หน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์กีฬาหลายสำนักในเช้าวันนี้พาดหัวข่าวสรุปฤดูกาล 2000/2001 อย่างคึกคัก พีเอสวี ไอนด์โฮเฟ่น คว้าแชมป์ลีกไปครองแน่นอนแม้จะเหลืออีก1นัดสุดท้ายหลังนัดชิงบอลถ้วยก็ตาม แต่ชื่อที่ถูกกล่าวถึงไม่แพ้แชมป์คือดาวยิงจากทเวนเต้
อเล็กซ์พับหนังสือพิมพ์วางลงบนโต๊ะพลางจุดซิกก้าขึ้นสูดควันบางๆ "แยนยิงไป 22 ประตูในลีก... มากกว่าที่ฉันจำได้ในชีวิตก่อนเสียอีก ยอดเยี่ยมจริงๆ" เขาวางแผนการซ้อมและโภชนาการให้แยนอย่างหนัก และผลลัพธ์ของมันก็หอมหวานเหลือเกิน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก...
"บอสคะ มีคนมาขอพบค่ะ" นิโคลแง้มประตูเข้ามาบอก
"ได้นัดไว้ไหม?" อเล็กซ์ถามโดยไม่ละสายตาจากกองเอกสาร
"ไม่ได้นัดค่ะ แต่เขาดูยืนกรานว่าจะรอพบให้ได้ บอสอยากพบไหมคะ?"
อเล็กซ์นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง "เรียกเขาเข้ามาเถอะ"
ชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ ท่าทางสุภาพเดินเข้ามาในห้อง เขาดูประหม่าเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอเล็กซ์ที่ตอนนี้ดูมีบารมีมากกว่าแต่ก่อนมาก "สวัสดีครับคุณแวน เดอ เบิร์ก ผมชื่อ 'โซเรน นีลเซ่น' ครับ"
"มีธุระอะไรหรือคุณนีลเซ่น?" อเล็กซ์ผายมือให้นั่ง
"ผม... ผมเคยอ่านบทสัมภาษณ์ของแยนในหนังสือพิมพ์ เขาบอกว่าเขาพัฒนาขึ้นได้ขนาดนี้เพราะมีเอเย่นต์ที่เอาใจใส่และวางแผนให้เขาอย่างเป็ระบบ ผมเลยอยากมาหาคุณ..." โซเรนสูดหายใจลึก "พี่ชายของผมชื่อ 'เฟรดริก นีลเซ่น' เขาเป็กองหลังที่เก่งที่สุดในทีมฟอร์ทูน่า ซิตตาร์ด แต่เอเย่นต์คนปัจจุบันไม่เคยสนใจเขาเลย ไม่เคยมาดูเขาเล่นด้วยซ้ำ"
อเล็กซ์นิ่งฟังพลางค้นหาข้อมูลในสมองระดับฐานข้อมูล FM ของเขา... เฟรดริก นีลเซ่น กองหลังร่างั์ชาวเดนมาร์ก เขาจำได้ว่าหมอนี่ไม่ใช่กองหลังที่เก่งจนคนทั้งโลกต้องแย่งตัว แต่เป็ประเภท "Underrated" (ถูกประเมินค่าต่ำกว่าความเป็จริง) ที่แข็งแกร่งและมีวินัย เพียงแต่ตอนนี้เขาอยู่ในทีมที่ระบบไม่เอื้ออำนวย ทำให้ฟอร์มส่วนตัวถูกกลบด้วยผลงานทีมที่ย่ำแย่จนคนมองข้าม
"ช่วยพี่ชายผมหน่อยเถอะครับ ผมอยากเห็นเขาเล่นบอลอย่างมีความสุขและก้าวไปได้ไกลกว่านี้" โซเรนพูดด้วยสายตาอ้อนวอน
"เขามีเอเย่นต์อยู่ไม่ใช่เหรอ?" อเล็กซ์ถามลองเชิง
"สัญญาจะหมดลงหลังจบฤดูกาลนี้ครับ และเขาก็ไม่อยากต่อกับคนเดิมแล้ว"
อเล็กซ์เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ในหัวเริ่มคำนวณ... การทำดีลกองหลังอาจไม่ได้เงินก้อนโตเท่ากองหน้า แต่ถ้าขัดเกลาดีๆ นี่คือทรัพย์สินระยะยาวที่มั่นคง "งั้นทิ้งเบอร์ติดต่อไว้ เดี๋ยวผมจะนัดวันไปเจอพี่ชายคุณ"
"ขอบคุณมากครับคุณแวน เดอ เบิร์ก! ขอบคุณจริงๆ!"
"นิโคล... ส่งแขกหน่อย" อเล็กซ์บอกผู้ช่วยสาว เมื่อประตูปิดลง เขาก็พึมพำกับตัวเอง "บริษัทไปได้ดีนะเนี่ย มีคนมาหาถึงที่แบบนี้"
-----
"สี่ห้องนอน สามห้องน้ำ มีสวนกว้างๆ พื้นที่ใช้สอยเกือบ 300 ตารางเมตร แถมขับรถไปสนามซ้อมอาแจ็กซ์ไม่ถึงสิบนาทีครับพี่" คาร์ล ลูกพี่ลูกน้องของอเล็กซ์รายงานพลางชี้ไปที่บ้านสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ตั้งเด่นอยู่ในย่านที่เงียบสงบ "ราคาอยู่ที่ 850,000 กิลเดอร์ ครับ (ประมาณ 385,000 ยูโร)"
"เป็ไงพี่? ว้าวไหม?" คาร์ลถามด้วยตาเป็ประกาย
อเล็กซ์เดินวนดูรอบบ้าน เขารู้ดีว่าราคานี้ในยุคปี 2000 คือราคาบ้านระดับพรีเมียม แต่มันคือการลงทุนที่คุ้มค่าเพื่อมัดใจ 'เวสลีย์ สไนเดอร์'
"โอเค เอาที่นี่แหละ ถึงแม้จะทำให้ฉันกลับไปถังแตกก็เถอะ ไปจัดการเื่เอกสารให้เรียบร้อย"
"รับทราบครับพี่ ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย!" คาร์ลรับคำอย่างแข็งขัน
ระหว่างที่เดินกลับไปที่รถ เสียงโทรศัพท์มือถือของอเล็กซ์ก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมากดรับ "นิโคลว่าไง มีอะไรด่วนหรือเปล่า?"
"บอสคะ มีคนมารอที่สำนักงาน บอกว่าเป็ 'เพื่อน' ของคุณค่ะ" นิโคลตอบด้วยน้ำเสียงแปลกใจ "
-----