แสงไฟนีออนสีม่วงสาดส่องลงบนใบหน้าเรียบเฉยของตะวัน หัวหน้ากลุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งย่านนี้ เสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์ดังกระหึ่มมาจากผับของยัก ดีเจประจำกลุ่มที่กำลังสร้างสีสันให้กับค่ำคืนอันร้อนแรง
"ลิคก้าตอบรับแล้ว" ตะวันเอ่ยเสียงเรียบ มือหนาประสานกันบนเคาน์เตอร์บาร์ที่ทำจากไม้มะฮอกกานี "คนของหล่อนจะมาส่งของคืนนี้"
อู เ้าของร้านอาหารเกาหลีย่าน Korean Town เงยหน้าขึ้นจากจานไก่ทอดเกาหลีสูตรเด็ดของตัวเอง "ศาสตราจารย์สองว่ายังไงบ้าง?"
"พอใจมาก" รอยยิ้มมุมปากของตะวันปรากฏขึ้นเพียงเสี้ยววินาที "งานนี้เราทำได้ดี" เขาจิบวิสกี้ราคาแพงในแก้วคริสตัล ก่อนจะวางลงอย่างแ่เบา
เอ เพลย์บอยหนุ่มแห่งกลุ่ม ยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ "งั้นก็เตรียมฉลองได้เลย" เขากระดิกนิ้วเรียกบริกรสาวสวยผมบลอนด์ "ที่รัก มานั่งเป็เพื่อนพี่หน่อยสิ"
แต่ในขณะที่สมาชิกกลุ่มกำลังจมอยู่กับความสำเร็จ เฟย์และเมรี่กำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศโรแมนติกบนชิงช้า์ที่ลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ พาพวกเขาเข้าใกล้กลุ่มดาวระยิบระยับบนท้องฟ้า
"ว้าว! สวยจังเลยเฟย์" เมรีร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น เธอเอื้อมมือไปััแสงดาวที่ส่องประกายระยิบระยับราวกับอยู่ในความฝัน "ฉันไม่เคยเห็นดาวสวยขนาดนี้มาก่อนเลย"
เฟย์ยิ้มให้เมรี่ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น แต่แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นภาพที่น่าสนใจยิ่งกว่า เขาเห็นชายร่างกำยำสองคนในชุดสูทสีดำ กำลังขนลังไม้ขนาดใหญ่ขึ้นรถตู้สีดำสนิทที่จอดอยู่หลังร้านอาหารของอู ท่าทางลับๆ ล่อๆ ของพวกเขาทำให้เฟย์รู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่าง
เฟย์ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แต่เลือกที่จะไม่พูดอะไรออกไปในตอนนี้ เขาไม่อยากทำลายบรรยากาศแห่งความสุขของเมรี่ แต่ในใจเขากำลังคิดว่าเื่นี้ต้องเกี่ยวข้องกับคดีที่เขากำลังสืบอยู่แน่ๆ
เมื่อชิงช้าหยุดลง เฟย์และเมรี่ก้าวออกจากกระเช้าพร้อมกับรอยยิ้มแห่งความสุขจากประสบการณ์ที่เพิ่งได้รับ แต่ในใจของเฟย์ยังคงมีความกังวลเื่ชายชุดดำและลังไม้ปริศนาหลงเหลืออยู่
"เมรี่ กลับโรงแรมกันเถอะ" เฟย์เอ่ยขึ้น "ดึกแล้ว พรุ่งนี้เรายังมีโปรแกรมเที่ยวอีกเยอะ"
เมรี่พยักหน้าเห็นด้วย เธอเองก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยจากการเดินเที่ยวมาทั้งวัน ทั้งคู่จึงเดินเคียงข้างกันออกจากท่าเรือ มุ่งหน้ากลับไปยังโรงแรมที่พัก
เมื่อมาถึงโรงแรม เฟย์รีบบอกเมรี่ว่าเขาจะไปหาตะพาบที่ห้องพักสักครู่ เมรี่แม้จะแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ซักถามอะไร เธอเข้าใจว่าเฟย์อาจมีธุระส่วนตัวที่ต้องจัดการ
เฟย์เดินตรงไปยังห้องพักของตะพาบ เขาเคาะประตูเบาๆ ก่อนจะเปิดเข้าไป
"ว่าไงเฟย์" ตะพาบเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ "กลับมาแล้วเหรอ?"
เฟย์พยักหน้า "อืม เพิ่งกลับมา" เขาเดินเข้าไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ ตะพาบ "ฉันมีเื่อยากจะปรึกษาแกหน่อย"
ตะพาบเลิกคิ้ว "เื่อะไรเหรอ? หน้าตาดูนายเครียดๆ นะ"
เฟย์เล่าเื่ที่เขาเห็นที่หลังร้านอาหารของอูให้ตะพาบฟังอย่างละเอียด รวมถึงความสงสัยเกี่ยวกับลังไม้ปริศนาและชายชุดดำ
ตะพาบฟังอย่างตั้งใจ ก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยแววตาตื่นเต้น "น่าสนใจมากเลยเฟย์! เราไปสืบกันเถอะ!"
เฟย์ยิ้มออกมา "ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน"
ทั้งสองคนรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็ชุดลำลองสีเข้มที่เหมาะกับการลอบสังเกตการณ์ ตะพาบหยิบกล้องส่องทางไกลและอุปกรณ์บันทึกเสียงขึ้นมา เตรียมพร้อมสำหรับการสืบสวนครั้งนี้
"พร้อมแล้วก็ไปกันเลย" เฟย์พูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น
ตะพาบพยักหน้า "ไปกันเลย!"
ทั้งสองออกจากโรงแรมอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าไปยังร้านอาหารที่ตอนนี้ปิดไฟมืดสนิทแล้ว พวกเขาแอบเข้าไปทางด้านหลังร้าน และพบว่ารถตู้สีดำยังคงจอดอยู่ที่เดิม
"ดูเหมือนว่าของยังอยู่ข้างใน" ตะพาบกระซิบ
เฟย์พยักหน้า "เราต้องหาทางเข้าไปดูให้ได้"
พวกเขาค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้รถตู้ พยายามหาทางเปิดประตู แต่ประตูถูกล็อคอย่างแ่า
"ทำไงดีล่ะทีนี้" ตะพาบถามอย่างร้อนใจ
เฟย์ยิ้มมุมปาก "ไม่ต้องห่วง ฉันมีวิธี"
เขาล้วงเอากุญแจผีที่พกติดตัวไว้เสมอออกมาไขประตูรถตู้ ประตูเปิดออกอย่างง่ายดาย เผยให้เห็นลังไม้ขนาดใหญ่ที่วางอยู่ด้านใน
"เจอแล้ว!" ตะพาบอุทาน
เฟย์เปิดลังไม้อย่างระมัดระวัง สิ่งที่อยู่ข้างในทำให้เขาเบิกตากว้างด้วยความใ
157
