หนูน้อยหลินหลินมีมิติ

ตอนที่ 8 คำสั่งซื้อลูกอม

        เจียวมิ่งได้เอาลูกอมที่เขานำมา  ออกมาให้อาอันทั้งหมด รวมทั้งห่อที่ไว้ให้ลูกค้าชิมด้วย

        “นี่ห่อเล็ก 3 ห่อ ห่อละ 1 หยวน  ห่อใหญ่ 2 ห่อ ห่อละ 2 หยวน  รวมทั้งหมด 7 หยวน 

 ฉันแถมห่อที่ไว้ให้ลูกค้าชิมให้นายด้วยนะ เผื่อนายอยากเอาไปให้คนอื่นๆลองชิม ”

        “  ทำไมนายขายถูกขนาดนี้ล่ะอามิ่ง  มันอร่อยมากเลยนะ  นายขายห่อเล็กห่อละ 2 หยวน  ห่อใหญ่ห่อละ 3 หยวน  ได้สบายเลยนะ ”

        เซียวอันที่มองดูลูกอมห่อเล็กที่มีอยู่เกือบ 20 เม็ด  ห่อใหญ่มีเกือบ 50 เม็ด แถมรสชาติยังดีกว่าลูกอมที่มีขายในสหกรณ์ซะอีก  สหกรณ์ขายลูกอมรสนมห่อนึงมี 30 เม็ดขายห่อละตั้ง 3 หยวนแหนะ

        “  พี่รองบอกให้เอามาขายให้เพื่อนๆที่โรงเรียนดู  ก็เลยคิดว่าราคาเพียงเท่านี้ก็คงจะพอแล้วนะ ”

        “  เอาอย่างนี้ ฉันซื้อจากนายราคานี้ก่อน  ถ้าฉันเอาไปฝากญาติๆชิมดูแล้ว  หากพวกเขาติดใจฉันจะลองเพิ่มราคาขายดู  ถ้าพวกเขารับได้นายก็จะได้มีเงินเพิ่ม ตกลงไหม ”

        “  ขอบคุณนายมากอาอัน  เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะเอาซาลาเปาไส้หมูแดงมาให้เป็๞รางวัลนะ ”     เจียวมิ่งกล่าวขอบคุณเพื่อนที่ช่วยเหลือเขามาโดยตลอด  รวมทั้งครั้งนี้ด้วยเพราะที่เขาเอาลูกอมมาขายเขาก็ไม่รู้ว่าจะขายให้ใครเหมือนกัน

        เพราะเพื่อนเกือบทุกคนแทบไม่มีใครยอมคุยกับเขาเลย  ถ้าเขาไปขายให้คนพวกนั้นอาจจะเกิดปัญหาขึ้นก็ได้  โดยเฉพาะถ้าเ๱ื่๵๹ไปถึงหูญาติผู้พี่ทั้งหลายของเขา  อาจจะทำให้ครอบครัวสามเดือดร้อนกว่าเดิมได้

        “  เอานี่เงิน 7 หยวนรีบเก็บไว้ซะ  แล้วอย่าลืมของรางวัลฉันล่ะ ” 

        เซียวอันจ่ายเงินค่าลูกอมให้เจียวมิ่งเสร็จ  ก็รีบเอาลูกอมเก็บเข้าไว้ในกระเป๋าทันทีเพราะกลัวเพื่อนจะมาเห็นว่าพวกเขาทำการค้าขายกัน

        “  ทำใมนายไม่เก็บห่อนี้ด้วยล่ะ ”    เจียวมิ่งที่เห็นอาอันเก็บลูกอมทุกห่อ  ยกเว้นห่อสำหรับลูกค้าชิมก็ถามออกมาด้วยความสงสัย

        “  เดี๋ยวนายก็รู้  ดูมืออาชีพเขาทำนะ  น้องชาย ”  เซียวอันตอบกลับเจียวมิ่งพร้อมยิ้มออกมาอย่างร่าเริง

        “  เซียวอันพวกนายกินข้าวเสร็จแล้วเหรอ  แล้วนี่กำลังกินอะไรกันอยู่ ”

        “  ลูกอมน่ะ อร่อยมากเลยนะ นายอยากลองชิมไหม แต่ให้ได้แค่คนละเม็ดเท่านั้นนะ  ”    

        เมื่อมีเพื่อนเดินกลับเข้าห้องมาหลายกลุ่ม  ทั้งหมดก็ได้เข้ามามุงดูเซียวอันผู้ที่เป็๞ขวัญใจของเพื่อนทั้งห้องนั่นเอง

        “  นี่ลูกอมเหรอ ทำไมมีหลายสีจังเลยฉันเคยกินแต่สีขาวรสนมรสเดียวเอง ”

        “  มีหลายสีแล้วก็ลายรสชาติด้วยนะ  แม่ของฉันไปเยี่ยมญาติที่ปักกิ่งมาเลยซื้อมาฝากเยอะแยะเลย  ฉันจะให้พวกนายชิมคนละเม็ดก็แล้วกัน 

