ตอน บทเรียนแรกในคลับส่วนตัว
บรรยากาศใน่บ่ายสามโมงภายในออฟฟิศเริ่มตึงเครียดขึ้นสำหรับแหม่ม เมื่อท่านประธานชัยบัญชาเดินออกมาจากห้องทำงานพลางจัดเนกไทให้เข้าที่ สายตาของเขาจ้องมองมาที่เลขานุการสาวที่กำลังเร่งเคลียร์เอกสารเก่าที่ค้างบนโต๊ะอย่างขะมักเขม้น แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านกระจกบานใหญ่สะท้อนลงบนผิวขาวจัดของเธอจนดูเปล่งปลั่ง โดยเฉพาะยามที่เธอเอื้อมหยิบแฟ้มงาน ชุดสูทตัวสั้นรั้งขึ้นจนเผยให้เห็นต้นขาขาวเนียนที่เรียวยาวประดับด้วยถุงน่องเนื้อบางละเอียด
"ไปกันได้แล้วคุณแหม่ม เดี๋ยวลูกค้ารอนาน รถจอดรออยู่ข้างล่างแล้ว"
เสียงทุ้มต่ำของชัยบัญชาสั่งการ
"ค่ะท่านประธาน" แหม่มรีบคว้ากระเป๋าสะพายและสมุดจดบันทึก เดินตามหลังชายวัยห้าสิบที่มีท่าทางทรงอำนาจไปอย่างว่าง่าย
ภายในรถตู้ผู้บริหารที่ตกแต่งอย่างหรูหราเบาะหนังสีครีมนุ่มสบาย แหม่มนั่งตัวลีบอยู่ที่เบาะหลังคนละฝั่งกับคุณชัยบัญชา แต่ทว่ารถที่เคลื่อนตัวไปตามการจราจรที่ติดขัดของกรุงเทพฯ กลับทำให้ระยะห่างที่เธอพยายามรักษาไว้ค่อยๆ สั้นลง ชัยบัญชาขยับตัวเข้ามาใกล้โดยอ้างว่า้าให้เธอดูรายละเอียดโปรเจกต์ในแท็บเล็ตของเขา
"ดูนี่สิคุณแหม่ม ลูกค้าคนนี้ชอบความรื่นเริงเป็พิเศษ คุณต้องช่วยผมเอนเตอร์เทนเขาหน่อยนะ ดีลนี้จะได้ไม่พลาด โครงการบ้านจัดสรรค์ใหม่มูลค่าหกร้อยล้านน่ะ"
มือหนาของชัยบัญชาแสร้งวางลงบนพนักพิงเบาะด้านหลังของเธอ ปลายนิ้วของเขาเฉียดผ่านไหล่เนียนของแหม่มจนเธอรู้สึกใจหวิวไปด้วยความประหม่า กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่ฉุนกึกผสมกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงของเขาทำให้เธอเริ่มรู้สึกเวียนหัวและอึดอัดชอบกล
ณ. คลับส่วนตัว
รถจอดสนิทที่หน้าคลับหรูย่านทองหล่อซึ่งเป็สถานที่เฉพาะสมาชิกเท่านั้น พนักงานต้อนรับในชุดสูทเนี้ยบเดินนำทั้งคู่เข้าไปยังห้องวีไอพีส่วนตัวที่มืดสลัว แสงไฟสีส้มรำไรส่องกระทบโซฟาบุกำมะหยี่สีแดงเข้ม ชัยบัญชานั่งลงกลางโซฟาและบุ้ยปากให้แหม่มนั่งลงข้างๆ เขา
"นั่งใกล้ๆ ผมสิ เวลาลูกค้ามาจะได้ดูสนิทสนมกัน งานเลขาฯ บางทีก็ต้องใช้เสน่ห์ช่วยนะ"
แหม่มจำใจทรุดตัวลงนั่ง ความนุ่มของโซฟาทำให้ร่างกายของเธอจมลงไปจนต้นขาอวบอัดของเธอเบียดเสียดกับขาแกร่งของท่านประธานอย่างเลี่ยงไม่ได้ ชุดกระโปรงทรงสอบที่สั้นอยู่แล้วรั้งขึ้นสูงจนเห็นความขาวเนียนของโคนขาอย่างเด่นชัด ชัยบัญชาลอบมองด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยความกระหาย
ไม่นานนัก ลูกค้าชาวต่างชาติสามคนก็เดินทางมาถึง พวกเขาจับมือท่านชัยบัญชา จับมือแหม่มและก้มหอมแก้มเธอคนละฟ่อดตามประสาฝรั่ง การเจรจาธุรกิจเริ่มดำเนินไปพร้อมกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ราคาแพงที่พนักงานคอยรินให้ไม่ขาดสาย ท่านชัยบัญชาพยายามคะยั้นคะยอให้แหม่มดื่มตามทุกครั้งที่ทุกคนชนแก้ว
