่เวลาส่าย ของเช้าวันถัดมา อากาศที่มีแสงแดดเบาบางเป็เวลาที่เหมาะสมสำหรับการออกเดินทางไกล ระดับพลังเวทย์ของเซย์รินอยู่ที่ ระดับดิน ขั้นที่ 6 หลังจากที่ได้รับการฝึกที่เข้มข้นเป็เวลาถึง 5 ปีเต็มที่ได้รับการชี้แนะจากเอริกผู้เป็พ่อบุญธรรมของเขารวมทั้ง ทักษะเวทต่างๆที่เพิ่มเข้ามา ส่วนคาร์ลอส และคาร์น่า นั้น เพียงมีพลังแค่ระดับพื้นฐานจอมเวทเท่านั้นส่วนในบรรดาพี่น้องคนอื่นยังไม่ได้ผ่านพิธีกรรมในการปลุกพลังเวทเนื่องจากเพราะเอริกเห็นว่ายังดูอ่อนแอร์เกินไป เขาจะรอให้เด็กคนอื่นๆสอบเข้าโรงเรียนให้ได้แล้วให้ทางโรงเรียนเป็จอมเวทผู้ช่วยปลุกพลังเวทให้แทน
เซย์รินหากดูบุคลิกภายนอกเขาเหมือนเด็กหนุ่มอายุ17-18ด้วยความสูงใหญ่ของเขาที่ดูโตมากกว่าที่ควรจะเป็แท้จริงแล้วตัวเซย์รินนั้นมีอายุเพียงแค่10 ปีเท่านั้นเอง ซึ่งมันเป็อายุที่น้อยมากเด็กเพียงแค่ 10ปีแต่อยากจะเลือกออกไปผจญภัยในโลกกว้างเพียงลำพัง ภายในใจเอริกนั้นเขาไม่อยากที่จะปล่อยลูกชายเขาที่จะได้ผจญภัยในโลกกว้างเพียงลำพังเพราะเป็อายุที่เด็กเกินไปแต่เพราะคำขอร้องของเซย์ริน ทำให้เขาเริ่มใจอ่อนแล้วจึงปล่อยให้ไปเพียงลำพังบวกกับตัวเอริกเองนั้นที่รู้ถึงพร์ที่ดูเหมือนจะได้รับความรักความเมตราจากพระเ้าของผู้เป็ลูกชาย หากเขาไปขัดขวางมันอาจจะเป็การปิดกั้นการพัฒนาของเซย์รินตามที่ควรจะเป็เอริกจึงยอมเพราะจำใจ เขาเตือนเด็กหนุ่มหลายอย่าง พอเริ่มอุ่นใจแล้วถึงวางใจลงมา
ณ หุบเขานอกเขตอาณาจักรบราเรี่ยน
สภาพแวดล้อมของที่นี่นั้นเต็มไปด้วยป่าเขาทึบล้อมรอบอากาศใส่สะอาดเย็นสบาย เขาเดินทางอย่างใจเย็นตอนนี้ตัวเขานั้นไร้ซึ่งจุดหมายปลายทางว่าจะเดินทางไปณ ที่แห่งใดดี เซย์รินจึงตั้งใจที่จะเดินตรงข้างหน้าไปอย่างเดียว ตรงไปเรื่อยๆและก็ตรงไปเรื่อยๆ พอผ่านมาได้สองชั่วยาม นี่ก็เป็เวลาเที่ยงแล้วเด็กหนุ่มจึงตรวจเช็คสิ่งของที่แหวนมิติของตนภายในข้างนั้นประกอบด้วยอาหารมากมายสามรถอยู่กินได้โดยไม่ขัดสนเป็เวลา 1 ปีเต็ม
เอริกผู้เป็พ่อ จัดแจงให้ทุกอย่างด้วยความเป็หวงลูกชายว่าจะลำบากเวลาพักค้างแรมกลางป่ากลางเขาและข้างในแหวนมิติ นั้นก็มีเงินอยู่ราวๆ 2 ล้านเซนี่เงินจำนวนขนาดนี้มันสามารถให้เขาใช้ชีวิตอยู่ภายในเมืองได้อย่างสบาย แต่ ณตอนนี้เขาอยู่กลางป่าเงินแทบจะเป็สิ่งที่ไร้ประโยชน์โดยทันที่ เพราะที่นี่ไม่มีการจับจ่ายซื้อขายในระหว่างนี้เซย์รินเลือกจะนำวัตถุดิบการประกอบอาหารออกมา
ฝีมือการทำอาหารของเขานั้นจัดว่ายอดเยี่ยมมากรสชาติเหมือนอาหารตามโรงเตี้ยมระดับห้าดาวไม่มีผิดเพราะเด็กหนุ่มได้รับการถ่ายทอดศาสตร์แห่งการทำอาหาร มาจากหัวหน้าแม่บ้านประจำคฤหาสน์ของเอริกเนื่องจากในระหว่างที่เซย์ริน นั้นอยู่ในระหว่างพักฝึกฝนการต่อสู้กับเอริกบังเอิญได้กินหอมโชยมาแต่ไกลเซย์รินจึงเดินตามกลิ่นมาแล้วหยุดอยู่หน้าห้องครัวพร้อมทั้งเจอหัวหน้าแม่บ้านที่แก่ชราคนนึงเธอมีชื่อว่า ฟราน ท่านกำลังที่จะทำอะไรอยู่ กลิ่นมันช่างหอมรัญจวน ยิ่งนักกลิ่นของมันช่างยั่วน้ำลายข้าเหลือเกินั้แ่ข้าเกิดมายังไม่เคยพบเห็นที่สามารถกระตุกต่อมความอยากในอาหารได้มากมายขนาดนี้มาก่อนหัวหน้าแม่บ้านผู้แก่ชรายิ้มรับด้วยความเอ็นดู ตอนนี้ข้านั้นกำลังเตรียมอาหารมื้อนี้สำหรับท่านแล้วก็ท่านเอริกไปเตรียมตัวรอที่โต๊ะเสีย เดียวข้าจะนำอาหารไปส่งให้
" ท่านหัวหน้าแม่บ้านฟรานท่านพอที่จะสามารถสอนข้าในการทำอาหารจะได้รึไม่ ???