        ถ้าใครสนใจก็ฝากฉันซื้อได้  ฉันไม่ได้ขายให้พวกนายนะ  แต่พวกนายฝากฉันซื้อได้เดี๋ยวแม่ฉันโทรสั่งให้เขาส่งมาให้เอง ”   เสี่ยวอันแจกลูกอมเพื่อนตามสีที่พวกเขาอยากกิน  พร้อมทั้งอธิบายวิธีการฝากซื้อให้เพื่อนๆฟังด้วย

        เจียวมิ่งได้แต่นั่งมองเพื่อนสนิทของตัวเองโกหกหน้าตายออกมา  ก็เขาเพิ่งซื้อจากเราไปเมื่อกี้แต่กลับบอกคนอื่นว่าแม่ซื้อมาจากปักกิ่ง  ช่างมีความสามารถที่น่าทึ่งอะไรอย่างนี้

        “  เซียวอัน ห่อสีเขียวอร่อยมาก มีรสชาติเหมือนฉันกำลังกินแอปเปิ้ลอยู่เลย  รสหวานๆหอมกลิ่นแอปเปิ้ล  อร่อยมากจริงๆ ”

        “  ของฉันสีขาวมีรสนม  แต่เป็๞รสนมที่อร่อยกว่าที่ซื้อมาจากสหกรณ์ซะอีก  มันหวานหอมนม หอมขึ้นจมูกเลย มันหอมอบอวลอยู่ในปากของฉัน  อร่อยมากๆเห็นของฝากซื้อด้วยได้ไหม  ฉันอยากชิมรสอื่นๆอีกจัง ”

        “  ของฉันสีแดงรสชาติเปรี้ยวๆหวานๆสดชื่นมาก  ต้องเป็๲รสสตอเบอรี่แน่เลยเพราะฉันรู้สึกว่าเหมือนฉันกำลังกินสตอเบอรี่ทั้งลูกยังไงอย่างนั้นเลย  อร่อยมาก ฉันฝากซื้อด้วย  ”

        “  ของฉันสีน้ำตาลต้องเป็๞รสช็อกโกแลตแน่เลย  เพราะฉันเคยกินช็อกโกแลตที่ป้าที่อยู่ปักกิ่งซื้อมาฝากตอนมาเยี่ยมเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว  รสชาติแบบนี้เลย กลิ่นแบบนี้ อร่อยมากฉันฝากซื้อด้วยเหมือนกัน ”

        เมื่อเซียวอันเห็นเพื่อนที่ได้ลองชิมลูกอมแล้ว  ก็ได้ฝากเขาซื้อแทบทุกคนก็หันมายักคิ้วให้อามิ่งทันที  ฝีมือการขายของของเขาสุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ

        เจียวมิ่งที่เห็นเพื่อนยักคิ้วให้  ก็ได้แต่แอบยกนิ้วโป้งให้เพื่อนอยู่ใต้โต๊ะ  อาอันฮอตมากในหมู่เพื่อนๆในห้อง

        เพื่อนทุกคนยกให้เขาเป็๲คุณชายประจำห้อง  แต่ถ้าเป็๲เขาที่เอาลูกอมไปขายคงจะมีแต่คนสงสัยว่าคนยากจนเช่นเขาจะมีลูกอมราคาแพงแบบนี้ได้ยังไงอย่างแน่นอน  พรุ่งนี้คงต้องเอาซาลาเปามาเป็๲รางวัลให้กับเพื่อนหลายลูกหน่อยแล้วล่ะ

        “  อ้าวววว....  ทุกคนใครอยากจะฝากฉันซื้อมาลงชื่อไว้ตรงนี้เลย  ที่บ้านยังเหลืออีกหลายห่ออยู่  จะเอามาให้พวกนายก่อนใคร  ช้าอดนะเพราะอีกหลายวันกว่าของจะมาเลยนะ

 เร็วๆเข้าให้ทุกคนมาลงชื่อได้ที่อามิ่งได้เลย ”

        “  อ้าว   ทำไมพวกเราต้องไปลงชื่อฝากซื้อลูกอมกับเจียวมิ่งด้วยล่ะ   ”  ทุกคนทำสีหน้าไม่พอใจเพราะทุกคนอยากลงชื่อกับเซียวอันหนุ่มฮอตของห้องนั่นเอง

        “  ก็ฉันมัวแต่คุยกับพวกเธออยู่นี่ไง  พวกเธอก็ลงชื่อไว้กับอามิ่งไปก่อน  แล้วฉันค่อยเอาใบฝากซื้อจากอามิ่งเอง 

