เอกสารที่เธอเพิ่งได้รับมาจากพ่อนั้นเต็มไปด้วยรายละเอียดเกี่ยวกับกงเฉิงเซวียนและหญิงสาวอีกคนหนึ่ง หวงซืออิ๋ง นางเอกของนิยายเื่นี้
หญิงสาวคนนี้มีความสัมพันธ์ที่คลุมเครือกับกงเฉิงเซวียนั้แ่ที่เขายังไม่ได้แต่งงาน ความรู้สึกที่เฉิงเซวียนมีต่อเธอนั้น จะบอกว่าหลัก ๆ คือความอบอุ่นอ่อนโยนที่เธอมีเหมือนกับมารดาที่เขาโหยหามาโดยตลอดเพราะแม่ของเขาจากไปั้แ่ยังเล็กก็ไม่ผิดนัก
ในสายตาของกงเฉิงเซวียน หวงซืออิ๋งนั้นน่าประทับใจที่มีความเข้มแข็งอยู่ในตัว เพราะเธอต้องต่อสู้มาเพียงลำพังหลังจากเสียมารดาไปมาโดยตลอด
แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกของพวกเขาทั้งสองก็ยังไม่ได้แน่นแฟ้นมาพอที่จะทำให้กงเฉิงเซวียนกล้าที่จะออกปากปฏิเสธการแต่งงานที่ผู้ใหญ่เจรจากันเอาไว้แล้วเช่นกัน เพราะคล้ายว่าหวงซืออิ๋งเองนั้นยังสงวนท่าทีที่มีต่อเขาอยู่ ผู้หญิงคนนี้ในตอนนั้นจึงมีน้ำหนักในใจของเขาน้อยกว่าคำสัญญาของครอบครัวและคำพูดของผู้าุโตระกูลกงไปโดยปริยาย
แต่ก่อนที่กงเฉิงเซวียนจะแต่งงานได้เพียงสามวัน หวงซืออิ๋งกลับเพิ่งเริ่มรู้ใจตัวเองว่าเธอนั้นเผลอมอบหัวใจให้กับคนที่ไม่ควรจะรักเข้าให้แล้วเสียได้
แล้วกงเฉิงเซวียนเองก็เพิ่งจะรู้ความในใจของอีกฝ่ายในตอนที่หวงซืออิ๋งเมาไม่ได้สติแล้วเผลอ(?)โทรไปสารภาพรักกับเขาโดยไม่รู้ตัว จนเขาต้องรีบขับรถไปหาเธอเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะโดนคนไม่ดีทำอันตรายในตอนที่เธอเมาเอาได้ ซึ่งตอนนั้นเป็เวลาก่อนที่เขาจะแต่งงานแค่สองวันเพียงเท่านั้น
ในขณะที่เขากำลังเร่งเครื่องของรถยนต์คันหรูเพื่อมุ่งหน้าไปหาหวงซืออิ๋งอย่างบ้าคลั่งนั้นเอง ที่ทำให้กงเฉิงเซวียนเริ่มรู้ใจตัวเองว่าหญิงสาวคนนี้สำคัญกับเขามากเพียงใดและเขา้าอะไรกันแน่
แต่ถึงอย่างนั้นกงเฉิงเซวียนกลับไม่คิดที่จะยกเลิกการแต่งงานในครั้งนี้เพื่อทำตามใจตัวเองแบบที่พระเอกคนอื่น ๆ ในนิยายมักจะทำกันอย่างน่าประหลาด
เขาวางแผนการอย่างเห็นแก่ตัวโดยการเว้นระยะห่างจากภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันเพื่อดูท่าทีของอีกฝ่ายหลังจากนี้อย่างใจเย็น
เฉิงเซวียนคิดเพียงง่าย ๆ ว่าเย่อิงน่าจะเหมือนกับหญิงสาวทั่ว ๆ ไปที่คาดหวังถึงชีวิตคู่อันหวานซึ้งหลังจากแต่งงานแล้วเพียงเท่านั้น และหากเธอไม่ได้ในสิ่งที่เธอ้าเสียที ไม่วันใดก็วันหนึ่งคุณหนูหลี่เย่อิงย่อมทนต่อไปไม่ได้และเกิดการเรียกร้องให้หย่าร้างในอนาคตอย่างแน่นอน
กงเฉิงเซวียนเลือกที่จะใช้เื่นี้สร้างความชอบธรรมให้กับการกระทำอันแสนเ็า(ต่ำช้า?)ของตัวเองแล้วโยนภาพลักษณ์ของผู้หญิงเอาแต่ใจและไม่คิดถึงใจผู้อื่นไปอยู่บนหัวของหลี่เย่อิงแทน
น่าเสียดายที่หลี่เย่อิงนั้นมีพื้นฐานนิสัยไม่เหมือนกับคุณหนูทั่วไปอย่างที่เขาคิดเอาไว้ ดังนั้นกงเฉิงเซวียนจึงทำได้แค่รอเวลาที่ภรรยาของเขาจะทำเื่ผิดต่อตนเองขึ้นมาอย่างใจเย็นเพราะทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้วเพียงเท่านั้น
เื่นี้หากมองในมุมของหลี่เย่อิงที่ต้องแต่งเข้ามาแล้วพบเจอเข้ากับความเ็าของสามีที่รักผู้หญิงคนอื่นอยู่ก่อนแล้วดูจะเป็เื่น่าเศร้าสำหรับเธอและดูน่าเวทนาสำหรับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ไม่น้อยเลย
