บทที่ 1 ล้ำเส้น
บ้านหลังเล็กที่มีพ่อ แม่เลี้ยง ลูกชาย และลูกสาวอยู่ด้วยกัน 4 คน ภายในบ้านที่ดูเหมือนจะอบอุ่น
แต่ภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มนั้นลูกสาวคนเล็กนั้นกลับอึดอัดเพราะมักจะทะเลาะกับผู้เป็พ่อตลอดเวลา
เขามักจะไม่พอใจที่เธอแสดงพฤติกรรมหัวรั้นเอาแต่ใจและมีปากเสียงกับเขาผู้เป็บิดาเสมอ ยิ่ง่ที่เธอเผลอทำผลการเรียนไม่เป็ที่น่าพึ่งพอใจเขาก็ยิ่งหงุดหงิด แล้วล่าสุดที่ทำให้เขาฉุนขาดคือการที่เธอไปแอบมีแฟนโดยไม่ปรึกษาคนในบ้านสักนิด
ส่วนทางฝั่งของเด็กสาววัย 22 ย่าง 23 ปี กลับมองว่าเธอโตพอที่จะตัดสินใจชีวิตตัวเองได้แล้วโดยไม่ต้องมีพ่อแม่คอยควบคุมดูแลเหมือนเด็ก 3 ขวบ
ยิ่งเื่การที่เธอจะมีแฟนนั้นมันก็เป็สิทธิที่เธอจะเลือกไหมว่าอยากมีหรือไม่อยากมี พ่อควรยินดีกับเธอไม่ใช่เหรอ ควรมาทำความรู้จักกันก่อน ถ้าไม่ชอบก็ค่อยว่ากันต่อไป
“ฉันบอกว่าไง ว่าให้แกเลิกกับมันสะ”
ร่างผอมบางส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ
ผมบ๊อบสั้นทำสีบลอนด์สว่าง ใบหน้ารูปไข่แต่มีเค้าโครงคมชัดรับกับคิ้วโค้งที่ได้รับการตัดแต่งสม่ำเสมอ ดวงตาสีน้ำตาล ปากอวบอิ่ม จ้องตาผู้เป็พ่อด้วยอารมณ์คุกกรุ่น
“ป๊านี่ยังไง ไม่ทันรู้จักแฟนหนูหรือเห็นหน้าเขาก่อนเลย จะมีคติอะไรอีกเนี่ยหนูสงสัย?”
เด็กสาวยืนเท้าเอวหน้าบึ้งตึงใส่บิดาที่ยืนมองหน้าเธออย่างฉุนเฉียว ถัดไปไม่ไกลมารดาของเ้าตัวนั่งขมวดคิ้วกังวลมองมายังผู้เป็สามี กลัวเหลือเกินว่าจะพูดอะไรไม่ดีใส่ลูกสาว
…ทุกวันนี้บ้านแทบจะแตกอยู่แล้วขอเถอะที่รัก…
“แกไม่ต้องมาสงสัยอะไรฉันหรอก เลิกเหลวไหลได้แล้ว ฉันบอกให้แกเลิกแกก็ต้องเลิก”
“เอ๊ะป๊า! มันจะอะไรกันกับแค่มีแฟน ทำไมหนูจะมีไม่ได้ หนูโตพอแล้วนะป๊า มีงานมีการทำแล้วด้วย หนูไม่ได้เหลวไหลอะไรเลยสักนิด”
เธอพยายามใจเย็นเข้าสู้เพราะถ้าเกิดเธอใจร้อนพูดอะไรตามใจเกินไปเื่มันคงยิ่งแย่ไปกว่านี้ กลัวเหลือเกินว่าป๊าจะไม่ชอบขี้หน้าแฟนเธอั้แ่ยังไม่ทันได้เจอหน้า
“แต่แกเพิ่งเรียนจบ เพิ่งจะมีบริษัทรับเข้าทำงาน ถ้าเกิดแฟนแกพาแกเสียคน เสียงานเสียการ แกจะทำยังไงหะไหนตอบฉันมาสิ”
เด็กสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์
“ป๊าหนูแยกแยะได้ว่าอันไหนเื่ส่วนตัว อันไหนเื่งาน หนูก็ทำแบบนั้นมาโดยตลอดป๊าน่าจะรู้ดีกว่าใครนะ”
