ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่ 14 ฝีมือของผู้เฒ่าจันทรา

     ผู้เฒ่าจันทราต้องการเพิ่มเพื่อน!

      นี่เป็นครอบครัวเซียนคนที่สองต่อจากราชาวานรที่เป็นฝ่ายมาขอเพิ่มเพื่อนเย่จื่อเฉินก่อน

     นึกถึงด้ายแดงในหีบสมบัติ ดูท่าว่านี่จะเป็นฝีมือของผู้เฒ่าจันทราสินะ

      เพิ่มเพื่อน

      'สหายเซียน!'

      ทันทีที่เพิ่มเพื่อน ผู้เฒ่าจันทราก็ส่งข้อความมาหาเย่จื่อเฉินทันที

      'ท่านผู้เฒ่าจันทราทักมาหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ?'

      เย่จื่อเฉินตอบกลับ

      'ไม่ทราบว่าสหายเซียนได้รับด้ายแดงแล้วหรือยัง?'

      เป็นฝีมือของผู้เฒ่าจันทราจริงๆ ด้วย

     เย่จื่อเฉินตอบตัวเองในใจแล้วชำเลืองมองระดับความสนิทที่ต่อท้ายประโยค

     100

     เหมือนยกภูเขาออกจากอกในเมื่อระดับความสนิทของทั้งสองฝ่ายอยู่ที่เป็นเพื่อนกันแล้ว ถ้าอย่างนั้นเย่จื่อเฉินก็ไม่กลัวว่าจะเกิดปัญหาอะไร

     'ด้ายแดงของผู้เฒ่าจันทราข้าน้อยได้รับแล้ว ขอบคุณผู้เฒ่าจันทรามาก'

     'เรื่องเล็กน้อยข้าก็แค่ทำหน้าที่ในการเชื่อมสัมพันธ์และสร้างความรู้สึกดีให้กับสหายเซียนหลังจากนี้จะเป็นยังไงก็ต้องอาศัยความพยายามของตัวสหายเซียนเอง'

     ผู้เฒ่าจันทราพูดจาแตกต่างจากราชาวานรโดยสิ้นเชิงถ้าเป็นราชาวานร...

     หึหึ ต้องขอของตอบแทนแน่นอน

      'เช่นนั้นก็ต้องขอบคุณท่านผู้เฒ่าจันทรามากที่จับคู่ให้'

     มีคำกล่าวหนึ่งบอกไว้ว่า

     ไม่มีสิ่งใดได้มาฟรีๆ ทุกคนทำดีล้วนหวังผล

     ในทุกวันผู้เฒ่าจันทราต้องดึงเชือกตั้งมากมายแต่กลับจงใจทักมาหาเย่จื่อเฉินเป็นพิเศษ เห็นชัดว่ามีจุดประสงค์แอบแฝง

     ไม่ผิดจากที่เย่จื่อเฉินคาดเอาไว้ เขาเพิ่งจะส่งข้อความไปได้ไม่นานผู้เฒ่าจันทราก็ตอบกลับมา

      'ข้าเพิ่งกลับมาจากบ้านของซุนหงอคง...'

     จะเอาอั่งเปาส่วนตัว!

      ถึงแม้คำพูดของผู้เฒ่าจันทราจะสละสลวยกว่ามาก แต่เมื่อพูดถึงซุนหงอคงก็บ่งบอกชัดเจนว่าเขารู้เรื่องที่เกี่ยวกับเย่จื่อเฉินมาจากซุนหงอคงบ้างแล้ว

      ครุ่นคิดถึงสิ่งของที่มีในมือ บวกกับอายุของผู้เฒ่าจันทรา...

     ทำการสแกนบุหรี่ในมือ แล้วส่งไปให้

     ติ๊ง!

      ผู้เฒ่าจันทราได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว

      'สหายเซียน ไม่ทราบว่าสิ่งนี้คือสิ่งใด'

     'นี่คือสิ่งที่ข้า...'

      แล้วเย่จื่อเฉินก็คุยกับผู้เฒ่าจันทราอยู่นานและได้สแกนไฟแช็กส่งไปให้ด้วย

      'ท่านผู้เฒ่าจันทรา ของสองสิ่งนี้เป็นของหายาก ให้เทพเซียนท่านอื่นรู้ไม่ได้เด็ดขาดไม่อย่างนั้นข้าจะไม่มีตุนเอาไว้ให้เทพเซียนท่านอื่น'

      'ได้เลย ได้เลย'

     ติ๊ง!

      ระดับความสนิทของคุณกับผู้เฒ่าจันทราเพิ่มขึ้น 150 ห่างจากระดับความไว้ใจอีก50

     บุหรี่กล่องเดียวเพิ่มระดับความสนิทได้ตั้ง 50 เยอะมากอยู่นะเนี่ย

      'ส่งมาแล้วไม่ส่งกลับมันเสียมารยาท สหายให้ของล้ำค่าขนาดนี้กับข้าข้าเองก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้'

     ติ๊ง!

