ทะลุมิตินำความโชคดีมาสู่ตระกูลหยาง (จบแล้ว)

38.เตรียมเปิดร้าน

ร้านค้าที่ได้มาใหม่เริ่มปรับปรุงแล้วคาดว่าไม่น่าจะเกินเดือนก็แล้วเสร็จการตกแต่งเป็นไปตามแบบที่หมิงเยว่คิดไว้ทุกอย่าง ในระหว่างที่ทำการปรับปรุงร้านหมิงฮุ่ยก็ซื้อทาสมาอีก 20 คน มีทั้งคนที่ต่อสู้ได้และต่อสู้ไม่ได้รวมๆ กันตอนนี้บ้านหยางจึงมีคนงานเพิ่มขึ้นมากขึ้น เรือนคนงานก็ไปจ้างช่างที่เคยทำบ้านให้ครั้งก่อนมาสร้างให้เพิ่มแล้ว

“ท่านพ่อที่ดินใหม่ของเราเยว่เยว่จะสร้างโรงเรือนไว้เพื่อทดลองปลูกผักหน้าหนาวนะเจ้าคะที่เหลือก็จะปลูกผลไม้และข้าวไว้กินเองเพราะบ้านเรามีคนเยอะมากขึ้นหากปลูกข้าวเองก็จะได้ประหยัดด้วย”

“เช่นนั้นก็ดี พ่อยังคิดว่าจะขุดสระน้ำเพิ่มอีกด้วย เอาไว้ตรงที่ดินใหม่”

“เช่นนั้นก็ดีเจ้าค่ะเพราะแค่สระเดียวคงไม่พอ”

เมื่อพูดคุยกันวันต่อมาจากนั้นท่านพ่อก็ให้บ่าวคนงานไปช่วยกันขุดดินทำสระน้ำและถางพื้นที่ที่ดินใหม่กันส่วนเรื่องโรงเรือนค่อยไปจ้างช่างมาอีกครั้ง ตอนนี้คนงานช่วยกันถางที่ดินจนพื้นที่ที่เคยรกร้างตอนนี้ก็เกลี้ยงเกลาพร้อมขุดแปลงเตรียมทำการเพาะปลูกต่อไป ทั้งข้าว ผัก และผลไม้

เช้าวันใหม่ยามเฉิน(07.00-08.59) เสียงวิ่งพร้อมเรียกหาท่านแม่มาแต่ไกล

“ตึก! ตึก! ตึก! ตึก! ท่านแม่ ท่านแม่เจ้าขา ท่านแม่”

"ว่าไงจ๊ะเย่วเย่ว เจ้าเป็นสตรีเหตุใดจึงวิ่งเช่นนี้เล่าหากล้มไปจะทำเช่นไร”

“คิ คิ เยว่เยว่ยังเด็กยังไม่เป็นสตรีเจ้าค่ะแต่ตอนนี้เยว่เยว่สูงขึ้นแล้วล่ะเจ้าค่าาาาชุดที่ใส่มันสั้นเต่อขึ้นมาแล้วเจ้าค่ะท่านแม่”

“โอ้ว พี่รองสูงขึ้นแล้วหรือขอรับ”ชุนชุนที่กำลังนั่งดื่มนมวัวพร้อมขนมแพนเค้กราดน้ำผึ้งอยู่เอ่ยถามขึ้นมา

“ช่ายยย พี่รองสูงขึ้นแล้วล่ะ”หมิงเยว่ตอบทั้งยืดอกอย่างภาคภูมิใจเพราะนางดีใจมากที่ตัวสูงขึ้นมาแล้วเพราะตอนนี้ชุนชุนตัวสูงขึ้นกว่านางไปมากแล้ว พี่ใหญ่ก็สูงเอาๆคงเพราะได้รับการบำรุงและกินนมเป็นประจำสินะ กลายเป็นนางที่ตัวเตี้ยที่สุดในบ้านแล้วตอนนี้

“จริงด้วยสิ เช่นนั้นแม่จะรีบตัดชุดใหม่ให้เจ้านะ”

