"ผมชื่อ.... เซบาสเธีย ธิพัฒน์เดชะไพศาลเรียกผม ว่าเซฟก็ได้ครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"
" ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะว่าแต่นามสกุลคุณคุ้นๆ นะคะ...เอ่อ...ใครนะนึกไม่ออก...เฮ้อออ...ฉันนึกไม่ออกสงสัยเครื่องดื่มสูตรพิเศษแก้วนี้จะเล่นงานฉันซะแล้วล่ะค่ะ ฮ่าๆๆ"ถึงจะคุ้นหูแต่ฉันนึกไม่ออกจริง ๆ และไม่อยากจะนึกให้ปวดหัวด้วยฉันจึงเอ่ยบอกไปตาก็พลางมองหนุ่มหล่อตรงหน้าไป นี่ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จริงๆ แม่จะจีบซะเลย คนอะไรหล่อชะมัด!
แล้วฉันก็หันมาจัดการเครื่องดื่มที่อยู่ในมือต่อสงสัยฉันคงได้เป็ยัยขี้เมาเข้าจริง ๆซะแล้วเพราะั้แ่มาก็ไม่รู้ว่าแก้วที่เท่าไหร่แล้วที่พนักงานเสิร์ฟให้พนักงานที่นี่ช่างดีจริง ๆ จัดให้อย่างต่อเนื่องบริการดีเยี่ยม
เวลาผ่านไปพร้อมสติสัมปชัญญะ ของฉันที่ค่อยๆหายไปด้วย ส่วนคุณเซฟก็ช่างคุยจริงๆ แม้ฉันจะฟังรู้เื่บ้าง ไม่รู้เื่บ้างตอบเขาบ้าง ไม่ได้ตอบเขาบ้าง เขาก็ยังมีเื่มาให้คุยได้มากมาย จนฉัน ค่อยๆคลายความเศร้าในใจออกไป แล้วเขาก็ได้ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ
หลังจากที่คุณเซฟกลับมาจากห้องน้ำไม่รู้อะไรดลใจหรือเครื่องดื่มสูตรพิเศษในมือทำพิษ ฉันถึงได้เอ่ยปากออกไปว่า
" คุณเซฟคะเอ...ลิซ อยากจา~~ชวนคุณเซฟมาหาอารายยยตื่นเต้นๆ สนุกๆ ทำกันคุ๊ณ~~เซฟสนใจที่จะทำกับเอ..ลิซหม๊ายยยยคะ"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงยานครางจากความเมาพลางกระดกเครื่องดื่มที่อยู่ในมือลงคออย่างต่อเนื่อง
ความใจกล้าหน้าด้านฉายออกมาแทนสติที่หายไปปฏิกิริยาแบบที่ไม่เคยเป็มาก่อนก็เกิดขึ้น มือที่เคยถือแต่แก้วตอนนี้มันกับเริ่มซุกซนกรีดกรายไปที่แก้มสากของเขาลากต่อไปที่คอหนาที่รับกับหน้าจนดูสมส่วนอย่างน่าประหลาดจนฉันมีความรู้สึกอยากจะกัดเข้าไปที่ซอกคอนั้นฉันยังคงได้ใจเพราะท่าทีเขาก็ไม่ได้รังเกียจสิ่งที่ฉันทำอยู่เลยฉันลูบไล้ต่อลงไปตามสาบกระดุมเสื้อมือของฉันััได้ถึงร่องกล้ามแน่นของเขาและก่อนที่มันจะลงไปมากกว่านี้คุณเซฟก็ได้จับมือของฉันไว้ แล้วตอบกลับมาว่า
" คุณเอลิซอยากจะทำอะไรที่มันตื่นเต้นหรอครับ ว่าแต่..คุณจะไหวหรอครับ "ใบหน้าหล่อมองฉันด้วยความสงสัย และแปลกใจว่าสภาพฉันเมาขนาดนี้ยังจะชวนเขาทำอะไรอีก
"หว๋ายยยสิค่ะเอลิซไม่ได้มาวววขนาดนั้นสักหน่อยยย" ฉันพูดเสียงยานคางก่อนที่ฉันจะโน้มตัวลงไปกระซิบที่ข้างหูเขาเพื่อบอกสิ่งที่ฉันจะชวนเขาทำว่า
"เรามาลอง.........."หลังจากที่ฉันกระซิบข้างหูคุณเซฟถึงกับชะงักไปเลย แต่สีหน้าที่ใของเขาก็มีให้เห็นแค่แว็บเดียวเท่านั้นก่อนจะเปลี่ยนเป็ปกติดังเดิมจากนั้นสายตาคมก็จับจ้องมาที่ใบหน้าสวยหวานของฉันอย่างมีความหมาย แล้วถามกลับมาว่า
"คุณเอลิซมั่นใจจริงๆแล้วใช่ไหมครับ"
"ค่ะ" ^-^
"ถ้างั้นตรงนี้คงไม่เหมาะที่เราจะทำตามที่คุณเอลิซบอกผมว่าผมมีที่ที่เหมาะๆ เราไปกันเลยไหมครับคุณเอลิซเดินไหวไหมครับหรือจะให้ผมอุ้มไป" เขามองมาที่ฉันอยากมีเลศนัย
"งั้นคงต้องรบกวนคุณเซฟแล้วล่ะค่ะ"ฉันพูดพร้อมส่งสายตาที่คิดว่าหวานหยดย้อยที่สุดให้กับเขา