ตอนสายท่านรองมารับผมที่หอเพื่อพาไปส่งที่บ้าน หลังจากที่ผมใจกล้าหน้าด้านขอไปค้างที่บ้านท่านรองแต่ก็ถูกปฏิเสธเลยขอจูบเป็การทดแทน คนอื่นอาจะมองว่าผมใสๆนะ แต่จริงๆแล้วผมไสยศาสตร์มากเพื่อนสนิทอย่างไอ้บาสมันจะรู้ดี ผมไม่ได้ใสซื่ออย่างหน้าตาเลย ผมก็ผู้ชายคนนึงที่อยากรู้อยากเห็นเื่อย่างว่าไม่เคยทำจริงแต่ทฤษฎีผมแน่นมาก นึกภาพในหัวตลอดจนจะกลายเป็คนโรคจิตละไม่รู้ท่านรองเขาจะรับได้รึเปล่านะ
“ท่านรองไม่ให้ผมค้างที่บ้านงั้นท่านรองอยู่ค้างกับผมที่บ้านก็ได้นะครับ”
“…”
“ว่าไงครับ?”
“ไม่ได้หรอก พรุ่งนี้ผมทำงาน”
“เหอะ!!”
ทำมาเล่นตัวตอนจูบกันเมื่อวานเล่นเอาผมขาสั่นเหมือนกันนะ
“เป็อะไร?”
“…”
งอนสิถามได้อ่อยขนาดนี้ยังไม่สนใจอีก
“คุณงอนเหรอ?”
“ใช่ ผมงอน”
“เื่อะไรหล่ะ?”
“ก็ท่านรองไม่ยอมให้ผมค้างที่บ้านพอผมชวนค้างบ้านผมก็ไม่ยอม”
“บอกแล้วว่าพรุ่งนี้ผมต้องทำงาน”
“ขับรถไปตอนเช้าก็ได้นี่ครับแค่ชั่วโมงเดียวเอง”
“…ไม่ได้ก็คือไม่ได้ครับ”
“…”
“แต่คราวหน้าไปค้างบ้านผมก็ได้นะ”
“จริงเหรอครับ? เมื่อไรครับ?”
โอกาสมาต้องรีบคว้าเอาไว้
“อืม…ขอคิดดูก่อน”
“ท่านรองหลอกผมแน่เลย”
“ผมไม่หลอกคุณหรอก ผมสัญญา”
เอาจริงๆผมก็ยังไม่ละความพยายามที่จะจับท่านรองกดนะ คือจริงๆแล้วเื่อย่างนี้มันอยู่ที่ใจจริงๆใครเริ่มก่อนมักจะได้เปรียบใครจะว่าผมโรคจิตหรือลามกผมไม่สนหรอก ก็ผมรักของผมอ่ะนานๆทีจะมีหลุดมาผมก็ต้องคว้าเอาไว้สิครับ
“ทำไมคุณทำหน้าแปลกๆ”
“เปล๊า!! ผมไม่ได้ทำผมหิวอ่ะ เราแวะหาอะไรกินก่อนดีมั้ยครับ?”
“อืม ก็ดีเหมือนกัน”
เราแวะกินข้าวร้านข้างทาง บรรยากาศร้านดูเหมาะกับคนธรรมดาๆเขากินข้าวกันมันดูไม่เหมาะกับท่านรองเขาซักเท่าไร คนในร้านต่างก็มองมาที่โต๊ะเราเป็ตาเดียวก็อย่างว่าคนหน้าตาดีมากๆสองคนนั่งกินอาหารตามสั่งด้วยกันก็ต้องเป็จุดสนใจเป็ธรรมดา
หลังจากกินข้าวเสร็จท่านรองก็จ่ายเงินแล้วเดินไปรอที่รถ กำนันโทรเข้ามาพอดีผมยืนรับโทรศัพท์ที่ใต้ต้นไม้ข้างร้านอาหารตามสั่งกำนันกลัวผมจะกลับมืดจริงๆเลยโทรมาเร่ง
“พี่คะ”
หืม ? ผมเงิยหน้ามองเป็สาวๆ 2 คนที่นั่งโต๊ะข้างๆตอนกินข้าวในร้าน ผมเห็น 2 สาวแอบเหลือบมองมาทางโต๊ะพวกผมบ่อยๆแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ก็คนมันหน้าตาดีอ่ะเนอะ!
