อัยวาและเจวายขับรถมาถึงดอยแห่งหนึ่งที่จังหวัดเชียงรายอัยวาคิดจะแกล้งเจวายโดยเลือกรีสอร์ทที่อยู่ห่างไกลเป็กระท่อมที่ไม่ได้หรูหราอะไรเ้าของเป็เพียงคุณตาคุณยาย และมีคนเลือกพักน้อยเพราะต้องเดินขึ้นไปจากที่จอดรถแต่กลับกลายเป็ว่าเจวายชอบมาก
“ป้าป้าเลือกรีสอร์ทได้สุดยอดมาก ผมชอบบรรยากาศที่นี่มาก”เจวายที่มองวิวบรรยากาศรอบ ๆและยิ้มอย่างกับเด็กเพิ่งได้เที่ยวเป็ครั้งแรก
“นายไม่เหนื่อยบ้างเหรอเดินขึ้นมาตั้งหลายกิโลแถมแบกกระเป๋าตั้งสองใบ”อัยวาถามขนาดว่าเธอเดินตัวเปล่ายังหอบเลย
“ไม่เหนื่อยเท่าไรนะก็ป้าแก่แล้ว ผมเข้าใจสังขารป้าอาจจะโรยราไปไปเถอะไปเช็คอินกันเถอะ”เจวายพูดจบก็ถือกระเป๋าเดินผ่านไปปล่อยให้อัยวายืนอ้าปากค้างอยู่ จะด่าก็นึกคำด่าไม่ทันเพราะมัวแต่เหนื่อยอยู่
“ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้เด็กบ้า”อัยวาบ่นพึมพำคนเดียวก่อนเดินตามเขาเข้าไป
“สวัสดีจ้ามาพักที่นี่เหรอลูก”
“ใช่ค่ะมีห้องพักว่างหรือเปล่า”
“มีจ้ามีอยู่หลังนึงพอดีเลย”
“มีหลังเดียวเหรอคะแล้วมีกี่ห้องนอนคะป้า”
“รีสอร์ทเป็แบบบ้านๆ มีห้องเดียวจ๊ะหนูเพิ่งคบกันเหรอ ถึงไม่กล้านอนด้วยกัน”
“ป่าวครับยายแฟนผมเขางอนผมนะครับ ผมจอง 5 คืนนะครับ”เจวายตอบพร้อมโอบบ่าของอัยวาไว้แล้วก็เดินตามเ้าของรีสอร์ทไปที่บ้านพัก
“ที่นี่อนุญาตให้ทำอาหารกันเองแต่ถ้าอยากให้ป้าเอามาให้หรืออยากได้เมนูอะไรก็บอก ไปแจ้งที่บ้านได้เลยที่สำคัญบ้านแต่ละหลังทำจากไม้ไผ่ก็จริงแต่มันแข็งแรงมากเลยนะลูกแถมลุงเขาปลูกให้ห่างกันตั้งเยอะจะทำอะไรกันเสียงดังกันได้เต็มที่ ไม่ต้องอาย 5555”ป้าพูดจบก็หัวเราะเดินออกไป
“ทำอะไรกันเสียงดังหมายถึงอะไร แล้วทำไมป้าต้องหัวเราะ”อัยวายืนเกาหัวมองตามป้าออกไปส่วนเจวายก็ขำเบา ๆกับความไม่เข้าใจความหมายของป้า ขนาดเขาไม่ใช่คนไทยเขายังรู้เลย
“ยายเขาหมายถึงร้องเพลงนะ”
“บ้าเหรอนายจะเล่นคอนเสิร์ตหรือไง ขึ้นไปข้างบนกันเถอะ”อัยวาและเจวายเอาของไปเก็บกว่าจะเสร็จก็เกือบเย็น
