"ว่าไงไอ้ลูกชาย... หายไปหลายวันเลยนะ บริษัทก็ไม่ยอมเข้า... สารภาพมาซะดีๆ แกไปอยู่ที่ไหนมาบ้าง"
ดาวเหนือกลับเข้าบ้านในตอนเย็น พบว่าพ่อจอมนั่งยิ้มกว้างรออยู่ สีหน้าและแววตาหยอกล้อของพ่อทำให้เขาคิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะปิดบัง เขาเลยทำถอนหายใจเดินเข้าไปคุยด้วยแบบเขินๆ
"พ่อก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี่...... ร่างทองไง"
"ฮ่าๆๆๆ ก็อยากได้ยินจากปากแกนี่หว่า... เป็ไงมั่ง... สะบัดเลยอะดิ เล่าให้ฟังหน่อย ไปล่อ.."
"จะบ้ารึไง! พ่อที่ไหนเค้าถามลูกเื่แบบนี้กัน"
"เอ้าาาาา คนกันเองทั้งนั้น! ว่าไง... น้าแผนท่องกลอนแปลกๆ ให้ฟังด้วยมั้ย?"
"ฮ่าๆๆ พ่อก็โดนเหรอ ก๊ากๆๆๆ ผมล่ะโคตรชอบเลยอะ"
"ฮ่าๆๆ ใช่ๆ ตอนพ่อก็ลั่นแบบแกเนี่ยแหละ"
สองหนุ่มคุยอะไรกันอยู่คะ?...
เสียงผู้หญิงดังลอยมาจากทางด้านหลังก่อนที่เธอจะเดินตามเข้ามายืนข้างๆ พ่อจอม สาวสวยยิ้มหวานมองดูดาวเหนือในขณะที่เขาหุบยิ้มมองเธอกลับด้วยความเฉยชา ถอนหายใจแล้วทักทายตามมารยาท
"หวัดดีครับพี่ฝ้าย..."
"ดีจ้าเหนือ พ่อบ่นให้พี่ฟังอยู่เลย ว่าลูกชายไม่เข้าบ้านหลายวันแล้ว... แอบไปเที่ยวที่ไหนมาเหรอ"
"อ่อ... พี่ก็เลยได้โอกาสมาอยู่นี่งั้นสิ"
"มะ ไม่ใช่แบบนั้นนะ..."
พูดเสร็จเขาก็ทำหลบสายตาจากรุ่นพี่คนสวยที่เขาเคยมั่นหมายจะคบเป็แฟน เธอเห็นอาการไม่พอใจของเขาก็ก้มหน้าถอนหายใจเบาๆ เพราะรู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็แบบนี้
หลังจากคืนนั้นที่ฝ้ายยอมเป็ของพ่อจอมแทนคนลูก เธอก็ดูแลพ่อจอมเหมือนเป็เมียคนหนึ่งอย่างใกล้ชิดจนเวลาผ่านมาหลายปี ผิดกับสาวคนอื่นๆ ที่พ่อไม่เคยเลี้ยงไว้นานขนาดนี้ นั่นทำให้ดาวเหนือรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย
"งั้น... เดี๋ยวพ่อเข้าไปเตรียมตัวก่อนนะ ฝ้ายพร้อมแล้วใช่มั้ย?"
