หมื่นอสูรก้มกราบ [แปลจบแล้ว]

    เล่มที่ 2 ตอนที่ 52 : ฝ่ามือนภา

            อู่หวังชิงตกใจมาก เขาล้มลงไปที่พื้นด้วยร่างกายที่สั่นเทามุมปากมีคราบเลือดไหลออกมา กระบวนท่าเมื่อครู่นั้นช่างรุนแรงเสียจริง

            เขาประเมินพลังของเต้าเสี้ยวเทียนต่ำเกินไปอีกฝ่ายใช้พลังของผู้หยั่งรู้ปฐพีได้เหนือกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้เขาไม่คิดว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะสามารถใช้ชีพจรมังกรที่อยู่ใต้พื้นปฐพีขึ้นมาโจมตีได้

            เขาใจสั่นอย่างอดไม่ได้ ถ้าให้เวลาเต้าเสี้ยวเทียนอีกสักไม่กี่ปีพลังของเขาต้องมากจนไม่สามารถประเมินค่าพลังได้ด้วยพลังของผู้หยั่งรู้ปฐพีล้วนแต่ทำให้ขุมพลังอำนาจต้องหวั่นเกรง

            ฝ่ามือทั้งสองของผู้เป็นแม่ปลดปล่อยพลังชีวิตบริสุทธิ์ออกมาเพื่อหล่อเลี้ยงร่างกายที่บาดเจ็บของลูกน้อยนางจ้องมองแววตาของลูกชายที่กำลังจะสูญเสียพลังชีวิตไปหัวใจของนางเจ็บปวดจนหลั่งเลือดออกมา เด็กคนนี้อายุเพียงแค่ขวบกว่าๆ เท่านั้นแต่กลับต้องมาเจอเรื่องราวที่เลวร้าย

            ชีพจรมังกรที่อยู่ใต้พื้นปฐพีฟื้นคืนขึ้นมามังกรบริสุทธิ์แต่ละตัวลอยไปมาอยู่บนท้องฟ้าจนอัดแน่นไปทั่วฟ้าดินทั่วทั้งวิหารยุทธ์สั่นไหว อาคารสิ่งก่อสร้างทรุดตัวลง พื้นดินแตกร้าวเป็นทางยาว

            ท้องฟ้าถล่ม พื้นดินทลาย

            ยอดหุบเขาและวิหารทรุดตัวลงมา เต้าเสี้ยวเทียนใช้พลังทั้งหมดที่มีปลุกชีพจรมังกรขึ้นมาหมายจะทำลายที่นี่ให้พินาศ

            จอมยุทธ์ผู้แข็งแกร่งแต่ละคนถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากการปิดขั้นพลังด้วยความหวาดผวาพวกเขาดูซากปรักหักพังรอบๆ กาย ใบหน้าก็พลันเปลี่ยนสีไปมีจอมยุทธ์หลายคนที่วิ่งเข้ามาดูว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น

            อู่หวังต้งเตรียมพร้อมรับมือ เขาเรียกกระจกถ้ำนภาออกมาพลังที่น่ากลัวถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เขาใช้พลังทั้งหมดปกป้องร่างของอู่ตี้เอาไว้

            อู่ตี้ยังคงหลอมรวมพลังต้นกำเนิดที่ออกมาจากร่างเต้าหลิงเขากำลังผลัดเปลี่ยน ทั่วร่างของเขาปลดปล่อยแสงสวรรค์จำนวนมหาศาลออกมาจะให้เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด

            เต้าเสี้ยวเทียนยืนอยู่บนท้องฟ้าพลังมังกรบริสุทธิ์โอบล้อมร่างของเขาเอาไว้ เขาดูดกลืนแม่น้ำภูเขา หมัดยกชูขึ้นพื้นปฐพีพลันส่งเสียงครืนๆ จิตสังหารที่แหลมคมถูกปลดปล่อยออกมาทั่วร่าง

            เขาโกรธมากจนถึงขีดสุดคิดไม่ถึงเลยว่าวิหารยุทธ์จะทำกับลูกชายของเขาเช่นนี้อีกทั้งยังหลอกใช้ให้ตนไปหาหินผสานสวรรค์มา ความคิดของเขาในตอนนี้ก็คือจะต้องทำลายที่นี่ให้สิ้นซากแล้วแย่งชิงพลังต้นกำเนิดของลูกชายที่หายไปคืนมาให้ได้

            เลือดต้องล้างด้วยเลือด!

