ภัตตาคารหรูใจกลางเมือง กรุงเทพฯ
“มาครั้งนี้เธออยู่ยาวเลยเหรอณิจันทร์”
“อื้ม ก็จนกว่าจะจับเ้าใต้เหนือหมั้นกับหนูอีฟให้ได้นั่นแหละ ถ้าหมั้นได้แล้วฉันก็โล่งใจ”
“คิกๆ งานยากเลยนะ ไม่ใช่แค่ลุ้นลูกชายเธอ แต่ลุ้นตรงลูกสาวฉันด้วยนี่สิ อีฟก็ดื้อใช่เล่น”
ทับทิม หญิงสาววัยกลางคนในชุดเดรสราคาแพงชักสีหน้าหน่ายใจ มือเรียวสวยที่มีแหวนเพชรระยิบระยับเอื้อมไปหยิบชาร้อนขึ้นมาจิบ ตรงข้ามกับเธอก็คือณิจันทร์ เพื่อนสนิทสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งทั้งทับทิมกับณิจันทร์อยู่กลุ่มเดียวกัน และ่วัยแต่งงานก็ได้ลงหลักปักฐานกับไฮโซหนุ่มรูปหล่อด้วยกันทั้งคู่
“ดื้อแค่ไหนก็แพ้พวกเราอยู่ดีหน่าทับทิม เฮ้อ..พี่ชายเขาก็ได้คู่ที่เหมาะสมไปแล้ว คงจะเหลือแต่เ้าคนน้อง”
“หนูแพรขวัญน่ะเหรอ แหม่..รายนั้นน่ะยิ่งกว่าคู่ควรอีกเธอ”
ประโยคเชยชมของเพื่อนสนิทนั้นทำให้ณิจันทร์ถึงกับยิ้มหน้าระรื่น เพราะอคิรา..ลูกชายคนโตของตระกูลก็รักคุณหนูนักเขียนมาก ทั้งฐานะ ชาติตระกูลของพวกเขาก็เหมาะสมกัน ซึ่งตระกูล ‘จิระนุกูล’ หรือตระกูลของแพรขวัญมีชื่อเสียงมากในวงการสังคมระดับสูง
“เป็ทั้งนักเขียนที่มีผลงานดีเด่น หน้าตาสวย ฐานะทางบ้านก็รวย มรดกทุกอย่างหนูแพรขวัญก็ได้รับจากพ่อทั้งหมด แหม่..เธอนี่โชคดีจริงๆณิจันทร์ คงเหลือแค่ครอบครัวฉันนี่แหละ”
“ทับทิม.. เธอก็” ณิจันทร์ยื่นมือมาปรามเพื่อนสนิทด้วยท่าทีขวยเขินกับคำชมนั่น
“หนูอีฟกับองศาก็หล่อสวย แถมยังเก่งด้วยกันทั้งคู่ อย่าเพิ่งคิดแบบนั้นสิ กว่าที่เ้าคิราจะได้ลงเอยกับหนูแพรขวัญก็หนักหนามากเลยนะ”
“จริงด้วย.. ตอนนั้นเธอก็ห่างกับลูกนี่หน่า..”
“ใช่ไง ทุกอย่างมันก็ต้องรอเวลาทั้งนั้นแหละ เชื่อฉันสิ”
ณิจันทร์เปรยยิ้มหวานให้กับเพื่อนรักเป็การปลอบโยน ก่อนที่โทรศัพท์บนโต๊ะอาหารจะสั่นไหวกับข้อความบางอย่าง เธอจึงหยิบมันขึ้นมาเปิดดูในแชทไลน์ ดวงตาสีดำเริ่มฉายแววประหลาดใจกับภาพในหน้าจอทีละนิด
“ผู้หญิงที่ใต้เหนือพาขึ้นคอนโดบ่อยที่สุดเหรอ ผู้หญิงคนนี้เป็ใคร..” เธอพึมพำอยู่คนเดียวก่อนที่ทับทิมจะเริ่มสังเกตอาการของเพื่อน
“สายสืบส่งรูปสาวๆของใต้เหนือมาอีกแล้วเหรอณิจันทร์”
“อืม แต่ครั้งนี้ไม่เห็นคุ้นหน้าเลย ไม่รู้ว่าไปเอาเด็กในบาร์มานอนด้วยอีกหรือเปล่า”
“เอาหน่าอย่าไปคิดมากเลย เด็กก็แค่เล่นๆแหละ ตอนนี้ใต้เหนือยังอยากรักสนุกอยู่”
ปลายนิ้วชี้กับนิ้วโป้งค่อยๆซูมรูปภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกแอบถ่ายจากระยะไกล หญิงสาวผมตรงยาว ผิวขาวผ่อง รูปร่างดี และใบหน้าด้านข้างที่ทั้งสวยและเซ็กซี่..