"ค่ะ"
"โอเค งั้นรอตรงนี้แหละ สองคนคุยกันไปก่อนนะ"
พอพ่อเดินลับตาไปแล้ว ดาวเหนือก็อดไม่ได้ที่จะแอบเหลือบมองพี่ฝ้าย เธอยังสวยมีเสน่ห์เช่นเคย รอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าหวานๆ นั่น... อีกทั้งตอนนี้เธอยังใส่ชุดเดรสสีดำคอกว้างคว้านลึกลงไปเห็นร่องอกขาวสว่างทำให้เขาถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอ
ฝ้ายเองก็รู้ตัวว่าดาวเหนือแอบเคืองเธอมาตลอดั้แ่คืนนั้น และตลอดเวลาที่เธอมาที่บ้านนี้ก็มักจะโดนเขาปฏิบัติด้วยความเ็าอยู่เสมอ แต่เธอก็ไม่ละความพยายามที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาให้ได้
"เอ่อ... คือพี่ก็บอกพ่อจอมแล้วว่าให้ไปเจอกันข้างนอก... จะได้ไม่ต้องมาที่บ้านแบบนี้..." เธอทำก้มหน้าพูดเหมือนรู้สึกผิด
"...ไม่เป็ไรหรอก ผมชินแล้วล่ะ"
ดาวเหนือเห็นเธอทำหน้าตาละห้อยเลยรู้สึกสงสาร เขาทาบนิ้วเข้าที่หัวแหวนแล้วคุยกับน้าแผนในใจ
"น้า... พี่ฝ้ายเค้าโดนมนต์สะกดของพ่ออยู่รึเปล่า"
"โอ้ยยย มนต์มันคลายไปตั้งนานแล้ว ที่ยัยหนูนี่ยังอยู่ก็เพราะหลงพ่อเอ็งล้วนๆ"
"เอาจริงดิ ไม่ได้คิดจะมาเกาะเงินพ่อผมด้วยเหรอ?"
"เฮ้ออออ ฟังนะ... ไอ้จอมเคยโอนเงินให้ยัยหนูนี่ไปเป็สิบล้านเพราะอยากปล่อยให้ไปใช้ชีวิต ให้ไปตั้งตัวกับคนใหม่ แต่อีกวันเธอก็หอบเงินสดมาคืนให้ทั้งหมดแล้วขอแค่ได้อยู่ข้างๆ... ไม่ได้้าสถานะเมียด้วยซ้ำ... เพราะงั้นก็ดีกับเค้าหน่อยละกันนะ"
พอได้ยินเื่ราวจากน้าแผนก็ทำให้อคติในใจดาวเหนือหายไปจนหมด เขาถอนหายใจปลงกับเื่ที่เกิดขึ้น ยิ้มกว้างแล้วคุยกับเธอด้วยบรรยากาศสดใสอย่างที่ไม่เคยได้คุยกันมานาน
"เอ่อ...... ขอบคุณนะพี่..."
"หือ?... เื่อะไรคะ?"
"ก็เื่ที่ช่วยดูแลพ่อ... อยู่ข้างๆ เค้ามาหลายปี... อย่างน้อยพ่อก็คงไม่เหงา"
"ชิ... พ่อเธอเคยเหงาที่ไหน ถึงไม่มีพี่อยู่พ่อจอมก็ไม่เคยขาดสาวๆ อยู่แล้วนี่"
"ฮ่าๆๆ สาวๆ คนอื่นที่ผมเห็นไม่มีใครสวยสู้พี่ฝ้ายได้สักคน"
"หูยยยย วันนี้อยู่ดีๆ ทำไมปากหวานขึ้นมาได้แล้วล่ะ ปกติไม่เห็นเคยเห็นจะอยากคุยกับพี่เลย"
"อืมมมม เื่เก่าๆ ช่างมันเหอะ... จากนี้เรามาดีกันเถอะนะ พี่มาที่บ้านนี้ได้ทุกเวลา ไม่ต้องเกรงใจผมอีกแล้ว... ไว้เรามานั่งกินข้าวกันอีกก็ยังได้"
"ค่ะ... ขอบใจนะ"
ฝ้ายยิ้มหวานให้เขาอย่างที่ไม่เคยได้เห็นมานานทำให้รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก จนเขาพาลคิดไปว่ามัวเสียเวลากับความเกลียดชังมาตั้งหลายปีเพื่ออะไร
"เอาล่ะ พ่อพร้อมแล้ว ไปกันเลยมั้ย..... หือ? มีอะไรรึเปล่า ทำไมยิ้มกว้างขนาดนั้น?"