“ครับ?”
“พี่เป็พี่บัณฑิตที่มหาวิทยาลัย xxx ใช่มั้ยคะ”
อ่อ! รุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยนั่นเอง แต่รู้ว่าผมเป็พี่บัณพิตด้วยแฮะ
“ใช่ครับ น้องๆมีอะไรรึเปล่าครับ”
“คือพอดีว่า…พวกหนูอยากรู้ว่าพี่คนที่นั่งกินข้าวกับพี่เป็ใครอ่ะค่ะ? คือเพื่อนหนูอยากรู้จัก”
ฉิบหาย!! เล่นของพรีเมี่ยมซะด้วย แต่พอดีท่านเขาเป็แฟนพี่อ่ะครับสาวๆ สาวอีกนางยืนข้างๆน้องคนที่พูดยืนบิดไปบิดมาน้องก็น่ารักดีนะ แต่ถ้าจะมาแย่งแฟนพี่ น้องก็จะไม่น่ารักอีกต่อไป!
“เอ่อ…พอดี พี่เขามีแฟนแล้วอ่ะครับ”
“ร…เหรอคะ? เอ่อ…หนู”
เธออึ้งเล็กน้อยทำท่าจะพูดอะไรต่อ
“แล้วแฟนพี่เขาก็น่ารักมากด้วยแถมดุอีกต่างหาก พี่ว่าน้องตัดใจเหอะ”
“ละ…แล้วพี่มีแฟนรึยังคะ”
หืมนี่เธอกะควบสองเหรอ ผิดหวังจากคนพี่จะเอาคนน้องอย่างนั้นเหรอะ ไม่ค่อยเลยนะ! ขนาดผมว่าผมแรดแล้วน้องคนนี้ก็ใช่ย่อยนะ แต่ผมรักเดียวใจเดียวนะครับ
“อ๋อ พอดีพี่ก็มีแฟนแล้วอ่ะครับ น่ารักด้วยแล้วพี่ก็รักแฟนพี่มากครับ”
น้องทำหน้าอึ้งเข้าไปใหญ่ผมกลัวว่าเธอจะร้องไห้เลยรีบชิ่งออกมา ผู้หญิงบางทีก็ใช้น้ำตานี่แหละครับเป็อาวุธผู้ชายอย่างเราๆ ก็อาจจะหลงกลได้ง่ายๆ ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็ต้องเด็ดขาดนิดนึง
ผมเดินมาที่รถก็พบว่าท่านรองหน้าบูดเป็ตูดหมาเลยท่านเขาเป็อะไรอี๊กก!
“คุยกับสาวเพลินเลยนะคุณ!”
“…”
ท่านเขาหึง? สงสัยวันนี้ฟ้าจะถล่มดินจะทลาย แอบเห็นล่ะสิ ใครกันแน่ที่ควรจะเป็ฝ่ายโกรธ
“ทำไมไม่ไปกับเขาเลยล่ะ”
“ครับ ? ผมไปได้เหรอ?”
หึงจริงด้วยคิ้วขมวดเป็ปมแล้ว ผมแกล้งทำท่าหันหลังจะเดินกลับไปหาสาวๆที่ยังยืนมองมาทางเราอยู่
‘หมับ’
ท่านรองเขาคว้าแขนข้างนึงของผมไว้แล้วกระชากเข้าไปหา
“คุณนี่มัน…”
ท่านรองสูดลมหายใจแรงๆคงกำลังสงบสติอารมณ์อยู่ ผมเห็นแล้วก็แอบดีใจนะครับ อิอิ
“ผมล้อเล่นหรอก จริงๆแล้วผมควรจะเป็ฝ่ายโกรธมากกว่านะครับ”
“…ยังไง?”
“อ้าว ก็สองสาวนั้นมาถามแต่เื่ท่านรองเขาไม่ได้จะมาคุยกับผมซักหน่อย”
ถึงตอนหลังสาวๆจะเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็ผมก็เถอะ
“…อย่างนั้นเหรอ?”
