ฟ้ารีบปิดประตูห้องทำงานของหัวหน้าแล้วเดินย่ำออกมา พอเห็นว่าเขาไม่ได้ตามมาด้วยก็หยุดพิงหลังกับกำแพงแล้วถอนหายใจยาว เธอยกมือที่กำลังสั่นขึ้นมามองแล้วกำหมัดแน่น หลับตาสงบสติอารมณ์แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ
เธอล้างมือแปรงฟันบ้วนปากจนรู้สึกดีขึ้นแล้วก็เดินออกมาพบกับตะวันที่ยืนรออยู่
"พี่... มีอะไรรึเปล่าครับ... ผมเห็นเข้าห้องหัวหน้าตั้งนาน"
"...ไม่มีอะไรหรอก ไปทำงานเถอะ"
"คือ... นี่มันพักเที่ยงพอดี..."
ฟ้าที่เพิ่งโดนลวนลามจากในห้องหัวหน้ามาก็คิดว่ากำลังจะโดนน้องชายขอใช้ร่างกายเป็ที่ระบายอีกคนเลยหงุดหงิดขึ้นมา กำลังจะอ้าปากด่าแต่เขาก็รีบพูดสวนขึ้นมาซะก่อน
"ไปกินข้าวกันนะพี่ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย... หรืออยากกินอะไรเดี๋ยวผมไปซื้อมาให้"
"เอ่อ... มึงไม่ได้จะมาขอ..."
"โหพี่ เห็นผมเป็คนยังไงเนี่ย... ผมเป็ห่วงพี่นะ"
ฟ้าหัวใจพองโตขึ้นอีกครั้ง คำพูดสั้นๆ แต่เต็มไปด้วยความจริงใจของเขาทำให้เธอยิ้มออก ฟ้าเข้าสวมกอดเขาอย่างอดไม่ได้ เอียงหน้าซบไหล่กลั้นน้ำตาไว้แล้วพูดเบาๆ
"ขอบใจนะ... กำลัง้าคำนี้ที่สุดเลย"
"พี่..... พี่คุยกับผมได้ทุกเื่นะ พี่รู้ใช่มั้ย..."
"อืม... ป่ะ ไปกินข้าวกันเถอะ... อย่าเพิ่งถามอะไร ยังไงคืนนี้จะโทรเล่าให้ฟังนะ..."
ตะวันไม่กล้าที่จะซักไซ้ให้มากความเพราะรู้สึกได้ว่าเธอยังไม่พร้อม แม้จะรู้ว่าพี่สาวกำลังมีเื่อะไรในใจแต่ในเมื่อเธอบอกจะเล่าให้ฟังทีหลังเขาก็จำเป็ต้องรอ เขาเลยยกมือขึ้นลูบหัวฟ้าเบาๆ อย่างรักใคร่ ก่อนจะถอยออกแล้วจับมือเธอเดินออกไปด้วยกัน
***************
เช้าวันต่อมา ฟ้าเดินเข้าบริษัทตัวคนเดียวเพราะวันนี้ตะวันขอลางานโดยอ้างว่ามีธุระต้องไปจัดการ หลังจากที่เมื่อคืนนี้เธอตัดสินใจโทรศัพท์ไปเล่าให้เขาฟังเื่ที่หัวหน้ารู้ความลับเกมส์เล่นเสียวในห้องถ่ายเอกสารแล้ว
"...เราคงทำอะไรแบบนั้นไม่ได้แล้วนะตะวัน กูไม่อยากให้มึงมีปัญหา ...เวลาไปทำงานก็ระวังหน่อยละกัน"
"แล้วหัวหน้าเค้าคุยอะไรกับพี่บ้างล่ะ เห็นเข้าไปในห้องตั้งนาน... เค้าทำอะไรพี่รึเปล่า?"
"ไม่หรอก... ก็คุยกันปกตินี่แหละ... มึงอย่าสนใจเลย เื่นี้กูจัดการเอง"
ฟ้าไม่ได้บอกเื่ที่เกิดขึ้นในห้องของเปรมทั้งหมดเพราะไม่อยากให้ตะวันไม่สบายใจ เธอใช้เวลาอยู่นานในการเกลี้ยกล่อมให้น้องชายเข้าใจและปล่อยวางเื่นี้ให้เธอเป็คนจัดการ จนในที่สุดก็เหมือนเขาจะยอมแต่โดยดี
"เอางั้นก็ได้ครับ... แต่ถ้ามันจะทำอะไรพี่ ต้องบอกผมเลยนะ พี่ไม่จำเป็คอยปกป้องผมเหมือนเด็กแล้ว เราจะแก้ปัญหานี้ด้วยกัน"
"อืม... ขอบใจนะ..."
