“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพ่อจะปกป้องพวกเจ้าให้ปลอดภัย”“ข้าก็จะปกป้องน้องด้วยเช่นกันขอรับ” หลังจากนั้นก็เกิดความเงียบขึ้นภายในศาลาเพราะทุกนต่างตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเอง“แต่ข้าว่าเราจำเป็นจะต้องส่งฮวาเออร์ไปอยู่ในที่ปลอดภัยเสียก่อนขอรับ” เหมยจิ้นพูดขึ้นเพราะเรื่องนี้สำคัญมาเพราะถ้าเกิดอัตรายกับพวกเขาแต่ละคนยังพอรับมือได้แต่ถ้าเกิดเรื่องกับน้องสาวคนเล็กคงมีแค่ทางเลือกเดียวคือความตายทีรอน้องสาวของเขาอยู่เพราะนางไม่มีกำลังแม้จะปกป้องตัวองเสียด้วยซ้ำที่สำคัญเขาไม่อยากให้พวกมันใช้น้องสาวของเขาเป้นเครื่องต่อรองกับครองครัวของเขาดังนั้นจึงจำเปนที่จะต้องส่งน้องเขาไปอยู่ในที่ปลอดภัย“พ่อก็คิดเช่นนั้น”“แต่ที่ไหนจะปลอดภัยกับนางล่ะจ้าค่ะ” เสียงของท่านแม่พูดขึ้นด้วยความกังวลกับสิ่งที่ได้รับร็มา“พี่ก็ยังไม่ร็แต่เต้องรีบส่งฮวาเออร์ไปให้เร็วที่สุดเพราะจากข่าวได้พี่ได้มาพวกมันเริ่มเคลื่อนไหวกันแล้วเราจำเป้นต้องรีบเสียก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป” เสียงท่านเสนาบดีพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเพราะยังไม่ร็ว่าควรส่งลูกของตัวเองไปอยู่ที่ไหนถึงจะปลอดภัยกับนาง“เราส่งนางไปอยู่กับท่านพ่อท่านแม่บุญธรรมของข้าดีไหมเจ้าคะ” เสียงของฮูหยินเหมยดังขึ้นเพราะมองเห็นแค่ว่าทางนี้เท่านั้นที่จะสามารถรักาชีวิตของบุตรสาวคนเล็กของนางได้“ก็ดีเหมือนกันเพราะที่หุบเขาพันธการอยู่แคว้นปักษาดังนั้นพวกมันไม่น่าจะเข้าๆ ไปยุ่งอีกทั่งที่นั้นยังเข้าไปได้ยากอีกต่างหาก” เสียงของท่านเสนาบดีคิดตามสิ่งที่ฮูหยินเขาเสนอมาเพราะที่นั้นใครจะเข้าจะออกต้องได้รับอณุญาติจากเจ้าสำนักนั้นก็คือบิดามารดาของฮูหยินเขานั้นเอง“ก็ดีนะเจ้าคะ” เสียงเหมยเซียนดังขึ้นเพื่อสนับสนุนความคิดของท่านแม่“ถ้าอย่างงั้นน้องจะส่งสารไปแจ้งแก่ท่านพ่อท่านแม่เองเจ้าคะ” หลังจากนั้นทุกคนก็ตกอยู่ในภวังค์ของตัวเองทันที“ท่านพ่อท่านแม่ พี่ใหญ่เจ้าคะ พี่รอง ฮวาเออร์จับเจ้าหนอนน้อยได้ด้วยเจ้าคะ ฮว่าเออร์เก่งไหมเจ้าคะ” เสียงฉันดังขึ้นเหมือนเข้ามาใกล้ศาลามากแล้ว เพราะเหนื่อยจึงเดินเข้ามานั่งพักที่ศาลาแต่พอเข้ามาใกล้แล้วเห็นบรรยากาศที่ตึงเครียดจึงได้ตะโกนออกไปเพื่อให้บรรยากาศที่ตึงเครียดนั้นบรรเทาลง แล้วมันก็บรรเทาลงแต่ฉันว่าไม่ได้เรียกว่าบรรเทาหรอกแต่น่าจะเรียกว่าเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยดีกว่าเพราะบรรยากาศเปลี่ยนกับมาเป็บรอยยิ้มอีกครั้งเมื่อฉันตะโกนเสร็จพร้อมกับโชว์เจ้าน้อยน้อยทุกคนดูด้วยรอยยิ้มที่คิดว่าสดใสที่สุด“ไหนฮวาเออร์ เอามาให้พ่อดูสิคนเก่งขอพ่อ” เสียงของท่านพ่อดังขึ้นทำลายความเงียบหลังเป็นคนแรก“นี่เจ้าคะท่านพ่อ” ฉันพูดพร้อมกับเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ ท่านพ่อและเอาหนอนที่จับได้ก่อนขึ้นมาที่ศาลาเมื่อกี้นี้มาโชว์ด้วยความภาคภูมิใจสุดๆ เลยกับการจับหนอนในครั้งนี้“เก่งมากเลยคนดีของพ่อ” ท่านพ่อพูดชื่นชมฉันพร้อมกับลูปหัวฉันไปด้วย ส่วนฉันนะหรอได้แต่กลอกตามองบนในความคิดของตัวเองเพราะแค่จับหนอนได้ก็บอกว่าเก่งแล้ว ได้ข่าวว่าหนอนมันอยู่เฉยๆ ให้จับนิไม่ได้ลงแรงอะไรเลย ถ้าจับผีเสื้อได้ค่อยมาชมดีกว่าไหม ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ ฉันจะอดทนเป็นเด็กปัญญาอ่อนไปได้กี่น้ำเนี่ยแต่การเป็เด็กปัญญาอ่อนก็ดีอย่างไม่มีใครจับแต่งงานเพราะถ้าไม่แต่งก็ไม่มีใครว่าอะไร งั้นฉันก็จะทนมองข้ามปัญหาบางอย่างไปแล้วกัน แต่เมื่อกี่พวกผู็ใหญ่คุยอะไรกันนะบรรยากาศถึงเคร่งเครียดมากขนาดนั้นกัน แต่ถ้าเรื่องที่คุยกันไม่มีผลกระทบกับฉันมากฉันก็ขอไม่ยุ่งแล้วกันนะเพราะยังไงก็เป็นเรื่องขอผู้ใหญ่ไม่เกี่ยวกับฉันเรื่องใครเรื่องมันแล้วกัน“เก่งมากเลยคนดี แต่นี่ก็ใกล้เวลาอาหารแล้วนะ ลูกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากับหมิงหมิงดีไหมจ๊ะ” ทันแม่ทักขึ้นเพราะเห็นว่าใกล้เวลาอาหารแล้วแต่ตัวของฉันกับเปื้อนดินโคลนไปหมด“เจ้าค่ะท่านแม่” ฉันตอบกลับไป“หมิงหมิงพาลูกข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วค่อยตามไปที่ห้องอาหาร”“เจ้าคะ” หลังจากนันพี่หมิงหมิงก็พาฉันกับมาที่เรือนของตัวเองและอาบน้ำให้ฉันทุกคนอาจจะคิดว่าฉันไม่อายหรอที่แก้ผ้าให้คนอื่นอาบน้ำให้อ่ะตอบคำเดียวเลยว่าอายแต่ทำไงได้ล่ะฉันเป็นเด็กปัญญาอ่อนนะจะให้อาบน้ำเเต่งตัวเองหรอคงจะไม่ได้เพราะการแพทย์สมัยนี้ยังไม่มีการรักษาโรคจำพวกนี้ทำให้พัฒนาการของยัยเด็กนี้หยุดอยู่กับที่ทำให้ต้องให้คนอื่นช่วยเหลือแถบจะทุกเรื่องเลยก็ว่าได้ หลังจากที่พี่หมิงหมิงอาบน้ำแต่งตัวให้ฉันเสร็จแล้วพวกเราก็เดินไปทางห้องอาหารแต่ด้วยความหิวฉันจึงวิ่งไปแทน“พี่หมิงหมิงเรามาวิ่งไล่จับกันไปที่ห้องทานอาหารไหม ฮวาเออร์ไปก่อนนะเจ้าคะ” เสียงฉันดังขึ้น“คุณหนูอย่าวิ่งเจ้าคะเดี๋ยวหกล้ม คุณหนูเจ้าคะ”“พี่หมิงรบตามมาเร็วๆ เข้าสิ” เสียงฉันดังขึ้นพร้อมกับร่างของพี่หมิงหมิงที่หายไปแล้วเพราะวิ่งไม่ทัน ฉันวิ่งมาจนถึงหน้าห้องอาหาร ฉันจึงหยุดตรวจสอบความเรียบร้อยของตัวเองเพราะถ้าฉันวิ่งเข้าไปมีหวังโดนท่านแม่บ่นยาวถึงพรุ่งนี้เช้าแน่ถึงฉันจะปัญญาอ่อนแต่ท่านแม่ก็ยังบ่นฉันอยู่ดี เมื่อฉันตรวจสอบความเรียบร้อยเสร็จแล้วเตรียมที่จะผลักประตูเข้าแต่ก็มีเสียงดังออกมาจากหลังประตู