"จิบหน่อยน่าคุณแหม่ม ไวน์ตัวนี้ขวดละหลายหมื่นนะ ไม่ดื่มเสียน้ำใจลูกค้าแย่เลยนะ"
แหม่มที่ไม่อยากเสียมารยาทและ้าผ่านโปรฯ จึงยอมจิบตามคำสั่ง รสชาติหวานปนฝาดของไวน์ชั้นเลิศทำให้เธอเริ่มรู้สึกผ่อนคลายและแก้มขาวๆ เริ่มเปลี่ยนเป็สีชมพูระเรื่อที่ขยี้ใจชายทุกคนในโต๊ะ มือหนาของชัยบัญชาเริ่มทำงานมากขึ้น เขาแสร้งวางมือลงบนหลังมือของเธอขณะที่เธอกำลังจดบันทึก บีบเบาๆ ราวกับจะให้กำลังใจแต่กลับแช่นิ่งไว้นานจนผิดปกติ
สามชั่วโมงผ่านไป
"ท่านประธานคะ แหม่มว่ามันจะดึกเกินไปแล้วนะคะ" แหม่มประซิบเมื่อรู้สึกว่ามือของชัยบัญชาเริ่มเลื่อนมาโอบที่เอวคอดของเธอและลูบไล้เบาๆ ผ่านเนื้อผ้าไหม
"อีกนิดเดียวคุณแหม่ม ลูกค้ากำลังเคลิ้มเลย" เขาไม่พูดเปล่า แต่กลับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนหน้าอกอวบอัดคัพDของเธอเบียดชิดกับแขนของเขา
ในขณะที่ไฟราคะในห้องวีไอพีเริ่มก่อตัว ประตูห้องก็ถูกเปิดออกเบาๆ โดยพนักงานที่นำเครื่องดื่มมาเพิ่ม และคนที่ยืนพิงกรอบประตูเฝ้ามองอยู่ด้านนอกคือ ชินเขายืนกอดอกมองดูพ่อของตัวเองกำลังรุกเลขาสาวด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ แววตาของชินไม่ได้แสดงความไม่พอใจ แต่กลับดูสนุกสนานเหมือนกำลังเห็นเหยื่อติดกับ
ชินเดินเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ
"อ้าว! คุณพ่อ คุยงานเครียดเชียวนะครับ พี่แหม่มดูท่าทางจะเมาแล้วนะเนี่ย ให้ผมไปส่งไหมครับ?"
ชัยบัญชาชะงักและชักมือออกทันที
"ไม่ต้องหรอกชิน ฉันจัดการเองได้ แกไปสนุกทางนู้นเถอะ"
ชินยิ้มกว้างพลางเดินมาหยุดที่ข้างตัวแหม่ม เขาโน้มตัวลงมาใกล้จนกลิ่นกายหนุ่มสดชื่นกลบกลิ่นเหล้าของพ่อเขา
"ถ้าพี่แหม่มไม่ไหว บอกชินได้ตลอดนะครับ ชินดูแลพี่เก่งกว่าคุณพ่อเยอะ"
คำพูดสองแง่สองง่ามทำเอาแหม่มหน้าแดงก่ำ เธอรู้สึกเหมือนถูกเสือสองพ่อลูกจ้องขย้ำจากคนละทิศทาง ใจเธอคิดถึงแต่เจมส์ที่ป่านนี้คงนั่งรอเธออยู่ที่ห้องด้วยความเป็ห่วง
เมื่อการเจรจาจบลง คุณชัยบัญชาเดินมาส่งแหม่มที่รถตู้ เขายืนซ้อนหลังเธอในขณะที่เธอเผลอ ััจากร่างกายที่แข็งแรงของผู้ใหญ่กว่ากระแทกเข้าที่สะโพกผายของเธอเบาๆ เขาโน้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูในระยะประชิด
"พรุ่งนี้เช้าเข้าไปพบผมที่ห้องทำงานแต่เช้านะคุณแหม่ม ผมมีโบนัสพิเศษตอบแทนที่คุณช่วยปิดดีลนี้ได้ ตอนนี้เราได้เงินลงทุนจากต่างชาติมาก้อนใหญ่เชียวแหละ"
"ขะ ค่ะท่าน" แหม่มพยักหน้ารับปากสั่น
ััจากลมหายใจร้อนๆ และคำพูดแฝงความหมายทำให้แหม่มขนลุกซู่ เธอรีบก้าวขึ้นรถและเดินทางกลับด้วยหัวใจที่สั่นคลอน ของโลกธุรกิจที่เธอเพิ่งััมันมีทั้งเล่ห์กล ความโลภและเงินตรา ไม่มีใครเข้าหากันด้วยความซื่อตรงเลย