แม้ว่าคำพูดของตะวันจะทำให้เธอชื่นใจอยู่ไม่น้อย แต่เธอก็ไม่สามารถทำใจเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้เขาฟังได้ เพราะรู้ว่าตะวันคงไม่ยอมอยู่เฉยแน่ๆ และพอเป็แบบนั้นเื่มันคงไม่จบง่ายๆ
ฟ้ารู้ดีว่าเปรมเป็คนยังไง เธอคิดว่าแค่สิ่งที่เขาได้เมื่อวานคงไม่พอที่จะทำให้เขาหยุด วันนี้เธอเลยตั้งสติทำใจมาแล้วว่าอาจจะต้องยอมเปลืองตัวอีกหน่อยเพื่อทำให้มันจบภายในวันนี้ให้ได้
เธอกลับมาแต่งตัวมิดชิดเหมือนก่อน ใส่เสื้อเชิ้ตรัดกุมพร้อมกับกางเกงยีนส์เพื่อเป็เกราะป้องกันตัวเองไว้ เดินเข้าห้องทำงานปั้นหน้าร่าเริงให้เป็ปกติทั้งๆ ที่ในใจคิดกังวลอยู่ตลอดเวลา
ตะวันไม่มาทำงานวันนี้ก็ดีไปอย่าง... จะได้จัดการให้มันจบๆ แบบไม่ต้องมีห่วง
ฟ้าคิดในใจขณะนั่งทำงาน เธอไม่รู้เลยว่าเ้าน้องชายลางานเพราะอะไร คิดเดาเอาเองว่าเขาอาจจะยังรู้สึกไม่ดีเลยไม่กล้าสู้หน้า หรืออาจจะงอนเธอที่ไม่ยอมให้เขามีส่วนร่วมในการแก้ปัญหา แต่อย่างน้อยการที่เขาไม่มามันก็ทำให้เธอทำใจง่ายขึ้น
่เช้าผ่านไปตามปกติ จนถึง่บ่ายก็มีเสียงโทรศัพท์ที่โต๊ะของเธอดังขึ้น
ตรู้ด ตรู้ดดด...
"การตลาดค่า.."
"ฟ้า... เข้ามาคุยที่ห้องผมหน่อยนะ.. แกร๊ก....."
ฟ้าวางหูโทรศัพท์แล้วถอนหายใจยาวๆ พยายามทำหน้าเป็ปกติแล้วลุกเดินออกไปยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องของหัวหน้า
เอาวะ!... ให้มันจบๆ ไป
เธอผลักบานประตูเปิดเข้าไปก็พบเปรมที่ยืนรออยู่ เขาจ้องเธอด้วยแววตาน่ากลัวตามคาด
"เธอคงไม่คิดว่าเื่เมื่อวานจะทำให้มันจบหรอกนะ..."
"แล้วคุณจะเอายังไง..."
เปรมเดินเข้ามาประจันหน้าแล้วเอื้อมมือขึ้นคว้าหน้าอกเธอแบบไม่มีความเกรงใจ ฟ้าสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ยืนตัวสั่นไม่ถอยหนีไปไหน
"ขอแค่ทำให้พี่พอใจได้... จบให้มันสวยๆ อย่างที่มันควรจะเป็ ไม่ใช่แบบเมื่อวาน... รับรองพี่จะไม่กวนเธออีก"
"ฟ้าให้ได้แค่ปากนะ... ให้ได้แค่นี้จริงๆ... ขอร้องล่ะค่ะ"
เปรมฉีกยิ้มด้วยความเ้าเล่ห์ เขารู้อยู่แล้วว่าจะเล่นเกมส์นี้ยังไง ขอแค่ได้หนึ่งมาก่อนเดี๋ยวอย่างที่สองที่สามค่อยตามเก็บเอาทีหลังก็ยังได้ เขาบีบมือขย้ำอกเธอแรงขึ้นจนเสื้อยับ
"จะเอาแบบนั้นก็ได้... แต่ถ้าอยากให้เสร็จเร็วๆ พี่ขอเล่นสองเต้านี่ด้วยนะ... เข้าใจใช่มั้ย?"