" ฟราน หัวหน้าแม่บ้านผู้แก่ชราจ้องมองเซย์รินด้วยความแปลกใจ แต่ว่าศาสตร์แห่งการทำอาหารมันเหมาะแก่กุลสตรีนะเ้าค่ะ ตัวท่านเป็บุรุษ คงจะดูไม่เหมาะเท่าไหร่
แต่ตัวข้านั้นไม่สนใจเื่พวกนี้หรอกเซย์รินกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ฟรานยิ้มรับด้วยความขบขันดีงั้นข้าจะสอนศาสตร์แห่งอาหารให้กับตัวท่าเอง
เซย์รินเรียนรู้ศาสตร์แห่งการทำอาหารกับหัวหน้าแม่บ้านผู้แก่ชรามาถึง 3ปีเต็ม เขาถึงมีฝีมืออันเป็เอกศาสตร์แห่งอาหารั้แ่นั้นเป็ต้นมา
ในหว่างที่เขากำลังประกอบอาหารนั้นทำให้ตัวเขานึกถึงฟรานขึ้นมา มันทำให้เขารู้สึกดีจริงที่ได้เรียนรู้ศาสตร์แห่งอาหารมาเพราะมันทำให้เขาได้กินแต่อาหารที่มีความเลิศรสแม้ว่าตัวเขานั้นจะค้างแรมท่ามกลางป่าเขาก็ตามที......
หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ก็ดูเหมือนว่าจะได้ยินเสียงฝีเท้าของคนจำนวนหนึ่งที่กำลังค่อยๆใกล้ขึ้นมา???
"" หัวหน้า หัวหน้า ที่ข้างหน้าพวกเราเหมือนจะมีคนอยู่นะ""
ดีงั้นเราจะค่อยๆเดินกันบอกทุกคนให้ระวังตัวด้วยเราไม่รู้ว่าคนข้างหน้าจะเป็เช่นไร โดยที่คนกลุ่มนี้นั้น มีระพลังเวทที่ระดับดินขึ้นไปผู้เป็หัวหน้านั้นอยู่ขั้นที่ 7
เมื่อกลุ่มนักผจญภัย มาถึงก็ต้องแปลกใจเพราะภาพตรงหน้ามีเพียงเด็กหนุ่มที่หล่อเหล่าคนนึงแถมอยู่คนเดียวเพียงลำพังที่อยู่ใจกลางป่าลึก
"เ้าหนุ่มเ้าเป็ใครกันทำไมถึงมาอยู่เพียงลำพังกลางป่าลึกแบบนี้ ที่นี่มันค่อนข้างอันตรายนะ"
" ตัวเซย์รินเองก็แอบรอบถอนหายใจที่ฝ่ายตรงข้ามนั้นมาดีแถมท่าทางดูจะเป็ห่วงเขาเสียอีก
อ่อ ที่ข้าออกมาเพียงลำพังเพื่อที่จะมาฝึกตน อ่ะพร้อมกับฉีกยิ้มให้กับคนตรงหน้าที่รอยยิ้มแสนจะสดใส่
แต่ที่นี่มันอันตรายมากนะแล้วเ้าก็มาคนเดียวตัวข้านั้นเป็หน้ากลุ่ม ข้าชื่อว่า ไทเกอร์
ส่วนข้าเซย์ริน ว่าแต่ตัวท่านและคนของท่านมาทำไรในกลางป่าลึกแบบนี้ล่ะ
อ่อข้าและพวกตั้งใจที่จะมาสำรวจดันเจี้ยนใกล้ๆนี้ พอดีคนของเราไปพบเข้าแล้วแจ้งเข้ามาพวกข้าจึงตั้งใจจะเข้าไปสำรวจ และก็ถือเป็การเก็บเกี่ยวผลประโยชน์เล็กๆน้อยๆ
แล้วดันเจี้ยนมันเป็สถานที่แบบไหนรึเซย์รินถามด้วยความสงสัยใคร่รู้
ที่แห่งนั้นมันเต็มไปด้วยพวกเหล่ามอนเตอร์ระดับต่ำพร้อมกับสมบัติ ลับมากมาย
เ้าอยากจะไปกับพวกข้าไหมล่ะพอดีทางเราขาดคนอยู่พอดี
ฮืมมม ฟังดูน่าสนใจดี งั้นข้าเอาด้วย……
3K