ทีงี้ทำมาเสียงอ่อนเหอะ!
ท่านรองแกคลายมือลงจะว่าไปผมก็เจ็บเหมือนกันนะเนี่ย
“ผมยังงอนท่านรองไม่หายนะแล้วตอนนี้ก็งอนเป็สองเท่าแล้วด้วยครับ”
ถ้างอนต้องพูดออกมาผมไม่อยากงอนแล้วเก็บไว้คนเดียว มันไม่แฟร์ครับมันต้องเสียใจกันทั้งสองฝั่งถึงจะถูก!
“แล้วคุณจะให้ผมทำยังไงก็สัญญาแล้วว่าวันหลังจะให้ไปค้างที่บ้าน”
“…ท่านรองต้องยอมทำตามที่ผมบอกอีกหนึ่งเื่ผมถึงจะหายงอน”
“…ก็ได้ งั้นคุณว่ามาเลย”
“เอาไว้ผมจะบอกครับ”
“…”
เรานั่งเงียบมาในรถ ก็ไอ้เื่ที่ว่าก็เื่ xxx เด็กอายุต่ำกว่า 18 ห้ามเข้าไรงี้ เอาเข้าจริงๆผมก็เขินๆอยู่เหมือนกันก็ไอ้เื่อย่างว่าถ้าเป็ผมที่เอ่ยปากก่อนท่านรองเขาจะใแล้วหนีหายไปรึเปล่านะก็แบบ…มีแฟนใจกล้าหน้าด้านอย่างผม เขาจะรู้สึกยังไง? แต่ไอ้ตัวผมก็อยากลอง เกิดมาอายุ 22 ปีแล้วก็ยังโสดยังซิงก็เลยอยากได้อยากโดนบ้างอ่ะพูเองก็เขินเอง อร๊ายยย!!!
“ไม่ใช่ว่าคุณกำลังคิดอะไรพิเรนๆอยู่หรอกนะ”
“…ท่านรองเห็นผมเป็คนยังไงกันเนี่ย!”
แหม! ไม่ต้องแอบมารู้ความคิดผมหรอก ถึงผมจะคิดจริงๆก็เถอะ!
“เปล่าซักหน่อย กำลังคิดว่าจะให้กำนันทำอะไรให้กินเย็นนี้ต่างหากล่ะครับ”
“จริงเหรอแต่ดูหน้าคุณเ้าเล่ห์ๆยังไงก็ไม่รู้”
“หึ!หน้าผมมันก็เป็แบบนี้แหละครับ ไม่ใสๆซื่อๆเหมือนสาวๆเมื่อกี๊นี่”
เห็นหน้าใสๆแต่แอบมองผู้ชายของผมได้ไงอ่ะผมก็หวงของผมนะเว้ย
“คุณอย่าประชด ผมไม่ได้คิดอะไรเลยนะก็มองคุณอยู่คนเดียวเนี่ย”
“…”
ดูทำมากระแทกเสียงใส่ประชดไประชดกลับ ไม่โกง? อยากจะแหมซักร้อยครั้ง แหมๆๆๆๆๆๆๆๆ
ฉิบหาย! ท่านรองเลี้ยวรถจอดข้างทาง แถมเปลี่ยวซะด้วยไม่มีรถผ่านเลยอ่ะถ้าท่านเขาหันมาบีบคอผมแล้วใครจะช่วยผมทันนน!!
“ปั๊กน้อย…”
ประตูล็อกเปิดไม่ออกซวยละ! เล่นเยอะไปท่านเขาพิโรธแล้ว ไม่น่าเลยผม!!
“เอ่อ…ผ…ผม”
“ผมขอโทษ เมื่อกี๊เจ็บรึเปล่าขอดูแขนหน่อย”
ท่านรองโหมดอ่อนโยนน่ารักฉิบหายเลย
“เจ็บ…ผมเจ็บมากด้วย”
“ผมขอโทษแล้วไง มาดูแขนหน่อยเร็ว”
“หอมแก้มผมก่อน”
“…”
ดูทำหน้ายังกะอาหารเม็ดหมดอายุเออเซ่! ผมมันไม่ใช่สาวๆนี่ พาลเลยแม่ง
“งั้นช่างเถอะครับ!!”
