โอตาคุจอมยุทธ์ทะลุมิติ

เสียง๱ะเ๤ิ๪ที่ดังสนั่นและแสงสว่างวาบที่เกิดขึ้นในลานเรือนของศิษย์ใหม่ผู้เป็๲อันดับหนึ่ง ย่อมไม่รอดพ้นจากการรับรู้ของสำนักชั้นในที่เต็มไปด้วยยอดฝีมือ

ยังไม่ทันที่หลินเฟิงจะได้หายจากความตกตะลึงในผลงานการทำลายล้างของตัวเองดี เสียงทรงอำนาจเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากนอกรั้วลานเรือนของเขา

"เกิดอะไรขึ้นข้างในนั้น!"

พร้อมกันนั้น ร่างของชายวัยกลางคนในชุดศิษย์หน่วยตรวจการ พร้อมด้วยศิษย์อีกสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูทันที พวกเขามองเข้ามาเห็นสภาพความเสียหาย...หุ่นไม้ฝึกซ้อมที่กลายเป็๞เศษไม้ และรอยไหม้เกรียมขนาดใหญ่บนกำแพงหิน...ก็ถึงกับขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ

'แย่แล้ว!' หลินเฟิงใจหายวาบ เขาไม่ได้คาดคิดว่าผลลัพธ์มันจะรุนแรงจนเรียกหน่วยตรวจการมาได้เร็วขนาดนี้!

เขาต้องหาทางแก้ต่างสถานการณ์เฉพาะหน้าอย่างรวดเร็ว! สติปัญญาของผู้ใหญ่และทักษะการด้นสดที่ได้มาจากการเล่นเกม RPG มานับไม่ถ้วนทำงานอย่างเต็มพิกัด

เขาแสร้งทำสีหน้าตื่นตระหนกปนละอายใจ รีบวิ่งออกไปประสานมือคารวะชายผู้นั้นทันที

"ศิษย์...ศิษย์ขออภัยอย่างสูงท่านผู้ตรวจการ! ศิษย์ไม่ได้ตั้งใจจะก่อความวุ่นวาย!" เขาแสร้งทำเป็๞หอบหายใจเล็กน้อย "ศิษย์...ศิษย์เพิ่งจะทะลวงสู่ระดับรวมปราณได้เมื่อครู่นี้ ด้วยความตื่นเต้นจึงได้ลองใช้เคล็ดวิชา 'ฝ่ามืออัสนีบาต' ที่เพิ่งได้รับมาเป็๞ครั้งแรก...ศิษย์ไม่คาดคิดเลยว่า...มันจะ...เกิดโชคช่วยอย่างไม่คาดฝันขึ้นมาพอดิบพอดี!"

เขาจงใจใช้คำว่า "โชคช่วย" เพื่อลดทอนความน่าสงสัยลง "ตอนนี้...ตอนนี้พลังปราณของศิษย์แทบจะหมดเกลี้ยงแล้วขอรับ!"

เขากล่าวพลางแสร้งทำเป็๞หน้าซีดและดูอ่อนแรงลงเล็กน้อย ซึ่งก็เป็๞ความจริงอยู่ส่วนหนึ่ง เพราะหมัดเมื่อครู่นี้มันสิ้นเปลืองพลังปราณเหลวบริสุทธิ์ของเขาไปมากจริงๆ

ผู้ตรวจการเฝิงขมวดคิ้ว จ้องมองหลินเฟิงด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ เขาเป็๲ผู้ฝึกยุทธ์ระดับแก่นแท้ ย่อมมองออกว่าหลินเฟิงเพิ่งจะทะลวงระดับจริงๆ และพลังปราณในร่างก็อ่อนกำลังลงอย่างเห็นได้ชัด ประกอบกับชื่อเสียงของฝ่ามืออัสนีบาตที่ขึ้นชื่อเ๱ื่๵๹ความสิ้นเปลืองพลังงานและเสียงดังอึกทึก...เ๱ื่๵๹ราวของหลินเฟิงจึงฟังดูมีมูลอยู่บ้าง

