เสียงดนตรีจังหวะเบสหนักๆ สอดประสานกับเสียงหัวเราะเฮฮาของกลุ่มวัยรุ่นดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณบ้านพักสองชั้นของบาสคืนนี้เป็งานปาร์ตี้ฉลองวันเกิดของ ตั้ม เพื่อนสนิทในกลุ่มของบาสซึ่งกำลังคบหาอยู่กับ กิ๊ฟ เพื่อนสาวในกลุ่มเดียวกับเรน
ตอนแรกเรนพยายามปฏิเสธที่จะมาร่วมงานเพราะรู้ดีว่างานจัดที่บ้านของบาสและเธอไม่อยากเผชิญหน้ากับแฟนเก่าให้ต้องอึดอัดใจแต่กิ๊ฟกลับอ้อนวอนและคะยั้นคะยอไม่หยุดยืนยันว่าไม่อยากให้เรนพลาดงานสำคัญของแฟนตนเองด้วยความเกรงใจและไม่อยากให้บรรยากาศของเพื่อนฝูงต้องเสียไปเรนจึงจำใจต้องมาร่วมงานในที่สุด
ในมุมหนึ่งของโซฟาห้องรับแขกเรนนั่งเงียบๆ พลางยกแก้วเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ขึ้นดื่มติดๆ กันหลายแก้ว รสขมปร่าของสุราและไอร้อนที่วิ่งผ่านลำคอไม่ได้ช่วยให้ความอึดอัดในใจลดลงเลยแม้แต่น้อยในหัวของเธอมีแต่ภาพใบหน้าของธันวา สายตาที่หลบเลี่ยงคำพูดที่บอกว่าไม่สามารถทิ้งแฟนสาวได้และระยะห่างอันแสนเ็ปที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขา ความรู้สึกน้อยใจ ผิดหวังและโกรธตัวเองทับโถมเข้ามาจนเธอต้องใช้น้ำเปลี่ยนนิสัยเป็ที่พึ่งเพื่อลืมความจริงอันแสนเ็ป
บาสที่คอยสังเกตเรนอยู่ห่างๆั้แ่เธอก้าวเข้ามาในบ้านเห็นโอกาสเหมาะเมื่อกลุ่มเพื่อนเริ่มแยกย้ายไปเต้นและร้องเพลงกันที่หน้าทีวีเขาเดินถือแก้วเครื่องดื่มเข้ามานั่งลงข้างๆ เรนทันที
"ดื่มเยอะขนาดนี้เดี๋ยวก็เมาหรอกเรน..."บาสเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอย่างที่ไม่ค่อยได้ยินบ่อยนักสายตาเต็มไปด้วยความห่วงใยและโหยหา
เรนปรือตาขึ้นมองเขาั์ตาคู่สวยเริ่มหวานเยิ้มและฉ่ำปรือด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว"บาส... มาทำไม ไม่ต้องมายุ่งกับเรนหรอก"
"บาสขอโทษนะเรน..."บาสฉวยโอกาสยื่นมือไปจับมือเรียวที่เริ่มสั่นน้อยๆ ของเธอไว้แน่น"เื่วันก่อนที่มหาลัย บาสวู่วามไปหน่อย บาสแค่คิดถึงเรนมากเกินไป...บาสสัญญาว่าหลังจากนี้บาสจะปรับตัวใหม่ จะไม่บังคับ ไม่เอาแต่ใจกับเรนอีกแล้วเรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่ไม่ได้เหรอเรน?"
