22.....
ทองก้อนนั่งดูภาพเ่าั้น้ำตาซึมด้วยความละอายใจหดหู่ใจกับการกระทำของตัวเอง แต่เขาก็ไปแก้ไขอดีตไม่ได้แล้ว
“ดูแล้วเป็ไง คิดว่าตัวเองแมนไหมเตะเมียโชว์เพื่อน ลูกผู้ชายเขาไม่รังแกเพศที่อ่อนแอหรอกโว้ย” พญายมราชกล่าว
“กระผมผิดไปแล้วขอรับถ้ารู้ว่าจะถูกบันทึกภาพเอาไว้มาฉายประจานความเลวของตัวเองแบบนี้กระผมจะไม่ทำเด็ดขาดขอรับ”
ทองก้อนบอกเสียงสั่นด้วยความสำนึกผิด
“ยังดี!..ที่เห็นภาพตัวเองแล้วสำนึกผิด แต่เมื่อทำไปแล้วก็ต้องได้รับโทษตามกฎแห่งกรรมต่อไปอ่านกรรมดีของนายทองก้อนสิ ท่านหัวหน้าเทพ”
“ต่อไป เป็พฤติกรรมด้านดีที่เด่น ๆของนายทองก้อนที่ทำเป็ประจำจนปรากฏเป็กรรมดีที่เด่นชัด นั่นคือ ชอบช่วยเหลือเพื่อนบ้าน ใครไหว้วานทำอะไรก็จะทำด้วยความเต็มใจ แต่น่าเสียดายเวลาเมียใช้อะไรไม่ค่อยจะอยากทำ ส่วนกรรมดีกรรมชั่วอื่น ๆ ที่ไม่เด่นชัดจะให้ผลในอนาคตตอนที่ไปเกิดแล้วจบการรายการข่าว เอ๊ย! รายงานกรรม”
“แหม..ท่านเทพติดนิสัยตอนเป็นักข่าวในโลกมนุษย์มาอีกแล้วนะ”
ท่านพญายมแซวทำให้ท่านเทพอมยิ้มขวยเขิน
“ผมจะไปเกิดเป็อะไรหรือขอรับ”
ทองก้อนเงยหน้าขึ้นไปถามด้วยใจที่ลุ้นระทึกหลังจากที่การรายงานกรรมของตัวเองสิ้นสุดลง
“จากผลสรุปที่ได้ เ้าจะต้องไปเกิดเป็....”
หัวหน้าท่านเทพอ่านต่อ แต่ก็ต้องหยุดชะงักในตอนท้ายเมื่อมีเสียงทรงพลังทักท้วงดังขึ้น
“เดี๋ยวก่อน...ท่านหัวหน้าเทพอย่าเพิ่งบอก เอาไว้สรุปพร้อมกันกับนายชวินลูกชายของนายทองก้อนจะดีกว่าตอนนี้อ่านรายงานของนายชวินก่อนก็แล้วกัน”
เสียงของพญายมราชกล่าวทำให้ท่านหัวหน้าเทพน้อมรับคำบัญชากดแป้นพิมพ์ชื่อของชวินลงไปอย่างคล่องแคล่วและเพียงครู่เดียวก็ปรากฏรายงานบนจอคอมพิวเตอร์ทันที
“นายชวิน มีพฤติกรรมเด่นในด้านไม่ดี คือการผิดศีลข้อสามข้อสี่และข้อห้า”
หัวหน้าเทพอ่านตามที่ปรากฏ
“ท่านครับทำไมกรรมเด่นด้านไม่ดีของผมถึงได้หลายข้อนักล่ะครับ”
ชวินรีบยกมือประท้วงทันที เพราะเขาแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ทำผิดศีลมากมายหลายข้อขนาดนั้น
“อย่าเพิ่งค้าน ฟังรายงานให้จบซะก่อน อ่านไป..ท่านหัวหน้าเทพ”