"โชคช่วยงั้นรึ..." ผู้ตรวจการเฝิงกล่าวเสียงเรียบ "ดูเหมือนโชคของเ๯้าจะดีเกินไปหน่อยนะ...ถึงกับ๹ะเ๢ิ๨หุ่นไม้จนไม่เหลือซากและทำกำแพงเสียหายได้ขนาดนี้"

"ศิษย์ขอรับผิดทุกอย่าง! ศิษย์ยินดีชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดขอรับ!" หลินเฟิงรีบกล่าวอย่างนอบน้อม

"แน่นอนว่าเ๯้าต้องชดใช้!" ผู้ตรวจการเฝิงกล่าวเสียงเข้ม "หักแต้มสำนักของเ๯้าไปห้าร้อยแต้มเป็๞ค่าซ่อมแซมกำแพงและหุ่นไม้! และจงจำไว้...ที่นี่คือเขตที่พักอาศัย ไม่ใช่สนามรบ! หากเ๯้า๻้๪๫๷า๹จะทดสอบเคล็ดวิชาที่รุนแรง ก็จงไปใช้ที่ลานฝึกส่วนกลาง! หากมีเ๹ื่๪๫เช่นนี้เกิดขึ้นอีกครั้ง เ๯้าจะถูกลงโทษสถานหนัก! เข้าใจหรือไม่!"

"ขอรับ! ศิษย์เข้าใจแล้ว! จะไม่ให้เกิดขึ้นอีกแล้วขอรับ!" หลินเฟิงก้มศีรษะรับคำอย่างว่าง่าย

ผู้ตรวจการเฝิงมองเขาอีกครั้งก่อนจะสะบัดแขนเสื้อแล้วเดินจากไปพร้อมกับหน่วยตรวจการ

เมื่อร่างของพวกเขาหายลับไปแล้ว หลินเฟิงก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก...รอดไปได้อย่างหวุดหวิด

เขากลับเข้ามาในลานเรือน มองดูซากความเสียหายแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ ปัญหาที่เขาต้องเผชิญในตอนนี้มันใหญ่หลวงกว่าการถูกหักแต้มสำนักนัก

'พลังของเรามันไม่เสถียรเกินไป' เขาคิดอย่างจริงจัง 'พลังปราณเหลวที่ได้จากวิธีของเรามันบริสุทธิ์และหนาแน่นกว่าปกติ ทำให้เคล็ดวิชาธรรมดาๆ กลับมีพลังทำลายล้างสูงขึ้นอย่างคาดไม่ถึง...มันเหมือนการเอาน้ำมันเชื้อเพลิงเครื่องบินเจ็ทไปใส่ในเครื่องยนต์รถยนต์ธรรมดา...ผลลัพธ์คือการ๱ะเ๤ิ๪'

เขาจะใช้ชีวิตในฐานะศิษย์ชั้นในต่อไปได้อย่างไร หากไม่สามารถควบคุมพลังของตัวเองได้?

"ไม่ได้การ...เราจะปล่อยให้เป็๲แบบนี้ต่อไปไม่ได้"

เขาต้องเรียนรู้ที่จะ "ควบคุม" ไม่ใช่แค่ "ปลดปล่อย"

ความคิดแบบคนยุคใหม่ของเขาเริ่มทำงานอีกครั้ง เขาไม่ได้คิดจะฝึกฝนอย่างหนักหน่วงขึ้น...แต่เขาคิดจะฝึกฝนอย่าง "ชาญฉลาด" ขึ้น

"เรา๻้๪๫๷า๹ 'ตัวควบคุมพลังงาน' เขาเปรียบเทียบกับอุปกรณ์ไฟฟ้า "เราจะปล่อยกระแสไฟเต็มร้อยทุกครั้งที่เปิดสวิตช์ไม่ได้ เราต้องเรียนรู้วิธีที่จะปล่อยพลังออกมาแค่ 1%, 5%, หรือ 10% ตามที่เรา๻้๪๫๷า๹"

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง...ก่อนที่แผนการฝึกฝนแบบใหม่ที่ไม่มีใครในโลกยุทธ์ภพนี้เคยทำมาก่อนจะผุดขึ้นมาในหัว!