“ฉันก็หวังว่ามันจะเป็แบบนั้นนะ”
*คำเตือน ฉากเซ็กส์ที่มีเนื้อหารุนแรงไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านอายุต่ำกว่า 18 ปี โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
คอนโดวีไอพีพาร์ค
“วันนี้เฮียเหนือดูอารมณ์ไม่ค่อยดีนะครับ”
“เอ้า ทำไมล่ะเอก”
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ เป็ั้แ่เมื่อวานแล้วครับคุณเหมียว”
คำอธิบายจากผู้ชายกล้ามโตของแก๊งอีกคนเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ เขาตัวใหญ่กำยำเหมือนนักมวยที่กินโปรตีนทุกวัน ซึ่งเอกเป็ลูกน้องที่รับใช้เหนือมานานเท่ากับคราม แต่เอกค่อนข้างที่จะใจดีและคุยสนุกกว่า ก่อนหน้านี้ที่เหมียวเริ่มพูดคุยกับพวกเขาก็พอจะรู้ถึงนิสัยใจคอกันบ้างแล้ว
“เมื่อวานเขาก็ยกเลิกนัด ไม่รู้เป็บ้าอะไร ชิ.. ผีเข้าหรือไง คิดจะเทก็เทง่ายๆเลย ฉันอุตส่าห์แต่งหน้าแต่งตัวรอ คนอะไรไม่รักษาคำพูด”
เหมียวบ่นพึมพำไปเรื่อยเปื่อยโดยที่มีเอกคอยรับฟังอยู่ตลอด หนุ่มกล้ามปูรู้เหตุผลของเมื่อคืนทุกอย่าง แต่เขาพูดมันออกมาไม่ได้
ก๊อกๆๆๆ
แอ๊ด..
เพียงไม่นานเกินรอประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออกโดยเ้าของ พอเดินมาส่งเหมียวถึงที่ลูกน้องอย่างเอกก็เดินกลับไปยังห้องของตัวเองอีกตามเคย ร่างสูงราวกับนายแบบของใต้เหนือยืนค้างอยู่ตรงประตูสักพักก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้อง สีหน้าสุขุมที่ดูเยือกเย็นจนน่าขนลุกนั่นทำให้เหมียวรู้สึกแปลกใจไม่น้อย
ผีเข้าล่ะมั้งเนี่ย.. ทำหน้าอย่างกับปลาตาย..
เหมียวบ่นอยู่ภายในใจก่อนจะเดินเข้ามาภายในห้อง แววตาของเธอเหลือบมองไปทางตู้ปลาที่มีเ้าัแหวกว่ายในน้ำอย่างอารมณ์ดี
เ้าัก็ไม่ได้เป็อะไรนี่หน่า ทำไมเ้าของมันถึงหน้าบูดขนาดนี้?
“เอกบอกว่านายอารมณ์ไม่ดี.. นายเป็อะไรหรือเปล่า บอกฉันได้เลยนะ”
เหมียวเอ่ยทีละคำช้าๆโดยที่ร่างบางเดินเข้ามานั่งบนโซฟากลางห้องรับแขก ส่วนชายหนุ่มที่ยังไม่ได้ตอบอะไรกลับก็เดินไปหยุดอยู่หน้าห้องนอนของตัวเอง ใต้เหนือหันมามองสาวสวยด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาที่ดูเหมือนมีอะไรซ่อนอยู่เริ่มฉายแววความเ้าเล่ห์ออกมาทีละนิด
“ฉันก็ปกติดี”
“ปกติที่ไหนกันเล่า นายทำหน้าเหมือนอาหารไม่ย่อยเลย เมื่อคืนก็ยกเลิกนัดฉันอีก”
“…..”
