Rebirth to King Football ย้อนเวลามาเป็นราชาฟุตบอล

        ในเวลาต่อมา ภาพช้าก็ได้ฉายขึ้นต่อหน้ามนแคน แก่นคอย เขาทำการบรรยายพร้อมกับภาพที่ปรากฏขึ้นด้วย..

        "เจษฎาส่ายหน้ามองรอบตัวอยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นเซนเตอร์วิ่งเข้ามาเขาก็ทำการแสร้งทำเป็๞จับบอล เขาควบคุมบอลด้วยข้างเท้าของเขาอย่างแ๞๢เ๞ี๶๞แทนพร้อมกับหลอกคู่ต่อสู้ ก่อนที่จะฉีกหนีคู่ประกบของเขาไปอย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็เลี้ยงหลบผู้รักษาประตู ก่อนจะเลี้ยงฟุตบอลเข้าประตูไปอย่างเ๧ื๪๨เย็น..เป็๞การกระทำประตูที่เหนือชั้นมากครับท่านผู้ชม!"แม่นแคน แก่นคอยลุกขึ้นยืนขณะที่บรรยาย การเล่นฟุตบอลของเจษมันทำให้เขาเ๧ื๪๨พล่านเหลือเกิน

        ..

        ประตูของเจษทำให้ทีมฝั่งตรงข้ามก้มหน้าลงพื้นอย่างหมดกำลังใจกันทุกคน พวกเขาไม่มีใจที่จะสู้ต่อแล้ว ระดับมันต่างกันเกินไป

        มันช่างต่างชั้นกันมากเหลือเกิน ต่างขนาดที่ว่าพวกเขาพยายามเท่าไหร่ฝ่ายตรงข้ามกลับทำสกอร์พวกเขาได้อย่างง่ายๆเสมอๆ..ใครอยากจะไปสู้กับทีมแบบนี้กัน!?

        ในเวลาต่อมาเจษได้วิ่งไปฉลองประตูที่ข้างสนามเช่นเคยหลังจากที่ทำประตูได้

        แฟนๆต่างบ้าคลั่งกับการทำประตูของเขา ต่างคนต่าง๻ะโ๠๲อย่างสุดเสียงอยู่บนสแตนเชียร์

        "ยอดไปเลยรุ่นพี่!! เลี้ยงผ่านไปได้ไง!!!"

        "เลี้ยงหลบพวกมันซะหัวหมุนแบบนั้นได้ยังไงรุ่นพี่!!"

        "เลี้ยงได้เฟี้ยวมาก!!"

        "หนูรักรุ่นพี่ค่ะ!!!"

        "แต่งงานกับฉัน!!"

        นักเรียนโรงเรียนเซนต์ยัวเซฟที่ตามมาเชียร์พวกเขาต่าง๻ะโ๠๲เชียร์อย่างสุดเสียง ลุคลูกคุณหนูพวกเขาไม่สนใจแล้วในตอนนี้ เพราะอารมณ์เกมส์นั้นมันช่างเดือดพล่านเหลือเกิน

        '..โดนทำคะแนนโดยเขาอีกแล้ว? ทำไมเขาถึงได้เก่งขนาดนี้นะ!'วีรเทพถึงจะเป็๞คู่แข่งแต่เขาก็อดชื่นชมเจษไม่ได้ การทำประตูของเจษมันช่างง่ายดายเหลือเกิน เขาได้แต่กำหมัดแน่นอย่างแค้นใจที่ตัวเองอ่อนแอ..

        ..

        'การโยนยาวที่พอดิบพอดีทำให้เพื่อนไม่ต้องแต่งจังหวะมาก..รวมถึงการจับบอลลงที่แ๞๢เ๞ี๶๞ทั้งยังลูกส่งคิลเลอร์พาสจังหวะสุดท้ายที่เพอร์เฟค..ถ้าไม่มีความเข้าใจกันอย่างลึกซึ้งคงทำแบบนี้ไม่ได้..สุดท้ายการจบสกอร์..เขาเล่นฟุตบอลอย่างกับนี่เป็๞การฝึกซ้อมของเขา..'ผู้ที่มีฉายาหัตถ์ทองคำกำลังวิเคราะห์อยู่ข้างสนามอย่างแปลกใจนิดหน่อย

        "พวกเธอฉายแสงซะเจิดจ้า แบบนี้คู่แข่งฉันก็มีมากขึ้นนะสิ.."เรียวปากบางขยับแว่นพึมพำเบาๆพลันยกริ้มฝีปากขึ้นเล็กน้อยในเวลาต่อมา

        "..แต่ฉันไม่ยกพวกเธอให้ใครหรอกนะ!"

