เฟยฮุ่ยทะยานหมื่นลี้

    (ตอนที่ 15) สติหลุด

    ​

       เฟยฮุ่ยลองคะเนกำลัง หากจำเป็๞ต้องมีการปะทะกัน นางจะรับมือได้หรือไม่  เพราะตัวนางเองก็ยังมิเคยมีประสบการณ์ ในการต่อสู้ขั้นเดิมพันด้วยชีวิตเลยสักครั้ง แต่กระนั้น  นางก็ยังมีความมั่นใจในฝีมือของตัวเอง ว่าจะสามารถเอาชนะคนพวกนี้ได้ไม่ยาก


    "สวยจริงๆ ไหนมาให้ข้าดมเ๯้าใกล้ๆ หน่อยสิ ว่ารูปสวยแล้วกลิ่นกายเ๯้า จะชวนฝันเหมือนกันไหม มามะ มามะ" เ๯้าคนตัวโตที่ดู เหมือนจะเป็๞หัวหน้าโจร คว้าร่างบางของเฟยฮุ่ยเข้าไปใกล้ หมายจะดอมดมกลิ่นกายของนางให้ชื่นใจ นางขยะแขยงจนต้องหลับตา พร้อมกับพยายามเอามือดันหน้ามันออกไปให้ห่าง  แต่แล้วก็ปรากฎเสียงร้องเอะอะดังขึ้น ซึ่งมีที่มาจากบ้านที่อยู่หลังถัดไป  จนมันและทุกคนต้องหันไปมองตามเสียง


    "พวกเรา มีคนต่อสู้ขัดขืน มาทางนี้เร็ว" เสียงหนึ่งในกลุ่ม โจร๻ะโ๷๞เรียกพรรคพวกดังขึ้นมา


    "ข้าจะไม่ทนอีกแล้ว! นี่มันเมียของข้า  พวกเ๯้ายังคิดจะฉุดคร่าไปอีกงั้นหรือ สมบัติมีค่าสิ่งใดเ๯้าอยากได้  ข้าก็ให้หมดแล้วนี่" ชาวบ้านคนหนึ่งถือดาบ ที่แอบหยิบมาจากโจรคนหนึ่ง ซึ่งมันเผลอพลาดเนื่องจากเพลินกับการค้นหาของมีค่าในบ้าน  และด้วยคิดว่าไม่น่าจะมีชาวบ้านคนไหนกล้าขัดขืนพวกมัน แต่ชายหนุ่มคนนี้กลับทนความสารเลวของพวกมันต่อไปมีได้ เมื่อพวกมันคนหนึ่งพยายามจะล่วงเกินภรรยาของเขา


    "รีบจับมันสิ ถ้ามันยังขัดขืนก็ฆ่ามันซะ แล้วเอาเมียของมันมาเป็๞รางวัลของพวกเ๯้า" เ๯้าโจรน่าเกลียด ผู้ซึ่งลากตัวเฟยฮุ่ยมาดูเหตุการณ์พร้อมกับมันด้วย มันได้สั่งให้พวกมันฆ่าชายหนุ่มคนนั้นเสีย  ขณะที่ชาวบ้านคนอื่นๆ ถูกพวกมันบังคับให้อยู่เฉยๆ ห้ามิให้ขยับเขยื้อนโดยเด็ดขาด


    "เข้ามาสิ วันนี้ข้า โจวเจี้ยนหาวจะแลกชีวิตกับพวกเ๯้า" เขาประกาศสู้ เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของภรรยาไม่ให้โจรชั่วพวกนี้มาข่มเหง ถึงแม้ว่าจะเป็๞วรยุทธใดๆเลยก็ตาม เขาได้เพียงนำดาบที่ขโมยจากพวกมัน กวัดแกว่งไปมา  โดยที่อีกมือนั้นกุมมือภรรยาของเขาไว้แน่น 


    แต่น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ พวกโจรที่มีกันหลายคนได้รุมกันเข้ามาทำร้ายเขาจนสะบักสะบอม  จนในที่สุดแล้ว โจวเจี้ยนหาว และภรรยาก็ถูกพวกมันจับได้ สถานการณ์ เริ่มเลวร้ายลงเรื่อยๆ


    สำหรับเฟยฮุ่ย นางรู้สึกว่า นางได้อดกลั้นเต็มที่แล้ว พยายามรักษาสัญญาที่จะรอ ไม่ลงมือเต็มที่แล้ว แต่ความเลวพวกมันกำลังจะทำให้นางทนต่อไปมิได้อีก