“เฮ้อ.. ถึงฉันจะดูไว้ใจไม่ได้ แต่นายก็ระบายเื่ไม่สบายใจกับฉันได้ทุกเื่นะ ฉันไม่เอาไปบอกใครหรอก”
“…..”
เหมียวว่าแบบนั้นก่อนเอนหลังพิงโซฟาโดยที่ไม่ได้คิดอะไรมาก ประโยคนั้นทำให้เรียวปากสวยยกยิ้มอย่างพึงพอใจเพียงชั่วครู่ ร่างสูงในเสื้อเชิ๊ตสีขาวก็จัดการปลดกระดุมของตัวเองออกทีละเม็ด แววตาคมเฉี่ยวนั้นจ้องมองไปทางเธออยู่ตลอด
การกระทำในตอนนี้มันยิ่งสร้างความแปลกใจให้เหมียวไม่น้อย เพราะสีหน้า้าในเื่อย่างว่า..คืนนี้มันชัดเจนยิ่งกว่าคืนไหนๆ
“น..นี่นาย..ผีหื่นเข้าสิงหรือไง!”
เหมียวเบิกตาเมื่อจู่ๆเ้าของห้องก็เดินตรงเข้ามาทางเธอ โดยที่เสื้อเชิ๊ตถูกเขวี้ยงออกไปบนพื้นห้อง ส่วนกางเกงสแลคสีดำก็เพิ่งถูกปลดซิปเมื่อกี๊นี้เอง
“ใทำไม ลืมสัญญาจ้างระหว่างเราไปแล้วเหรอเหมียว?”
“ฉะ ฉันไม่ได้ลืม แต่ฉันก็แค่แปลกใจ..ถ้านายอยากจะมีอะไรกับฉัน ทำไมไม่บอกล่วงหน้าก่อนเล่า ฉันจะได้เตรียมตัว”
“หึ.. ต้องเตรียมตัวด้วยเหรอ”
“…..”
“มีเซ็กส์กับฉันไม่ต้องเตรียมตัวหรอกรู้ไหม” เขาว่าพลางใช้มือทั้งสองค่อยๆรูดซิปเป้าตัวเองลงอย่างช้าๆ
“เพราะถึงเธอเตรียมตัว..เธอก็ต้องมาเรียนรู้กับฉันใหม่อยู่ดี”
พรืบ
จุ๊บ..
ร่างหนาของใต้เหนือโน้มลงไปมอบจูบอันแสนดูดดื่มให้กับคนบนโซฟาอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากอุ่น.. ปลายลิ้นร้อนกำลังจู่โจมเหมียวโดยไม่ทันให้เธอได้ตั้งสติ มือข้างหนึ่งของใต้เหนือประคองใบหน้าเรียวของเธอเอาไว้ ก่อนที่เขาจะโถมจูบหนักเข้ามาไม่บันยะบันยัง ซึ่งทางเหมียวเองก็หลับตาตอบรับจูบเขาไปแบบนั้นเช่นเดียวกัน
นี่เป็จูบแรกของพวกเขา..
จูบแรกของการทำงานตอบสนองเื่เซ็กส์นี่..
พึ่บ!!
“อ๊ะ..!”
เหมียวเผลอร้องด้วยความใเล็กๆเมื่อแขนล่ำขาวช้อนร่างของเธอขึ้นไปอุ้ม ใบหน้าหล่อร้ายนั้นไม่ได้อธิบายอะไรต่อ แววตาอันแสนดุดันนั่นจ้องมองเธอพลางขบกรามแน่น ใต้เหนือจัดการพาร่างของหญิงสาวเข้าไปในห้องนอน เขาปล่อยเธอลงบนเตียงกว้างที่มีบรรดาของเล่นผู้ใหญ่วางไว้เต็มไปหมด
ใต้เหนือไม่รอช้าที่จะประกบจูบลงมาใหม่อีกครั้ง เขาบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างช่ำชอง โดยเฉพาะมือหนาทั้งสองที่ตอนนี้กำลังปลดเปลื้องทุกอย่างบนร่างกายของเธอออก..