“เอาสีเหลืองๆ สีส้มๆ สีเขียวแล้วก็สีชมพูนะเจ้าค่ะ เยว่เยว่ชอบ”

“จ้าๆ แม่จะทำให้ทุกสีเลยดีหรือไม่”

“ดีเจ้าค่ะขอบคุณเจ้าค่ะท่านแม่ ท่านแม่ดีที่สุดเลยเช่นนั้นเยว่เยว่ไปหาท่านพ่อก่อนนะเจ้าคะ”จากนั้นเมื่อได้ตามที่ต้องการแล้ว ร่างเล็กจ้อยก็รีบวิ่งตื๋อไปหาท่านพ่อต่อทันทีมองตามหลังไปเห็นแต่ทรงผมก้อนซาลาเปาสองก้อนบนหัวเล็กๆนั้นสั่นไหวด๊อกแด็กตามแรงเคลื่อนไหวที่วิ่งพุ่งไปข้างหน้า

“ชุนชุนไปด้วยข้อร๊าบบ พี่รองรอชุนชุนด้วย” เมื่อได้ยินพี่สาวจะไปหาท่านพ่อก็รับยัดแผ่นแป้งนุ่มนิ่มเข้าปากตามด้วยดื่มนมจนหมดแก้วแล้วรับวิ่งตามไปทันทีฟางจิงได้แต่ส่ายหน้าให้กับความซุกซนของบุตรสาวบุตรชายฝาแฝดทั้งสองยิ่งนักดีที่บุตรชายคนโตดูท่าทางนิ่งๆ และสุขุมมากกว่าก็พอให้นางได้เบาใจได้บ้าง

เมื่อหมิงเยว่มาถึงก็เห็นท่านพ่อกำลังให้บ่าวบางส่วนมาฝึกออกกำลังร่างกายอยู่ที่ลานบ้านในยามเช้าส่วนบ่าวคนอื่นๆก็่ต่างไปทำงานกันโดยจะวนเวียนกันมาฝึกร่างกายกันวันเว้นวันสลับกันไปแต่การฝึกก็เป็นหมัดมวยทั่วไปหรือจะเรียกว่าวรยุทธขั้นพื้นฐานก็ได้ล่ะมั้งส่วนที่เรียกว่ากำลังภายในหรือวิชาตัวเบาเหมือนในหนังที่เคยดูนั้นหมิงเยว่ยังไม่เคยเห็นมาก่อนเลยแต่ท่านพ่อก็เล่าให้ฟังว่ามีชาวยุทธที่ฝึกฝนจนเก่งกาจก็จะมีกำลังภายในอยู่จริงๆ

โดยคนที่สอนนั้นคือท่านลุงจาง ซึ่งก่อนนี้เคยทำงานเป็นสำนักคุ้มภัยมาก่อนที่กลายมาเป็นทาสได้เพราะตอนที่เดินทางไปคุ้มกันภัยระหว่างเมืองมีพวกโจรมาดักปล้นทำร้ายชิงสินค้าและฆ่าพี่น้องเพื่อนรวมงามลุงจางจนหมดตัวลุงจางก็บาดเจ็บหนักแต่ไม่ถึงตายยังพยายามพาร่างที่บาดเจ็บเดินทางขอความช่วยเหลือจนมาเจอขบวนพ่อค้าจึงเข้าขอความช่วยเหลือก่อนที่จะสลบไปเพราะพิษบาดแผลแต่ไม่คาดคิดว่านั้นจะเป็นขบวนพ่อค้าทาสไปซะได้ จึงทำให้ถูกจับมาขายเป็นทาสจนผ่านมาหลายเดือนก็ไม่มีใครซื้อไปเพราะรูปลักษณ์ลุงจางเรียกว่าดูโหดเหี้ยมมากหน้าตาก็น่ากลัว แต่ความจริงแล้วลุงจางใจมากๆ เลยล่ะ