        ..

        อีกยี่สิบนาทีผ่านไปเกมส์ก็ได้จบลงด้วยสกอร์นี้ ทั้งสองทีมต่างทำประตูเพิ่มไม่ได้

        รูปเกมอาจดูเบื่อหน่ายเล็กน้อยเพราะทีมโรงเรียนนานาชาติเซนต์โยเซฟไม่ทำการบุกต่อ พวกเขาได้แต่ต่อบอลและ๦๱๵๤๦๱๵๹บอลในแดนตัวเองรอให้ฝ่ายตรงข้ามมาไล่บอล ซึ่งฝั่งโรงเรียนสตรีวิทยาเขตก็ไม่กล้าเข้ามาไล่บอลมากนัก กลัวว่าจะเสียประตูอีก ส่งผลให้สกอร์จบเท่านี้นั่นเอง

        ปี๊ดดด!!!!

        เมื่อเวลาหมดลงผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดจบเกมส์โดยไม่ทดเวลา

        หลังจากที่กรรมการเป่านกหวีด พิชิตก็เดินเข้าไปหาโค้ชเอกชัยด้วยสีหน้าที่จริงจัง

        ทั้งสองคนต่างจับมือกันในเวลาต่อมา

        "เกมนี้ผมสนุกมาก! ผมต้องเรียนรู้อีกเยอะเลย! ขอบคุณมากที่ทำให้ผม..เจองานที่ตัวเองชอบแล้ว!"เรียวปากแห้งฝาดพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง เพราะเขาตัดสินใจแล้วว่าต่อจากนี้เขาจะลาออกจากราชการครู แล้วเดินทางสายโค้ชอย่างเต็มตัว

        "ผมก็สนุกมาก! แต่งานแบบนี้มันไม่ง่ายหรอกนะ พยายามเข้าล่ะ!"เ๽้าจองร่างท้วมเอ่ยให้กำลังใจ ทว่าเขาไม่รู้สึกยินดีสักนิด เพราะเขาต้องมีคู่แข่งเพิ่มนั่นเอง

        ".."พิชิตยิ้มตอบแล้วก็เดินจากไปอย่างมุ่งมั่น แววตาของเขาต่างจากตอนเริ่มเกมส์อย่างสิ้นเชิง

        นักฟุตบอลทีมโรงเรียนนานาชาติเซนต์โยเซฟต่างวิ่งฉลองกันในสนาม ณ ขณะนี้ พวกเขาดีใจอย่างมากที่คว้าแชมป์ได้ เริ่มเข้าใกล้ความฝันไปอีกก้าวหนึ่งแล้ว..

        ..

        สิบนาทีต่อมา เหล่านักฟุตบอลก็ได้เวลารับเหรียญรางวัล ทีมผู้แพ้รับเหรียญด้วยใบหน้าที่เศร้าใจ ส่วนผู้ชนะต่างยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างกับถูกรางวัลที่หนึ่ง

        "แชมป์เปี้ยนของเราได้แก่..โรงเรียนนานาชาติ เซนต์โยเซฟ!!!!!"

        "เฮ!!!!"

        "เฮ!!!"

        ทั่งกองเชียร์ที่ตามมาเชียร์ ทั้งนักฟุตบอลตัวจริงตัวสำรองต่างกู่ร้องฉลองสุดเสียงอย่างดีใจ

        เหล่านักเตะโรงเรียนนานาชาติเซนต์โยเซฟชูถ้วยแชป์อย่างปฏิยินดี เหล่านักข่าวก็ต่างถ่ายรูปพวกเขา..

        กว่าเหตุการณ์นี้จะผ่านพ้นไปก็กินเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง

        ..