เธอใช้เหตุผลเพื่อที่พ่อเธอจะเข้าใจมากกว่าเดิม
“แกไปเอาความมั่นใจนั้นมาจากไหน แกไม่เคยมีแฟนสักหน่อย จะไปรู้เื่อะไร”
ภรรยาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เลิกคิ้วมองมาที่สามีตนเองพร้อมทั้งถอยหายใจเบา ๆ ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว
…ตาแก่เอย ลูกมันแอบมีแฟนไปตั้งหลายคนแล้ว ไม่รู้เื่ไรเลย…
“เอาเป็ว่าหนูทำได้แล้วกัน ป๊าไม่ต้องห่วงหนู” เธอยืนยันเสียงหนักแน่น
“ไม่ก็คือไม่ แกต้องไปบอกเลิกกับแฟนแกเดี๋ยวนี้สะ”
ขีดความอดทนมีจำกัดและป๊าควรรู้ได้แล้วว่าเธอจะไม่เชื่อฟังเขาในเื่นี้
“ไม่ป๊า หนูจะไม่เลิกกับแฟนหนูเด็ดขาด”
สิ้นคำพูดของลูกสาวตรงหน้า เขาควันแทบออกจากหูไม่นึกไม่ฝันว่ามันจะดื้อรั้นได้ขนาดนี้ นิสัยแบบนี้ได้มาจากภรรยาของเขาแน่ ๆ
…ไอลูกคนนี้…
“งั้นแกก็เลือกเอานะไอเกรเทลว่าจะอยู่บ้านหลังนี้หรือไสหัวไปอยู่ข้างนอกเอง”
“นี่คุณ!! ฉันว่าคุณพอเถอะเดินมานี้เลยที่รัก”
เมื่อเื่ชักจะบานปลายไปกันใหญ่ คนที่ใหญ่สุดในบ้านจึงพูดแทรกบทสนทนาขึ้นอย่างรำคาญ มีอย่าง ที่ไหนไปยืนทะเลาะกับเด็กซึ่งเป็ลูกตัวเองเพราะแค่เธอมีแฟน
เขาก็แค่จับได้ว่าลูกสาวคนเล็กของบ้านชอบแอบหนีเที่ยวกลางคืน เท่านั้นไม่พอยังเห็นควงหนุ่มที่ไหนไม่รู้มาส่งถึงบ้านเป็ประจำ
จนเขาทนไม่ไหวลากเด็กสาวมาเคนความจริงจนได้เื่ คิดว่าเขาโง่หรือไง
“คุณนี่จริง ๆ เลยนะ มันก็โตจนหมาเลียก้นไม่ถึงอยู่แล้วจะไปอะไรกับลูกหนักหนา มันไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย ไม่ดีหรือไงลูกมันจะได้เอาตัวรอดได้”
“แต่ว่าคุณ…”
“ที่รักหยุด!” จอห์นหุบปากทันทีที่ได้ยินประกาศิต เดินคอตกมาหาภรรยาอย่างว่าง่าย
“เบลคุณไม่รู้อะไร ลูกมันไม่รู้ว่าพวกผู้ชายมันสันดานแย่แค่ไหน”
“ป๊ากับผมก็ผู้ชายนะ”
เสียงทุ้มดังลอยมาจากหน้าประตูบ้านเป็ของฮันเซล เขาเพิ่งจะกลับมาจากที่ทำงานแล้วดันได้ยินาเดือดเข้าพอดี
…ทะเลาะกันได้ทุกวันให้ตายสิ…
ร่างสูงโปร่งที่สวมชุดทหารสีเขียวลายพรางถอดหมวกออกโชว์ให้เห็นผมสีดำตัดสั้นเรียบร้อย หน้าคมดุเหมือนเหยี่ยว ปากบางกระจับได้รูปถอดแบบบิดามาเกือบหมด เดินมายืนอยู่ข้างน้องสาวพร้อมทำสีหน้าเอือมระอา
ผู้เป็บิดาถึงกับมองตาขวางใส่ไอลูกชายตัวดีที่มันชอบให้ท้ายน้องสาวตัวเอง สปอยน้องชนิดที่ว่าเขายังกุมขมับ