“ท่านพ่อเยว่เยว่ฝึกด้วยเจ้าคะ เยว่เยว่อยากแข็งแรง”ว่าแล้วเจ้าตัวเล็กก็รีบวิ่งไปยืนข้างพี่ใหญ่ ชุนชุนเองก็ตามมายืนข้างๆด้วยเพื่อเริ่มฝึกตามทันทีตอนนี้หมิงเยว่ได้แอบเอาหน้าไม้และธนูในช่องว่างออกมาให้ท่านพ่อและพี่ใหญ่ได้ลองฝึกกันที่ไม่เอาออกมาให้คนอื่นด้วยเพราะรูปลักษณ์มันไม่ได้ทำด้วยไม้ของที่ใช้นั้นเป็นของที่สร้างจากโลกอนาคตดังนั้นหมิงฮุ่ยจึงไม่อยากให้บุตรสาวนำออกมาให้ใครเห็นจึงฝึกกันเพียงคนในครอบครัวเท่านั้น

หมัดเล็กๆ นั้นชกไปข้างหน้าด้วยท่าทางขึงขังหมิงฮุ่ยไม่ได้ห้ามให้บุตรสาวฝึกเพราะอย่างน้อยก็ทำให้ร่างกายนางแข็งแรงได้แม้ฟางจิงจะไม่ค่อยเห็นด้วยก็ตามแต่เห็นบุตรสาวบอกว่าอยากร่างกายแข็งแรงไม่เจ็บป่วยง่ายจึงยอมให้

ตอนนี้คนในเรือนร่างกายแข็งแรงเพราะได้ออกกำลังกายและกินอาหารดีๆกันทั่วทุกคน บ่าวในเรือนก็กินอยู่กันอย่างมีความสุขและขยันทำงานกันดีมาก

เวลาผ่านไปไม่เกินเดือนตามที่คาดไว้ก็ปรับปรุงร้านเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตั้งชื่อร้านไฉเฟิง(ทรัพย์สินเงินทองอุดมสมบูรณ์)

หมิงเยว่ขอให้ท่านพ่อขุดเอาต้นเฉ่าเหมยและต้นซาวเซียนฉ่าวลงปลูกใส่ลงในกระถางไม้ไผ่ที่ทำขึ้นเองเป็นหระถางเล็กๆพอน่ารัก เพื่อเอาไปตกแต่งร้านอีกทั้งยังเตรียมกระถางดอกไม้เอาไปตกแต่งมุมต่างๆในร้านสวยงามมีทั้งที่เป็นกระถางแบบตั้งและแบบห้องแขนเลย

เวลาลูกค้าที่มาซื้อผักผลไม้ก็จะได้สะดุดตากับต้นเฉ่าเหมยที่อยู่ในกระถางกันที่ตกแต่งอยู่บนโต๊ะด้านหน้าหากเวลาออกลูกเต็มต้น นั้นยิ่งทำให้ผู้คนสนใจได้ดียิ่งนัก เมื่อคิดได้ดังนั้นรุ่งเช้าก็เอากระถางต้นไม้ต่างๆ ที่เตรียมไว้ไปตกแต่งที่ไฉเฟิง ที่ร้านนอกจากจะขายเฉาก๊วยน้ำเต้าหู้และผักสดผลไม้สดแล้วยังมีผลไม้แปรรูปต่างๆ อีกด้วย

มีทั้งแยมเฉ่าเหมย แยมอิงเถา เฉ่าเหมยอบแห้งอิงเถาแช่อิ่มน้ำเชื่อม ส่วนซีกวาและซีหงซื่อก็เอามากวนทำเป็นแผ่นตากแห้งใส่กล่องขายรสชาติดีทีเดียว  นับเป็นของกินเล่นแปลกใหม่ได้เลยและอีกอย่างที่หมิงเยว่สนใจคือการทำลูกพลับตากแห้งนั้นเองเรื่องนี้คงเอาไว้คุยกับท่านพ่อท่านแม่อีกครั้งเพราะลูกพลับขึ้นอยู่เต็มภูเขาเลยทีเดียวตอนนี้ไปตกแต่งร้านก่อนดีกว่าหมิงเยว่คิดอย่างร่าเริงพร้อมทั้งอุ้มกระถางต้นเฉ่าเหมยเดินไปขึ้นรถม้าเพื่อไปที่ร้านในเมืองกับท่านพ่อทันที…..