ณ ตระกูลไป่
จื่อหลานลงรถเธอหลับตาแต่แล้วมองเห็นพลังดำมืดด้านในจนทำให้เธอพูดขึ้นด้วยแววตาเย็น
"ด้านในมีคนป่วยเหรอคะ"
"เธอรู้ได้ยังไงเหรอ"
"ฉันเห็นดาวมรณะที่นี่คุณตาบอกเอาไว้ก่อนนะฉันจะช่วยคนที่เชื่อในตัวฉันเท่านั้น"
"เื่นี้ฉันได้บอกไป่หวงเอาไว้แล้ว"
"ค่ะ ส่วนเื่คนป่วยถ้าฉันขจัดความมืดนี้ไปจะไปดูว่าช่วยได้ไหมนะคะ"
"ได้" จื่อหลานเดินตามชายชราแซ่มู่เข้าไปในคฤหาสน์ไม่นานไป่หวงออกมาต้อนรับแต่เธอยังไม่เดินไปไหนยังคงยืนนิ่งมองรูปปั้นในสวนที่คล้ายมนุษย์ดูสวยงามแต่น่ากลัวเพราะเป็กลิ่นอายแห่งความตายลอยวนรอบๆ
"แม่หนูหลินเป็อะไรไปเหรอ" จื่อหลานเธอไม่ได้ตอบแต่ถามกลับไป
"คุณลุงเอารูปปั้นนี้มาจากไหนเหรอคะ"
"เป็คนรู้จักเจอเห็นว่าสวยดีเลยซื้อต่อรูปปั้นนี้มีปัญหาอะไรเหรอ" ไป่หวงถามขึ้นเขานั้นไม่ค่อยเชื่ออะไรหญิงสาวคนนี้มากแต่ที่เชิญมาเพราะมีบางอย่างที่เขาอยากพิสูจน์เท่านั้นและอยากรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงคนนี้เป็คนหลอกลวงไหมถ้าหลอกลวงเขาจะจับเธอทันที
"คุณลุงเชื่อฉันไหม" จื่อหลานไม่ตอบเธอถามขึ้นเพราะตอนนี้ตัวเธอมองเห็นดาวอนาคตจากเขาที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ บางครั้งผู้หญิงอาจทำให้เขาตกดาวมรณะหลังจากคนในบ้านตาย
"เชื่อสิงั้นฉันไม่อยากพบเธอหรือให้คุณลุงพามาหรอก"
"รูปปั้นนี้ไม่ดีเป็ชนวนหนึ่งที่ไม่ดีต่อฮวงจุ้ย เป็รูปปั้นที่มีเ้าของควรเอาไปไว้ที่เดิมหรือสุสานที่มีพลังหยินคนเป็จะได้ไม่เจ็บป่วย คนตายจะได้ไม่มาเยือน"
"แม่หนูหลินเธอดูฮวงจุ้ยเป็ด้วยเหรอ" มู่หวางถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น
"พอมีความรู้ด้านการทำนาย ปรับฮวงจุ้ย รักษาแบบโบราณ แต่กฏของฉันนอกจากเงินย่อมต้องมีความเชื่อถ้าไม่เชื่อฉันจะไม่ทำเพราะเปลืองพลังของตัวเอง คุณตารู้ไหมคะศาสตร์ทุกด้านของฉันกว่าจะร่ำเรียนมาลำบากมาก"
"รู้ๆ ถ้าเสร็จจากนี่แล้วช่วยไปดูฮวงจุ้ยตระกูลมู่ได้ไหม"
"ได้ค่ะหนึ่งแสนงานถึงเดิน"
"ฮ่าฮ่า ได้ๆ ให้มากกว่านั้นยังได้เลยแล้วรูปปั้นนี้จะทำยังไงต่อละอาหวง" มู่หวางถามลูกชายของเพื่อนสนิทที่นอนไม่ตื่นสักที
"เื่นี้ผมต้องดูเหตุและผลก่อนครับ" คำตอบของเขาทำให้จื่อหลานชะงักจ้องมองเขา
"คุณลุงกฏของฉันคือความเชื่อคุณไม่เชื่อสิ่งที่ฉันเตือนวันนี้ฉันเองก็ไม่คิดจะช่วยเหลือ ขอโทษด้วยนะคะคุณตาที่ฉันไม่สามารถทำงานนี้ได้"
"เพ้ย! ใจเย็นๆ ก่อนอาหวงทำไมถึงพูดแบบนั้นละตาเฒ่าไป่้าความช่วยเหลือไม่ใช่เหรอ"
"ผมรู้ครับแต่ทำให้เชื่อมันยากจริงๆ"
"เฮ้อ! นายไม่เชื่อฉันไม่ว่าแต่เอาละถ้าตาเฒ่าไป่เป็อะไรไปอย่าว่าฉันใจดำล่ะ"มู่หวางกล่าวเตือนแล้วเดินขึ้นรถจากไป เขาถามจื่อหลานขึ้น
"ตาเฒ่าไป่จะเป็อะไรไหม"
"ดาวมรณะของเขาโคจรมาถึงแต่มีดาวแห่งเทพยังคงคุ้มครองแต่ปล่อยไว้นานไม่ดีค่ะ"
"ฉันควรทำยังไงดี ไม่อยากให้เขาจากไปเลย"
"ถึงฉันเข้าไปพวกเขาที่ไร้ความเชื่อก็ไม่ให้ฉันไปรักษาหรอกค่ะ ฉันนั้นฝืนชะตาของใครไม่ได้คุณตาคงเข้าใจข้อนี้นะคะ"
"ฉันเข้าใจเอาเป็ว่าเงินที่ฉันให้ก่อนหน้าฉันยกให้เธอแล้วกัน"