มีอย่างที่ไหนสนับสนุนกันทุกเื่ เข้าข้างกันไปหมด ไม่เห็นหัวพ่อมันแล้วมั้ง
“แต่ฉันเป็พ่อพวกแกสองตัวนะฮันเซลเกรเทล ส่วนแกชอบสอนน้องอะไรไม่เข้าเื่ตลอดมันถึงเสียคน”
ลูกชายคนโตถึงกับถอนหายใจหนักมองมายังพ่อตนเองอย่างปลง ๆ เขาชินแล้วกับอาการหวงลูกสาวชนิดลืมหูลืมตา
“เอาล่ะ ๆ ป๊า เอาเป็ว่าเดี๋ยวผมคุยกับน้องเอง แม่ครับ…”
เบลล่าเมื่อได้ยินลูกชายเรียกตนเองจึงพยักหน้าเข้าใจทันที ลุกขึ้นยืนลากสามีขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อพูดคุยและเตรียมอาบน้ำเข้านอน
หลังจากทั้งคู่เดินขึ้นห้องเรียบร้อยแล้วก็ถึงคิวของเขา
“คราวนี้ทำยังไงให้โดนจับได้”
สายตาเย็น ๆ ถูกส่งมาให้ทำเอาเด็กสาวถึงกับกลืนน้ำลาย ก็ใครจะไปนึกว่าการกลับบ้านดึกแค่สองสามครั้งจะทำให้พ่อเธอผิดสังเกตจับได้
แค่แฟนใหม่เป็ห่วงที่เธอกลับบ้านเองจะอันตรายจึงมาส่ง ดีแค่ไหนไม่เจอป๊าตรงหน้าประตูบ้านมีหวังคอขาดแพ็คคู่
“เขาก็แค่อาสามาส่งที่บ้านไม่กี่ครั้งเอง ไม่คิดว่าป๊าจะเห็น”
ฮันเซลเอียงคอเล็กน้อยมองนิ่ง ๆ มายังน้องสาวตัวแสบ ชอบหาเื่มาให้เขาได้ตลอดจริง ๆ
“เลิกกับแฟนคนนี้สะ ส่งข้อความไปบอกหรือโทรไปหาก็ได้ไม่ต้องไปเจอหรือนัดพบ พี่ขอสั่งห้ามเด็ดขาด ชัดนะเกรเทลให้ส่งข้อความหรือโทรหาแทน”
ร่างบางถึงกับชะงักค้าง มึนงงกับท่าทีที่ผิดไปของพี่ชายตนเองกระทันหัน
“เดี๋ยวนะ พี่หมายความว่ายังไงหนูไม่เข้าใจ?”
“ไม่เข้าใจก็ต้องเข้าใจ เลิกกับแฟนเธอคนนี้สะ”
พูดเสร็จเขาก็รีบเดินหลบขึ้นห้องนอนตนเองทันที เลี่ยงต่อบทสนทนาที่คาดว่าจะมีประมาณร้อยคำถามจนน่าปวดหัว
“ห้ามหนีหนูนะพี่ มาคุยกันให้รู้เื่ก่อนพี่ฮัน! พี่ฮันเซล! บอกว่าให้มาคุยกันก่อนไงเล่า!”
ปัง!
เสียงปิดประตูดังกลบเสียงะโเรียกของน้องสาว เธอไม่เข้าใจพี่ชายในตอนนี้ซึ่งปกติเขามักไม่แสดงท่าทีต่อต้าน
อย่างมากก็ดุตักเตือนเธอที่ชอบทำอะไรแปลก ๆ โดยไม่ปรึกษาเขาล่วงหน้า
“โอ๊ย!!”
เด็กสาวถอนหายใจปลงตก ในหัวคิดหาทางออกว่าจะจัดการปัญหาเื่แฟนหนุ่มอย่างไรต่อไป ในเมื่อทั้งพ่อและพี่ชายต่างไม่อนุมัติกันทั้งคู่
------
กดหัวใจ ❤️ หรือคอมเมนต์เป็กำลังใจให้ไรท์ได้นะคะ
หากพบคำผิด แปลพลาด แก้ไขหรือติชม โปรดคอมเมนต์อย่างสุภาพไรท์ยินดีปรับปรุงแก้ไขค่ะ
Talk with writer
่แรกขออนุญาตเกริ่นนำยาวนิดนึงอย่าเพิ่งหยุมหัวดิฉันค่ะ
สัญญาว่าจะจัดชุดใหญ่ไฟกระพริบคู่พระนางให้
1K