“ป้าเย็นนี้เราจะกินอะไรดี”
“นายอยากกินอะไรละ”
“ผมอยากกินป้าได้ไม่ละ”
“บ้าหมูกระทะดีไม่ ค่ำ ๆ อากาศน่าจะหนาวเดี๋ยวฉันเดินไปถามป้าเขาดูนายอยู่นี่นะ”แล้วอัยวาก็เดินออกไปที่บ้านป้าเ้าของรีสอร์ท
MARK TALK
ผมกำลังนั่งดื่มเหล้าในห้องพักที่โรงแรมและกำลังใช้ความคิดกับเื่วันนี้ผมเจ็บใจมากที่โดนอัยวาบอกเลิก ผมกับอัยวาคบกันมาเกือบ 5 ปีที่ผ่านมาอัยวาตามใจผมมาตลอดและไม่เคยคิดจะเลิกกับเขาเลยไม่ว่าเขาจะพูดอะไรเธอก็เชื่อเขาเสมอมา แม้แต่ครั้งนั้นที่น้ำรินกับสามีเธอมาเจอผมกันผู้หญิงคนอื่นกำลังดูหนังด้วยกันแล้วเอาไปบอกอัยวา เธอก็ยังเลือกจะเชื่อใจผมแต่ครั้งนี้เธอกลับมาบอกเลิกผมแถมยังทวงเงินและรถจากผมอีก และที่เจ็บใจที่สุดผู้หญิงอย่างอัยวาที่ไม่เคยเที่ยวไม่เคยเหลวไหลกลับมากับเจวายศิลปินระดับโลกได้เขาไปรู้จักกันได้ยังไง หรือที่ผ่านมาอัยวานอกใจผมเหรอ
“พี่มาร์คค่ะอย่าดื่มเยอะสิค่ะ เดี๋ยวก็เมาเสียก่อนหรอก”
“เื่ของฉันอย่ายุ่ง”
“แต่เรามีถ่ายละครวันนี้นะคะไหนหน้าที่โดนเจวายต่อยยังแดง ๆ อยู่เลย ยังเจ็บอยู่ไม่ค่ะ”
“เจ็บใจมากกว่าอัยวาไปรู้จักหมอนั้นได้ยังไง”
“เจ็บใจที่เขาต่อยหรือเจ็บใจที่เขาพาแฟนเก่าคุณออกไปแบบนั้นค่ะข้าวฟ่างก็หลงคิดว่าแฟนคุณจะเป็คนดีจนคุณไม่อยากเลิกกับหล่อน ที่ไหนได้พาผู้ชายใหม่มาบอกเลิกแฟนตัวเองแถมผู้ชายใหม่ก็โปรไฟล์ดีเหลือเกิน”
“ฉันไม่ปล่อยให้มันหยามฉันแบบนั้นหรอกระดับโลกแล้วไง ฉันจะทำให้พังไม่เป็ท่า”
“ข้าวฟ่างพอจะรู้แล้วค่ะว่าเขารู้จักกันได้อย่างไร”ข้าวฟ่างส่งรูปข่าวงานเปิดตัวพรีเซนเตอร์ของกาแฟยี่ห้อดังให้มาร์คดูเป็ภาพที่นักข่าวซูมหน้าของอัยวากับเจวายที่กำลังเต้นอยู่บนเวทีอย่างเร้าร้อน
“แฟนเก่าคุณเร้าร้อนเหมือนกันนะคะเวลาอยู่กับผู้ชายหล่อ ๆ”ข้าวฟ่างใส่ไฟว่าอัยวา
“คิดจะเปิดศึกแย่งผู้หญิงกับคนอย่างฉันงั้นเหรอไอ้เจวายไอ้เด็กเมื่อวานซืน ฉันจะทำให้แกฉาวโฉ่ไปทั้งวงการ”มาร์คกัดฟันพูดพร้อมกับกำโทรศัพท์แน่น
“อย่าบอกนะคะว่า?”