“ขอรับท้าวท่าน...อันนายชวินนั้นเริ่มจากการผิดศีลข้อสี่ก่อนซึ่งเป็กรรมเด่นที่กระทำบ่อย ๆ นั่นคือ การพูดเท็จพูดกะล่อนหลอกลวงให้ผู้อื่นหลงเชื่อ โดยเฉพาะกระทำกับผู้หญิงชื่อนัฏนรีหลอกให้เชื่อว่ารัก หลอกขอเงินไปปรนเปรอเพื่อเกี้ยวพาราสีหญิงอื่น ปากหวานเ้าชู้กับผู้หญิงมากมายให้หลงเชื่อหลงรักนอกจากนี้นายชวินยังละเมิดศีลข้อสามคือการไม่ซื่อสัตย์ต่อคนรักของตนเองไปมีสัมพันธ์สวาทกับผู้หญิงอื่นหลายรายทั้งยังชอบดูภาพโป๊เปลือยร่วมสังวาสทางอินเตอร์เน็ทอยู่เสมอทำให้จิตใจหมกมุ่นอยู่ในกามส่วนการละเมิดศีลข้อห้าห้ามดื่มสุรานั้น แม้จะกระทำไม่เด่นชัดเท่าข้อสามข้อสี่ แต่ก็ถือว่าเป็การเชื่อมโยงกันกล่าวคือ พอเริ่มดื่มเหล้าก็จะเกิดอารมณ์ทางเพศแล้วก็ต้องออกไปล่าสวาทหากนายชวินยังไม่เสียชีวิตก็คาดว่านายชวินจะกลายเป็คนขี้เหล้าเมายาเหมือนนายทองก้อนผู้เป็บิดาอย่างแน่นอนนับว่าการตายในครั้งนี้ช่วยให้นายชวินไม่ก่อกรรมละเมิดศีลข้อห้าให้เด่นมากไปกว่านี้ จบรายงานพฤติกรรมชั่วที่โดดเด่น”
“แล้วพฤติกรรมดี ๆ ล่ะมีบ้างไหม”
ท่านยมราชถามหัวหน้าท่านเทพ
“มีขอรับ ความเด่นของกรรมดีที่โชว์ในรายงานนี้คือนายชวินเป็ลูกกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ รักพ่อแม่ รักน้องและปรารถนาที่จะทำให้ครอบครัวมีความสุขแม้ว่ายังไม่ทันได้ทำแต่เขาก็คิดอยู่เสมอว่าเมื่อเรียนจบจะหางานทำเพื่อช่วยพ่อแม่ให้มีความเป็อยู่ที่ดีจะช่วยส่งให้น้องได้เรียนหนังสือต่อ”
“อือ...นับว่ามีสำนึกที่ดีอยู่ไม่น้อยแม้ว่าจะยังไม่ได้ทำ แต่กรรมดีก็ยังรายงานออกมาให้เห็นเอาล่ะต่อไปนี้ก็จะสรุปผลกรรมการไปเกิดของสองพ่อลูกนะบัดนี้...”
สิ้นคำกล่าวของพญายมราชสองพ่อลูกก็หันขวับไปมองหน้ากันด้วยความหวาดหวั่น เื่ที่จะได้ไปเกิดบน์นั้น พวกเขาไม่หวังแล้ว แม้เพียง์ชั้นรากหญ้าอย่างชั้นจาตุมหาราชิกาก็ไม่คิด ตอนนี้ก็คงต้องลุ้นระหว่างเกิดเป็คน กับลงไปตกนรกหรือถ้าดีกว่าตกนรกหน่อยก็เกิดเป็หมูหมากาไก่ในภูมิเดรัจฉาน
“เริ่มที่นายทองก้อนก่อนแล้วกันจากผลการกระทำที่เด่นชัดคือละเมิดศีลข้อห้า ดื่มสุรายาเมา คนที่ชอบดื่มเหล้าของมึนเมารวมทั้งสิ่งเสพติดยาบ้า ยาอี ติดพนันทั้งหลายเป็เหตุปัจจัยให้ไปลงนรกดื่มน้ำเมาในกระทะทองแดงที่ร้อนฉ่า แต่กฏแห่งกรรมนั้นก็มีหมายเหตุเป็หลายวรรคเช่นกันในบางกรณีก็จะต้องไปเป็สัตว์เดรัจฉานก่อน แต่จะเป็สัตว์ประเภทใดนั้นท่านให้ดูผลกรรมที่ทำว่าเคยผูกพันหรือรังแกสัตว์ชนิดใดไว้มากที่สุด”
