God of Elementals

ตอนที่ 45

นิลกาฬรีบปล่อยมือจากหญิงสาวทันที เขาหลบหมัดจากหญิงสาวได้ทั้งหมด เขาเพียงต้องการรู้ว่านางตามเขามาทำไมเท่านั้น เขาไม่ได้คิดจะแกล้งนางเลย

หลังจากที่หญิงสาวไล่ต่อยนิลกาฬจนเหนื่อย

“แฮกๆ หลบเก่งจริงๆนะแก” หญิงสาวมองไปที่นิลกาฬ นางพบว่านิลกาฬไม่เหนื่อยเลยแม้แต่นิดเดียว

“ทำไมเจ้าถึงสามารถสัมผัสถึงข้าได้ วิชาตระกูลของข้าขึ้นชื่อเรื่องหลบซ่อน ปกปิด และล่องหน แต่ถึงยังงั้นเจ้าก็ยังสามารถสัมผัสถึงข้าได้”

นิลกาฬลำบากใจที่จะพูด เพราะเขาสามารถตรวจจับรอบๆตัวเขาด้วยสัมผัสจักรวาล ต่อให้ลบจิตสังหารหรือล่องหนก็ไม่สามารถหลบการตรวจจับของสัมผัสจักรวาลได้ เว้นแต่ว่าจะอยู่คนละมิติกับนิลกาฬ

“เออ~ สงสัยว่าข้าคงจะเป็นศัตรูตามธรรมชาติของตละกูลเจ้า”

“ข้าไม่เชื่อว่าวิชาตระกูลเมาของข้า เจ้าจะสามารถสัมผัสถึงมันได้ [ลบตัวตนสมบูรณ์]” หญิงสาวคนนั้นหายไปจากสายตานิลกาฬ

“เห้อ~ ถ้าเจ้าอยากจะลองวิชากับข้าก็แล้วแต่เจ้า แต่ข้าเองก็มีธุระที่ต้องไปทำเหมือนกัน แต่ข้าจะเล่นกับเจ้าสักหน่อยก็แล้วกัน” นิลกาฬหลับตาและใช้สัมผัสจักรวาล เขาพบว่านางวิ่งวนรอบๆตัวของนิลกาฬ

นิลกาฬไม่อยากเสียเวลามากเขาใช้สสารมืดทำเป็นบ่วงกับดักวางไว้บริเวณจุดอับสายตาของนาง เมื่อนางวิ่งมาถึงจุดที่วางกับดัก กับดักก็ทำงานทันทีบ่วงสสารมืดมัดขาของนางเอาไว้ นิลกาฬดึงบ่วงสสารมืดและมัดเขากับต้นไม้ปล่อยให้นางห้อยหัวอยู่ใต้ต้นไม้

“แกปล่อยข้าเดียวนี้นะ เนี้ยววว!! ปล่อยข้าลงไป”

นิลกาฬไม่สนใจกับการกระทำของนางเขาเดินจากมาทันที

“แกจะไปไหนมาปล่อยข้าก่อน”

“…”

“ข้าจะจำแกเอาไว้ ข้าเมาชิง จากตระกูลเมาจะต้องกลับมาแก้แค้นแกให้จงได้เมี้ยว จำเอาให้ดีๆล่ะเมี้ยว”

เมื่อนิลกาฬได้ยินที่นางพูด

“ข้าชื่อนิลกาฬ ข้าอยู่โรงเรียนกลางไม้คราม มาหาข้าได้ถ้าเจ้าอยากจะลองดี แต่ตอนนี้ข้ามีธุระที่ต้องไปทำ” นิลกาฬหันมาพูดพร้อมกลับปล่อยจิตสังหารอันรุนแรงใส่เมาชิงในชั่วอึดใจ

นั้นทำให้เมาชิงรู้ว่านิลกาฬเป็นคนที่หน้ากลัวเป็นอย่างมาก เขาสามารถสัมผัสถึงคนของตระกูลเมาได้ต่อให้ใช้ลบตัวตนสมบรูณ์แล้วก็ตามนิลกาฬก็ยังสัมผัสได้ แถมจิตสังหารของนิลกาฬก็รุนแรงเป็นอย่างมาก แสดงว่านิลกาฬจะต้องฆ่าคนมาแล้วนับไม่ถ้วน

เมื่อนิลกาฬเห็นเมาชิงไม่พูดอะไรต่อเขาก็เดินจากมาทันที

“ส่วนบ่วงสสารมืดอีก 2 ชม.พวกมันจะสลายหายไปเอง”

