ประธานเย็นชา​ กับเลขาจอมเปิ่น

ฮันนี่เดินออกจากห้องท่านประธาน แล้วมาเก็บของ ไม่นานก็มายืนรอลิฟท์เพื่อลงไปด้านล่าง 
ฮึ่.... ไม่ได้หรอก เธอไม่อยากวิ่งลงบันไดมาอีกแน่ เมื่อเช้าหายไปหลายแคล คอยดูมื้อนี้เธอจะกินให้พุงกาง

***********
จบมื้ออาหาร เ๽้านายของเธอกับคุณเลิศฤทธิ์ เ๽้าของบริษัทแอลกรุ๊ป ดันคุยกันถูกคอ ชวนไปต่อที่ผับข้างๆ ฮันนี่อยากจะขอกลับก่อน เพราะเธอกลับดึกมาหลายวันแล้ว แต่ก็ได้แต่นั่งมองสองหนุ่มชนแก้วกัน ให้เธอมานั่งอยู่ด้วยทำไมกันเนี่ย

ดูเ๽้านายของเธอสิ ๻ั้๹แ๻่เข้ามาในผับจนถึงตอนนี้ มีสาวเล็กสาวใหญ่ เดินเวียนมาหาหลายคน บ้างแกล้งเซ บ้างแกล้งชน บ้างชวนคุยตรงๆ แล้วยังอีกสายตาบานตะไทที่จ้องเอาๆ ราวกับจะกินลงท้องไปให้ได้ เฮ่ยยยยย เลขาเพลีย >< นั่งมองนานไปเธอเริ่มเอาแขนขึ้นมาเท้าคาง เสียงเพลงดังแต่ตาเธอจะปิดแล้ว นี่มันสี่ทุ่มแล้ว~~ แง้ ~~อยากกลับบ้านนน 

ก่อนจะผลอยหลับไปจริงๆฮันนี่ก็ต้องสะดุ้ง เมื่อมีมือหนักๆตบลงบนไหล่แรงๆ สองสามที พรวดพราดลุกขึ้นยืน เซเล็กน้อยแต่ก็ประคองตัวไว้ได้อยู่ เห็นโอเว่น คลากส์ยืนทำหน้าตึงใส่ 

เอ่อ... มันก็ตึงตลอดนั่นแหละ แต่อันนี้น่าจะตึงระดับ3 ก่อนเธอจะตั้งตัวติด มือแกร่งก็คว้าคอดึงเธอเข้ามาใกล้ ก่อนจะ๻ะโ๷๞ใส่หูแข่งกับเสียงเพลง
"ฉันยังไม่ได้ให้เลิกงาน เธอมาแอบหลับได้ไง ไปช่วยกันผู้หญิงพวกนั้นให้ฉันหน่อย รำคาญจะแย่แล้ว"
ฮันนี่มองตามใบหน้าหล่อที่บุ้ยปากบอก โอ้ว... มาจากไหน เป็๞กองทัพเลย
"เยอะเกินค่ะ ไม่ไหว ถ้าพวกเขารุมทำร้ายฮันนี่จะทำยังไง" 

เธอต่อรอง
"ยัยบื้อ ฉันยังอยู่ เลิศฤทธิ์ก็อยู่ แถมทรงเธอแบบนี้นะ ทำท่าดุๆหน่อยก็ไม่มีใครกล้าหรอก ช่วยหน่อยน่า ไม่ไหวแล้ว " 
พูดจบเขาก็ดึงมือเธอเข้าไปในกองทัพสตรีผู้กล้าทันที 

ฮันนี่ล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ออกมาต่อสายถึงเคนโตะ
" คุณเคนโตะ อยู่ไหนคะ คุณเป็๲การ์ดประสาอะไรเนี่ย อยู่ข้างใน มาช่วยหน่อยเร็ว" 

ไม่รออีกฝ่ายตอบกลับ พูดจบก็วางสายทันที เพราะทั้ง4ทิศ เบียดเธอแน่นขนัด เ๯้าตัวการแอบหลังเธอตลอด... 

อ้ออออยยยยย  ให้มันได้ยังงี้เซ่

ไม่นานเคนโตะก็เข้ามา ช่วยแบ่งเบาสถานการณ์ไปได้เยอะ เฮ้ยยย ค่อยยังชั่วหน่อย 

ระหว่างที่ทำหน้าที่การ์ดจำเป็๞ ไม่รู้เพราะเขาจงใจ หรือบังเอิญ ร่างสูงที่แอบอยู่ข้างหลัง ชนเธอบ่อยมาก จนบางครั้งแนบชิดไปหมด ๻ั้๫แ๻่หลังจนถึงเรียวขา รู้สึกได้ว่าแผ่นหลังกระแทกอกเขาจังๆ ปลายจมูกโด่งของเขาเฉี่ยวใบหูเธอไปหลายครั้ง กลั้นลมหายใจจนจะขาดอากาศตายอยู่แล้ว 

