เซี่ยวซิงอวี่ออกจากสนามสอบและเดินทางกลับบ้าน
ระหว่างทางรอยยิ้มสดใสราวเด็กน้อยปรากฏบนใบหน้าของเซี่ยวซิงอวี่
“กลับถึงบ้านเมื่อไรพี่เห็นใบแจ้งผลสอบเข้าสถาบันชิงหลงในมือฉัน คงต้องตกตะลึงจนคางค้างแน่ๆ”
“โฮ่ง โฮ่ง~”
ข้างกายเซี่ยวซิงอวี่มีหมาป่าสายลมเพลิงนรกติดตามเขาอย่างใกล้ชิดราวกับบอดี้การ์ดร่างั์ส่งเสียงเห่าอย่างร่าเริง
ที่จริงแล้วในแววตาของหมาป่าสายลมเพลิงนรกก็ยังคงเห็นเงาร่างของไซบีเรียนฮัสกี้อยู่รางๆ
จริงสิ สัตว์อสูรสุดแกร่งตัวนี้เดิมทีก็คือหมาป่าสายลมที่เซี่ยวซิงอวี่ไปเจอมันถูกทิ้งอยู่หน้าร้านขายสัตว์อสูรนี่น่า
เซี่ยวซิงอวี่ใช้ผลึกปลุกสายเืเม็ดหนึ่งปลุกสายเืที่ซ่อนอยู่ในตัวหมาป่าสายลม (สายเืนรก)
หลังจากสายเืตื่นขึ้นหมาป่าสายลมก็แปลงร่างเป็หมาป่าสายลมเพลิงนรกในปัจจุบันช่วยให้เซี่ยวซิงอวี่สอบผ่านการสอบระดับประเทศได้อย่างง่ายดาย
“ติ๊ง~”
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเซี่ยวซิงอวี่
“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจของระบบสำเร็จ สอบเข้าสถาบันชิงหลงได้สำเร็จ”
“รางวัลภารกิจ : ผลึกแห่งรัตติกาล 1ชิ้น + 300 แต้ม”
เซี่ยวซิงอวี่เปิดคลังของระบบด้วยความคิดในช่องคลังมีผลึกเพิ่มขึ้นมาเม็ดหนึ่ง
นี่คือผลึกแห่งรัตติกาล ตามชื่อเลยมันสามารถช่วยให้สัตว์อสูรหลอมรวมคุณสมบัติแห่งเงามืดได้
ตอนนี้หมาป่าสายลมเพลิงนรกมีคุณสมบัติทั้งหมดสองอย่างคุณสมบัติแห่งไฟและคุณสมบัติแห่งลม
เมื่อหลอมรวมคุณสมบัติแห่งเงามืดเข้าไปมันจะกลายเป็สัตว์อสูรที่มีสามคุณสมบัติ หนทางข้างหน้าช่างสว่างไสวยิ่งนัก
มุมปากของเซี่ยวซิงอวี่ยกขึ้น
“เฮยเฟิง แกควรดีใจนะที่แกเป็สัตว์อสูรตัวแรกที่ฉันทำสัญญาด้วย”
“ก่อนที่ฉันจะทำสัญญากับสัตว์อสูรตัวที่สองไอเท็มดีๆ ทั้งหมดจะถูกใช้กับแก”
“อาวู้~~~”
หมาป่าสายลมเพลิงนรกดีใจมากวิ่งวนรอบเซี่ยวซิงอวี่ หางที่ลุกไหม้ด้วยเพลิงนรกแทบจะชี้ขึ้นฟ้า
“ติ๊ง~”
“ระบบร้านค้าเปิดใช้งานแล้ว”
เมื่อเซี่ยวซิงอวี่นึกภาพหน้าจอของระบบร้านค้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ขณะที่เขาดูไปเรื่อยๆ ก็พึมพำกับตัวเอง
“หน้าตานี่เหมือนแอปชอปปิ้งเลยมีฟังก์ชันแนะนำสินค้าที่น่าจะชอบด้วย อยากซื้อของก็ต้องใช้แต้มสินะ”
ในระบบร้านค้า จำหน่ายวัตถุดิบล้ำค่าต่างๆที่ช่วยในการวิวัฒนาการของสัตว์อสูร รวมถึงแก่นอสูร
ยอดคงเหลือในบัญชีของเซี่ยวซิงอวี่ตอนนี้ : 300แต้ม
แม้แต่หญ้าเทวะที่ถูกที่สุดในระบบร้านค้าก็ยังต้องใช้ถึง800แต้ม
“ใจร้อนไปก็เท่านั้น ค่อยๆเก็บออมไปก่อนก็แล้วกัน”
“เฮยเฟิง ไปกันเถอะ กลับบ้าน!”
