ตอนที่ 2 องค์ชายเขาดันไม่เล่นตามบท (4)
“คุณชายเ้าคะ คุณชาย! ใครก็ได้ให้ม้าเร็วไปแจ้งนายท่านเร็ว หลิวซีรีบไปเชิญหมอหลวง!” หมอมอะโบอกอย่างร้อนรน “อวิ๋นซิ่ว รีบประคองคุณชายกลับห้องเร็วเข้า”
ในห้องโถงชุลมุนขึ้นทันใด เหยียนเจ๋อซึ่งถูกเบียดไปอยู่ด้านข้างมุ่นหัวคิ้วด้วยความกังวล ‘เหตุใดคุณชายน้อยถึงดูเหมือนถูกอะไรกระตุ้นเข้าแล้ว’
"เขาเป็โฮสต์ของ 2333 ถูกพวกเราพลาดพาเข้ามา โลกของเขามีแค่ผู้ชายและผู้หญิง ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเกอเอ๋อร์” เสียงเ็าแข็งกระด้างของผู้ชายดังขึ้นในหัวของเหยียนเจ๋อ
ใบหน้าของเหยียนเจ๋อพลันเย็นเยียบลงทันที ไม่เหลือท่าทางอ่อนน้อมรู้กาลเทศะเหมือนเช่นตอนที่อยู่ในห้องโถงอีก
“พอได้แล้ว ถึงข้าจะไม่รู้ว่าเ้าคือสัตว์ประหลาดอะไร เ้าเอ่ยวาจาหลอกลวงข้าเป็ประจำก็แล้วไปเถอะ ตอนนี้ยังมาทำร้ายผู้มีพระคุณของข้าอีก! ช้าเร็วข้าจะต้องลากเ้าออกมาให้ได้สักวัน!”
“...ชิ!” 1007 แค่นหัวเราะเยาะออกมาหนึ่งเสียง ก่อนจะพูดต่ออย่างเ็า “อัพเดทข้อมูล สถานะโฮสต์ : สมองมีปัญหา ระบบกำลังจะออฟไลน์ ขอให้โฮสต์โชคดี!”
ถุย! ไม่ฟังคำผม รอดูเถอะว่าเ้าเด็กกับระบบเฮงซวยนั่นจะปั่นหัวท่านอย่างไร!
อีกด้านหนึ่ง 2333 กำลังวนเป็วงกลมอยู่ภายในจิตใต้สำนึกของเหอหรงอย่างร้อนรน คิดอยากเกลี้ยกล่อมเหอหรงที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยบรรยากาศหดหู่ซึ่งหดตัวนั่งคุดคู้อยู่มุมห้อง “โฮสต์ครับ คุณรีบออกมาเถอะ”
เหอหรงหัวเราะเหอะๆ สองเสียง “คุณมีลูกผมถึงจะออกไป!”