            เส้นผมหนาของเต้าเสี้ยวเทียนลุกชันขึ้นดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยแสงสังหาร ภายในใจของเขารู้สึกเจ็บปวดจนพรรณนาออกมาไม่ได้ลูกชายของเขามีกายบรรพกาลศักดิ์สิทธิ์ หากเติบโตขึ้นจะต้องเป็นใหญ่ทว่าในตอนนี้กลับถูกแย่งชิงพลังต้นกำเนิดไป

            “เจ้าอย่าได้เข้าใจผิดไปเจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่” สีหน้าของอู่หวังต้งเย็นยะเยือกพื้นที่นี้กำลังจะถูกทำลาย การสูญเสียครั้งนี้มันมากเกินไป

            อีกทั้งเขายังกังวลว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะสามารถทำลายกระจกถ้ำนภาของเขาได้หากเป็นเช่นนั้น อู่ตี้จะต้องตกอยู่ในอันตราย

            “ข้าต้องถามเจ้ามากกว่าว่าเจ้าทำอะไร”เต้าเสี้ยวเทียนดูดซับพลังบริสุทธิ์จากรอบทิศพลางแผดเสียงกล่าวออกมาด้วยโทสะ“ตระกูลเต้าเคยช่วยชีวิตสุนัขของเจ้าเอาไว้ครั้งหนึ่งแต่เจ้ากลับมาทำการชั่วช้าเช่นนี้กับลูกชายของข้า เจ้ายังมีหัวจิตหัวใจของมนุษย์อยู่หรือไม่”

            ได้ยินดังนั้นใบหน้าเหี่ยวชราของอู่หวังต้งก็พลันดูไม่ดีขึ้นมา เขาแผดเสียงคำรามตอบกลับไป “สามหาวยิ่งนักเจ้ากำลังนำพาหายนะมาให้ตระกูลเต้า ไม่ว่าใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้”

            “หาญกล้าเสียจริงกล้ามาทำลายพื้นศักดิ์สิทธิ์ของวิหารยุทธ์ อยากตายมากสินะ”หญิงชราเดินเข้ามา ใบหน้าชราบิดเบี้ยวจนอัปลักษณ์

            “สุนัขแก่ไปตายซะ” เต้าเสี้ยวเทียนคำรามพลังมังกรบริสุทธิ์พรั่งพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง คลื่นพลังที่เกรี้ยวกราดพุ่งทะลวงฝ่าพื้นดินตรงไปหาหญิงชรา

            สีหน้าของหญิงชราเย็นราวกับน้ำแข็งนางนำหอคอยล้ำค่าที่ปกคลุมไปด้วยพลังวิญญาณเต๋าออกมาหอคอยสูงเก้าชั้นฟ้ามีแสงน่ากลัวร่วงหล่นลงมาเป็นเส้นๆหมายจะกำราบพลังมังกรบริสุทธิ์

            ทว่าพวกเขาทั้งหมดถูกพลานุภาพของผู้หยั่งรู้ปฐพีมากเกินไปพลังมังกรบริสุทธิ์เส้นนั้นระเบิดออกมาพลางกระตุ้นพลังปฐพีกรงเล็บของมันง้างโจมตีหอคอยเก้าชั้นฟ้าจนทำให้หอคอยม้วนตัวกลับตาลปัตรก่อนที่ร่างของหญิงชราจะกระเด็นลอยออกไป