ภายใต้แสงตะวันยามเย็นแสงสีส้มที่ยังคงอบอุ่นทอดเงาของคนและหมาป่าให้ยาวเหยียดออกไป
ระหว่างทางกลับบ้านโทรศัพท์ในกระเป๋าของเซี่ยวซิงอวี่ก็สั่นขึ้น
เขาหยิบโทรศัพท์เครื่องเก่าออกมารับสาย
“ว่าไงครับพี่ ผมกำลังกลับบ้านอีกเดี๋ยวก็ถึงแล้ว...เอ๊ะ รอบๆ พี่เสียงดังจัง พี่ไม่ได้อยู่ที่บ้านเหรอ?”
เสียงของเซี่ยวรั่วเสวี่ยดังมาตามสาย
“เสี่ยวอวี่ พี่อยู่ที่ตลาดอยากกินอะไรบอกมาได้เลย พี่เพิ่งได้เงินเดือน!”
“ผมอยากกิน...”
เซี่ยวซิงอวี่ลากเสียงยาวทำท่าคิดอย่างจริงจัง
“ตูม!”
เสียงะเิดังสนั่นจากหูโทรศัพท์ะเืแก้วหูของเซี่ยวซิงอวี่อย่างรุนแรง
รอยยิ้มบนใบหน้าของเซี่ยวซิงอวี่แข็งทื่อไป
“พี่เกิดอะไรขึ้น พี่เป็อะไรไหม?”
“เสี่ยวอวี่ พี่...”
สัญญาณขาดหายไป เหลือเพียงเสียงซ่า
“เฮยเฟิง ไปตลาดกัน!”
โฮ่ง!
ชานเมืองเมืองชิงเฟิง ตลาดแห่งหนึ่ง
ตอนนี้ที่นี่กลายเป็ทะเลเพลิงเต็มไปด้วยควันดำคละคลุ้ง
บนถนนที่ทรุดตัวพังลงเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ของผู้คน
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเื
“หนีเร็ว สัตว์อสูรบุก!”
“ช่วยด้วย...”
“เื! สมอง! ไส้...ไส้! กรี๊ด!”
แมงป่องหางพิษขนาดใหญ่ตัวหนึ่งบุกเข้ามาในตลาด
นี่คือสัตว์อสูรระดับเริ่มต้น แมงป่องหางพิษ
ถึงแม้ระดับเริ่มต้นจะเป็ระดับต่ำสุดแต่สำหรับมนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีอาวุธ ก็ไม่ต่างอะไรจากยมทูต!