“คนคุยที่เธอเคยเล่าให้ฉันฟัง คือไอ้เด็กนั่นใช่ไหม” ใต้เหนือผละริมฝีปากถามเธอเสียงเข้ม
“นายหมายถึงใคร ต..ตี๋เหรอ”
“ก็คนที่เธอยืนจูบกับมันแล้วร้องไห้แทบเป็แทบตายไงล่ะ”
“ใต้เหนือ! นี่นายรู้? เอ่อ นายเห็นได้ยังไง เมื่อคืน..นายไปที่คอนโดฉันเหรอ”
เหมียวขมวดคิ้วเอ่ยถามคน้าที่คร่อมร่างของเธอไว้อยู่ แต่สีหน้าที่แฝงไปด้วยความขุ่นเคืองนั่นก็แสร้งยิ้มออกมา มันเป็รอยยิ้มและแววตาอันเยือกเย็นชวนขนลุกเหมือนเดิม
“มันไม่สำคัญหรอก เพราะตอนนี้ฉันเป็เ้าของเธอแล้ว”
เขาเอื้อมไปคว้าปลอกคอหนังที่มีโซ่ยาวพอดีมือขึ้นมา ใต้เหนือรีบสวมใส่มันให้กับหญิงสาวที่นอนหายใจถี่รัวอยู่บนเตียง
“แต่ฉันกับน้องเขาจะเลิกยุ่งกันแล้ว จูบเมื่อคืน..มันก็เป็แค่จูบบอกลา”
“อืม ฉันก็พอรู้”
“เฮือก.. อึ่ก อ๊ะ..”
“แต่ดูท่าแล้วเธอคงได้บอกลามันอยู่ฝ่ายเดียว”
“…..”
“เพราะเด็กของเธอมันคงไม่ยอมหนีหายไปจากเธอง่ายๆหรอกเหมียว”
พึ่บ!!
แกร๊ก..
เสียงทุ้มที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจอยู่ลึกๆสิ้นสุดลง ก่อนที่ปลอกคอหนังบนคอขาวจะทำงาน ใต้เหนือออกแรงดึงรั้งโซ่จนใบหน้าแดงก่ำของเหมียวขึ้นมาตอบรับจูบอันดิบเถื่อนพอดิบพอดี รสชาติขมที่ปลายลิ้นจากบุหรี่ กับความหวานจากไวน์จางๆเริ่มทำให้สติของเธอเริ่มฟุ้งซ่าน
“อึ่ก.. นายเป็พวกใช้ความรุนแรงเหรอใต้เหนือ..”
เหมียวกัดปากถามออกไปเมื่อมีโอกาสได้หายใจหลังถอนจูบออก
“ใช่”
และประโยคคำตอบนั้นก็ทำให้ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวในทันที ปลายลิ้นร้อนลากยาวลงมายังเนินอกใหญ่ที่มีบราลูกไม้สีดำปกปิด ใต้เหนือจ้องมองผิวขาวผ่องของเธออย่างปรารถนา เช่นเดียวกันกับที่แววตาอ่อนไหวของเหมียวเริ่มมีความเขินอาย
พรืบ..
“เพิ่งรู้ว่าเธอไม่ได้สวยแค่หน้า แต่ตรงนี้ก็สวยด้วย”
แววตาหื่นกระหายจ้องมองหัวนมสีเนื้อที่ลอดผ่านบราออกมา ใต้เหนือไม่รอช้าที่จะกระชากมันออกและใช้ริมฝีปากเข้าในทันที ร่างบางเริ่มเกร็งกระตุกเบาๆด้วยความเสียวซ่าน เสียงหวานเผลอเปล่งออกมาตามแรงหยอกเย้าของปลายลิ้นอันเปียกชุ่ม
“อ๊าาาาาา ต..ใต้เหนือ..”
ร่างกายอันอ่อนระทวยเรียกชื่อเ้านายด้วยน้ำเสียงสั่นกระเส่า เธอบิดเร้าไปมาด้วยความเสียวอย่างที่ไม่เคยเป็ มือทั้งสองเลื่อนขึ้นไปโอบรั้งคอขาวของคน้า
“แบบนี้แหละเหมียว”
“…..”
“เรียกชื่อฉัน.. ครางชื่อฉันออกมา”
“อึ่ก..”
“เพราะคืนนี้ฉันจะทำให้เธอลืมไอ้เวรนั่นไปเลย”
674
![ผู้ชายของเจ้าพ่อ 3+4 [Flowers of Satan+หวานใจเจ้าพ่อ]-จบแล้ว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1575679667_44905505.webp)