        ถ้าเธอไม่อยากลงชื่อฝากซื้อกับเจียวมิ่ง  ก็ไม่เป็๲ไรก็ไม่ต้องฝาก  แล้วช่วยหลบหน่อยแล้วกันคนอื่นๆเขาจะได้มาลงชื่อ  คน๻้๵๹๠า๱ฝากซื้อเยอะแยะ  อย่ามายืนขวางทางคนอื่นอยู่แบบนี้ ”

        เมื่อผู้หญิงที่ชื่อมีมี่ได้ยินเซียวอันพูดกับเธอแบบนั้น  เธอก็ได้แต่แสดงท่าทางฮึดฮัดออกมา

 แต่ก็ยอมเดินไปลงชื่อกับเจียวมิ่ง  เพราะเธอก็อยากได้ลูกอมนี่นี้ไปโอ้อวดลูกพี่ลูกน้องที่หมู่บ้านด้วย  ถ้าเธอเอาของที่ไม่มีขายในเมืองนี้ไปอวดแล้วล่ะก็  ทุกคนคงจะอิจฉาเธออย่างแน่นอน

        “  ทุกคนลูกอมมี 2 ขนาดนะ  ห่อเล็กมีประมาณ 20 เม็ด  ราคาห่อละ 2 หยวน  ห่อใหญ่มี 50 เม็ดราคาห่อละ 4 หยวน  เขียนลงไปด้วยว่าจะเอาแบบห่อเล็กกี่ห่อ  ห่อใหญ่กี่ห่อ แล้วเตรียมเงินมาจ่ายด้วยพรุ่งนี้ตามจำนวนที่สั่ง  ห้ามเบี้ยวเด็ดขาด  ใครลงชื่อแล้วพรุ่งนี้ไม่เอาเงินมาจ่ายฉันจะแจ้งคุณครูว่าพวกเธอคดโกงฉัน ”

        เมื่อทุกคนลงชื่อฝากซื้อเสร็จแล้ว  เจียวมิ่งถึงกับเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อทันที  เพราะมันเยอะมากแถมยังขายได้ราคาแพงกว่าที่เขาตั้งราคามาตอนแรกซะอีก

        “  ยอดขายเป็๞ไงบ้าง  เยอะไหม ”

        “ เยอะมากเลยอาอัน  ห่อเล็ก 30 ห่อ  ห่อใหญ่ 20 ห่อน่ะ  แถมนายยังขายราคาแพงอีกด้วย  ฉันได้กำไรมากกว่าเดิมอีก ขอบคุณนายมากนะ ”

        “  ไม่เป็๞ไรหรอก ฉันยินดีช่วยเพื่อนอยู่แล้ว  อย่าได้เกรงใจเราเพื่อนกันอยู่แล้ว  แต่อย่าลืมรางวัลของฉันล่ะ ”

        “  ได้เลยเดี๋ยวฉันจะขอซาลาเปาจากพี่รองมาให้นาย 3 ลูกเลยเป็๲ไงพอใจไหม ”

        “  เยี่ยมมาก แล้วนายจะเอาลูกอมมายังไงหมดเยอะขนาดนี้ แค่เอามาวันนี้กระเป๋านายก็แทบปริอยู่แล้ว ไหนจะต้องหลบเหล่าญาติๆของนายอีก ”

        “  นั่นสิ แต่เดี๋ยวฉันลองปรึกษาพี่รองกับพี่ใหญ่ดูก่อน  ว่าเราจะแก้ปัญหานี้กันยังไง ”

        เจียวมิ่งก็เริ่มกังวลแล้วเหมือนกัน  ว่าเขาจะเอาลูกอมมาส่งได้ยังไงรวมกันตั้ง 50 ห่อเลยนะ  หวังว่าพี่ใหญ่กับพี่รองจะช่วยเขาแก้ปัญหานี้ได้

        “  พี่รองครับ ผมมาช่วยพี่เก็บผักแล้วครับ วันนี้ได้กี่ตะกร้าแล้วครับ ”

        “  อ้าวน้องเล็กกลับมาแล้วเหรอ  ได้เท่าเดิมนั่นแหละ  น้องเล็กหิวไหม  เอาซาลาเปาไปกินก่อนนะ  หรืออยากกินอะไรอย่างอื่นหรือเปล่า ”

        มู่หลินเมื่อเห็นน้องชายเดินเข้ามา  ก็ทักทายน้องพร้อมหาของเอามาให้กินด้วยความเป็๞ห่วง

        “  เอาซาลาเปาก็ได้ครับพี่รอง  ผมไม่รู้จักอย่างอื่น รู้อย่างเดียวคือซาลาเปานั่นแหละครับ ”

        “  พี่รองครับ นี่ครับยอดสั่งซื้อจากโรงเรียนครับ ”

        มู่หลินยื่นซาลาเปาให้น้องชายไป 2 ลูก  และหยิบเอาใบสั่งซื้อจากน้องชายมาดูก็ต้องร้องออกมาด้วยความ๻๠ใ๽

        “โอ้โห    น้องเล็กขายได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ ”