วันเสาร์
10:00 น.
ผมกับยัยตัวแสบกำลังเดินทางไปยังบ้านพ่อแม่ของเธอ อันที่จริงๆผมรู้ด้วยว่าบ้านเธออยู่ที่ไหน แต่ผมแกล้งทำเป็ถามทางไป กลัวว่าเธอจะสงสัยผมรู้จักบ้านเธอได้ยังไง เราใช้เวลาเดินทางกันไม่นาน
ในที่สุดถึงบ้านของเธอแล้ว เป็บ้านเดี่ยวสองชั้น หน้าบ้านมีสวนย่อมเล็กๆสำหรับปลูกต้นไม้ ผมว่าบ้านหลังนี้น่าจะเพิ่งซื้อได้ไม่กี่ปี
เชอรี่: พ่อ แม่ อยู่กันไหมคะ
แม่: มาแล้วเหรอ ไม่เจอเป็เดือนเลยนะ ถ้าไม่ป่วยก็ไม่คิดจะติดต่อพ่อกับแม่ใช่ไหม
เชอรี่: แม่ขา เชอคิดถึงแม่ที่สูดเยย
พ่อ: เมื่อไหร่จะกลับมาอยู่บ้านล่ะ
เชอรี่: พ่อขา เชอก็คิดถึงพ่อที่สูดเหมือนกัน
แม่: ผู้ชายคนนี้แฟนลูกเหรอ (แม่แกล้งทำเป็ไม่รู้จักวาฟิกซ์)
เชอรี่: แค่เพื่อนค่ะแม่
พ่อ: เข้าในบ้านกันก่อนสิ เรามานั่งคุยกันบนโต๊ะอาหารดีกว่า ได้เห็นหน้าค่าตากันชัดเจน
เชอรี่ : เดี๋ยวนะพ่อ ๆไม่โวยวายหน่อยเหรอ เขาเป็นายแบบที่พ่อว่าหนูว่า เพ้อเจ้อ
พ่อ: ฉันจะไปห้ามอะไรแกได้ ต่อให้ฉันห้ามแกๆก็ชอบเขาอยู่ดี
เชอรี่ : นั่งกันไปก่อนเลยค่ะ หนูไปเอาน้ำมาเสิร์ฟให้นะคะ
พ่อ: ไม่ต้องเชอ ให้แม่แกจัดการ
เชอรี่ : ค่าพ่อ ทำไมวันนี้พ่อดูดุจัง -_-
พ่อ: เชอ
เชอรี่ : คะ
แม่: น้ำค่ะ วันนี้เป็น้ำดอกอัญชัญ ลองชิมดูนะคะคุณวาฟิกซ์
วาฟิกซ์: ขอบคุณครับ
ฉันได้ฟังจากพ่อเล่าว่า วาฟิกซ์ มาช่วยซื้อหุ้นที่บริษัทของเรา ทำให้บริษัทดำเนินกิจการต่อได้ พ่อบอกว่าถ้าไม่ได้เขา ป่านนี้เราต้องขายบ้านหลังนี้ไปแล้วแน่ๆ พอฉันได้ฟังจบ น้ำตาก็ไหลหยดลงมาแหมะๆใส่มือฉันๆได้ไม่โกรธใครเลยนะ แต่ฉันโกรธตัวเองที่ไม่สามารถช่วยพ่อแม่ได้เลย
วาฟิกซ์ : เธออย่าเงียบสิ โวยวายออกมาเลย
เชอรี่: ฮืออ ฉันขอบคุณนายมากนะ ที่มาช่วยกอบกู้บริษัทของพ่อฉัน
วาฟิกซ์ : ไม่เป็ไร ฉันทำลงไปทั้งหมดเพราะฉันหลงรักเธอั้แ่วันแรกแล้ว
เชอรี่ : วันแรกเหรอ วันไหนอ่ะ
วาฟิกซ์ : วันที่เธอมองฉัน
เชอรี่ : มองนายเข้าไปบ้านคุณรอณอ่ะเหรอ
วาฟิกซ์ : ใช่แล้ว ฉันสั่งพี่ที่ดูแลเครื่องดื่ม ให้เรียกเธอเข้าเสิร์ฟไปฉันเอง
เชอรี่ : กรี๊ดดด ที่คุณรอณให้ฉันไปอยู่บนห้องก็เพราะนายเหรอ
วาฟิกซ์ : เื่นั้นฉันไม่เกี่ยว สาบานได้เลย ไอ้รอณมันคิดของมันเอง
เชอรี่ : แล้วที่ฉันลวมลามนายล่ะ
วาฟิกซ์ : ฮ่าๆๆ เธอนอนหลับน้ำลายไหลขนาดนั้น เธอจะมาลวมลามอะไรฉัน
เชอรี่ : นายมันร้ายสุดๆเลย
วาฟิกซ์ : ป่ะเรากลับกันเถอะ
เชอรี่ : เดี๋ยวก่อน
วาฟิกซ์ : อะไรอีก