     อั่งเปาซองหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์

     ดูเอาไว้!

      อะไรคือสิ่งที่เรียกว่าความเป็นคน คุณดูผู้เฒ่าจันทราไว้

     แถมยังบอกว่าส่งมาแล้วไม่ส่งกลับมันเสียมารยาทอีกต่างหาก...

     กับซุนหงอคงนั้นแต่ไหนแต่ไรมาก็ต้องแลกของกันส่วนผู้เฒ่าจันทราผู้นี้รู้จักส่งอั่งเปากลับมาด้วย

     กดเปิดอั่งเปา

     กดรับอั่งเปาของผู้เฒ่าจันทรา จี้หยกซานชิงศักดิ์สิทธิ์หนึ่งอัน

     'นี่เป็นจี้หยกที่ข้าให้องค์เง็กเซียนซานชิงปลุกเสกให้เมื่อไม่นานมานี้สามารถคุ้มครองให้สหายปลอดภัย'

      'ขอบคุณมากท่านผู้เฒ่าจันทรา'

     แทบรอไม่ไหวที่จะหยิบจี้หยกออกมาสวมคอไอเย็นสบายแผ่กระจายไปทั่วทั้งตัวเย็นสบายจนทำให้รูขุมขนทั่วร่างกายเปิดขึ้นโดยอัตโนมัติ

     ของชั้นดีเลย

     เมื่อมองดูผู้เฒ่าจันทรากับราชาวานรในรายชื่อผู้ติดต่อเย่จื่อเฉินก็อดยิ้มไม่ได้

     นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นถ้าหลังจากนี้มีคนมาขอเพิ่มเพื่อนกับเขามากขึ้นแล้วละก็...

     เมื่อนั้นสวรรค์คงจะ...

     ดื่มน้ำอัดลม สูบบุหรี่ แล้วก็เล่นไพ่นกกระจอกกันเต็มไปหมด

     แค่คิดก็สนุกแล้ว

     เมื่อกลับมาถึงหอ รูมเมทก็กำลังเริ่มเล่นเกมMOBAกันอยู่พอดี หลังจากที่บอกปัดคำชวนของรูมเมทเย่จื่อเฉินก็อาบน้ำแค่พอเป็นพิธีแล้วล้มตัวลงนอน

     หนึ่งคืนที่ไร้ซึ่งคำพูด

      "ลุกกันให้หมดเลย!"

      เสียงคำรามลั่นดังขึ้นกลางห้อง รูมเมทพากันลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการสะลึมสะลือแล้วก็เห็นจางรุ่ยที่อยู่เตียงชั้นบนกำลังถือโทรศัพท์ส่งเสียงโหวกเหวกอยู่

      "เสียงดังอะไรเนี่ย คนจะหลับจะนอน"

      "นอนอะไรกันเล่า เทพธิดานอกใจแล้ว"

      "อะไรนะ?"

      กลุ่มรูมเมทไม่มีกะจิตกะใจจะนอนขึ้นมาในทันที

     เทพธิดาที่จางรุ่ยพูดถึงคือซูเหยียนส่วนความหมายของคำว่านอกใจก็หมายถึงเทพธิดานั้นไม่อยู่ในสถานะโสดสำหรับพวกเขามันก็คือการนอกใจไปมีคนอื่น

      "แม่เจ้า ฉันอยากเห็นจริงๆ ว่าใครที่กล้ามาจีบเทพธิดา"

      เย่จื่อเฉินหัวใจเต้นขึ้นมาโดยอัตโนมัติ คนที่ว่าคงจะไม่ใช่เขาหรอกนะ

     แอบชำเลืองตามองดูเล็กน้อย บรรยากาศอันคุ้ยเคยทำให้เขาขนหัวลุกจากนั้นจึงพูดอะไรนิดหน่อยกับรูมเมทแล้วก็รีบวิ่งออกจากห้องไปเลย

      "เดี๋ยวนะ คนในรูปนี้..."

      "เจ้าห้า!"

     "ตามไป!"

      ไม่รู้ว่าใครที่ตะโกนขึ้นมา คนในห้องทั้งหมดจึงได้รีบสวมกางเกงวอร์มแล้ววิ่งตามออกไป

      "ซูซู บนเว็บไซต์มหาลัยมีข่าวลือเกี่ยวกับเธอด้วย"

     ในระหว่างทางที่กำลังไปโรงอาหาร ในดวงตาของเขอเข่อลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการซุบซิบนินทามองซูเหยียนที่อยู่ข้างๆแล้วพูด

      "ผู้ชายในรูปคือคนที่ได้ขึ้นกระทู้ผู้ทรงอิทธิพลคนนั้นด้วยนะ"

      "ข่าวลือทั้งนั้น"

     ซูเหยียนหน้าแดงขึ้นมาเสียดื้อๆ เขอเข่อยิ้มกรุ้มกริ่ม แต่ทันใดนั้นดวงตาของเธอก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที แล้วจึงโบกมือไปฝั่งตรงข้าม