ฟ้าไม่มีทางเลือกนอกจากให้สิ่งที่เขา้าเพื่อรักษาส่วนสำคัญที่สุดไว้ เธอยกสองมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อช้าๆ จนหมดแล้วเปิดเสื้ออ้าออกไปกองที่แขน เปิดให้เห็นหน้าอกขาวอวบเบียดกันอยู่เต็มยกทรง
"หูยยย สวยสุดๆ... ดูจากข้างนอกไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าจะขนาดนี้"
เธอบิดหน้าหนีกัดปากไว้แน่นเพื่ออดทนให้เขาใช้มือลูบไล้สองเต้าเล่นตามใจชอบ เปรมวนฝ่ามือลูบสลับไปมาทั้งสองข้างผ่านยกทรงเหมือนอยากจะค่อยๆ กินของอร่อยช้าๆ จนพอใจก็ใช้นิ้วเกี่ยวขอบยกทรงที่ปิดเต้าอยู่ดึงรั้งลงมาด้านล่างจนเปิดให้เห็นทั้งเต้า
"สุดๆ... สวยมาก... หูยยย หัวนมน่าดูดจริงๆ"
"........."
เปรมจ้องนมเปลือยข้างหนึ่งของเธอไม่วางตาแล้วสลับไปเกี่ยวขอบยกทรงอีกข้างรั้งเปิดออกเช่นเดียวกัน จนตอนนี้ทั้งสองเต้าลอยออกมาเต็มใบพร้อมให้เขาลงมือ
เขาขย้ำสองมือเข้าที่นมสองลูกแบบทนไม่ไหวอีกต่อไป ทั้งบีบทั้งเคล้นจนมันบี้แบนแล้วใช้นิ้วขยี้หัวนมจนมันเริ่มแข็งเป็เม็ด
"แข็งสู้มือขึ้นมาเชียวนะ ชอบแบบนี้เหรอครับ"
"ไม่... อืมม มันเจ็บนะ..."
"ปากบอกไม่ชอบ แต่ร่างกายเธอตอบรับอย่างดีเลยนี่... ทนไม่ไหวแล้ว... อ้ามมมมม"
"ดะ-เดี๋ยว! โอ้ย..."
เปรมโผลงไปงับปากอมหัวนมข้างหนึ่งแล้วดูดอย่างรุนแรง มืออีกข้างก็ยังวนเวียนขยี้ยอดอกเต้าที่ยังว่าง ฟ้าได้แต่หลับตาอดทนไม่ส่งเสียงเพราะไม่อยากให้เขาคิดว่าเธอให้ความร่วมมือ เธอพยายามกลั้นใจปล่อยให้เขาจัดการไปเองคนเดียวและหวังแค่ให้มันจบลงเร็วๆ
"อืมมมม สุดยอด... จ๊วบๆๆ หวานมาก.. หัวนมแข็งสู้ลิ้นดีจริงๆ... จะครางบ้างก็ได้นะ... ให้พี่ได้ฟังเสียงหน่อยสิ"
"ไม่... รีบๆ เสร็จซะที... เดี๋ยวจะมีคนมานะ"
"เหอะ... ก็ได้ๆ... งั้นก็คุกเข่าได้แล้ว"
เปรมถอนปากออกแล้วถอยออกไป สายตายังจ้องมองหน้าอกขาวที่มือตัวเองยังกำไว้อยู่เหมือนไม่อยากปล่อย ฟ้ารีบปัดมือเขาออกแล้วย่อตัวคุกเข่าลงตรงหน้า เขาเลยรีบถอดกางเกงรูดลงไปกองยื่นเอาแท่งเอ็นแข็งเข้าชี้หน้าสวยๆ ของเธอ
"ไม่เอาแบบเมื่อวานแล้วนะจำไว้... วันนี้พี่ต้องได้แตกในปากเน้นๆ เหมือนที่เธอทำให้ไอ้เด็กนั่นเท่านั้น"
ฟ้าจ้องมองแท่งเอ็นที่ลอยลำชี้หน้าอยู่ กลั้นใจกลืนน้ำลายลงคอแล้วอ้าปากกว้างเคลื่อนเข้าหาช้าๆ เปรมที่ก้มมองอยู่ถึงกับอ้าปากตัวเองลุ้นตามจนกระทั่งส่วนหัวบานมันหายเข้าไปในปากของเธอ
พอรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ พ่นใส่ เขาก็ผงกลำเอ็นกระดกเอาหัวบานขึ้นชนในปากของฟ้า เธองับอมส่วนหัวเข้าไปทำให้เขาเสียววาบสูดปากครางทันที
"อูยสสส มันต้องอย่างงี้... รู้ใช่ไหมว่าพี่แอบมองน้องฟ้ามานานแล้ว พี่แอบคิดมาตลอดว่าทอมสวยๆ อย่างเธอจะอมเก่งขนาดไหน ซี้ดสส.. เหมือนฝันเลยจริงๆ ขอพี่ดูหน้าเธอชัดๆ หน่อยสิ"
ฟ้าทำใจเงยหน้ามองเขาไม่ไหวเลยได้แต่หลับตาแน่นแล้วรีบดูดตุบๆ เป็จังหวะ หวังจะให้เขาถึงจุดสุดยอดเร็วๆ แต่ดูเหมือนเปรมจะช่ำชองเื่นี้มากพอตัวเลยจิกหัวของฟ้าไว้ดันให้แหงนหน้าสวยให้เขามอง แล้วโยกเอวทิ่มพรวดเอาทั้งแท่งเสียบเข้าไปเต็มปากก่อนจะเริ่มซอยเข้าออกช้าๆ
"ซี้ดดดด พี่อยากเล่นกับฟ้าแบบนี้ทุกวันเลย... ยอมเป็เมียพี่เถอะนะ... พี่จะดูแลเธอเอง"
ฟ้ายิ่งหลับตาแน่นจนหน้ายับแล้วส่ายหน้าไปมาเพื่อปฏิเสธ เปรมก็ยิ่งชอบใจจิกกำผมเธอไว้ให้หัวอยู่นิ่งๆ แล้วเริ่มเร่งจังหวะเอวเพราะอยากจะรีบแตกเพื่อเก็บแต้มแรกเอาไว้ก่อน
ตรู้ด ตรู้ดดดดด...