เชอรี่ : ตอนที่ฉันเมาล่ะ ฉันทำอะไรนายไหม
วาฟิกซ์ : ไม่หรอก ^^ ฉันแค่
เชอรี่ : แค่อะไร
วาฟิกซ์ : แค่กอดเธอเท่านั้นเอง เพื่อไม่ให้เธอไปวุ่นวายกับทีวีของฉัน
เชอรี่ : ฉันไม่กลับบ้านกับนายแล้ว ชิชิ
วาฟิกซ์ : อย่างอนสิครับ ไปทานข้าวบ้านผมนะครับ พ่อแม่ผมรออยู่
เชอรี่ : ได้ค่ะ
ฉันว่าการได้มีเขาอยู่ข้างๆก็มีความสุขไปอีกแบบ
ผมว่าการมีเธอเข้ามาวุ่นวายกับผมแบบนี้ ทำให้ผมรักเธอขึ้นไปอีก
---
วาฟิกซ์: พ่อแม่ของผมโทรมาบอกว่า ไม่ต้องกลับบ้านมากินข้าวแล้ว เพราะพวกท่านมีธุระ ต้องเดินทางกลับแม็กซิโกโดยด่วน ทำให้ผมและเชอรี่ แวะมินิมาร์ท ซื้อเนื้อหมู ผักสลัด เราจะกลับไปทำสเต็กหมูกินกัน เราสองคนจะไปทำกินกันที่คอนโดของยัยตัวแสบ ก็ดีเหมือนกันครับ ผมได้เปลี่ยนที่พักผ่อนบ้าง
หนึ่งชั่วโมงผ่าน
เชอรี่ : วาฟิกซ์ นายไปนอนโซฟาสิ
วาฟิกซ์ : นอนคนล่ะฝั่งแล้วไง
เชอรี่ : งั้นนายกินเสร็จแล้วก็ไปแปรงฟันสิ
วาฟิกซ์ : เชอรี่
เชอรี่ : ว่า (เขาเรียกชื่อฉันทีไร ขนลุก ทุกทีเลย)
วาฟิกซ์ : เราไปพัทยากัน
เชอรี่ : พรุ่งนี้นายมีงานบ้านคุณรอณ
วาฟิกซ์ : งั้นทำงานก่อนค่อยไปกัน
เชอรี่ : ได้ค่ะ
วาฟิกซ์ : ฟึบ ! กอดกันหน่อยสิ
เชอรี่ : เผลอไม่ได้เลยนะ
วาฟิกซ์ : ตัวเธอนุ่มจัง หอมด้วย
เชอรี่ : ก่อนอื่น นายใส่เสื้อก่อนได้ไหม
วาฟิกซ์ : เธอน่าจะชินได้แล้ว ถ้าเธออยากมองๆเลย ฉันไม่ว่าเธอลามกหรอก
เชอรี่ : กรี๊ดดดด นายเนี่ยนะ
วาฟิกซ์ : ฮ่าๆๆ ในที่สุดเธอกรี๊ด คิดว่าจะเก็บอารมณ์อยู่
เชอรี่ : นอนดีกว่า
-----
ข่าวดังบันเทิง
นายแบบหนุ่ม วาฟิกซ์ ได้ออกเดทกับแฟนสาวซึ่งเป็ผู้จัดการส่วนตัว เห็นครั้งล่าสุดที่คอนโดแฟนสาว เรามีภาพค่ะ อันนี้เป็ภาพในมินิมาร์ท ภาพที่สอง นายแบบเดินกอดเอวแฟนสาว ภาพที่สาม น่าจะซื้อของสดมาทำอาหารกินด้วยกัน ตอนนี้ทางเรากำลังติดต่อไปที่ทั้งคู่เพื่อขอสัมภาษณ์ว่าความจริงแล้ว คบกันอยู่ไหม
ล่าสุดทาง เ้าของแบรนด์ชื่อดัง ยินดี ได้ออกมากล่าวว่า เป็เื่ส่วนตัวของพวกเขา ความรักเกิดจากคนสองคนครับ ผมไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับความรักของพวกเขาทั้งคู่ครับ
ความเห็นชาวเน็ต :
ปอยฆ่าหญ้า :ฉันเห็นเธอที่คอนโดบ่อยนะ หน้าตาเธอน่ารักดีนะ
PR: ข่าวไม่เห็นน่าสนใจเลย
Teeyai: ภาพข้างหลังผู้หญิงดูแซ่บมาก
You: ไม่เห็นเหมาะกันเลย ผู้หญิงเกาะผู้ชายกินหรือเปล่า ได้ข่าวว่าบริษัทพ่อกำลังเจ๊งนิ แถมทำลายผ้าก็ไม่สวย!!