            เต้าเสี้ยวเทียนกระทืบเท้าลงพื้น พื้นดินระเบิดออกก้อนเมฆในระยะสิบทิศสลายไป พลังที่น่ากลัวปะทุขึ้นมาจากพื้นดินระเบิดร่างของหญิงชราจนตายในที่สุด

            “อะไรกัน”ผู้คนโดยรอบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนกก่อนที่ชายวัยกลางคนจะแผดเสียงคำรามกล่าวออกมา “เจ้าหาญกล้ามากนะถึงได้กล้าฆ่าคนของวิหารยุทธ์ รนหาที่ตาย”

            กลุ่มคนของวิหารยุทธ์คิดไม่ถึงเลยว่า คนคนนี้หาญกล้าถึงขนาดฆ่าคนของวิหารยุทธ์

            “ฮ่าๆข้าจะจัดการถล่มที่นี่ให้ราบคาบ ไม่ว่าใครก็หยุดข้าไม่ได้ทั้งนั้น”ฝ่ามือของเต้าเสี้ยวเทียนคว้าทะลวงฝ่าอากาศร่างกายของเขาสูงใหญ่ขึ้นเหมือนกับได้รับพลังสวรรค์ไร้ขีดจำกัด ปรากฏเสียงตู้มดังขึ้นก่อนที่เขาจะจับชายวัยกลางคนขึ้นมาแล้วบีบร่างของเขาจนแตกคามือเหมือนกับมดตัวหนึ่ง

            เต้าเสี้ยวเทียนน่ากลัวมากร่างของเขาสูงใหญ่เหมือนกับเทพอสูรที่ยืนสง่าอยู่กลางกลางท้องฟ้าคลื่นพลังบ้าคลั่งปรากฏขึ้นสลัวๆ พื้นปฐพีพลันสั่นไหว

            “กล้าดีจริงๆ”ชายชราทั้งโกรธทั้งตกตะลึง เขาอ้าปากคายดาวดวงหนึ่งที่โอบล้อมไปด้วยทางช้างเผือกออกมานั่นก็คือดวงดาวโบราณที่ถูกเขานำมาทำเป็นสมบัติล้ำค่า

            ดวงดาวโบราณนี้น่ากลัวมากทั้งยังหนักอึ้งยิ่งกว่าภูผาสวรรค์โบราณเสียอีกในขณะที่มันปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางห้วงมิติ มันได้บดขยี้ทุกสิ่งพลังมังกรบริสุทธิ์ถูกทำลายจนแหลก

            “เปิด”เต้าเสี้ยวเทียนแผดสียงคำราม ผมทั่วหัวปลิวไสวอย่างบ้าคลั่งราวกับอสูรสวรรค์ฝ่ามือที่เหมือนกับวังวิหารทำเอาฟ้าดินกลับตาลปัตรพลันบดขยี้ดวงดาวโบราณจนแหลกท่ามกลางห้วงมิติ

            “บัดซบ” ชายชราโกรธจนแทบบ้า ของล้ำค่าของตนถูกทำลายไปทำให้เขากระอักเลือดสดออกมา

            “พวกเจ้าจะต้องตาย”เต้าเสี้ยวเทียนระเบิดคลื่นพลังป่าเถื่อนออกมาน่ากลัวถึงขีดสุดแรงกดดันปกคลุมไปทั่ว ทำเอาฟ้าถล่มพื้นดินสะเทือน

            แขนของเขาเหมือนมังกรตัวหนึ่งมีพลังไร้ซึ่งขีดจำกัดมันพุ่งทะลวงฝ่าออกไปจนร่างของชายชราสลายเป็นผุยผง

            สีหน้าของกลุ่มผู้แข็งแกร่งของวิหารยุทธ์พลันเขียวคล้ำพวกเขามองไปที่เต้าเสี้ยวเทียนด้วยดวงตาสีแดงก่ำพลางแผดเสียงคำรามออกมา “เจ้าปีศาจกล้ามากนะ เจ้าทำเช่นนี้ ไม่ว่าใครก็ช่วยเจ้าไม่ได้”