พญายมราชอธิบายเป็การเกริ่นนำ
“ท่านขอรับ..ได้โปรดอย่าให้กระผมไปเกิดเป็วัวเป็ควายเลยขอรับกระผมไม่อยากถูกใช้แรงงานให้ไถนาและถูกนำไปฆ่าปาดคอ”
ทองก้อนอ้อนวอนด้วยความกลัวเพราะเคยรับจ้างฆ่าวัวควายมาก่อน
“เ้าได้ตามที่ขอ แต่ไม่ใช่เพราะข้าช่วยเ้าหรอกนะแต่เป็เพราะผลกรรมดีที่เ้าชอบช่วยเหลือผู้คนเอาไว้จึงพอที่จะทำให้เ้าได้ไปเกิดยังโลกมนุษย์”
พญายมราชชี้แจงให้ทองก้อนเข้าใจ
“ไชโย้…ขอบพระคุณครับท่าน”
ทองก้อนรีบก้มลงกราบด้วยความดีใจ
“แต่!..ข้ายังบอกไม่หมด..การไปเกิดเป็คนของนายทองก้อนนั้นจะต้องเป็คนที่พิเศษ” ท่านยมราชกล่าวยิ้ม ๆ
“พิเศษยังไงขอรับ”
ทองก้อนคิดว่าตัวเองอาจจะเป็อัจฉริยะก็ได้
“เคยเห็นเด็กพิเศษไหมล่ะพวกออทิสติกน่ะ”
ท่านยมราชย้อนถามทองก้อน
“ออทิบกะติก คือ อะไรขอรับ นั่นมันเป็ภาษาฝรั่งนี่ครับผมเรียนน้อยไม่รู้จักขอรับ”
ทองก้อนสารภาพ
“เขาเรียก ออทิสติก ไม่ใช่ออทิบกะติก ดูปากนัทชา เอ๊ย!ดูปากข้าแล้วลองฝึกพูดตามสิ ออ-ทิส-ติก”
ท่านเทพอดที่จะบอกไม่ได้
“เอาอีกแล้วท่านเทพ ติดนิสัยตอนทำรายการทีวีอีกแล้วนะ อย่าลืมว่าท่านมาเกิดใหม่แล้วนะ”
“โอ๊ะ..ขออภัยครับท่าน” ท่านเทพรีบก้มศีรษะน้อมรับ
“ออทิสติกก็ประมาณว่าปัญญาอ่อนไงครับพ่อ”
ชวินกระซิบบอกผู้เป็พ่อ
“หา!..ผมจะเกิดเป็คนปัญญาอ่อนเหรอขอรับ”
ทองก้อนหน้าซีดปากสั่นเขาอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเป็แบบนี้ขอเป็วัวเป็ควายจะดีกว่าไหมเนี่ย
“ถูกต้องแล้ว...พวกที่ชอบดื่มเหล้าจนติดเป็นิสัยนั้นหากมีบุญช่วยให้เกิดเป็คนได้ก็จะเป็คนที่มีสติปัญญาที่ด้อยกว่าคนปกติคนที่มีบุญมากหน่อยก็อาจจะแค่เป็คนหัวทึบ ความจำไม่ดี เรียนรู้อะไรได้ช้าแต่เผอิญบุญของเ้ามีเท่านี้ ก็เลยได้แจ็คพอตเป็คนปัญญาอ่อนไปเต็ม ๆ แค่นี้ยังไม่พอเ้ายังจะมีความพิเศษทางกายเพิ่มมาอีกด้วย”
“กระผมไม่ขอรับความพิเศษใด ๆอีกได้ไหมขอรับ แค่นี้ก็หนักหนาสาหัสแล้ว”
ทองก้อนบอกด้วยสีหน้าหม่นหมอง