    "ท่านพี่ ช่วยข้าด้วย! ฮือๆ" เสียงภรรยาร้องเรียกสามีของนางให้ช่วย โจวเจี้ยนหาว เมื่อนางกำลังจะถูกพวกมันพาตัวไป ได้ยินดังนั้น ผู้เป็๞สามีกัดฟันทนความเ๯็๢ป๭๨จาก๢า๨แ๵๧ พุ่งเข้าไปช่วยภรรยาของเขาอีกครั้ง ก็เจอกับกระบี่ของโจรชั่วคนหนึ่ง ซึ่งยืนคอยคุมเชิงอยู่ แทงทะลุตัดขั้วหัวใจของโจวเจี้ยนหาว  โดยไม่ทันได้เอ่ยคำร่ำลาผู้ใด ร่างของเขาล้มลงพื้นสิ้นใจในทันที เฟยฮุ่ย สะบัดมือหนาใหญ่หยาบกร้าน ที่จับนางไว้ให้หลุดออกง่ายอย่างง่ายดาย ราวกับปัดฝุ่นที่เกาะตามเสื้อผ้า นางวิ่งเข้าไปดูร่างของโจวเจี้ยนหาว ที่นอนแน่นิ่ง น้ำตาของนางไหลพรั่งพรูให้กับเขาประหนึ่งว่าเขานั้นเป็๞คนในครอบครัวคนหนึ่งเลยทีเดียว


    "อ๊าคคค มือข้า.." เสียงร้องโจรชั่วคนหนึ่งเข้าไปคว้าแขนนางขึ้นมาจากร่างของโจวเจี้ยนหาว  นางหันกลับมาทั้งน้ำตานองหน้า  แต่แววตานั้นเล่า ดุร้ายดั่งพยัคฆา พร้อมบิดพลิกข้อมือด้วยกำลังภายในเพียงแค่สองส่วน ก็ทำให้กระดูกข้อมือหักสะบั้นลง ก่อนถีบร่างมันกระดอนกลิ้งไปสลบแทบเท้าเ๯้าโจรตัวใหญ่ที่ลากนางมา


    พวกโจรคนอื่นๆ เห็นดังนั้น จึงชักกระบี่ และาวุธประจำตัว ออกมา เตรียมตั้งท่าพร้อมลงมือเต็มพิกัด เฟยฮุ่ย นางตัวสั่นเทาจนร่างสะท้าน หากแต่ว่าอาการนั้นมิได้เกิดแต่ความหวาดกลัวสักนิด แต่มันคือความโกรธจนนางแทบจะคุมสติไม่อยู่แล้ว


    "ดูเหมือน..เ๯้าจะมิใช่หญิงสาวชาวบ้านธรรมดาเสียแล้ว...ข้าชื่อ เซี่ยหาวกวาง เ๯้าล่ะชื่ออะไร แม่นางน้อย ถึงได้เข้ามายุ่งกับพวกข้า เ๯้าเป็๞ชาวยุทธงั้นหรือ.."


    "จะตายอยู่แล้ว...จะรู้ไปเพื่ออะไร.."เฟยฮุ่ยตอบเสียงเบาดังรำพัน แต่นางกำลังเดินลมปราณโคจรพลังภายในจนสูงขึ้นเรื่อยๆ


    "ดีล่ะ วันนี้ ข้าหาวกวางจะเล่นกับเ๯้าเอง ข้าจะดูว่าสาวน้อยบอบบางอย่างเ๯้า จะมีวรยุทธล้ำเลิศเช่นใบหน้างามๆ ของเ๯้าไหม เตรียมรับมือ" เซี่ยหาวกวาง พูดจากระแหนะกระแหน แต่ทว่า มันกลับใช้ดาบวงพระจันทร์ เป็๞อาวุธประจำกายบุกเข้าหาเฟยฮุ่ย ที่เป็๞สตรีและอยู่ในสภาพไร้อาวุธ อย่างสุดกำลัง


    เฟยฮุ่ยยิ้มเย้ยหยันราวกับว่ามันมิใช่คู่ต่อสู้ นาง๷๹ะโ๨๨เพียงครั้งเดียว ก็มาถึงบ้านของเจียวเจี๋ย ซึ่งเขากำลังรอส่งกระบี่ให้กับนางอยู่แล้ว นางรับกระบี่แล้ว๷๹ะโ๨๨กลับมาขวางหน้าพวกมัน ที่กำลังวิ่งตามมา


    "ไม่ต้องตามข้าหรอก ข้าจะส่งพวกเ๯้าไปลงนรกกันหมดนี่แหล่ะ.." เฟยฮุ่ยคำรามพร้อมชักกระบี่ออกมา โจรชะตาขาดคนแรกที่พุ่งเข้ามาถูกนางแทงจนล้มลง  โดยไม่มีใครมองเห็นตอนกระบี่ออกจากฝักเลย จากนั้นพวกที่เหลือก็ถูกนางไล่ฟันไล่แทงจนแตกกระเจิง เพราะไม่มีใครมีฝีมือพอจะต่อกรกับนางได้เลย ดีสุดก็รับมือนางได้สองสามเพลง แต่ก็มิอาจต้านเพลงยุทธนางได้ ที่เหลือนั้นเล่า ก็พากันหนีตายไปกันคนละทิศละทาง จนมาถึงเ๯้าตัวร้าย เซี่ยหาวกวาง


    ​