จอมทัพที่เดินเข้ามาสมทบนึกสงสัยเมื่อเห็นฝ้ายยิ้มจนแก้มแตกเหมือนกำลังดีใจอยู่ เธอยกสองมือขึ้นมากำแล้วเขย่าพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง
"เราคืนดีกันแล้วค่ะ... เหนือเค้าชวนฝ้ายให้มากินข้าวที่บ้านด้วย"
"จริงเหรอ? ฮ่าๆๆๆ ต้องอย่างงั้นไอ้ลูกชาย เป็ผู้ใหญ่ขึ้นมาบ้างแล้วสินะ"
"เออๆ ไม่ต้องแซวเลย จะไปหวานกันที่ไหนก็รีบไปเลยป่ะ"
"งั้นทำไมเราไม่นั่งกินข้าวแบบครอบครัวกันที่นี่เลยล่ะ เดี๋ยวพ่อให้แม่บ้านจัดการให้... ดีมั้ยฝ้าย? ว่าไงเหนือ?"
"ดีค่ะ!"
"...ก็ได้ครับ"
ดาวเหนือมองเห็นพ่อหัวเราะชอบใจพร้อมกับพี่ฝ้ายที่ยิ้มกว้างก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาบ้าง ทั้งสามคนนั่งคุยกันกลางบ้านเพื่อรอแม่บ้านเตรียมอาหารจัดลงโต๊ะ จนเมื่อทุกอย่างพร้อมทุกคนก็ย้ายไปนั่งทานนั่งดื่มพร้อมกับพูดคุยกันอย่างลื่นไหล ไวน์แก้วต่อแก้วผ่านไปยิ่งทำให้กำแพงระหว่างดาวเหนือและฝ้ายพังทลายลงจนพร้อมเปิดใจคุยกันอย่างออกรส
"ฮ่าๆๆๆ พ่อรู้มั้ย ยัยนี่เนี่ยนะ ตอนอยู่มหา'ลัย โคตรรรร จะฮ็อท มีแต่คนตามรุมจีบให้เห็นทู้กกกกวัน แถมยังหยิ่งเชิดสุดๆ... แล้วดูตอนนี้สิ เชื่องยังกับเป็คนละคน"
"ไอ้บ้า! ฉันเป็รุ่นพี่เธอนะ... แล้วก็ไม่ได้หยิ่งขนาดนั้นซะหน่อย"
"ฮ่าๆๆๆ จริงเหรอฝ้าย?... ไม่เห็นเคยรู้ว่าเป็ถึงขนาดนั้น"
"เปล่านะคะ! พ่อสั่งสอนเหนือมันเลยค่ะ มันล้อเลียนฝ้ายอะ... นะนะ... น้าาาาา" สาวสวยจับแขนพ่อจอมเขย่าพร้อมส่งเสียงออดอ้อนดูน่ารัก
ตรู้ดดด ตรู้ดดดด...
"หือ?... สายนี้พ่อต้องรับ อาจจะคุยนานหน่อย... เดี๋ยวพ่อมานะ"
จอมทัพหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายแล้วลุกออกไป เขาเดินหายลับไปอีกห้องด้านหลังบ้านทำให้ดาวเหนือได้อยู่ลำพังกับสาวรุ่นพี่
"พี่ฝ้าย... ไหนๆ เราก็พูดแบบเปิดใจกันแล้วนะ... มาถึงขนาดนี้ผมก็พอรู้ละว่าพี่รักพ่อผม... แล้วพี่แบบว่า... รู้ใช่ไหมว่าพ่อก็ยังมีผู้หญิงคนอื่นอีกเรื่อยๆ"
"อือ... รู้สิ ทำไมเหรอ"
"แล้วพี่...... ไม่หึงบ้างเหรอ?"
"ไม่นี่... เพราะพี่ก็ไม่ได้คิดจะเก็บพ่อจอมไว้คนเดียวอยู่แล้ว... และพ่อก็ไม่เคยปล่อยให้พี่รู้สึกขาดนะ"
"ยังไงนะ?"
"ก้อออออ......"
เธอวางแก้วไวน์คืนบนโต๊ะแล้วยกมือขึ้นชันศอกโน้มตัวเข้าหาดาวเหนือที่อยู่อีกฝั่งเพื่อพูดเบาๆ
"บางคืน... พ่อจะหายไปตอนหัวค่ำ... แล้วก็ไปพาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาหาพี่ที่ห้อง สวยๆ ทั้งนั้นเลยล่ะ"
"ละ แล้ว... พาไปทำไมเหรอ..."