เขายิ่งคิดยิ่งโมโห “ผมเลือกแย่งชิงอำนาจแท้ๆ! แล้วตอนนี้คืออะไร”
2333 รู้สึกผิดอย่างมาก “ระบบเกิดปัญหา ใครก็ไม่อยากให้เกิดนี่นา แต่ในเมื่อมาแล้วก็ต้องอยู่ต่อสิครับ อีกอย่าง คุณไม่อยากช่วยโลกเดิมของคุณแล้วหรือครับ”
เหอหรงถูกจี้จุดตายโดยพลัน โลกเดิมเป็ที่ที่เขาเกิดและเติบโตมา เขาไม่สนใจไยดีไม่ได้
เหอหรงพูดอย่างลังเล “ทำภารกิจก็ได้ แต่ผมไม่ขายร่างกายเด็ดขาด”
“ไม่ขายครับไม่ขาย ได้ตำแหน่งฮองเฮาแล้วเราก็ชิ่ง ผมรับประกันว่าถึงเวลานั้นผมจะดูดิญญาคุณหนีอย่างไวเลยครับ!” 2333 ตบอกรับประกัน
“อีกอย่าง โฮสต์ก็ถือเสียว่าไปผูกสัมพันธ์หาพี่น้องมิตรสหายก็ได้ครับ”
เหอหรงจึงตอบอย่างฝืนใจ “ก็ได้ ผมทำ คุณเอาเนื้อเื่มาให้ผมก่อน ถ้ายังไม่มีเนื้อเื่อีกผมจะถูกเปิดโปงแล้ว”
2333 รีบยื่นเนื้อเื่ออกไปข้างหน้า
โลกนี้เป็โลกของนิยายวายเื่หนึ่ง เพิ่งเขียนถึงตัวละครหลักลำดับหนึ่งจี้อู๋โยวช่วยเหลือองค์ชายห้าที่เร่ร่อนอยู่ในหมู่ชาวบ้านก็ถูกดองเื่เสียแล้ว
ตัวละครหลักจี้อู๋โยวเป็คุณชายใหญ่ในจวนเหวินจงโหว เตียเตียคือท่านชายอันหนิง หลานชายของไทเฮาองค์ปัจจุบัน ว่ากันว่าเกิดรักแรกพบกับบิดาของจี้อู๋โยวในงานเลี้ยงลู่ิ[1] จึงขอพระราชทานสมรสกับองค์ฮ่องเต้
ฮ่องเต้มิใช่โอรสแท้ๆ ของไทเฮา จี้อู๋โยวก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเืกับราชวงศ์ ั้แ่เล็กฮ่องเต้จึงมีรับสั่งไว้ว่าเมื่อโตแล้วจะให้องค์ชายของพระองค์แต่งเขาเป็พระชายา ผู้แต่งเขียนไม่ถึงห้าบทก็ดองเสียแล้ว ปัจจุบันจี้อู๋โยวอายุสิบสี่ เนื้อเื่สำคัญยังไม่เกิดขึ้น
“โฮสต์ครับ โลกของมือใหม่ระดับ F ง่ายอย่างที่คิดไว้เลย ขอเพียงพวกเราทำให้องค์ชายรองเกิดความรู้สึกดีๆ ด้วย เก็บคะแนนรักแท้มากพอแล้วขึ้นเป็ฮองเฮาก็พอแล้ว!” 2333 โล่งอก ‘โลกง่ายๆ อย่างนี้หลับตาก็ผ่านด่านแล้วนี่’
เหอหรง “เหอะๆ!” สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวขั้นสุด นี่เขาเกิดมาจากผู้ชายสองคน อยู่ในยุคที่ผู้ชายกดผู้ชายอย่างถูกต้อง แล้วยังกล้าบอกว่าภารกิจง่ายอีกอย่างนั้นหรือ
อกเขาไม่แตกตายก็ไม่เลวแล้วเถอะ
เมื่อเหอหรงลืมตาขึ้นมาฟ้าก็มืดแล้ว มีชายหน้าตาหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างเตียงเขา มวยผมถูกมัดขึ้นด้วยผ้ารัดผมไม่ได้สวมกวาน[2] ชายผู้นั้นเปล่งเสียงยินดี “เกอเอ๋อร์ ในที่สุดเ้าก็ฟื้นเสียที เตียเตียใแทบตายแล้ว เร็วเข้า รีบไปเชิญหมอหลวงมาดูอาการอีกที”
เกอเอ๋อร์ไม่สามารถสวมกวานได้ และบุรุษก็ไม่สามารถมัดเชือกได้ อีกทั้งเขายังเรียกตัวเองว่าเตียเตีย เหอหรงกลืนลมที่ติดอยู่ในคอลงไป เพราะฉะนั้นร่างนี้ของเขาถือกำเนิดมาจากผู้ชายตรงหน้านี้น่ะหรือ
เหอหรงเอ่ยปลอบเขา “เตียเตีย ข้าไม่เป็อะไรแล้วขอรับ”
เชิงอรรถ
^ งานเลี้ยงฉลองการสอบจอหงวน^ เครื่องประดับศีรษะเพื่อครอบมวยผมในสมัยจีนโบราณ
377K
