เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมและไม่มีใครขัดขวาง พญานาคราชผู้เป็นายเหนือหัวของสองนาคที่กำลังแวกว่ายอยู่รอบๆวัดนั้น ทรงจับรวบผมให้เป็มัดเดียวกันแล้วใช้กริชที่แสกมาด้วยอิทธิฤทธิ์ตัดผมที่ยาวสลวยนั้นให้สั่นเหมือนมนุษย์ และเปลี่ยนเครื่องแต่งกายให้เป็ชุดขาวทั้งชุดเหมือนที่เคยเห็นมนุษย์สวมใสกันเวลามาทำบุญที่วัดแห่งนี้
" มีกิจอันไดที่วัดแห่งนี้หรือ"
ไม่รู้ว่าเป็ความบังเอิญหรือโชคชะตาที่พอแปลงกายด้วยชุดสีขาวเสร็จก็มีพระภิกษุองค์หนึ่งเดินมาถาม แถมในสายตาที่สื่อมานั้นเหมือนจะล่วงรู้ว่าชายชุดขาวที่นั่งพนมมืออยู่ข้างล่างนั้นไม่ใช่มนุษย์
"เราเดินทางมาที่แห่งนี้ด้วยจิตศรัทราบริสุทธิ์และเสื่อมใสในพระพุทธศาสนา โดยมีจุดมุ่งหมายคือการบวชเพื่อบรรลุธรรม"
"ท่านรู้ใช่หรือไม่ ว่าภพภูมิของท่านนั้นไม่ว่าจะบำเพ็ญตนมากี่พันปีก็ไม่มีใครสามารถบรรลุธรรมได้ "
"เรารู้แต่เราอยากลองสักครั้ง"
"ก็ได้ เราจะหลับหูหลับตาให้โอกาสท่านสักครั้งแต่เราให้ท่านได้แค่บวชชีพราหมณ์และมีข้อแม้ ท่านต้องอยู่ในศลีในธรรมและไม่ทำให้มนุษย์เดือดร้อน"
"เราสัญญา"
"เช่นนั้นท่านตามเรามา แลจงจำไว้ตอนที่ท่านอยู่บนดินแห่งนี้ท่านคืุ์"
ร่างจำแลงของพญานาคราชเดินตามพระภิกษุเข้ามาในโบสถ์ที่มีพระพุทธรูปขนาดใหญ่ตั้งเป็ประธานอยู่ใจกลางโบสถ์ พระพุทธรูปปางนี้ อยู่ในอิริยาบถนั่งสมาธิ พระหัตถ์ซ้ายหงายวางบนพระเพลา พระหัตถ์ขวาวางบนพระชานะ นิ้วพระหัตถ์ชี้ลงพื้นธรณี ส่งแสงประกายแวววาวด้วยบรรมี ที่ทุกคนกราบไหว้บูชา
"ทำตามเรา"
พระภิกษุพาพญานาคราชนั่งลงแล้วสอนการกราบไหว้บูชาพระพุทธรูปที่ถูกต้องในแบบที่มนุษย์ที่เป็ชาวพุทธกราบไหว้กัน นาคราชหนุ่มไม่รอช้า แค่เห็นครั้งเดียวก็สามารถทำได้และทำถูกวิธี ท่านบรรจงก้มกราบอย่างนอมน้อม
"ท่านชื่ออะไรหรือ"
"คุยกันแบบธรรมดาก็ได้เราไม่ถือ"
"ดี อาตมาชื่อว่ามิ่งคนแถวนี้เรียกอาตมาว่าหลวงปู่มิ่ง แล้วโยมละ ชื่ออะไร"
"ข้าชื่ออินทราครับ"
"โยมตามอาตมามา อาตมาจะพาไปดูที่ๆโยมต้องอยู่อาศัย"
สองร่างชายวัยแก่เฒ่าที่ใส่จีวรสีเหลืองและชายวัยหนุ่มที่ใส่ชุดขาวเดินตามและสนทนากันมาจนถึงกุฏิหลังเก่าที่อยู่ท้ายสุด กุฏิที่วัดแห่งนี้จะสร้างเป็แบบหลังๆ เหมือนบ้านน๊อกดาวเรือนไทยเล็กๆที่สำหรับอยู่ได้ 1 คน
"นี่คือที่พักของโยมวันก่อนอาตมาให้เณรมาทำความสอาดให้แล้วแล้วเดี๋ยวสายๆจะให้เณรมาเรียก"
"ครับ ขอบคุณครับ"
หลังจากที่หลวงปู่มิ่งเดินจากไปบุรุษที่ชื่ออินทร์ก็เดินขึ้นไปด้านในกุฏิทันที สำรวจรอบๆห้องจนพอใจก็นั่งลงในท่าขัดสมาธิและเข้าณานบำเพ็ญตนตามที่เคยปฏิบัติมาแต่หนหลัง...
601