"อย่าทำเป็ไม่รู้สิเหนือ... เธอก็น่าจะรู้ว่าพ่อจอมเป็ยังไง... พี่ชอบคืนแบบนั้นมากเลยล่ะ"
ฝ้ายอมยิ้มจางๆ ส่งสายตาหวานเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ใส่เขา สีหน้าแววตายั่วยวนของเธอบวกกับร่องอกขาวที่โน้มขึ้นมาวางพาดบนขอบโต๊ะทำให้ดาวเหนือใจเต้นแรง เขาแว๊บมองแล้วก็รีบหลบตาพร้อมกับหาเื่อื่นคุยเลี่ยงไป
"ฮ่าๆๆ ผมว่าพี่เมาแล้วนะ"
"ใช่ พี่เมาแล้ว... แต่ก็รู้ว่ากำลังพูดอะไร... เธอล่ะ ยังไม่ตอบเลยว่าคิดออกรึเปล่า ว่าพ่อพาสาวๆ ไปหาพี่ที่ห้องแล้วทำอะไรกัน"
เขารีบหยิบแก้วยกขึ้นสาดไวน์ทั้งหมดลงคอ ทาบนิ้วเข้าที่แหวน
"ไอ้น้า... นั่นฝีมือน้าอีกแล้วใช่มั้ย?"
"อะ เอ่อ... ก็ใช่อยู่หรอก... แต่ว่า.."
"หือ? ว่าไงคะ... พูดออกมาสิ ว่าผู้ชายหนึ่งคน... ผู้หญิงสองสามคน... พวกเค้าอยู่ในห้องเดียวกันแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น"
ฝ้ายขยับตัวโน้มข้ามโต๊ะเข้ามาใกล้ขึ้น เริ่มมองเขาด้วยแววตาเว้าวอนกว่าเดิม เขาเห็นเธอเผยอปากออกหอบหายใจเบาๆ เหมือนกำลังตื่นเต้นรอฟังคำตอบ ยิ่งเธอเข้ามาใกล้ๆ กลิ่นสาบสาวหอมหวานก็ลอยออกมาจากตัวฝ้ายเตะจมูกเขาอย่างจัง และกลิ่นมันแรงกว่าผู้หญิงที่เขาเคยเจอมาใน่นี้ทำให้ดาวเหนือเกือบสติแตก
"น้า... พี่ฝ้ายเค้า.."
"ใช่ กลิ่นแรงขนาดนี้... ยัยหนูกำลังสุกได้ที่ อร่อยสุดๆ เลยล่ะ"
"ไม่ใช่แบบนั้นสิ... พี่เค้า... เคยรู้สึกอะไรกับผมบ้างรึเปล่า... ผมอยากรู้แค่นั้น"
"ข้าไม่บอกเอ็งหรอก...... อยากรู้ก็ลองเป่ามนต์ใส่ดูสิ"
"จะบ้ารึไง!" เขาเผลอหลุดเสียงอุทานออกมา
"ฮ่าๆ ไม่ต้องใขนาดนั้นก็ได้... พี่แค่หยอกเล่นนิดเดียวเอง"
"เป่ามนต์เลย แล้วเอ็งจะได้รู้ว่ายัยหนูนี่อร่อยขนาดไหน เอาจริงๆ ข้าไม่เคยเบื่อหนูฝ้ายเลยนะ... หน้าสวยๆ นั่นตอนอ้าปากครางขอน้ำเอ็ง รึจะนมขาวๆ สองเต้านั่นที่เด้งขึ้นลงตอนยัยหนูขึ้นควบ ข้าบอกได้เลยว่าฝ้ายเด็ดกว่าทุกคนที่เอ็งเคยเจอมาเลย ไอ้จอมมันถึงได้เก็บไว้ข้างตัวไงล่ะ"
"ไม่ๆๆๆ ผมไปละดีกว่า"
"เอ้าาาา ไม่อยู่คุยกันต่อล่ะ กำลังสนุกเลย อยู่คุยกับพี่ก่อนสิ"
"พอละครับ เดี๋ยวพ่อก็มาแล้ว ผมไม่อยากอยู่เป็ก้างขวางคอ"
"ไอ้จอมมันไม่ว่าหรอกน่า มันแบ่งผู้หญิงให้เอ็งได้อยู่แล้ว ส่วนยัยหนูนี่ไม่ต้องพูดถึง ต่อให้ต้องโดนทั้งพ่อทั้งลูกรุมขยี้ทั้งคืนก็ยังไหว ข้าฝึกมากับมือ ฮ่าๆ"
"ถึงพ่อจอมจะมาแล้วไงคะ? เราก็ยังคุยกันต่อได้นี่นา... เธอก็เคยได้ยินไม่ใช่เหรอว่าพี่ให้สัญญากับพ่อจอมไว้ว่ายังไง จำได้มั้ย?"