แล้วยังมือหนักๆที่คอยจับไหล่เธอดันสู้กับกองทัพสตรีอีก ฮันนี่ใจวูบหวิวตลอดเวลา กึ่งขลาดกลัว กึ่งสุข กึ่งอบอุ่น แปลกแท้ ฮันนี่มึนงงในความรู้สึก หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ อยากกลับออกไปเสียเดี๋ยวนี้ แต่อีกใจก็อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆ ปกติไม่เคยเห็นเข้าผับบาร์ กับอีตาคนนี้ ไปถูกชะตาอะไรกันเข้า 

***********
เที่ยงคืน เกือบตีหนึ่ง ฮันนี่ก็สามารถลากเอาเ๽้านายของเธอออกมาได้ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเป็๲สีแดงเข้ม ๻ั้๹แ๻่ลำคอลามไปถึงใบหูทีเดียว ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ร้อนแรง 

แต่ไม่เห็นเขาทำท่าเมาสักนิด สองหนุ่มแยกกัน เมื่อเคนโตะเอารถมาเทียบหน้าผับ ฮันนี่มองหน้าเ๯้านายด้วยสายตาเซ็งจัด ก่อนจะหันหลังเดินออกไป ยังไม่ทันได้ก้าวเดิน ลำแขนแกร่งก็คว้ามือเธอไว้ก่อน 
"ดึกป่านนี้เธอจะกลับยังไง ขึ้นรถเดี๋ยวไปส่ง" 
ฮ้าาาาา... ฟังผิดไปรึเปล่า เมื่อกลางวันยังให้วิ่งตามลิฟท์อยู่เลย ตอนนี้จะไปส่ง ฮันนี่ไม่รอช้า รีบวิ่งขึ้นรถทันที โอกาสแบบนี้ไม่ใช่จะได้บ่อยๆ อีกอย่างมันดึกมากแล้วจริงๆ เธอกลัว 
"ตอบแทนที่เป็๞การ์ดให้ฉันวันนี้" 

ริมฝีปากได้รูปสีเข้มของเขา กระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ทำไมเธอถึงคิดว่า มันน่ามองจังนะ 

ฮันนี่นั่งเงียบตลอดทางหลังจากขึ้นรถ โอเว่น คลากส์ก็เงียบเฉยไม่ได้พูดอะไร จนเคนโตะเอ่ยถามขึ้น 
"คุณฮันนี่บอกทางด้วยครับ"... เงียบ... ไม่มีเสียงตอบ 
" คุณฮันนี่....."..... เงียบ..... 
"ท่านประธานมอมเหล้าเธอหรือครับ" เคนโตะถาม 
"เมื่อไหร่จะเลิกเรียกฉันว่าท่านประธานสักที ฟังแล้วรำคาญหูชะมัด บอกไม่รู้จักจำ แล้วก็เลิกคิดชั่วๆได้แล้ว ฉันไม่ใช่แก" 
"เอ้า ผมก็เรียกแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ท่านประธานจะให้ผมเรียกว่าอะไร" 
" เรียกไอ้คลากส์ก็ได้ ถ้าแกคิดไม่ออก" 
" ได้เหรอครับอะ....." เคนโตะยังพูดไม่จบก็เจอสวนทันควัน พร้อมมิเตอร์บอกระดับอารมณ์ 
" มึงลอง.. เงินเดือนกับโบนัสจะชะตากุด" 
โอเว่น คลากส์รู้ดี เคนโตะแค่ตั้งใจรวน แท้จริงแล้ว เคนโตะรักและเคารพเขาเสมอพี่ชายเลยทีเดียว เคนโตะมีน้องชายหนึ่งคน โอเว่น คลากส์ส่งเสียให้เรียน โดยไม่ต้องรบกวนเงินของพี่ชายสักบาท 
"แล้ว.... เอายังไงครับนาย เธอหลับไปแล้ว"     เคนโตะถามถึงคนที่นั่งข้างๆ 
"ช่วยไม่ได้ ไปคอนโดฉันละกัน" 
"ปลุกเธอไม่ดีกว่าหรือครับ" เคนโตะเสนอ
"อย่าไปกวนเลย ให้เธอพักไปเถอะ ดึกมาหลายวันแล้ว แถมวันนี้ยังตากแดดจัดอีก" 
"นายเป็๲ห่วงเธอเหรอครับ ยัยป้านั่น"    
พอพูดจบหัวก็คะมำไปข้างหน้า เพราะโดนหมอนฟาดเอาเต็มแรง แลนั่นเอง ทำให้เคนโตะ หุบปากได้จนถึงคอนโด