ตอนที่ 13 เก็บไว้ที่เ้าแบบนี้ ข้าวางใจ (2)
ใน่เวลานี้เขาฟังสิ่งที่ระบบพูดจนพอจะรู้ลูกเล่นของมันแล้ว แต่ระบบเองก็เ้าเล่ห์มากทุกครั้งที่เขาถามถึงเื่อ่อนไหวหรือประเด็นสำคัญสักหน่อยก็มักทำเป็ปล่อยผ่านไปตลอด รับมือเขาด้วยคำพูดนี้ทุกครั้ง ‘แม้โลกใบนี้จะแตกต่างจากโลกใบเดิมของนิยายต้นฉบับ แต่เส้นเื่หลักยังไม่เปลี่ยนแปลงก็เป็พอ’
เส้นเื่หลักงั้นเหรอ เส้นเื่ของนิยายฮาเร็มแบบนี้พระเอกมักไล่เก็บสต็อกในฮาเร็ม พลางปราบปีศาจไปไม่ใช่เหรอนี่เขาต้องทำภารกิจหาภรรยาให้ตัวเอกด้วยรึ อย่าเพิ่งพูดถึงภรรยาเลย่นี้นอกจากฉินม่อหลีคนนั้นแล้ว เขาก็ไม่เจอสิ่งมีชีวิตเพศหญิงอื่นๆ อีกเลย
ดูท่าเขาต้องพาฉือม่อไปเที่ยวเล่นที่ยอดเขาอวี้หัวยามว่างสักหน่อยแล้วยอดเขาอวี้หัวเน้นฝึกวิชาแพทย์เป็หลัก ทั้งยังรับแต่ผู้หญิงเป็ศิษย์แต่ละคนรูปโฉมสะคราญ ขึ้นชื่อว่าเป็หญิงงามไม่เป็สองรองใคร
ในที่สุดอาจารย์อย่างเขาก็ทำอะไรเพื่อลูกศิษย์ตัวเองได้เสียทีรอครั้งนี้เขากลับมาเมื่อไร ต้องพาฉือม่อไปเดินเล่นที่ยอดเขาอวี้หัวให้ได้ในเมื่อตัวเอกในนิยายต้นฉบับมีฮาเร็มใหญ่โตหากพูดให้น้อยหน่อยก็ยังมีสักหนึ่งร้อยคน ได้ยินมาว่าขอเพียงเป็หญิงแต่ละคนก็ล้วนลุ่มหลงตัวเอก และแย่งชิงจะเป็เมียเขาให้ได้กันทุกคน
เวลาล่วงเลยมาถึงวันรุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วหมู่บ้านตระกูลจ้าวอยู่ไม่ไกลจากสำนักเชวี่ยอวิ๋นนักใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วยามก็เดินทางไปถึง ก่อนเดินทางเมิ่งฉิวได้ส่งเด็กหนุ่มคนหนึ่งนำแหวนกักเก็บมามอบให้เขาหนึ่งวงเขาใช้พลังจิตตรวจสอบดูรอบหนึ่ง เห็นว่าด้านในนอกจากจะมีเสื้อผ้าจำนวนหนึ่งแล้วยังมียาลูกกลอนที่เก็บอยู่ในขวดอีกหลายใบ พวกยาลูกกลอนวิหคสุริยัน[1]กับลูกกลอนสลายเืคั่งนั้นช่างเถอะแต่ทำไมถึงได้มีลูกกลอนบำรุงผิวหน้าแต่งกลิ่นหอม กับพวกลูกกลอนบำรุงต่างๆที่ผู้หญิงใช้กันด้วยเล่า นี่เมิ่งฉิวไปหยิบเอายาลูกกลอนทุกชนิดอย่างละเม็ดมาจากม่อจื่อเหยาเหรอ