“ข้าไม่ใช่คนที่กำหนดให้เ้าได้ความพิเศษใดๆ ทั้งนั้น แต่เป็ตัวเ้าก่อเอาไว้เองทั้งสิ้น ความพิเศษทางกายที่เ้าจะได้รับอีกข้อหนึ่งคือผลจากการที่เ้ารังแกทำร้ายร่างกายเมียของเ้าให้ได้รับความเ็ปเป็ประจำจนส่งผลให้เมียของเ้าแข้งขาไม่ดี ดังนั้นร่างกายของเ้าที่จะเกิดใหม่นี้ก็จะผิดเพี้ยนไปด้วยเ้าจะขาเป๋ มือหงิกงอ พอจะนึกภาพออกใช่ไหม” ท่านยมราชถาม
“ชัดมากขอรับ..ทั้งปัญญาอ่อน ทั้งพิการขาเป๋มือหงิก แล้วน้ำลายก็ไหลด้วยใช่ไหมขอรับ”
ทองก้อนจินตนาการด้วยความท้อแท้
“โชคดีว่ะ ที่น้ำลายไม่ไหลเพราะก่อนตายเ้ายังอุตส่าห์ไปทำบุญทอดผ้าป่าไงล่ะ จึงได้กุศลส่วนนี้ไป”
“โห..บุญจากทอดผ้าป่าทำให้ไม่มีน้ำลายไหลมีแค่นี้เองหรือขอรับ ทำไมน้อยจัง”
ทองก้อนครวญ
“เพราะเ้าไม่ได้ไปทำบุญด้วยศรัทธาแต่ไปเพราะอยากจะสนุกสนานเฮฮาได้ดื่มเหล้ากับกลุ่มเพื่อนขี้เมาน่ะสิ มีอย่างที่ไหน ไปทำบุญ ดันไปแอบกึ๊บ ๆก๊งเหล้าอยู่ในวัด พอขึ้นรถก็เมาหัวทิ่มอยู่ท้ายรถทัวร์อีก อยากได้บุญก็ต้องทำด้วยศรัทธาจริงๆ ไม่ทำบาปควบคู่ไปด้วยถึงจะได้บุญเต็มร้อย แต่นี่เ้าก็ยังอุตส่าห์ได้ผลบุญที่ไม่ทำให้กลายเป็คนหูหนวกตาบอด น้ำลายไหลไงล่ะ”
“สรุปก็คือ ผมต้องเกิดเป็คนปัญญาอ่อนนั่นเองแล้วใครเป็คนที่โชคร้ายได้เป็พ่อแม่ของผมล่ะขอรับ”
“เด็กสาวที่ชื่อกระต่าย..คนที่นายชวินทำให้ท้องไงล่ะ”
“ฮ้า!..กระต่าย”
สองพ่อลูกอุทานด้วยความใพร้อมกัน
“ใช่..นางสาวกระต่าย คือคนที่จะเป็แม่ของนายทองก้อนแต่กระต่ายก็ไม่ได้โชคร้ายหรอกนะเพราะเธอจะไม่ได้เป็คนเลี้ยงดูเ้าหรอกแค่อาศัยท้องเกิดเท่านั้นเอง”
ท่านยมราชบอกกับทองก้อน
“แล้วใครจะเลี้ยงดูพ่อของผมล่ะครับท่าน” ชวินถามด้วยความอยากรู้
“นางบุญมาจะเป็คนรับกรรมเลี้ยงดูนายทองก้อนเอง เพราะนางบุญมายังไม่หมดกรรมจากนายทองก้อนซะทีเดียว เนื่องจากบุญมาเอง ก็ปากร้ายด่าว่าสามีเอาไว้ไม่น้อยแต่พอสามีตาย นางก็อาลัยรัก เป็ความผูกพันที่ร้อยรัดให้พลังงานกรรมดึงนายทองก้อนไปหาตัว ดังนั้น นางบุญมาจึงต้องก้มหน้าเลี้ยงดูหลานปัญญาอ่อนร่างพิการไปจนตายโน่นแหละ”
“โธ่..แม่..แล้วผมจะต้องเกิดเป็ฝาแฝดปัญญาอ่อนคู่กับพ่อของผมด้วยหรือเปล่าขอรับ ผมไม่อยากจะเป็ภาระของแม่ผมเลยครับ ผมสงสารแม่อย่าให้ผมไปเกิดเป็คู่แฝดปัญญาอ่อนเลยนะคร้าบ”
ชวินวิงวอนขอความเห็นใจสุดฤทธิ์
“เ้าไม่อยากเป็ภาระของแม่เ้าก็จะได้สิทธินั้นเดี๋ยวนี้ ฮ่า ๆ ๆ”
ท่านยมราชหัวเราะอย่างอารมณ์ดี