หลังจากนิลกาฬพูดจบเขาก็หายตัวออกมาจากที่นั้นทันที

‘เขาจะต้องเป็นภัยต่อตระกูลเมาของข้าแน่นอน ข้าไม่สามารถปล่อยเขาให้รอดได้’ เมาชิงคิดในใจ

นิลกาฬกลับมาที่เรือเหาะทันทีหลังจากนั้น

“นิลเจ้าไปไหนมานะนานจัง ทุกคนรอเจ้าอยู่”

“โทษทีข้าไปเดินเล่นนอกเมืองมานิดหน่อย ได้เวลาอาหารเย็นแล้วสินะ”

หลังจากนั้นนิลกาฬก็ทำอาหารให้พวกนางกินทันที พวกองค์หญิงแฝด 5 ได้มาขอบคุณนิลกาฬยกใหญ่ที่เขาช่วยพวกนางที่ร้านต้นไม้ศักสิทธิ์ พวกนางไม่คิดว่านิลกาฬจะมีตราต้นไม้เงิน เพราะปกติและจะมีแต่ตระกลูใหญ่ๆเท่านั้น

หลังจากที่พวกเขากินข้าวกันเสร็จก็แยกย้ายไปเข้านอนกัน ช่วงตกกลางคืนนิลกาฬสามารถสัมผัสได้ว่ามีคนแอบเข้ามาที่เรือเหาะ

“โนรามีใครแอบขึ้นมาในเรือเหาะบ้างไหม”

“ค่ะเจ้านาย”

โนราได้ใช่การสแกนขั้นสูงตรวจจับบริเวณโดยรอบของยาน

“ดิฉันไม่พบใครหน้าสงสัยในบริเวณรอบๆนี้เลยนะค่ะเจ้านาย”

แต่นิลกาฬสามารสัมผัสได้ว่ามีคนแอบขึ้นมาบนเรือเหาะจริงๆ เขาจึงใช้สัมผัสจักรวาลตรวจสอบดูอีกทีเขาสามารถสัมผัสได้ว่ามีคนแอบขึ้นมาบนเรือเหาะจริงๆ เขาสงสัยว่าขนาดโนราที่มีเซนเซอร์ตรวจจับขั้นสูงจากเทคโนโลยีสมัยใหม่ยังไม่สามารถสัมผัสถึงคนที่แอบขึ้นมาบนเรือเหาะได้

“โนราตาข่ายแม่เหล็กนาโนพิกัด 43.0998,01.8879”

“รับทราบค่ะเจ้านาย” โนราใช้นาโนบอทสร้างเป็นตาข่ายแม่เหล็ก ตาข่ายพุ่งไปยังพิกัดที่นิลกาฬบอกทันที

พรึบ~

“เมี้ยววว!! อะไรกันนะเมี้ยว เจอข้าได้ยังไงกัน ปล่อยข้า ปล่อยข้าออกไป”

เมื่อนิลกาฬได้ยินเสียงก็รู้ทันทีว่าเป็นเมาชิง ทุกคนบนเรือเหาะเองก็เช่นกันเมื่อได้ยินเสียงเมาชิงตาก็ตื่นกันหมดทุกคน คนทุกรีบออกมาจากห้องของตัวเองเพื่อออกมาดูว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น

นิลกาฬและโนรามาถึงที่เกิดเหตุก่อนเป็นคนแรกๆ นิลกาฬรู้อยู่แล้วว่าเป็นเมาชิง เมื่อทุกคนมาถึง ยูกิและเสวียนซินก็ตกใจทันที่

““ชิงชิง””

“พวกเจ้ารู้จักนางด้วยยังงั้นหรือ” นิลกาฬถามด้วยความสงสัย

“ใช่ ข้ารู้จักนาง ชิงชิงคือลูกของเมาหลงซึ่งเป็นประมุขของตระกูลเมา และตระกลูเมายังเป็น 1 ใน 12 ตระกลูใหญ่ของทวีปไม้ศักสิทธิ์อีกด้วย” เสวียนซินอธิบายให้แก่ทุกคนฟัง

“ชิงชิง เจ้ามาที่นี้ได้อย่างไร” ยูกิถาม

“ข้ามาเพื่อที่จะแก้แค้น นิลกาฬ ไม่เคยมีใครในทวีปไม้ศักสิทธิ์ที่สามารถสัมผัสได้ถึงตนต้นของตระกูลเมา เขาจะต้องเป็นภัยกับตระกลูของข้าอย่างแน่นอน” เมาชิงพูดด้วยความโกรธเคืองพร้อมกลับปล่อยจิตสังหารออกมาใส่นิลกาฬ