แต่น่าเสียดายที่เื่นี้ถูกถ่ายทอดผ่านมุมมองของกงเฉิงเซวียนและหวงซืออิ๋ง ทุกคนจึงเห็นพ้องต้องกันไปโดยปริยาย ว่าทั้งสองกำลังพิสูจน์รักแท้กับครอบครัวของพระเอกผู้มีรักมั่นและภรรยาหลวงที่เป็ดั่งขวากหนามคอยขวางทางรักของพวกเขาเท่านั้น
+๐+๐+๐+๐+๐+๐+
หลังจากที่เย่อิงได้พบกับเฉิงเซวียนโดยบังเอิญที่โรงพยาบาลในวันนั้น เขาก็ขาดการติดต่อกับทางบ้านไปอย่างสิ้นเชิงได้สามวันแล้ว
ทางด้านของกงเฉินผู้เป็บิดาของกงเฉิงเซวียนนั้นไม่ได้ให้ความสนใจกับการเงียบหายไปของลูกชายมากนัก เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาหายออกจากบ้านเพื่อไปทำงานที่ต่างเมืองนาน ๆ หากเป็ลูกสะใภ้คนโปรดของเขาอย่างอิงอิงหายไปก็ว่าไปอย่าง ถ้าเป็แบบนั้นเขาคงไม่ลังเลที่จะระดมกำลังคนของตระกูลกงเพื่อพลิกแผ่นดินตามหาลูกสะใภ้สุดที่รักของเขาอย่างสุดกำลังแน่นอน
ส่วนหลี่เย่อิงเองก็ไม่ได้คิดที่จะติดต่อไปหาสามีของเธอเองสักนิดเช่นเดียวกัน เพราะตอนนี้หญิงสาวกำลังใช้เวลาไปกับการอ่านข้อมูลเกี่ยวกับสามีและคนรักของเขาที่คนของเธอสืบและส่งมาให้ไม่หยุดอย่างสนุกสนานอยู่นั่นเอง
“ฉันควรจะทำยังไงกับสามีสุดที่รักดีนะ...” หลี่เย่อิงพึมพำออกมาเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มเ้าเล่ห์
หญิงสาวมองไปยังภาพถ่ายและคลิปวิดีโอที่สามีของเธอกำลังอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งในสถานที่ต่าง ๆ ทั้งยังแสดงความใกล้ชิดสนิทสนมกันเกินกว่าที่คนรู้จักกันทั่วไปจะทำด้วยความสนใจ
“คุณหนูคิดยังไงกับสามีของคุณหนูเหรอครับ” ผู้คุ้มกันหนุ่มถามขึ้นมาอย่างใจกล้า ก่อนที่จะขยับแว่นของตัวเองเล็กน้อยแล้วมองไปยังเอกสารที่วางเกลื่อนอยู่บนโต๊ะต่อโดยไม่เอ่ยคำใดออกมาอีก
“ก็ไม่นับว่าเป็คนเลว ถึงจะรู้สึกขอบคุณในความเป็สุภาพบุรุษของเขาที่ไม่แตะต้องฉันทั้งที่มีคนรักอยู่แล้ว แต่ก็รู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยเหมือนกันค่ะ ที่ถูกทำให้เสียเวลาโดยไม่จำเป็”
“งั้นผมว่าเราควรเก็บหลักฐานทั้งหมดเอาไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ไว้ก่อนดีกว่าครับ จากนั้นหากตัดสินใจจะทำอะไรในภายหลังย่อมทำได้ไม่ยากแล้ว” ชายหนุ่มออกความเห็นโดยมีเมิ่งหลานพยักหน้าเห็นด้วยอยู่ไม่ไกล
“คงต้องเป็แบบนั้นไปก่อนแหละค่ะ คุณปู่ยังสุขภาพไม่สู้ดีนัก ให้เขาต้องมารับรู้เื่พวกนี้อาจจะไม่เหมาะเท่าไหร่”
หลังจากที่เย่อิงคุยกับคนของตัวเองแล้วเสร็จ เย็นวันเดียวกันกงเฉิงเซวียนก็เดินทางกลับมาจากทำงานที่ต่างเมืองพอดี
เย่อิงไม่ได้สนใจที่จะออกมารับเขาเช่นในทุก ๆ ครั้งที่เธอพยายามทำไปเมื่อก่อนหน้านี้ ความพยายามทุกอย่างของเธอที่เคยทำเกี่ยวกับเขา ไม่ว่าจะเป็การร่วมโต๊ะกันในบางเวลาหรือแม้แต่ยกชาเข้าไปให้อีกฝ่ายในตอนที่เขาต้องทำงานดึก ๆ หญิงสาวก็ไม่คิดที่จะทำมันอีกต่อไปแล้ว
อวี๋เย่อิงรู้ดีว่าถึงจะทำดีกับพระเอกในเื่มากแค่ไหนมันก็จะยิ่งกลายเป็ความรำคาญใจของอีกฝ่ายมากเท่านั้น เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็คือนางร้ายของเื่ คนที่คอยขัดขวางเส้นทางรักของเขากับหวงซืออิ๋งในอนาคตไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
ยัยน้องเก็บข้อมูลสนุกเชียวค่ะ
(⁎˃ᴗ˂⁎)
ส่วนอิตาพระเอกก็คือ…กว่าจะกลับบ้านกลับช่องได้ ฮ่าๆๆ
o(-`д´- ｡)
567