แมงป่องหางพิษเผยรอยยิ้มกระหายเืปลายหางแหลมคมทิ่มแทงร่างของผู้คนทีละคน แล้วนำเข้าปาก เคี้ยวอย่างช้าๆ
ถึงแม้เหตุการณ์ครั้งนี้จะทำให้มีผู้าเ็ล้มตายจำนวนมากแต่กลับไม่มีเงาของผู้ช่วยเหลือเลยแม้แต่คนเดียว
เพราะที่นี่เป็ชานเมืองคนที่อาศัยอยู่ส่วนใหญ่เป็คนที่ดิ้นรนหาเลี้ยงชีพ
จำนวนผู้ควบคุมสัตว์อสูรในเมืองมีจำกัดส่วนใหญ่อยู่ประจำการในใจกลางเมืองและย่านธุรกิจ
ส่วนสลัมที่อยู่ชานเมืองไม่มีใครสนใจที่นี่อยู่แล้ว
ขณะที่หลังคาตลาดกำลังจะพังลงหญิงสาวอายุราว 20 ปีก็วิ่งออกมาอย่างทุลักทุเล
ถึงแม้หญิงสาวคนนั้นจะแต่งกายเรียบง่ายแต่ก็มีใบหน้าที่งดงาม รูปร่างอรชรอ้อนแอ้นผมสีเงินราวกับน้ำตก์แผ่สยายลงบนบ่า
สาวงามผมเงินคนนี้ก็คือเซี่ยวรั่วเสวี่ยพี่สาวของเซี่ยวซิงอวี่
ตุ้บ!
เด็กหญิงคนหนึ่งสะดุดล้มระหว่างวิ่งหนีเข่าถลอก
เซี่ยวรั่วเสวี่ยรีบวิ่งเข้าไปช่วยพยุงเด็กหญิงขึ้น
“ไม่เป็ไรนะ?”
“ขอบคุณค่ะพี่สาว”
ในขณะนั้นเงาดำขนาดใหญ่ก็ปกคลุมร่างของคนทั้งสอง
เซี่ยวรั่วเสวี่ยกอดเด็กหญิงไว้แน่นและหันไปมอง
ปลายหางแหลมคมของแมงป่องหางพิษอยู่ห่างจากใบหน้าของเซี่ยวรั่วเสวี่ยไม่ถึงเมตร!
“พี่สาว พวกเรากำลังจะตายเหรอคะ?”
เด็กหญิงตัวสั่นเทาขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของเซี่ยวรั่วเสวี่ย
แมงป่องหางพิษเห็นสีหน้าหวาดกลัวของเด็กหญิงก็ยิ่งสะใจมากขึ้น น้ำลายสีเขียวไหลย้อยออกมาจากมุมปาก
คิ้วของเซี่ยวรั่วเสวี่ยขมวดเล็กน้อยดวงตาค่อยๆ เปลี่ยนเป็แนวตั้ง!
ความจริงแล้วในโลกแห่งสัตว์อสูรแห่งนี้มีเพียงสัตว์อสูรสายัพันธุ์แท้จริงเท่านั้นที่มีดวงตาเป็แนวตั้ง
โฮ่ง!
ในยามคับขัน
เสียงคำรามของหมาป่าดังกึกก้อง
เสียงดังสนั่นแมงป่องหางพิษล้มลงกับพื้นอย่างแรง เกราะหนาถูกกรงเล็บของหมาป่าฉีกขาดอวัยวะภายในที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าโผล่ออกมาในอากาศที่ขุ่นมัว
ผู้คนที่ตื่นตระหนกหยุดฝีเท้าหันไปมองทิศทางเดียวกัน
ภายใต้แสงตะวันยามเย็นเด็กหนุ่มร่างสูงสง่ายืนตระหง่านอยู่ สวมชุดคลุมผู้ควบคุมสัตว์อสูรของสถาบันชิงหลง
ข้างกายเด็กหนุ่มมีหมาป่าร่างใหญ่ที่ลุกไหม้ด้วยเพลิงนรก
“นั่นไม่ใช่เสี่ยวอวี่เหรอ!”
“เ้าหนูนี่กลายเป็ผู้ควบคุมสัตว์อสูรแล้วเหรอนี่?”
“ชุดคลุมผู้ควบคุมสัตว์อสูรของสถาบันชิงหลง...”
