         "โมนา... โมนา! นั่นลูกใช่ไหม?! พ่อเองนะลูก!"


         โมนาเอามือปิดปาก น้ำตาแห่งความสุขไหลพรูผ่านแก้มใส "พ่อ! พ่อคะ! หนูกับน้ำมนต์อยู่บนชั้น 10 สถาบันวิจัยแล้วค่ะพ่อ!"


         ภารกิจการเชื่อมต่อข้ามมิติครั้งแรกในประวัติศาสตร์... สำเร็จลงแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ!

     

    นิยายแนะนำ