"ปัดโธ่เว้ย! ใครวะ!..."
เสียงโทรศัพท์ของเปรมดังขึ้นขัดจังหวะ ฟ้าได้โอกาสรีบถอนปากออกแล้วก้มหน้าปาดเช็ดน้ำตาที่เริ่มไหลออกมา เปรมเหลือบหันมองฟ้าด้วยความเสียดายสลับกับมองโทรศัพท์ของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วชั่งใจอยู่ว่าจะจัดการทางไหนก่อนดี
แต่ด้วยเวลาและสถานที่ตอนนี้ทำให้เขาไม่มีทางเลือกนอกจากเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มารับสาย
"ฮัลโหล! เบอร์ใครครับเนี่ย"
"เบอร์ผมเองคร้าบหัวหน้าาาา ฮ่าๆ หัวหน้าอยู่ที่ทำงานรึเปล่าครับ?"
"หือ?... ตะวัน?... ตะวันใช่มั้ย?... วันนี้ลางานไม่ใช่เหรอ มีอะไรรึเปล่า?"
ฟ้ารีบหันไปจ้องมองเปรมด้วยความใเมื่อได้ยินชื่อน้องชาย เปรมเห็นก็แสยะยิ้มสะใจเหมือนเป็ผู้ชนะ เพราะยิ่งเห็นเธอเป็ห่วงน้องเขาก็ยิ่งรู้สึกมีแต้มต่อที่จะใช้บีบเธอมากขึ้น
"ไม่มีไรมากหรอกคร้าบบบ ผมก็แค่มีเกมส์สนุกๆ มาให้หัวหน้าเล่นแก้เหงาน่ะ... สนใจมั้ยครับ?"
"มันไม่ใช่เวลานะตะวัน ตอนนี้ผมยุ่งอยู่ แค่นี้ก่อ.."
"ใจเย็นๆ สิครับ รับรองหัวหน้าต้องสนใจแน่ๆ... เดี๋ยวผมส่งให้ดูทางไลน์นะครับ"
ติ๊งงงงง...
พอกดวางสายก็มีเสียงไลน์เด้งเตือนเข้ามาที่เครื่อง เปรมกดเปิดอ่านทันที
"ที่นี่ที่ไหนเอ่ย? พอจะจำได้มั้ยครับ"
ข้อความจากตะวันส่งมาพร้อมรูปถ่ายที่ทำให้เปรมถึงกับตาโต เขาจำได้แน่นอนเพราะว่านั่นคือภาพในบ้านของเขาเอง
ติ๊งงงงง...
"แล้วนี่ใครเอ่ยยยย?"
คราวนี้เปรมถึงกับมือสั่นเสียวสันหลังวาบเมื่อเห็นรูปที่ส่งตามเข้ามาอีกรอบ มันเป็รูปผู้หญิงกำลังนั่งส่องกระจกในห้องนอนของเขา ด้านล่างใส่แค่กางเกงในจีสตริงตัวจิ๋วโชว์ก้นขาวอวบที่แม้ว่าจะเห็นแค่ด้านหลังก็จำได้แม่นว่านั่นคือภรรยาของเขาเอง ยังไม่ทันที่เปรมจะได้ตั้งสติก็มีข้อความส่งตามมาและคราวนี้มันทำให้เขาถึงกับมือสั่น
ติ๊งงงงง...
"กูให้เวลามึงมาที่นี่ภายใน 10 นาที ก่อนที่กูจะลากอีนี่ไปเยดจนยับคาเตียง บอกไว้ก่อนนะ เมียมึงกำลังอยากได้ควxกูสุดๆ เลยล่ะ"
1K