            เต้าเสี้ยวเทียนไม่โกรธกลับยิ้มแล้วกล่าวออกมาว่า “ว่าข้าเป็นปีศาจแล้วทีพวกเจ้าวิหารยุทธ์แย่งชิงพลังต้นกำเนิดของลูกชายข้าล่ะ เด็กอายุแค่ขวบกว่าๆพวกเจ้ายังกล้าลงมืออย่างโหดเหี้ยม พวกเจ้ามันไม่ใช่มนุษย์”

            บรรยากาศโดยรอบพลันเงียบสงัดใบหน้าของกลุ่มชายชราพลันบิดเบี้ยว คนที่ไม่รู้เรื่องก็มองหน้ากัน มีหลายคนที่สังเกตเห็นว่ากระจกถ้ำนภาของอู่หวังต้งกำลังปกป้องอู่ตี้อยู่สายตาของพวกเขาก็มองไปที่เต้าหลิงน้อยที่ร่างอาบชโลมไปด้วยเลือด

            “พี่เต้าหลิง”สีหน้าของเด็กแฝดทั้งสองคนพลันขาวซีด ดวงตากลมโตมีน้ำตาไหลรินออกมาสายตาที่หวาดกลัวของพวกนางจ้องไปยังร่างของเต้าหลิงน้อย ยากที่จะจินตนาการเด็กน้อยคนนั้นคือคนที่พวกนางเล่นด้วยเมื่อวาน

            “เต้าเสี้ยวเทียนข้าขอแนะนำให้เจ้าหยุดซะ ไม่เช่นนั้นตระกูลเต้าของเจ้าจะเกิดหายนะครั้งใหญ่” อู่หวังต้งนั่งขัดสมาธิอยู่ภายในห้วงมิติเขาใช้พลังทั้งหมดขับเคลื่อนกระจกถ้ำนภา เขากลัวว่าเต้าเสี้ยวเทียนจะโจมตีกระจกถ้ำนภาตอนนี้จึงทำได้แค่ยื้อเวลาเท่านั้น รอบรรพบุรุษของวิหารยุทธ์มาถึงเมื่อไรเมื่อนั้นก็จะถึงเวลาตายของเขา

            เต้าเสี้ยวเทียนหัวเราะลั่นออกมา “ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าวิหารยุทธ์จะหน้าหนาขนาดนี้ไปจนถึงเมื่อไรตอนนี้รีบเอาพลังต้นกำเนิดของลูกชายข้ากลับคืนมาเสียไม่เช่นนั้นข้าจะทำลายที่นี่ให้ย่อยยับ”

            เมื่อคำพูดของเขาจบลง ฟ้าดินก็พลันส่งเสียงครืนครืนปรากฏร่างเงาประหลาดที่ทะลวงผ่านห้วงมิติ รอบๆ ร่างของเต้าหลิงน้อยระเบิดออกไอพลังเย็นม้วนตัวออกมาหมายจับพวกเขาแม่ลูก

            “เท้าทะลวงนภา” เต้าเสี้ยวเทียนแผดเสียงคำราม ฝ่าเท้าของเขาเตะออกไปแรงกดดันทำลายทุกสิ่ง ฝ่าเท้าที่พุ่งออกไปเหมือนกับเตะมดตัวหนึ่งแรงปะทะทำให้คนที่ลอบโจมตีร่างแหลกกลางเป็นหมอกเลือด

            “บัดซบ” กลุ่มผู้แข็งแกร่งของวิหารยุทธ์ที่อยู่ข้างๆ โกรธมาก มีชายแก่คนหนึ่งเอ่ยคำรามออกมา“เข้าไปพร้อมๆ กัน ฆ่าเขาให้ตายเสียข้าไม่เชื่อว่าเขาจะสามารถใช้พลังของชีพจรมังกรได้ตลอด”