“ให้ตายสิ ตอนเด็กๆเ้าเด็กนี่เคยปีนกำแพงแอบดูฉันอาบน้ำอยู่เลย ตอนนี้กลับเก่งกาจขนาดนี้เชียว!”
อดีตอันดำมืดในวัยเด็กถูกเปิดเผยเซี่ยวซิงอวี่ได้แต่ลูบจมูก แสดงสีหน้าลำบากใจ
“เอ่อ ป้าหวัง ผมขอร้องอย่าพูดถึงตอนเด็กๆ เลยนะครับ”
ตอนนี้เซี่ยวซิงอวี่ก็ถือว่าเป็อัจฉริยะที่ได้รับความสนใจจากทั่วประเทศก็ต้องรักษาภาพพจน์สักหน่อย
“เสี่ยวอวี่ นาย...”
ดวงตาของเซี่ยวรั่วเสวี่ยกลับคืนสู่สภาวะปกติมองน้องชายที่คุ้นเคยแต่กลับดูแปลกหน้าด้วยแววตาที่สับสน
“พี่ ผมสอบเข้าสถาบันชิงหลงได้แล้วต่อไปผมจะทำให้พี่มีชีวิตที่ดีขึ้น”
“เอาละ ผมจะแนะนำให้พี่รู้จักนี่คือสัตว์อสูรตัวแรกที่ผมทำสัญญาด้วย หมาป่าสายลมเพลิงนรก ชื่อว่าเฮยเฟิง”
บรู้ว~
“เฮยเฟิงบอกว่าสวัสดีครับพี่สาวเจอกันครั้งแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ พี่สาวสวยจัง...”
มุมปากของเซี่ยวรั่วเสวี่ยกระตุก“มันแค่หอนคำเดียว นายแปลออกมาตั้งเยอะแยะ?”
“สัตว์อสูรตัวนั้นยังไม่ตาย!”
“ทุกคนหลบเร็ว!”
แมงป่องหางพิษตั้งสติได้ชั่วครู่คลานลุกขึ้นจากพื้น เืสีเขียวไหลออกมาจากาแไม่หยุด
“พี่ พี่พักก่อนนะเดี๋ยวผมจัดการกับสัตว์อสูรตัวนี้เอง”
เมื่อเซี่ยวซิงอวี่ยืนอยู่ต่อหน้าเซี่ยวรั่วเสวี่ยบนใบหน้ามักจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นและอ่อนโยน
แต่เมื่อเขาหันไปเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรดวงตากลับเป็ประกายราวสายฟ้าฟาด แผ่รังสีสังหารที่มองไม่เห็น
หมาป่าสายลมเพลิงนรกััได้ถึงเจตจำนงของเ้านายส่งเสียงคำรามที่ดังกึกก้องไปยังแมงป่องหางพิษ
แมงป่องหางพิษถอยหลังไม่หยุดเผยสีหน้าหวาดกลัว
นี่คือการกดขี่ทางสายเื!
ในด้านระดับหมาป่าสายลมเพลิงนรกและแมงป่องหางพิษเป็ระดับเริ่มต้นเหมือนกัน
ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างทั้งสองคือสายเื
สายเืของแมงป่องหางพิษมีคุณภาพธรรมดา
ส่วนสายเืของหมาป่าสายลมเพลิงนรกคือคุณภาพระดับมหากาพย์
ความแตกต่างอย่างมากของสายเืทำให้แมงป่องหางพิษไม่มีความกล้าที่จะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นหมาป่าสายลมเพลิงนรกเดินเข้ามาช้าๆแมงป่องหางพิษใจนฉี่แทบราด หันหลังวิ่งหนี
“คิดหนีเหรอ?”
“แกทำให้พี่สาวฉันใ!”
“ไปตายซะ!”
เซี่ยวซิงอวี่ออกคำสั่งหมาป่าสายลมเพลิงนรกอ้าปากกว้าง ปล่อยทักษะต่อสู้เฉพาะตัวออกมา
6K