"ขอบคุณค่ะฉันหวังว่าคุณลุงไป่คนนั้นจะนึกถึงฉันนะคะเพราะรูปปั้นนั้นกลืนกินพลังชีวิตจนสามารถสิงคนอื่นได้ลัทธิเต๋าในโลกใบนี้ฉันยังไม่เห็นน้อยคนนักที่จะสลายคำสาปนี้ได้"
"ฉันคงหวังว่าเขาจะเชื่อเธอสักครั้งไม่รู้ทำไมว่าเขาถึงหัวรั้นแบบนี้"
"ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์มักจะไม่เชื่อสิ่งที่มองไม่เห็นหรอกค่ะ บางครั้งการที่พบฉันในครั้งนั้นเพียงเขาอยากพบและอีกใจเพียงแค่เกรงใจคุณตามากกว่าค่ะ แต่ถ้าคุณตาอยากให้เพื่อนรอดนำเขาออกมาจากที่นั่นสิคะบางครั้งเขาเที่ยวเล่นในโลกความฝันจนไม่อยากกลับมาก็ได้"
"เที่ยวเล่นโลกความฝันเหรอมันคืออะไร"
"มันคือจิตปรุงแต่งจุดที่เขาคิดว่าสงบและปลอดภัยที่สุดแต่เที่ยวเล่นนานก็เหมือนตัดขาดจากโลกความเป็จริงถึงเวลานั้นฉันคงช่วยอะไรไม่ได้แล้วค่ะ"
"เื่นี้ฉันจะไปพูดกับลูกชายเขาอีกคนดู ลูกชายคนนั้นเขาเป็หมอแต่ที่ให้รักษาตัวที่บ้านเพราะตรวจแล้วไม่ได้ป่วย"
"บางครั้งวิทยาศาสตร์ไม่สามารถช่วยได้ทุกอย่างตัวฉันเป็เพียงหญิงว่างงานที่หาเงินเลี้ยงดูตัวเองตามความเชื่อ เื่นี้คุณตาห้ามบังคับให้เขาเชื่อนะคะไม่งั้นฉันไม่สามารถรักษา ปัดเป่าได้"
"ตาเข้าใจแล้ว ตระกูลมู่ของตามีลูกหลานเยอะแต่ปัจจุบันลูกชายคนรองกุมบังเหียนทุกอย่างอยู่"
มู่หวางพูดในสังคมเขาต่างคิดว่ามู่เหวินลูกชายที่เกิดจากภรรยาใหม่ของเขาเป็ลูกชายคนโตแต่ครอบครัวเราต่างรู้ดีว่าไม่ใช่เขาได้พูดเื่ทุกอย่างให้ภรรยาและลูกชายฟังพวกเขาอยากเจอเธอผู้ที่ทำให้เขากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
"พื้นฐานดวงของเขาไม่ได้ตกมรณะเลยมีวาสนาให้ฉันช่วยเหลือ ต่อไปเขาจะรุ่งเรืองกว่านี้ถ้าเชื่อฉัน"
"หึหึ! ตอนนี้เขาคงอยากเจอเธออย่างมากรู้อะไรไหม"
"ความเชื่อของเขาทำให้ฉันอยากช่วยเหลือเื่ทายาทเหมือนกันค่ะ"
"นะนี่เธอรู้เหรอ" ตามจริงลูกสะใภ้ของเขานั้นแท้งลูกอยู่บ่อยครั้งทำให้เราแทบหมดหวังเพราะลูกๆ ของเขาเริ่มแก่ตัวแล้ว
"คุณตาเชื่อเื่ฮวงจุ้ยหลุมศพไหมคะ"
จื่อหลานถามขึ้นเธอััมือของมู่หวางทำให้มีภาพนึงที่เหมือนว่าเป็ิญญาที่ตอนนี้หลุมศพตั้งในด้านโชค เพิ่มสุขด้วยทรัพย์ แต่พื้นที่นึงดันหันหัวออกไปทิศอู๋ คือทิศเอาไว้ดูทายาททิศแห่งครรภ์แต่ไม่ออกจากสุสานถึงท้องก็ไม่สามารถคลอดได้น่าเสียดายจริงๆ หมุนไปทางทิศติงที่เต็มไปด้วยความสมบูรณ์มั่งคั่งก็ดีอยู่แล้ว เหมือนพลังการมองดวงดาวจะมากเกินไปทำให้เธอรู้สึกเหนื่อย
"เชื่อสิเชื่อ"
"ถ้าเชื่อฉันจะจัดทิศทางตามศาสตร์ฮวงจุ้ยหยินเปิดทางหยางให้ดีกว่าเดิมค่ะ"
"ขอบใจเธอมากถ้าทำให้ตระกูลมู่ของเราสืบทายาทสายหลักได้สำเร็จ ตระกูลมู่ของเราจะจดจำว่าผู้ใดให้ทางรอดกับเราเธอเป็ผู้มีพระคุณของเราแล้ว"
"ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ เพียงแค่คุณตามอบเงินให้ผู้หญิงที่หากินตามความเชื่ออย่างฉันก็พอแล้ว"
จื่อหลานพูดทำ ให้มู่หวางคิดว่าจะให้ลูกชายมอบหุ้นให้เธอกี่เปอร์เซ็นต์จะเหมาะสมดี ซึ่งเื่นี้จื่อหลานไม่รับรู้เพราะเธอไม่ได้กำหนดจิตสืบความคิดผู้ใดในตอนนี้เธอนิ่งหลับตาลงเพื่อทำสมาธิรักษาจิติญญาทันที