     "เฮ้ อาเสี่ย"

     เย่จื่อเฉินกำลังโดนรูมเมทหิ้วปีกไปโรงอาหารเขารู้ว่าต้องเกิดเรื่อง ถึงได้รีบหนีไปก่อน

     แต่ก็ช่วยไม่ได้ที่คังเผิงเป็นนักกีฬาถ้าต้องการไล่จับเขามันก็ง่ายนิดเดียว

      เมื่อมันทำอะไรไม่ได้ เขาจำต้องโดนเหล่ารูมเมทขู่ให้เลี้ยงข้าวเช้า

      "เย่จื่อ ดูเหมือนจะเรียกนายนะ"

     คังเผิงกระทุ้งศอกใส่เย่จื่อเฉินทันที แล้วคนที่อยู่รอบๆก็หันไปตามเสียง

      "ดาวมหาลัยเซี่ยเขอเข่อ แล้วนั่นคนข้างๆ เธอก็...เทพธิดา!"

      จางรุ่ยดันกรอบแว่นที่ไม่มีเลนส์แว่น เย่จื่อเฉินจึงเงยหน้าขึ้นซึ่งบังเอิญกับที่ซูเหยียนก็มองมาทางเขาพอดี

     ฉ่า

     หน้าของทั้งคู่แดงขึ้นมาเสียอย่างนั้น

      "อาเสี่ย บังเอิญจังเลย"

     เซี่ยเขอเข่อลากซูเหยียนเดินเข้าไป เย่จื่อเฉินแอบชำเลืองตามองซูเหยียนแวบหนึ่งก่อนจะมึนงงหลังจากได้ยินคำเรียกของเซี่ยเขอเข่อ

     อาเสี่ยบ้าบออะไร

      "อาเสี่ยเป็นชื่อเรียกของนายบนเว็บไซต์มหาลัย กลุ่มแฟนคลับของนายเป็นคนตั้งให้..." คังเผิงกระซิบบอกอยู่ข้างๆ

     กลุ่มแฟนคลับ!

      เย่จื่อเฉินพลันทำหน้าเหนื่อยใจในเวลาเดียวกันก็เงยหน้าขึ้นยิ้มให้เซี่ยเขอเข่อ

      "สวัสดี เย่จื่อเฉิน"

      "คิกคิก ฉันชื่อเซี่ยเขอเข่อ เป็นเพื่อนสนิทของซูเหยียน"

     เซี่ยเขอเข่อยื่นมือเล็กขาวผ่องออกมา เย่จื่อเฉินจับมือเบาๆ แล้วคลายออกทันทีท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาของรูมเมทที่อยู่รอบๆจากนั้นก็หันไปทักทายซูเหยียน

      "หวัดดี"

      "หวัดดี"

     ซูเหยียนหัวเราะเบาๆ แต่บนใบหน้ากลับมีความเขินอายแฝงอยู่จางๆ

     สีหน้าของซูเหยียนอยู่ในสายตาของเซี่ยเขอเข่อทั้งหมด เมื่อมองไปทางเย่จื่อเฉินความอยากรู้ในดวงตาก็ลุกโชนขึ้น

     แรงปะทุที่ลุกโชนนั้นราวกับจะแผดเผาเย่จื่อเฉินให้มอดไหม้

      "อาเสี่ย พวกนายก็กำลังจะไปโรงอาหารเหมือนกันสินะ พอดีเลยฉันกับซูซูก็จะไปเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้น ไปด้วยกันเลยไหม?"

      ในดวงตาของเซี่ยเขอเข่อเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เย่จื่อเฉินไม่อยากตอบตกลงเลยด้วยซ้ำ

     ข่าวอื้อฉาวของเขากับซูเหยียนแพร่กระจายไปบนเว็บไซต์ของมหาลัยถ้าไม่ร่วมโต๊ะกินข้าวเช้าด้วยกันก็ไม่รู้ว่าจะมีลูกไม้อะไรอีก

     แต่กลุ่มหมาป่าที่อยู่ข้างกายกลับไม่เห็นด้วยเนี่ยสิ!

     ดาวมหาลัยเซี่ยเขอเข่อกับดาวมหาลัยซูเหยียนเลยนะ!

     การที่ได้ร่วมกินข้าวกับเทพธิดาทั้งสองคนมันเป็นเกียรติอย่างหาที่สุดไม่ได้เชียวนะ

     "เจ้าห้า ตอบตกลงเธอไป!"

     "เย่จื่อ ถ้านายไม่ตอบตกลงเธอความเป็นเพื่อนกันมานานหลายปีของเราก็สิ้นสุดกันแค่นี้"

      "เจ้าห้า ฉันจะไม่ขู่นายหรอกนะ แต่ถ้านายไม่ตอบตกลง เกิดอันดับในเกมของนายหล่นลงมาอยู่ที่ระดับซิลเวอร์นายก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน"

     ให้ตายเถอะ นี่คือไม่ขู่ใช่ไหม!

     "โอเค งั้นก็ไปด้วยกัน"