ผมหันหน้าไปจ้องที่หน้าต่างรถจ้องให้มองเห็นตัวเลขแล้วเอาไปซื้อหวยเผื่อจะรวยแล้วเอาเงินไปทำนมแม่งเลย
‘พรึ่บ’
หน้าผมถูกมือท่านรองจับหันให้ไปจ้องหน้าเขาค่อยๆโน้มใบหน้าหล่อๆแต่โคตรโหดเข้ามาใกล้ๆ ผมหลับตาปี๋เลยท่านเขาคงไม่หอมแก้มผมหรอก ไม่กัดหูก็กัดคอแหละผมว่า
‘จุ๊บ’
ท่านรองจูบที่ปากผมอย่างหนักๆบดคลึงริมฝีปากผมไปมา
“อืม…”
ผมเผลออ้าปากท่านรองเลยได้โอกาสสอดลิ้นเข้ามา
“อา…”
“อืม…ปั๊ก”
ผมก็จูบตอบไปเช่นกันเราแลกลิ้นกันอยู่ซักพัก ก็เป็ผมที่ทนไม่ไหวถอยทัพออกมาก่อน เกือบตายหายใจไม่ทันเฮ้อ!!
แต่เอ๊ะ! ท่านรองไม่ยอมจบ ซุกไซ้ที่ซอกคอผม มือก็ปลดกระดุมเสื้อผมไปด้วย อุ้ย! ตายแล้นนน นี่ผมกำลังจะเสียตัวเหรอเนี่ย แต่ก็ยอมอ่ะ เอียงคอให้เลยท่านรองจะได้ไซ้ถนัดๆ
“อา…ท่านรอง”
“…อืมมม”
มือท่านรองลูบไล้หน้าท้องผมไปมามันรู้สึกแปลกๆที่ท้องน้อย
“…ท่านรอง”
“ปั๊ก…”
ท่านรองคลางในลำคอเบาๆลมหายใจร้อนมากเลย นี่ผมกำลังจะเสียซิงในรถเหรอเนี่ย ไม่ค่อยโรแมนติกเลยแต่ไม่เป็ไรยอมได้ ท่านรองเลียที่ติ่งหูผมแล้วดูดเบาๆ รู้สึกดีฉิบหาย
“อืมมม”
“ปั๊ก…ขอได้มั้ย?”
ท่านรองกระซิบเสียงพร่าโคตรเซ็กซี่อ่ะ
‘ปริ๊น’
ฉิบหาย!! เราทั้งสองชะงัก หัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม แขนท่านรองไปกดโดนปุ่มแตรดังลั่นเลย!! เรามองหน้ากันเลิ่กลัก แล้วขยับเข้าที่ทั้งสองคน ว้า!! เสียดายจังเกือบได้เสียกันในรถแถมยังจอดอยู่ข้างทางอีกต่างหาก แต่เปลี่ยวนะ!!
“อ่ะแฮ่ม! ทีหลังคุณก็อย่ายั่วผมอีกนะ!”
ท่านรองทำเป็ส่งเสียงในลำคอแกคงเขิน หน้าแดงเป็ตูดลิงแล้ว ถึงผมจะเขินฉิบหายแต่เต็มใจอ่ะ ไม่อยากจะพูด…
“ถ้ายั่วแล้วได้ ผมก็จะทำ!!”
“เ้าปั๊ก!!”
แกหันมาแยกเขี้ยวใส่ หมดเวลาโรแมนติกแล้วสิ ผมรีบติดกระดุมเสื้อให้เรียบร้อยท่านรองสตาร์ทรถแล้วขับออกมา เราก็ไม่ได้พูดอะไรกันต่อ เพราะอายด้วยกันทั้งคู่แหละเวลาท่านรองเขาจริงจังเนี่ย อะไรก็หยุดไม่อยู่จริงๆยกเว้นแตรรถอ่ะนะ คริคริ…
เงียบมาได้ซักพักผมก็ทนไม่ไหวต้องชวนคุยเพราะหายงอนแล้ว งงตัวเองเหมือนกันที่หายงอนง่ายเกินไป
“วันศุกร์ผมต้องไปกินข้าวกับแผนกบุคคลขากลับไปรับผมได้มั้ยครับ?”