            สงครามครั้งใหญ่ที่บังเกิดขึ้นทำให้จอมยุทธ์ของวิหารยุทธ์หลายคนลงมือใช้มายาสังหาร ทั่วทั้งฟ้าดินร่ายรำไปด้วยแสงสวรรค์ของล้ำค่าแต่ละชิ้นปลดปล่อยแสงที่น่ากลัวพุ่งออกไปของหน้า

            อู่หวังชิงที่ฟื้นคืนกลับมา ภายในมือถือกระบี่สังหารเอาไว้ปลายกระบี่ชูขึ้นฟ้า พลันปรากฏแสงกระบี่สีขาวเส้นหนึ่งขึ้นมันได้เข้าปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน พลางพุ่งตรงออกไปแรงพลังของมันสามารถตัดทะลวงดวงดาวได้

            ร่างของเต้าเสี้ยวเทียนสูงใหญ่ราวกับขุนเขาพลังมังกรบริสุทธิ์โอบล้อมไปทั่วร่างเขาได้ใช้พลังของชีพจรมังกรทำให้พลังการต่อสู้พุ่งสูงขึ้นจนถึงจุดสูงสุดแรงดูดกลืนพลังทำให้ฟ้าดินส่งเสียงครืนๆ

            พลังสังหารพุ่งเข้ามาจากรอบทิศเต้าเสี้ยวเทียนได้ใช้กระบวนท่าธรรมดาที่รุนแรง เขากำหมัดพลางปล่อยหมัดสวนออกไป

            กำปั้นพุ่งออกไป ท้องฟ้าถูกทำลายจนเป็นรูคลื่นพลังลูกใหญ่พุ่งทะลักออกมาจากพื้นปฐพีชีพจรมังกรที่อยู่ด้านล่างฟื้นคืนขึ้นมา แรงพลังระเบิดออกเหมือนกับก้อนเมฆรูปเห็ด

            พื้นปฐพีระเบิดออก ก้อนหินยกตัวลอยขึ้นแสงสวรรค์ทะลวงฝ่าชั้นเมฆ ท่ามกลางแรงพลังของมายาสังหาร ของล้ำค่าแรงโทสะเข้าปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน

            “แหลกไปซะ” เต้าเสี้ยวเทียนคำรามคลื่นเสียงราวกับสายฟ้าทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน

            “อ๊ากกก”ผู้คนจำนวนมากแผดเสียงร้องคำราม ร่างของพวกเขาระเบิดสลายกลายเป็นหมอกเลือด

            แม้แต่กระจกถ้ำนภาก็พลันสั่นไหวผู้คนต่างตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

            ท่ามกลางสถานการณ์โกลาหลวุ่นวายพื้นดินแตกแยกออกจนกลายเป็นเหวลึก จอมยุทธ์ของวิหารยุทธ์ถูกฆ่าตายจมกองเลือดคนที่โชคดีมีชีวิตรอดก็รีบหันหัวหมายจะหนี ทว่าร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยบาดแผลร้ายแรงจนปางตาย

            เต้าเสี้ยวเทียนยืนนิ่งไม่ขยับเหมือนกับเทพอสูรพลังมังกรฟ้าดินปกคลุมร่างเอาไว้ พลังเริ่มแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

            “บัดซบ”ขนหัวของอู่หวังต้งลุกชันขึ้น นี่คือศัตรูที่ต้องกำจัดทิ้ง แล้วจะต้องนำวิชาของผู้หยั่งรู้ปฐพีมาอยู่ในมือของวิหารยุทธ์ให้จงได้

            ทันใดนั้น ปรากฏลำแสงสว่างจ้าหลายเส้นพุ่งออกมาจากเส้นขอบฟ้าคลื่นพลังที่น่ากลัวดุจคลื่นยักษ์ม้วนตัวเข้ามาในวิหารยุทธ์ปรากฏร่างเงาร่างหนึ่งขึ้น ร่างเงานั้นเหมือนกับเทพสวรรค์ที่ถูกแผดเผาพลังที่ปลดปล่อยออกมาทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน

