(เก็บอาการหน่อยบักหื่น)
เนื่องจาก นางยังมิได้ถอดผ้าเตียว (กางเกงใน) ซึ่งตอนนี้คงเป็เสื้อผ้าเพียงชิ้นเดียวกระมั้งที่ยังเหลืออยู่บนเรือนร่างของนาง
.
.
.
ผ้าเตียว ที่นางใส่อยู่นั้น คล้ายผ้าเตียวที่มันเคยเห็นในพวกดาราเอวีหญิงที่แสดงหนังแนวๆ นินจา ซึ่งผ้าเตียวแค่ชิ้นเดียวมันมิได้ช่วยให้สามารถยับยั้งความหื่นกามของบุรุษเพศ หรือผู้ที่พบเห็นได้
เพราะ ถึงจะสวมใส่มันก็เหมือนมิได้สวมใส่อยู่ดีกระมั้ง
ผ้าเตียว ที่นางใส่อยู่นั้น มี เส้นเชือกเส้นบางๆ คาดไว้ที่เอวอยู่ก็จริง แต่เชือกที่มัดไว้เป็โบว์หูกระต่าย ที่ด้านหลังมันคลายตัวจนมันแทบจะหลุดออกจากกันอยู่แล้ว
ซึ่ง
นี้ทำให้แก้มก้นอันขาวนวลอวบอิ่มได้ออกมาโชว์ความเต็งตึงน่าตีน่าบีบให้เห็นกัน แบบเต็มตาเต็มใจเหมือนจะกวักมือเรียกพระเอก บัก KANJi เด็กเกรียนผู้หื่นกามให้เอาหน้าลองไปัั
(ก้นมันกวักมือเรียกหราาาา หึหึ)
ผ้าเตียว*ใส่แบบนี้ เจ้าอย่าสวมใส่เลยดีกว่านะอาเหอ...**ขอบคุณพระเจ้าที่ให้ข้าได้ทะลุมาเกิดใหม่ในร่างนี้ด้วยเถอะ...*มันบ่นพึมพำและสำรวจในห้องน้ำต่อไป จึงเห็นพวกชุดขอทานของนางนั้น พับอย่างเป็ระเบียบใส่ไว้ในตระกร้าสาน ข้างๆแคร์ไม้ไผ่ ซึ่งพอมันนึกขึ้นมาได้ว่านี้อาเหอ เพื่อนรักของมัน มันก็สะดุ้งใ แล้วรีบหันหน้าไปยังทิศทางอื่น เพราะกลัวแม่นางเซี่ยงอี้หรือแม่นางเสือดุเห็น เพราะยังไงก็ตามก่อนหน้านี้มันคนก่อนมีนิสัยที่แบบพ่อพระ ก็ว่าได้ เห็นฮียังหันหน้าหนีได้
ตอนนี้ความหื่นกับความเป็สุภาพบุรุษกำลังทำากันอยู่ในหัวของมัน แต่ดูเหมือนความหื่นจะเอาอาวุธลับขึ้นมากระตุ้นมัน เพราะขณะที่มันกำลังจะหันหน้าแล้วเดินออกไปภายนอกห้องน้ำ เพื่อของมันนั้นก็คืออาเหอได้จับแขนมันไว้
*เชี้่ยยยยย !!! กรูตายแน่ มันต้องเข้าใจตรูผิดแน่ๆ*
มันอุทานด้วยความวิตกกลัวเพื่อนของมันจะไม่พูดคุยกับมันไปอีก 3-4 เดือน มันหลับตารอรับชะตากรรม ของตัวเอกตามนิยายที่ต้องมีเื่ชวนให้เข้าใจผิดเสมอ ซึ่งมักจะเกี่ยวกับผู้หญิงเป็หลัก
*เอิ้ก...zZZz....*
แต่สิ่งที่มันคิดกับมิได้เกิดขึ้นเนื่องจากมันแค่ละเมอแล้วจับแขนของ KANJi และหลับต่อ
ซึ่งสิ่งนี้พอจะทำให้มันโล่งใจลงได้บ้าง แต่มันยังมิได้คลายความกังวล
เพราะ มือของอาเหอที่จับแขนมันไว้นั้น เหมือนคีมหนีบเหล็กที่แงะ แกะ เท่าไรก็ไม่ออก มันจึงจำใจที่จะต้องนั่งลงบริเวณขอบๆของเตียงไม้ไผ่
ที่อาเหอนอนหลับอยู่ และมันจึงพยายามกล่าวกับอาเหอด้วยความแ่เบา
เพื่อหวังว่าจะปลุกให้เ้าขอทานน้อยขี้เมา นามว่าอาเหอ เพื่อนรักของมันคนนี้ไปชำระร่างกายส่วนมันจะได้ออกไปข้างนอกเสียที
(หราาาาจำใจหรือตั้งใจ บักหื่น !!!)