"ยัยหนูกำลังพร้อมจะโดนสุดๆ เลยล่ะ ถ้าโดนเป่าคาถาเข้าไปตอนนี้เอ็งจะได้เห็นพี่สาวคนสวยของเอ็งในมุมที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น ยัยหนูนี่จะขึ้นขย่มเอ็งด้วยความรู้สึกหิวโหยขั้นสุด หน้าตาสวยหวานนั่นจะยอมบริการให้เอ็งทุกอย่างเลยนะไม่อยากเห็นรึไง? เอาสิไอ้หนู พูดมันออกมาเลย"
ฝ้ายเอียงคอยิ้มหวานด้วยสายตายั่วยวนที่เต็มไปด้วยอารมณ์ กลิ่นสาบสาวที่หอมหวานแรงขึ้นทำเขาเคลิ้มตาลอย บรรยากาศชวนเงี่ยนรอบตัวพี่ฝ้ายทำให้แก่นกายตรงหว่างขาพองตัวแข็งคับกางเกง และก่อนที่สติจะหลุดมากไปกว่านี้ดาวเหนือกำหมัดกัดฟันแน่นเพื่อต่อสู้ในความคิดไม่ให้แพ้ตัณหาที่เกิดขึ้น
"คะ-ใครจะไปจำได้ เื่มันตั้งหลายปีมาแล้วนะ" ดาวเหนือรีบหลบสายตาพี่ฝ้ายเพราะไม่อยากให้รู้ว่าเขาจดจำมันได้ทุกคำ
"เหรอ?.. อืมมมม งั้นให้พี่บอกให้ฟังอีกทีนะคะว่าเคยสัญญาอะไรกับพ่อจอมไว้ พี่บอกว่าพี่จะยอมเป็.." ฝ้ายเหมือนจะพูดออกมาแบบหมดเปลือกทำให้เ้าเหนือต้องรีบตัดบท
"ไม่ๆๆ ถึงเราจะดีกันแล้วแต่แบบนี้มันมากเกินไป... ผมไม่อยากฟังเสียงพี่ครางลั่นบ้านอีกแล้วนะ บอกพ่อด้วยละกันคืนนี้ผมจะไปนอนข้างนอก พี่กับพ่อจะทำอะไรกันก็ตามสบายเลย"
"ว้ายเหนือ! ยังจำได้จริงๆ ด้วย... เหนืออออ กลับมาก่อนสิคะ อยู่รอฟังเสียงพี่ก่อนก็ได้ ฮ่าๆๆ"
ดาวเหนือรีบลุกเดินหนีเสียงพี่ฝ้ายที่หัวเราะแล้วะโตามหลัง เขาไม่รู้ว่าเธอตั้งใจจะพูดแกล้งยั่วเขาหรือพูดเพราะเมากันแน่ พอเดินเปิดประตูออกมาข้างนอกบ้านก็อดคิดในใจไม่ได้...
ถ้าเมื่อกี้เผลอเป่ามนต์ใส่พี่ฝ้ายจริงๆ จะเป็ยังไงนะ...
2K
