3
“มะ...ไม่ครับ ผมไม่อยาก คุณพูดอะไรของคุณอะ ยั่วผมเหรอ” นักธุรกิจหนุ่มลืมตัวไปชั่วขณะว่าพูดอะไรออกมา เมื่อได้สติจึงขมวดคิ้วมองหน้าเธอ
“ใจเย็นสิคะ ว่าแต่มันไม่น่ากินเหรอคะ?”
“น่าดูดมากครับ” เขาเผลอมองยอดดอกบัวอีกครั้งเอ่ยอย่างเหม่อลอย
“คุณพูดอะไรอะคะ?! ฉันหมายถึงขนมบนโต๊ะนะ ทะลึ่งเหมือนกันนะเนี่ย” สองเท้าเล็กเดินไปหยุดตรงหน้าร่างสูงที่นั่งโซฟารับแขกอยู่
“คุณไม่ได้หมายถึงหัวนมหรอกเหรอ! เฮ้ย! คุณกำลังทำให้ผมเสียสมาธินะครับ” เ้าของใบหน้าหล่อดูดีตะลึงกับภาพตรงหน้าคือเธอก้มลงพลางหยิบซองขนมให้ดู แล้วยืดตัวตรง เรียวนิ้วสวยคีบมันสะบัดบนใบหน้าคมคาย
“ผมกลับได้ยังครับ มันนานแล้วนะครับ” เขาเอ่ย แต่ตาจ้องเต้านมอวบไม่ละสายตาเลย
“แน่ใจเหรอคะ...ว่าจะกลับน่ะ ไม่อยากเสียซิงเป็เพื่อนฉันเหรอคะ”
“มันเป็เื่ที่ไม่ดีครับ คนเราควรมีเซ็กซ์กับคนที่รักครับ สุ่มสี่สุ่มห้า อึก! มะ ไม่ปลอดภัย อื้อ! อือ!”
ทันทีที่ปากหยักเอ่ยจบ หญิงสาวยกเข่าหนึ่งข้างวางบนโซฟากลางหว่างขาแกร่งจนแนบชิดเป้ากางเกง มือเล็กบีบปากแล้วยัดจุกกลางเต้าเข้าไปข้างใน เขาทำเพียงส่งเสียงอุทาน ไม่ได้ผลักร่างเล็กของนักธุรกิจสาวออกแต่อย่างใด
“พูดมากจัง อยากก็อยาก ดูดก็ดูด พูดให้ตรงกับใจหน่อยสิคะ อย่าปฏิเสธ ฉันรู้ว่าคุณชอบ ไม่งั้นคงกะพริบตาไปนานแล้ว นมฉันใหญ่จะตายใคร ๆ ก็ชอบมอง”
แผลบ แผลบ ๆ แผลบ
ลิ้นร้อนเผลอไปสะกิดยอดถันหลายครั้งโดยไม่ได้ตั้งใจ
“อือ~”
“อ๊ะ! ขบมันหน่อยสิคะ คนอื่นได้มอง แต่คุณได้ดูดนะ” เ้าของเสียงหวานเอ่ย พลางใช้มือประคองเต้าวนอยู่ภายในให้ได้ััเรียวลิ้นมากกว่านี้
“ลิ้นคุณอุ่นดีจัง อา”
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบบบ!~
“ดีค่ะ แบบนั้น ขบแรงกว่านี้อีกนิด” เธอหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่ออยู่ ๆ นักธุรกิจหนุ่มโต้ตอบ ฝ่ามือเล็กอีกข้างสอดขยุ้มเส้นผมสั้นด้วยความรู้สึกหวิว ๆ
144