“ได้สิ แล้วคุณจะกลับไปวันไหน?”
“ก็วันศุกร์แหละครับตอนเย็นให้พ่อไปส่งที่ร้านอาหาร”
“อืม…ขากลับโทรหาผมเดี๋ยวไปรับ”
“ขอบคุณครับ”
ผมตั้งใจจะไม่บอกท่านรองเื่ไปเริ่มงานกะจะเซอร์ไพรส์เล่น เอาแบบโผล่ไปจ๊ะเอ๋ที่แผนกผลิตให้ท่านรองต๊กใจเล่น
ผมกลับมานอนเล่นที่บ้านได้ 4-5 วัน แป๊บๆเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วผมเก็บเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวกลับ Supโทรมาบอกว่าจองร้านที่เคยเลี้ยงส่งผมตอนฝึกงานเสร็จไว้แล้วให้ผมรีบไปกำนันก็ขับรถมาส่งที่ร้าน
“มาแล้วๆไอ้น้องหมอกเ้าของงาน”
“สวัสดีพี่ๆครับ”
“เออมาๆนั่งก่อน กินอะไรสั่งเลย ฟรีตลอดงาน”
“ดูหน้าตาสดใสนะเอ็ง เป็ไงบ้างๆไม่ชวนพี่เมฆมาด้วยเหรอ?”
“ผมมาจากบ้าน แต่เดี๋ยวขากลับท่านรองมารับครับ”
“เฮ้ย!ยังเรียกท่านรองอยู่อีกเหรอ? ไม่เรียกเขาพี่ล่ะ”
“…ไม่ดีกว่ามั้งครับ มันไม่คุ้นเลย”
“เออๆ วันนี้เต็มที่ ฉลองกันหน่อยทั้งเื่เรียนจบแล้วก็เื่ได้งาน”
“ครับ ขอบคุณพี่ๆทุกคนมากนะครับ”
แล้วเราก็ฉลองกันครับ ผมต้องไปเริ่มงานต้นเดือนหน้าก็อีกอาทิตย์เดียวแหละครับ แอลกอฮอล์จัดเต็มมากผมดื่มไปเยอะชักจะมึนๆแล้ว
“เอ้าไอ้น้องหมอกชนแก้ว”
“โชนแก้ววว”
“พี่ต้นก็อย่าให้น้องมันดื่มมากมันเมาแล้วนั่น”
“ไม่เป็ไรหรอก Sup เดี๋ยวแฟนมันก็มารับ”
“ไอ้น้องหมอกไหวมั้ยเอ็ง หน้าแดงจัดเลย”
“หวายยย Sup แค่นี้จิ๊บบบๆ”
“มายด์ว่าน้องไม่ไหวแล้วเดี๋ยวโทรบอกพี่เมฆให้มารับน้องมันก่อน”
‘Rrrrrrrrrr’
[ว่า?]
“พี่มารับน้องหมอกหน่อย น้องมันเมา”
[…อืม กำลังออกไป ดูแลน้องให้ด้วย]
“ค่า แหม!ที่กะมายด์ไม่เคยห่วงขนาดนี้เลย”
[…แค่นี้…]
เ้าปั๊กน้อยมันน่าตีนักดื่มจนเมา ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกว่าห้ามดื่มมากก็ยังไม่ฟังอยากจะจับตีก้นวันละหลายๆครั้ง แล้วยังเื่ยั่วเก่งนี่อีก คราวก่อนเกือบได้เสียกันในรถเพราะผมควบคุมตัวเองไม่ไหวแล้วเ้าปั๊กน้อยก็ยั่วเหลือเกิน ความอดทนของผมมันก็เริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆพออยู่ใกล้ๆคนที่เรารักการควบคุมอารมณ์ก็ทำได้ยากกว่าเดิมหากมีครั้งหน้าผมจะไม่ทนแล้ว!!
6K
![[มี E-book] ขอโทษที...ผมเกิดใหม่กลายเป็นนักแสดงเด็กเส้นท่านประธาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1750406039_40243254.webp)