----
ฉันได้อ่านคอมเม้นต์ที่มีความเห็นทั้งในแง่ดีและไม่ดี ฉันควรจะต้องเลิกกับเขาไหม เพราะตอนนี้ข่าวออกทุกหน้าสื่อ แม้กระทั่งเฟซบุ๊ค ที่เพื่อนๆฉันต่างแท็กมาถามฉันร้อยกว่าคนได้ ไหนจะในไลน์อีก
เลื่อนลงมาได้อ่านความเห็นสุดท้าย ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลยด้วย และไม่คิดว่าวาฟิกซ์จะชอบฉันเลย ฮืออ
เชอรี่ : วาฟิกซ์
วาฟิกซ์ : หือ
เชอรี่: เราห่างกันสักพักไหม
วาฟิกซ์ : ฉันว่าแล้วเธอต้องไปอ่านคอมเม้นต์ แล้วกลับมาพูดแบบนี้
เชอรี่: T_T ฉันขอโทษ นายกลับคอนโดนายไปก่อนเถอะนะ
วาฟิกซ์ : หึหึ แล้วเราไม่ต้องมาเจอกันอีก ....
เชอรี่: ฮือออ ฉันขอโทษนะว่าฟิกซ์
(ฉันนอนร้องไห้ทั้งคืน จนไม่ได้นอนเลย สุดท้ายลุกขึ้นมาปิดโทรศัพท์มือถือลง ฉันไม่อยากรับรู้ข่าวสารใดจากใครแล้ว)
------
วาฟิกซ์: ผมโมโหเธอมาก แค่ความคิดเห็นคนๆเดียวทำให้เธอบอกเลิกกับผมได้ แถมยังไล่ผมกลับคอนโดอีกต่างหาก เพราะงั้นผมจึงยอมกลับคอนโดตัวเองและจะไม่ให้เธอเห็นหน้าผมอีก แล้วเธอจะได้รู้ว่าการไม่มีผมเธอจะอยู่ได้ไหม
คฤหาสน์
รอณ
วาฟิกซ์: ฉันขอเหล้าหน่อย
รอณ: นายขึ้นไปห้องข้างบนสงบสติอารมณ์ก่อนเถอะนะ ฉันขอร้อง
วาฟิกซ์: ได้ พรุ่งฉันค่อยมาดื่มใหม่
รอณ: ไอ้ฟิกซ์ นายจะขับรถออกไปไหนอีก
วาฟิกซ์: ไปบ้านที่พัทยา
รอณ: สงสัย ต้องมีใครสักคนบอกเลิกกันก่อนแน่นอน เฮ้อ.. จะไปกันรอดไหมคู่นี้
---
คอนโด
เชอรี่
ั้แ่วันที่วาฟิกซ์เดินออกจากห้องฉัน ๆ ฉันก็ไม่ออกไปไหนเลย กินแต่มาม่าและราเมน เท่านั้น ่นี้ฉันหันกลับมาดูคอนเสิร์ตมิดไนท์ย้อนหลังและฟังเพลงเขามากขึ้น อยู่แบบนี้ก็ดีไปอีกแบบ ฉันคงต้องกลับเป็คนเดิมแล้ว เร็วๆนี้จะมีคอนเสิร์ตของมิดไนท์ ฉันลองกดเข้าไปดูว่าพอมีบัตรเหลือไหม ปรากฎว่าบัตรหมดแล้ว ไม่เป็ไรดูผ่านไลฟ์สดก็ได้
ฉันนั่งดูหนัง ละคร วนไปแบบนี้เรื่อยๆ มาม่าของฉันยังเหลือพอสมควร ฉันสั่งผ่านทางเน็ตมา มีราเมนด้วยจะได้ดูไม่จำเจ แต่ดูเหมือนว่าการกินแบบนี้ทุกวันท้องฉันก็เริ่มกลับมาปวดอีกครั้ง กินยาคงหาย
ฉันควรเปิดโทรศัพท์ดีไหมนะ เผื่อมีความข้อความคจากคนอื่นๆ ไม่ดีกว่า ฉันว่าฉันสั่งไวน์มาดื่มหน่อยดีกว่า จะได้ลืมๆมันไปบ้าง