            นัยน์ตาสีทองสลัวๆโอบล้อมด้วยพลังโกลาหลจ้องมาจากเส้นขอบฟ้าราวกับว่ากำลังมองมดตัวหนึ่ง

            “ท่านบรรพบุรุษมาแล้วฮ่าๆๆ เจ้าจะต้องตายแน่” อู่หวังต้งแผดเสียงคำรามท่านผู้นี้คือบรรพบุรุษคนหนึ่งของวิหารยุทธ์ พลังแข็งแกร่ง ไร้ที่สิ้นสุดถึงเต้าเสี้ยวเทียนจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน อย่างไรก็จะต้องตาย

            “ท่านบรรพบุรุษรีบฆ่าเขาด้วยเถิด คนของเราวิหารยุทธ์ตายไปเป็นจำนวนมากเพราะฝีของเขา”ชายชราหลายคนแค่นเสียงกล่าวออกมาด้วยความโกรธ

            สีหน้าของเต้าเสี้ยวเทียนเปลี่ยนสีไปเล็กน้อยคิดไม่ถึงเลยว่าบรรพบุรุษของวิหารยุทธ์จะมาไวขนาดนี้ในเวลาเดียวกันพลังก็พุ่งออกมาแต่ละเส้นแสงสวรรค์สามารถทำให้ฟ้าดินแตกแยกออกจากกัน

            “หยุดเขาซะเขากำลังสะสมพลัง” ร่างเงาสีทองที่อยู่ห่างออกไปไกลเอ่ยปากทำให้ท้องฟ้าพลันสั่นสะเทือน เขาเพิ่งจะมาถึง ซึ่งการเข้าไปจะต้องใช้เวลาสักระยะ

            เต้าเสี้ยวเทียนดูก็รู้แล้วว่ากระจกล้ำค่านี้ไม่ธรรมดาเขาจึงได้ยื้อเวลาเอาไว้เพื่อเปิดกระจกล้ำค่านี้แล้วแย่งชิงพลังต้นกำเนิดกลับคืนมา

            มองทอดออกไปยังเส้นขอบฟ้าได้ปรากฏภาพเหตุการณ์ที่น่ากลัวขึ้น มังกรขนาดใหญ่หลายตัวพุ่งทะลวงชั้นเมฆขึ้นมาชายร่างยักษ์ร้องคำราม เหล่ามังกรโอบล้อมร่างของเขาเอาไว้มังกรขนาดใหญ่แต่ละตัวอ้าปากคายพลังบริสุทธิ์สีทองออกก่อนที่พลังนั้นจะแล่นเข้าไปในร่างของเต้าเสี้ยวเทียน

            เขาเหมือนกับเทพอสูร พลังแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ แรงกดดันทับถมลงมาทั่วทั้งสิบทิศสั่นสะท้าน ในตอนนั้น เขายกฝ่ามือขึ้น ความมืดเข้าปกคลุมทั่วท้องนภาฝ่ามือของเขาที่ขยับทำให้ท้องนภาสั่นไหวไปตามแรง

            กลุ่มดวงดาราที่สั่นไหวทำให้หนังหัวของอู่หวังต้งสั่นไหวเขาได้แผดเผาพลังงานบริสุทธิ์เพื่อฟื้นคืนกระจกถ้ำนภาเขาดูออกได้ว่านี่คือวิชามหาอำนาจของตระกูลเต้าซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิบสองวิชามหาอำนาจฝ่ามือนภา

            ทั่วท้องนภาราวกับอยู่ภายใต้น้ำมือของเต้าเสี้ยวเทียนบรรยากาศโดยรอบเงียบสงัด หูของพวกเขาดับวิ้ง เพราะเสียงนั้นน่ากลัวมากเกินไปฝ่ามือขนาดใหญ่ที่กดทับลงมาบดบังดวงอาทิตย์พลานุภาพนั้นแข็งแกร่งจนไม่อาจประเมินค่าได้