บทที่ 5 ระบบ! ช่วยเปิดสูตรโกงให้หน่อยได้มั้ย
"ติ๊ง กำลังเชื่อมต่อกับโฮสต์..."
ในความฝันอันเลือนราง เซี่ยเสี่ยวเล่ยได้ยินเสียงกลไกที่ดูไร้อารมณ์
"ติ๊ง ระบบเติมเต็มความปรารถนา 666 เชื่อมต่อกับโฮสต์สำเร็จแล้ว"
อีกเสียงดังขึ้น ทำให้เซี่ยเสี่ยวเล่ยต้องขมวดคิ้วเพราะถูกรบกวน
"โฮสต์ครับ ตื่นหน่อยครับ"
คราวนี้ เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่เพียงได้ยินเสียง ยังรู้สึกเหมือนตัวเองทั้งคนโดนเขย่าด้วย เขย่าจนเธออยากจะอาเจียน
"ใครน่ะ?" ถูกปลุกอย่างเกรี้ยวกราด เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ลืมตาขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงไม่เป็มิตร
"โฮสต์ โกรธแล้วไม่ดีต่อสุขภาพนะครับ"
"..." เซี่ยเสี่ยวเล่ย
เธอขยี้ตา รอจนสายตากลับมาชัดเจนก็หันไปรอบๆ แต่กลับไม่เห็นเงาคนสักคน
เอ๊ะ? นี่ฉันได้ยินเสียงหลอน? หรือเจอผีเหรอเนี่ย?
เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่มีความหวาดกลัวอย่างรุนแรงต่อเหตุการณ์เหนือธรรมชาติอยู่แล้ว จึงรีบสะบัดผ้าห่ม ยกมันขึ้นมาคลุมโปงอย่างรวดเร็ว
"โฮสต์ไม่ต้องกลัวครับ ผมคือระบบเติมเต็มความปรารถนา 666 ผมใช้คลื่นสมองคุยกับคุณจากท่ามกลางความว่างเปล่า ไม่ใช่ภูตผีปีศาจอะไรทั้งนั้น ผมเป็ผลผลิตทางวิทยาศาสตร์ครับ"
"นายอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่า? แบบนี้มันฉากในนิยายแฟนตาซีไม่ใช่เหรอ ยังจะมีหน้ามาบอกว่าตัวเองเป็ผลผลิตทางวิทยาศาสตร์อีก?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่ได้ตั้งใจหรอก แต่พอฟังแล้วมันอดเหน็บแนมไม่ได้จริงๆ นิสัยนี้ค่อนข้างแก้ยากน่ะนะ
"..." ระบบ666
"นาย...เป็ระบบช่วยเหลือฉันใช่มั้ย?" ในเมื่อเซี่ยเสี่ยวเล่ยก็เคยอ่านนิยายข้ามมิติมาหลายเื่ เธอจึงยอมรับการมีอยู่ของระบบได้อย่างรวดเร็ว นึกถึงตัวละครเอกในนิยายเ่าั้ที่มีระบบคอยช่วย ตบหน้าคนอื่นและเก็บเลเวลอย่างรวดเร็ว นี่เท่ากับระบบที่์ส่งมาช่วยเธอชัดๆ
แถมระบบของเธอนี่ ทันทีที่ได้ยินชื่อก็รู้เลยว่าต้องเจ๋งมากแน่ๆ ถึงชื่อจะออกแนวคล้ายเว็บพนันไปหน่อยก็เถอะ! แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือระบบช่วยเหลือ!
เซี่ยเสี่ยวเล่ยเริ่มคาดหวังในใจ เผลอกำมือตัวเองจนแน่น
แต่ความจริงก็คือ--
"ขอโทษนะครับโฮสต์ ผมไม่มีฟังก์ชันการช่วยเหลืออะไรครับ"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยเงียบไป
โห่! เอาจริงดิพี่!