ความสับสนจากฤทธิ์เหล้าปนเปไปกับความชอกช้ำระกำใจจากธันวาทำให้กำแพงความต้านทานของเรนพังทลายลง ความรู้สึกอยากประชดชีวิตและความโหยหาอ้อมกอดอันอบอุ่นเพื่อแลกกับความเหงาในใจเริ่มครอบงำสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อย
บาสเมื่อเห็นว่าเรนไม่ได้สะบัดมือออกเหมือนทุกครั้งเขาจึงค่อยๆ ประคองร่างบางให้ลุกขึ้น พาลัดเลาะผ่านกลุ่มเพื่อนที่กำลังสนุกสนานขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสองที่เงียบสงบและเป็ส่วนตัว
ทันทีที่ประตูห้องนอนปิดลงและความมืดสลัวเข้าครอบงำบาสก็ดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แน่นทันที ลมหายใจร้อนผ่าวกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆประทับลงบนซอกคอระหงของเรนอย่างจงใจ บัดนี้เรนไม่ได้ขัดขืนอีกต่อไปความมึนเมาบวกกับอารมณ์ประชดประชันในใจทำให้เธอยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปตามการเล้าโลมอันเชี่ยวชาญและคุ้นเคยของแฟนเก่า
ัับีบเคล้นหนักสลับเบาที่ลูบไล้ผ่านเรือนร่างจุดชนวนความเร่าร้อนเบื้องล่างที่เคยค้างคาไว้ให้ปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็วบาสประคองใบหน้าหวานขึ้นมากระหน่ำจูบอย่างหิวกระหายและเร่าร้อนเรนเผลอตัวจูบตอบเขาอย่างลุ่มหลง ลิ้นร้อนสอดประสานกันท่ามกลางความมืดมิดเสียงครางหวานแ่เบาหลุดออกมาจากลำคอของหญิงสาวเมื่อร่างบางถูกดันให้นอนลงบนเตียงกว้าง
บทรักอันเร่าร้อนซาบซ่านดำเนินไปตามแรงปรารถนาและฤทธิ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บาสตักตวงความสุขสมจากเรือนร่างที่เขาโหยหามานานอย่างเต็มที่เสียงหายใจหอบถี่และจังหวะกระแทกกระทั้นเน้นย้ำสร้างคลื่นความเสียวซ่านให้แล่นไปทั่วร่างของเรนเธอหลับตาพริ้มปล่อยให้อารมณ์พาไป ปล่อยให้ความซาบซ่านฉุดดึงเธอออกจากความเ็ปในเื่ของธันวาชั่วคราว
จวบจนกระทั่งพายุอารมณ์ผ่านพ้นไป...ทั้งสองนอนตระกองกอดกันภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ลมหายใจหอบถี่ค่อยๆปรับเข้าสู่จังหวะปกติ
บาสตระกองกอดร่างนุ่มนิ่มไว้ในอ้อมแขนั์ตาเต็มไปด้วยความสุขและยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เขาละเลียดจูบที่หน้าผากเนียนของเธอเบาๆพลางพึมพำด้วยความรัก
"บาสรู้อยู่แล้วว่าเรนยังรักบาสอยู่...ขอบคุณนะเรน ขอบคุณที่ให้โอกาสบาส เรากลับมาคบกันเหมือนเดิมแล้วนะ"
คำพูดของบาสเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่ราดลงบนหัวของเรนอย่างจัง!สติสัมปชัญญะที่เคยพร่ามัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มกลับคืนมายังร่างบางทีละน้อยความอบอุ่นซาบซ่านเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความผิดและอับอายอย่างถึงที่สุด
เรนลืมตาขึ้นในความมืดมองแผ่นอกของชายหนุ่มที่เธอกำลังซบอยู่... ไม่ใช่ธันวา คนตรงหน้าไม่ใช่คนที่หัวใจของเธอโหยหาเลยสักนิดสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เป็เพียงผลพวงจากความมึนเมาอารมณ์ชั่ววูบ และความรู้สึกประชดประชันที่พยายามจะลบภาพความเ็ปจากรุ่นพี่หนุ่มออกไปเท่านั้น
ความจริงอันแสนเ็ปสว่างวาบขึ้นในหัวเรนรู้สึกขยะแขยงและโกรธตัวเองจนน้ำตาไหลซึมออกมาทางหางตา เธอค่อยๆดันตัวออกจากอ้อมกอดของบาส ดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดเรือนร่างที่เปลือยเปล่าพลางหันหลังให้เขาโดยไม่เอื้อนเอ่ยคำใดออกมาสักคำ
ปล่อยให้บาสนอนยิ้มอยู่ในความมืดด้วยความเข้าใจผิดขณะที่หัวใจของเรนกลับแหลกสลายและดำดิ่งลงสู่ความทุกข์ระทมยิ่งกว่าเดิม...