"อออ...อาเหอออ...เ้าขอทานขี้เมา...ลุกขึ้นแล้วไปชำระร่างกายได้แล้ว..."
มันเรียกเพื่อจะปลุกเพื่อนของมันขณะที่มันนั่งหันหลังให้ แต่มันก็แอบชำเรืองเหล่ตามองสะโพกอันขาวเนียนของอาเหอไปด้วย
*เอื้อกกก...อึก...อึก...*
มันปลุกไปกลืนน้ำลายไปด้วย
*zZZZZZ.......*
เงียบเหมือนอยู่ในห้องดับจิต เพราะไม่มีเสียงตอบกลับ
"ถ้าเ้ามิยอมตื่นจะหาว่าข้าจับนู่นจับนี้มิได้นะ เพราะข้าแค่จะปลุกเ้าด้วยความสุจริตใจ..."
(หราาาาาาา น่าตาไม่น่าเชื่อถืออออ)
ครั้งนี้มันพูดแต่มิรอให้อาเหอตอบกลับมันหันกลับมามองสักพักประมาณ 3-4 นาที
กลืนน้ำลายลงคอที่ตอนนี้กำลังแห้งผาก ฝืดไปหมด แล้ว
จึงเอื้อมมือของมันไปจิ้ม (จิ้มแบบเต็มมืออะ) ที่ตัวของอาเหอ จะพูดให้ถูกคือ ก้นเอาขาวนวลที่ด้านซ้ายด้วยความแผวเบา
มันคิดที่จะทำให้นางรู้สึกตัว แต่สิ่งที่ทำให้มันยิ่งหื่นขึ้นกว่าเก่า
เพราะ มันเมามายในสุราทั้งยังถูกยาพิษทั้ง พิษสุขสำราญ และพิษทุกข์ระทม ซึ่งมีฤทธิ์ให้มันมิอาจควบคุมร่างกายได้ดี
และ ด้วยััของความนุ่มที่มาจากมือบวกกับมันที่ถูกขัดจังหวะที่จะขึ้นรอบสองกับแม่นางเสือดุ เหม่ยหลานนั้น
ทำให้ทวนมะงกรของมันตื่นขึ้นด้วยความมิได้ตั้งใจ หัวxวยยบวมเป่งพอง และเริ่มมีน้ำพิสุทธิ์ไหลซึมออกมาที่ปลายหัวxวย
จนเริ่มเปียกเยิ้มไปดวงๆที่ชุดของมัน
"ถ้าเ้ามิตื่นแล้วรีบไปชำระร่างกาย ข้าจะทำอย่างอื่นแล้วนะ"
(มันคิดในใจ ซึ่งในตอนนี้ตัวมันเองนั้นกำลังจะตบะแตกได้ทุกเมื่อ)
.
.
.
(เองน่าไปเปลี่ยนชื่อบักพระเอกจอมหื่น เป็หวังปี้เ้า หรือมาวโดนปี้ น่าจะเหมาะกว่านะ)

อาเหอ เพื่อนรัก(หลับ) บัก KANJi