"แล้วนายยังเหลือประโยชน์อะไรอีก"
ระบบ666เงียบไป
เพิ่งถือกำเนิดออกมาก็โดนโฮสต์ดูถูกเอาซะแล้ว
"ผมเป็ระบบเติมเต็มความปรารถนารุ่นแรก ตอนนี้ก็ยังอยู่ใน่พัฒนาอย่างต่อเนื่อง ความคิดเห็นของโฮสต์สามารถส่งต่อไปให้กับส่วนกลางผ่านทางผมได้เลยครับ"
"งั้นส่งความเห็นของฉันไป บอกส่วนกลางว่าให้นายช่วยเปิดระบบโกงให้ฉันหน่อยได้มั้ย"
"..." ระบบ666
โฮสต์แกล้งกันอีกแล้ว เอาแต่ขออะไรที่มันทำให้ไม่ได้ น่าเหนื่อยใจจัง
เซี่ยเสี่ยวเล่ยนอนลงบนเตียงต่อ คุยกับระบบ666 ผ่านความคิดในสมอง
"งั้นทำไมนายถึงเลือกฉันล่ะ? ฉันข้ามมิติมาจริงๆ เหรอ? แล้วจะกลับบ้านได้มั้ย?"
"คืออย่างนี้นะครับโฮสต์" ระบบ666 เริ่มอธิบายให้เซี่ยเสี่ยวเล่ยฟัง "คุณตายไปแล้วในโลกเดิมของคุณ กลับไปไม่ได้แล้ว แต่เนื่องจากคุณเป็คนเดียวในห้องคอมเมนต์ที่แสดงความเห็นใจต่อเซี่ยเสี่ยวเล่ยในหนังสือเล่มนี้ ทางส่วนกลางจึงเลือกที่จะส่งิญญาของคุณมาในโลกนี้ ถ้าคุณทำภารกิจที่เ้าของร่างเดิมตั้งใจไว้สำเร็จ หลังจากที่ทางส่วนกลางตรวจสอบผ่านแล้ว คุณก็จะสามารถใช้ร่างนี้ใช้ชีวิตอย่างอิสระตลอดไป"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยเงียบไป
ราวๆ หนึ่งนาทีผ่านไป เธอก็คิดอะไรออก "งั้นฉันก็กลับไปไม่ได้ แต่อยู่ในโลกนี้ต่อได้?"
"ใช่แล้วครับ"
"เพราะว่าฉันแสดงความเห็นใจกับเ้าของร่างนี้ พวกนายเลยเลือกให้ฉันมาแทนเธอ ทำตามความตั้งใจให้สำเร็จ?"
"ใช่ครับ"
"แล้วถ้าฉันไม่ทำล่ะ?"
"คุณก็จะตายครับ"
"..." เซี่ยเสี่ยวเล่ย "งั้นความตั้งใจของเ้าของร่างคืออะไร?"
"ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยได้ฟังก็อึ้งไปนาน
"นี่นายช่วยอะไรได้บ้างเนี่ย? ฉันจะมีนายไว้ทำไมกัน"
ระบบ666 ที่โดนโฮสต์ดูถูกและตอกกลับรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม
"ความตั้งใจของเ้าของร่างเดิมยังคงหลงเหลืออยู่ในร่างนี้ พอถึงเวลาแล้วคุณจะรู้สึกได้เองครับ"
"ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ามันไม่น่าเชื่อถือเอาซะเลยนะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่ไว้ใจคำอธิบายของระบบ666 เอาเสียเลย
"นี่เป็เื่จริงนะครับ" อย่างไรก็ตาม ระบบ666พบว่าตัวมันเองสามารถช่วยอธิบายได้แค่นี้ จึงเกิดความท้อแท้และอ่อนแอขึ้นมา
"แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลา?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกว่าไอ้ระบบนี่ไม่น่าเชื่อถือเลยจริงๆ สงสัยอีหรอบนี้อนาคตของเธอคงจบเห่ ได้เจอแต่ความมืดมน
"เื่นี้น่ะ พอถึงเวลาคุณจะรู้สึกเองครับ"
"..."
ฉันว่าแกไม่น่าเชื่อถือจริงๆ นั่นแหละ