“ท่านนิล นะหรือจะเป็นภัยต่อตระกูลเมาของเจ้า ท่านนิลไม่มีทางเป็นภัยแก่ตระกูลเจ้าแน่นอน” ยูกิไม่เชื่อว่านิลกาฬไม่หันมาเป็นศัตรูกับ 12 ตระกลูใหญ่

ในตอนแรกนิลกาฬต้องการที่จะปล่อยเมาชิงไป แต่ดูเหมือนว่านางจะไม่เห็นถึงความหวังดีของนิลกาฬ ในเมื่อนิลกาฬให้โอกาศไปแล้ว 1 ครั้งจะไม่มีอีกเป็นครั้งที่ 2 นิลกาฬไม่กลัวว่าทุกคนในนี้จะคิดยังไง นิลกาฬใช้แรงโน้มถ่วง 50 เท่าใส่เมาชิงทันที ทุกคนเมื่อเห็นนิลกาฬโจมตีใส่เมาชิงก็ตกใจเป็นอย่างมากยกเว้นหลิน เนื่องจากหลินได้รู้ประวัติและนิสัยของนิลกาฬมาจากสุวรรณแบบคราวๆแล้ว ทำให้หลินรู้ลักษณะนิสัยส่วนใหญ่ของนิลกาฬมากขึ้น

เมาชิงทรมานเป็นอย่างมากในตอนนี้ มีเพียงนางคนเดียวที่สามารถสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของนิลกาฬทำให้ตอนนี้นางกลัวนิลกาฬเป็นอย่างมาก นางลองสังเกตุบริเวณรอบๆดูแล้วว่าทุกคนในที่นี้ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของนิลกาฬมีเพียงนางคนเดียวที่สามารถสัมผัสได้ คนที่จะสามารถควบคุมจิตสังหารได้ขนาดนี้แสดงว่าคนๆนั้นจะต้องฆ่าคนมามากมายนับไม่ถ้วน เมาชิงรู้สึกเสียใจกับการกระทำของตัวเองขึ้นมาทันที นางนึกถึงตอนที่นิลกาฬเตือนไปตั้งแต่แรกแล้วว่า ถ้านางยังคงตามมาแก้แค้นนิลกาฬอีกจะต้องพบกันฝันร้ายอย่างแน่นอน แต่นางก็ยังหยิ่งทะนงกับความสามารถของตระกูลของนางว่าไม่มีใครสามารถสัมผัสได้ถึงตัวตนของตระกูลเมา ทำให้เมาชิงเกิดความคิดมราจะมาลอบสังหารนิลกาฬ

ส่วนตัวนิลกาฬสามารถสัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากเมาชิง เขารู้แล้วว่าเมาชิงแอบขึ้นเรือเหาะมาเพื่อสังหารเขา แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมนางถึงสามารถหาตัวของเขาเจอได้ไวขนาดนี้ ถึงนิลกาฬจะรู้ว่าพวกสัตว์ประเภทแมวมีประสาทการรับกลิ่นที่ดีและแมวยังสามารถหลั่งสารบางตัวเพื่อจดจำเจ้าของ บ้าน และถิ่นของมันได้อีกด้วย ทำให้นิลกาฬรู้แล้วว่าตอนนี้เขาเป็นเป้าหมายของตระกูลเมาเรียบร้อยแล้ว นิลกาฬเลยไม่อยากใช้วิธีการที่รุนแรงมากจนเกินไปถึงเขาจะมีพลังของราหูแล้วก็ตามแต่เขายังไม่มั่นใจว่าจะสามารถต่อสู้ชนะพวกตระกูลใหญ่ได้ทั้งตระกูลหรือไม่

เขาจึงลดจิตสังหารที่ปล่อยออกมาใส่เมาชิงและเดินเข้าไปคุยกับนาง

“เจ้าสามารถนำฟิโรโมนที่เจ้าปล่อยใส่ตัวข้าออกไปได้หรือไม่ ถ้าเจ้าเอามันออกไปจากตัวของข้า ข้าจะปล่อยเจ้าไปและอย่าได้คิดที่จะลอบสังหารข้าอีก ถ้าเจ้ายังไม่เลิกคิดแบบนั้นข้านี้และจะเป็นคนไปทำลายตระกูลเมาของเจ้าเอง เพราะข้าจำสัมผัสกระแสพลังวิชาของตระกลูเจ้าได้แล้ว”