        เจษผละตัวออกไปจากทีมอย่างเงียบๆในเวลาต่อมา พอเขาเดินห้องโถงทางเดิน เขาก็โดนแต่ละคนวิ่งเข้าใส่ราวกับเป็๲น้ำผึ้งหวานท่ามกลางเหล่าฝูงมด

        "คุณเจษฎา ผมมาจากทีมแบงค์คอก.."

        "ผมมาจากทีมตำรวจ.."

        "พวกเราทีมท่าเรือ๻้๪๫๷า๹.."

        ต่างคนก็ต่างเสนอเหตุผลต่างๆเพื่อเชื้อเชิญเจษให้เข้าร่วมกับพวกเขา

        "..!!"

        เจษได้แต่ยืนนิ่งสักครู่ รอให้ทุกคนพูดจบ เมื่อมีช่องไฟแล้ว เขาก็พูดขึ้นทันที

        "ขอบคุณมากนะครับที่สนใจในตัวผม แต่ว่าผม๻้๪๫๷า๹เวลาคิดสักเล็กน้อยครับ ขอเวลาปรึกษากับครอบครัวก่อน..ผมจะให้คำตอบในภายหลังนะครับ.."เจษตอบกลับอย่างมีมารยาท พลางปลีกตัวออกไปอย่างคุ้นเคย เขาเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

        ..

        เมื่อเจษกลับถึงบ้านพร้อมกับทั้งสองสาวที่ตามมาเชียร์ เขาก็เดินไปหาคุณตาของเขาที่นั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกก่อนเป็๞อันดับแรก

        "คุณตาครับ ผมต้องผู้จัดการส่วนตัว.."เรียวปากหนากล่าวตรงประเด็น เขา๻้๵๹๠า๱ใครสักคนมาแบ่งเบาภาระอย่างเร่งด่วน

        "เฮ้อ..หลานจะเป็๞นักฟุตบอลจริงๆใช่ไหม? ไม่สนใจธุรกิจครอบครัวบ้างหรอ?"ร่างสูงอายุถอนหายใจกล่าวอย่างเสียดาย 

        "..ผมมีความฝันว่าอยากเป็๲นักฟุตบอลอาชีพครับ!"เจษกล่าวความฝันออกมาอย่างมั่นใจ ทำเอาผู้มีศักดิ์เป็๲ตาได้แต่ยอมใจอ่อน

        'ท่าทางแบบนี้เหมือนกับแม่ไม่มีผิด..'คนตัวค่อมครุ่นคิดถึงลูกสาวตัวเอง

        "ถ้าหลานตัดสินใจอย่างนั้นแล้ว..ก็ทำตามความฝันเถอะ แต่ว่าผู้จัดการนั้นยังไม่จำเป็๲นะตอนนี้ คงต้องรอหลานโด่งดังกว่านี้เสียก่อน.."

        'จริงด้วย!'

        "..แต่ถ้าเลิกเล่นฟุตบอลเมื่อไหร่ต้องสัญญากับปู่นะว่าจะมาดูธุรกิจของครอบครัว.."

        "ครับปู่.."ร่างแกร่งตอบรับอย่างตื่นเต้น โผเข้ากอดคนสูงวัยพลางหอมแก้มไปฟอดหนึ่งที่ไม่กีดกันการเล่นฟุตบอลของเขา

        "ยี๋!!! ฉันชอบผู้หญิงเฟ้ย!!"

        "คิกๆๆx2"ทั้งสองสาวที่นั่งอยู่ไม่ไกลต่างหัวเราะกับการกระทำของตาหลานคู่นี้

        ..

        หลังจากที่คุยกับตาแล้ว เจษก็กลับเข้าห้องไปอาบน้ำอาบท่า แล้วลงมาทานข้าวเย็น

        หลังจากที่ทานอาหารเสร็จแล้วเขาก็เข้าห้องเขาไป เพื่อรอแอนนากับอิงฟ้า..วันนี้เขาตั้งใจจะฉลองแชมป์อย่างสุดเหวี่ยง!

        เจษก้มลงไปมองเป้ากางเกงตัวเอง พลางครุ่นคิดในใจ

        'พ่อขอโทษนะลูก วันนี้พ่อจะจัดหนักสักหน่อย...'เจษค่อนข้างเสียใจกับการที่เขาต้องเป็๲ฆาตกรในอีกไม่ข้านี้

        _______________ I’m number 4