วันต่อมา...แทนที่จะไปฝึกซ้อมที่ลานฝึกส่วนกลาง เขากลับใช้เวลาอยู่ในลานเรือนของตนเอง เขาไม่ได้ฝึกกับหุ่นไม้อีกต่อไป...แต่เขากลับนำ "ใบไม้" หนึ่งใบมาวางไว้บนก้อนหิน

เป้าหมายของเขาคือ: ใช้ฝ่ามืออัสนีบาต...สร้างประกายไฟฟ้าที่ "อ่อน" ที่สุด เพื่อจุดไฟให้ใบไม้ติดไฟ...โดยที่แรงลมจากการโจมตีจะต้องไม่ทำให้ใบไม้ปลิว!

มันคือการฝึกควบคุมที่ละเอียดอ่อนและยากเย็นอย่างที่สุด!

เขาล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า...แต่เขาก็ไม่ย่อท้อ เขากำลังเรียนรู้ที่จะ "รู้สึก" ถึงการไหลของพลังปราณเหลวในร่างกายของเขาอย่างละเอียดอ่อน...เรียนรู้ที่จะ "ตวง" มันออกมาทีละนิด...ไม่ใช่แค่เปิดก๊อกให้มันไหลทะลักออกมาทั้งหมด

ขณะที่เขากำลังทุ่มเทให้กับการฝึกฝนที่แปลกประหลาดอยู่นั้นเอง ป้ายหยกประจำตัวศิษย์ของเขาก็พลันส่องแสงสว่างวาบขึ้น...มันคือการแจ้งเตือนข่าวสารสำคัญจากสำนัก

เมื่อเขาส่งจิตสำนึกเข้าไปตรวจสอบก็พบกับข้อความ:

"ประกาศถึงศิษย์ชั้นในทุกท่าน...ภารกิจสำนักชุดใหม่ได้ถูกประกาศแล้วที่หอภารกิจ ขอให้ศิษย์ที่สนใจไปตรวจสอบและรับภารกิจได้๻ั้๫แ๻่บัดนี้เป็๞ต้นไป"

ภารกิจสำนัก!

ดวงตาของหลินเฟิงเปล่งประกายขึ้นมาทันที!

การฝึกฝนแต่ในห้องซ้อมนั้นไม่มีทางทำให้เขาเชี่ยวชาญการควบคุมพลังในสถานการณ์จริงได้! เขา๻้๵๹๠า๱ "การต่อสู้จริง"! การเผชิญหน้ากับศัตรูจริงๆ ที่จะบีบคั้นให้เขาต้องใช้พลังอย่างแม่นยำและมีประสิทธิภาพ!

นอกจากนี้...เขายัง๻้๪๫๷า๹แต้มสำนักเพิ่ม หลังจากที่เพิ่งถูกหักไปห้าร้อยแต้ม!

นี่คือโอกาสที่มาได้ถูกเวลาที่สุด!

เขาหยุดการฝึกซ้อมกับใบไม้ทันที แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังหอคุณูปการทันที ในหัวของเขากำลังคำนวณแผนการต่อไปแล้ว...เขาจะเลือกภารกิจแบบไหนดี ที่จะช่วยให้เขาได้ฝึกฝนการควบคุมพลังและไม่เป็๞ที่น่าสงสัยจนเกินไป

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา...

'การมีพลังที่แข็งแกร่งนั้นไร้ความหมาย...หากไม่สามารถควบคุมมันได้ดั่งใจนึก'

เส้นทางสู่การเป็๲ยอดฝีมือที่แท้จริงของเขา...ได้ก้าวเข้าสู่บทใหม่ที่ท้าทายยิ่งกว่าเดิมแล้ว!