“โทรหานักข่าวที่เธอชอบส่งข่าวเื่เราให้เขาสิและบอกเื่วันนี้ว่าอัยวามาบอกเลิกฉันเพราะเธอกำลังคั่วผู้ชายคนใหม่ที่เป็ศิลปินระดับโลกอยู่”
“แล้วเื่ของเราละคะไหนว่าคุณจะเปิดตัวคบกับข้าวฟ่างจริงจังไง”
“รอก่อนให้ฉันจัดการกับไอ้เจวายเสร็จเมื่อนั้นกระแสผมจะมาแรงเพราะถูกผู้ชายระดับโลกแย่งแฟนและตอนนั้นเราค่อยเปิดตัวกัน คุณก็จะมีภาพลักษณ์ที่ดีด้วยไงละข้าวฟ่าง”
“ค่ะข้าวฟ่างจะรอวันนั้น”
รีสอร์ทบนดอย
“เจวายนายเอาไวน์ติดกระเป๋ามาด้วยเหรอ”อัยวาถามเพราะขณะที่เดินกำลังย่างหมูกระทะอยูเจวายก็เดินเข้าไปในห้องพักและหยินขวดไวน์ออกมา
“ปกติผมกินทุกคืนนะ ดื่มด้วยกันนะ”เจวายรินไวน์ใส่แก้วและส่งให้อัยวาก่อนจะรินแก้วตัวเองและยกแก้วขึ้นจิบเบา ๆ
“ป้าผมถามอะไรหน่อยสิ”
“เรียกฉันว่าพี่อัยวาไม่งั้นฉันจะไม่ตอบคำถามอะไรนายทั้งนั้น”
“ขอเรียกอัยวา เฉย ๆ ไม่อยากเรียกพี่ แก่กว่าไม่เท่าไร ผมไม่นับว่าเป็พี่อีกอย่างคนเคยนอนกันมาจะมาพี่อะไรอีกเนอะ ส่วนอัยวาเองก็ต้องเรียกผมว่า เว่ยหลง”
“เว่ยหลงเมื่อคืนเรามีอะไรกันจริง ๆ เหรอ”อัยวาถามสีหน้าจริงจัง
“เธอจำไม่ได้เลยเหรออัยวา”เว่ยหลงถามอัยวาทั้งที่เมื่อคืนไม่มีอะไรเกินขึ้นแต่เขาก็ยังเลือกจะโกหกเธอเพราะไม่อย่างนั้นอัยวาคงจะไม่กล้าอยู่ใกล้เขาเป็แน่ อัยวาได้แต่ส่ายหน้าเบา ๆ
“อัยวาเธอคบกับแฟนเธอมานานแล้วเหรอ”
“ก็5 ปีได้แล้วละ”
“เลิกกันเพราะเขานอกใจเธอไปหาผู้หญิงคนนั้นเหรอ”
“จริงๆ มาร์คเขานอกใจฉันมานานแล้วละ แต่ด้วยความลำบากตอนคบกันแรก ๆมันทำให้เราผูกพันกัน แต่ก็เท่านั้นแหละมีแต่ฉันมั้งที่ยังจดจำ่เวลาเ่าั้อยู่คนเดียว มาร์คเขาไม่เคยคิดถึงเหรอ”
“ทำไมคิดแบบนั้นละ”
“ก็ขนาดวันนี้เขายังถามฉันเลยว่าฉันจะกล้าเลิกกับเขาเหรอ เพราะเขาฉันถึงมีทุกวันนี้ทั้งที่ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไรโดยเฉพาะเื่เงินฉันช่วยเขามาตลอดฉันโง่มากเลยใช่ไม่”อัยวาหัวเราะออกมาอย่างสมเพชตัวเอง
“ไม่หรอกเสียใจมากเหรอ ให้ช่วยแก้แค้นให้ไม่”เจวายถาม เขาปลอบใครไม่เป็เขาไม่ถนัดใช้คำพูด แต่ถนัดให้ความคิดและกำลังมากกว่า
“จะบ้าเหรอนายเป็มาเฟียหรือไงถึงได้คิดแต่จะใช้กำลัง นายเป็ศิลปินภาพลักษณ์นายต้องดีไม่งั้นแฟนคลับนายจะไม่รักนาย แล้วนายก็จะหายไปจากแสงบนเวทีนะ”
“ก็ไม่ได้คิดจะเป็ศิลปินไปตลอดหรอกผมยังไม่มีเป้าหมายให้ทำที่ชัดเจน เลยมาสนุกกับการเป็ศิลปินถ้าวันใดที่ผมมีสิ่งที่ผมอยากทำจริงจัง หรือมีใครให้ผมต้องปกป้องผมสามารถทิ้งทุกอย่างได้ทั้งหมด”
“ถ้าใครเป็แฟนนายก็คงจะโชคดีมาก ๆ เลย”
“ป้าอยากโชคดีไม่ละ”
“นายยังเด็กอย่ามาแหย่ฉันเล่นเลย เกิดฉันตกหลุมรักนายขึ้นมาจริง ๆ นายจะทำยังไง”
“ถ้าเป็แบบนั้นจริงผมก็จะออนทัวร์อำลาแฟนเพลงแล้วก็เปิดตัวป้า และแต่งงานกับป้าเลย”เจวายพูดด้วยรอยยิ้มอันสดใสแต่ั์ตากลับแฝงไปด้วยความจริงจังและจริงใจ