นอกจากนี้แล้ว เมิ่งฉิวยังใส่เงินจำนวนหนึ่งไว้ในแหวนด้วยทว่าตอนนี้เขายังไม่รู้ความแตกต่างของอัตราแลกเปลี่ยนค่าเงินในยุคนี้กับปัจจุบันว่าต่างกันเท่าไรเหตุผลก็หนีไม่พ้นว่าที่ยอดเขาซู่ิของเขานั้น นอกจากูเาแล้วก็มีแตู่เาไม่ก็เป็แม่น้ำลำธาร เขามาถึงที่นี่ยังไม่มีโอกาสได้เห็นเงินเลยแต่ในเมื่อเมิ่งฉิวเป็คนเตรียมไว้ให้ มูลค่าของมันก็ย่อมไม่น้อยแน่นอน
ลู่ฉางเฟิงนำแหวนกักเก็บมามอบให้ผู้าุโซู่ิตามคำสั่งของผู้เป็อาจารย์คนทั้งสำนักเชวี่ยอวิ๋นต่างฉงนสงสัยในตัวผู้าุโท่านนี้เป็อย่างมากเพราะเขาไม่เคยปรากฏตัวต่อสาธารณชนไม่เคยเข้าร่วมงานเลี้ยงภายในของสำนักเลยสักครั้งมิหนำซ้ำยังไม่รับลูกศิษย์อีกด้วย...อีกอย่างยังได้ยินเสียงเล่าลือกันมาว่าผู้าุโแห่งยอดเขาซู่ิรูปโฉมหล่อเหลาถึงที่สุด ตอนนี้เมื่อได้พบเจอก็พบว่าคำบอกเล่าเ่าั้ล้วนเป็ความจริง
ฉือม่อยืนอยู่ด้านข้าง พลางกระตุกแขนเสื้อหลินเฉินเขาจึงเบนสายตาไปทอดมองฉือม่อแล้วก็เข้าใจทันทีจึงนำแหวนกักเก็บที่เพิ่งได้รับมาเมื่อครู่สวมไว้บนนิ้วมือฉือม่อ
ครั้งก่อนที่เขาเห็นฉือม่อดวงตาส่องประกายวิบวับก็รู้ว่าอีกฝ่ายชอบแหวนวงนี้ของตนมาก แต่ฝูอิ่งเป็กระบี่ประจำตัวของเขาหลินเฉินเองก็ไม่สะดวกจะมอบให้สักเท่าไร ตอนนี้ได้แหวนวงใหม่มาอีกวงแม้จะเป็แหวนกักเก็บ แต่คุณสมบัติก็ไม่ต่างกันมาก เลยนำแหวนวงนั้นไปสวมให้ฉือม่อ
เอาละ ตอนนี้อารมณ์ดีแล้วใช่ไหม
ฉือม่อกลับทำสีหน้าประหลาดและตกอกใ รีบถอดแหวนวงนั้นออกทว่าถอดอย่างไรก็ถอดไม่ออก
ที่แท้หลินเฉินได้ร่ายคาถาลงไปบนแหวนกักเก็บวงนี้แล้วสวมเมื่อไรจะไม่สามารถถอดออกได้เ้าเด็กน้อย...ยังไม่รู้ว่าตัวเองปากไม่ตรงกับใจอีกเหรอ
ฉือม่อพยายามถอดเท่าไรก็ถอดไม่ออก เขาร้อนรนจนเหงื่อผุดนี่เป็สิ่งที่ท่านเ้าสำนักมอบให้อาจารย์ เขาจะรับมันมาได้อย่างไรอีกอย่างเมื่อครู่นี้เขาเพียง้าจะบอกอาจารย์ว่าพี่ชายรูปงามคนนี้คือคนที่ช่วยดูแลเขาเมื่อคราวก่อนใครจะไปคิดว่าเื่จะเป็เช่นนี้
“อาจารย์...” ฉือม่อเพิ่งขยับปากพูด แต่หลินเฉินก็ยกมือห้ามเขาไว้แล้วกล่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำ“เก็บไว้ที่เ้าแบบนี้ ข้าวางใจ”
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/270f92ed871ddcac593159d4b48f26a8
[1] วิหคสุริยัน หรือ จินอู คืออีกาสามขา เป็นกที่ปรากฏในปกรณัมของชนชาติในเอเชียตะวันออก
3K