เมื่อเมาชิงได้ยินที่นิลกาฬพูดนางก็ตกใจเป็นอย่างมากนางไม่เชื่อว่านิลกาฬสามารถรู้ถึงกระแสของวิชาตระกลูเมา ถ้าใครที่สามารถรับรู้ได้ถึงกระแสวิชาได้คนๆนั้นก็จะสามารถรู้ได้ว่าวิชาของคนๆนั้นเป็นแบบใดและฝึกยังไง ในก็อตโทเปียนั้นยังไม่เคยมีใครที่สามารถสัมผัสได้ถึงกระแสพลังวิชาได้มาก่อน แต่ก็เคยมีตำนานกล่าวไว้ถึงบุลคลที่สามารถอ่านกระแสพลังวิชาได้มาก่อน

“หึ~ ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก อย่างเจ้าเนี่ยนะสามารถสัมผัสได้ถึงกระแสพลังวิชาได้”

นิลกาฬเองก็ขี้เกียจอธิบายให้เมาชิงฟัง นิลกาฬไม่รอช้าเขาใช้ลบตัวตนสมบรูณ์ต่อหน้าทุกคนทันที นิลกาฬค่อยจางหายไปจากสายตาของทุกคน ในตอนนี้ไม่มีใครสามารถสัมผัสและรับรู้ได้ถึงตัวตนของนิลกาฬ พวกนางมองหานิลกาฬกันยกใหญ่แต่ก็ไม่สามารถสัมผัสอะไรได้เลย แม้แต่โนราเองก็ไม่สามารถสัมผัสถึงนิลกาฬได้เช่นกัน

นิลกาฬยังคงอยู่ที่เดิม เขาเดินมาใกล้ๆเมาชิงและกระชิบข้างๆหูของนาง

“จริงๆแล้วข้าก็ไม่อยากใช้หรอกนะวิชาของเจ้า มันก็ไม่ได้วิเศษอะไรขนาดนั้นเพียงแค่ใช้พลังธาตุหยินสร้างเป็นกำแพงล่องหนและให้พลังธาตุหยินปิดกันการลั่วไหลของพลังงาน สัมผัส และจิต ออกไปภายนอกกำแพงพลังหยิน มันก็ไม่ได้ยากอะไรสำหรับข้าถ้าจะเอาวิชาของเจ้าไปบอกแก่คนภายนอก ที่นี้เจ้าจะยอมรับขอเสนอของข้าได้หรือยัง”

เมาชิงคงจะเป็นคนที่ตกใจมากที่สุด นางรู้ดีว่าวิชาลบตัวสมบรูณ์นั้นถ้าเกิดพูดให้ฝ่ายตรงข้ามได้ยินหรือเขาใกล้กับเป้าหมายมากเกินไป จะทำให้กำแพงหยินเสียหายและลบตัวสมบรูณ์จะสสารหายไปทันทีมันไม่ใช่วิชาล่องหนที่สมบรูณ์และมันเต็มไปด้วยข้อเสีย แต่นิลกาฬกับสามารถทำให้วิชาลบตัวตนสมบรูณ์ของตระกลูเมาสมบรูณ์ขึ้นได้ เมาชิงรีบพยักหน้าตอบตกลงกับนิลกาฬทันที

“แต่ข้ามีข้อแม้ ว่าเจ้าจะต้องสอนข้าเกี่ยวกับทักษะที่เจ้าใช้เมื่อกี้ให้แก่ข้าด้วย”

“อะไรกันวิชาของตระกลูเจ้าแท้ๆแต่กลับมาให้ข้าที่เป็นคนนอกสอนวิชาให้ซะงั้น”

“วิชาที่เจ้าใช้เมื่อกี้มันคือวิชาลบตัวตนที่สมบรูณ์ที่สุดเท่าที่ข้าพบเจอมา”

หลังจากที่นิลกาฬใช้สัมผัสจักรวาล เขาสามารถสัมผัสได้ถึงกระแสพลังวิชาของเมาชิงแต่วิชาที่นางใช้นั้นยังไม่สมบูรณ์และมีข้อบกพร่องอยู่มาก ก่อนที่นิลกาฬจะใช้วิชาลบตัวสมบูรณ์เขาได้ปรับและแก้ไขวิชาของเมาชิงใหม่ให้มันสมบูรณ์ยิ่งขึ้นอย่างที่เห็น