ร่างเล็กบางที่กระโจนขึ้นบนกำแพงแล้วป่ายปีนอย่างรวดเร็วทำเอาเ้าเมืองเป่าจูเหลียงฮุ่ยฟู่หัวเสียยิ่งนักนี่เป็ครั้งที่สามในรอบเจ็ดวันที่เขาวิ่งตามจับนางไม่ทัน
“ซินเอ๋อร์หากเ้ากลับมาเมื่อใด พ่อจะขังเ้าไว้สามวันสามคืนเทียว”เสียงชายวัยกลางคนะโไล่หลังมา มิได้ทำให้สาวน้อยรู้สึกหวาดกลัวเลยนางหันหลังกลับมาะโตอบ
“ท่านพ่อเอาไว้ข้าสืบได้ความจริงเมื่อใด? ข้าจะกลับมาหาท่านก็แล้วกันนะ” จากนั้นนางก็ได้ยินเสียงถ้วยน้ำชาใบใหญ่กระทบกำแพงดังเพล้ง!
เหลียงเจินซินวิ่งบนกำแพงได้อย่างคล่องแคล่วคล้ายวิ่งบนพื้นราบหากจะนับท่านน้าไป๋มู่หลิวเป็มือปราบอันดับหนึ่งแห่งตะวันออก ท่านลุงไป๋เฉิงหลิวผู้ถ่ายทอดวิชาแมวเก้าชีวิตนี้ให้นางก็นับเป็นักสืบอันดับหนึ่งได้เช่นกันในตระกูลไป๋ของท่านแม่มีเพียงท่านลุงเท่านั้นที่ถ่ายความพิเศษมาจากท่านตานั่นคือเืของเขาสามารถต้านพิษได้ทุกชนิด รวมทั้งหยดออกมาละลายน้ำกินล้างพิษได้และนางก็พบในภายหลังว่าตนเองก็คือทายาทรุ่นหลานที่ได้รับความพิเศษนี้มา
“ซินเอ๋อร์เ้ามาเสียที ข้ารอจนตะคริวจะกินแล้วนี่?”ไป๋ฉิงเหวินญาติผู้พี่บุตรของท่านน้ามือปราบยืนหน้าหงิกรอนางอยู่ข้างกำแพงนัดหมาย
“กว่าข้าจะหลบท่านพ่อออกมาได้นี่ก็โดนคาดโทษไว้แล้วว่าจะขังข้าสามวัน หากข้าไม่มีผลงานกลับไปอวดอ้างล่ะก็คราวนี้เห็นทีโดนขังลืมเป็แน่” นางตอบพร้อมะโตุ๊บ! ลงมาจากกำแพง
“เ้ามันสมกับเป็ทายาทแมวเก้าชีวิตของท่านลุงจริงเชียว”
“อย่ามัวชื่นชมข้าอยู่เลยไหนบอกมาสิว่าร่องรอยคดีนี้มีอะไรบ้าง?”
ไป๋ฉิงเหวินเป็มือปราบหน้าใหม่ของเมืองเป่าจูเขาอายุมากกว่าซินเอ๋อร์เพียงหนึ่งปี ทั้งสองเป็คู่หูกันมาั้แ่เด็กแต่เพราะความหัวไวของเหลียงเจินซินทำให้นางเป็ที่ถูกใจของท่านลุงใหญ่ตอนนางอายุแปดขวบจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาแมวเก้าชีวิตเมื่อฝึกฝนจนครบห้าปีนางก็กลายเป็ตีนแมวอันดับหนึ่งครั้นมาช่วยญาติผู้พี่สืบคดีนานวันเข้านางก็อวดอ้างตนเองเป็นักสืบแห่งเป่าจูตามรอยของท่านลุง
“ข้าอยากได้หลักฐานเพิ่มเติมอีกสักหน่อยผู้ต้องสงสัยว่าฆ่าแม่ค้าผ้ารายนี้อ้างว่ามิได้เกี่ยวข้องกับผู้ตายแต่ทั้งถนนก็มีแต่เขาคนเดียวเดินผ่านในยามนั้น แม้จะยังหาอาวุธไม่เจอเื่ความสัมพันธ์ ข้าว่าเราคงจะหาได้แน่ ถ้าเข้าไปค้นที่บ้านคนผู้นี้ได้” มือปราบหนุ่มยื่นกระดาษที่เขียนที่อยู่และชื่อของผู้ต้องสงสัยให้กับญาติผู้น้อง
“ปล่อยให้เป็หน้าที่ของนักสืบเจินซินเถิดเ้าไปนั่งดื่มน้ำชารอที่โรงเตี๊ยมไข่มุกได้เลย” นางใช้ฝ่ามือตบอกเบาๆ“ข้าเอากระเป๋าเครื่องมือมาด้วย เ้าไม่ต้องห่วง งัดแงะแกะค้นที่ใดก็ได้ทั้งนั้น”
เสี่ยวเหวินมองดูกระเป๋าผ้าที่นางสะพายทแยงแนวบ่าแล้วพยักหน้า“ดี! เช่นนั้นข้าจะไปรอเ้าที่เดิมเมื่อทำสำเร็จแล้วเดี๋ยวข้าจะแบ่งเงินรางวัลให้”
“ได้! แล้วเจอกัน”นางวิ่งด้วยความเร็วไปยังบ้านของผู้สงสัยที่อยู่ถัดไปอีกสามซอยมือปราบไป๋ฉิงเหวินมองตามด้วยความสบายใจ
กระทั่งผ่านไปครึ่งชั่วยามก็เห็นเหลียงเจินซินเดินผิวปากหวือเข้ามาที่โต๊ะ
“ข้าขอซาลาเปาไส้หมูผสมไข่สองลูกเกี๊ยวน้ำไส้หมูอีกหนึ่งชาม”
ไป๋ฉิงเหวินเห็นท่าทางของตีนแมวสาวก็รู้ว่านางทำสำเร็จเขายิ้มแย้มพลางะโสั่งบุตรชายของเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเสียงดังลั่น “อาจือเอาเหมือนเดิมเพิ่มเติมเกี๊ยวน้ำไส้หมู”
“ได้เลย!” สองพี่น้องคุ้นเคยกับเถ้าแก่โรงเตี๊ยมและบุตรของเขาเป็อย่างดี ถงหลิงจือรุ่นเดียวกันกับไป๋ฉิงเหวินเรียนหนังสือด้วยกันมาั้แ่เล็กๆอาจือร้องสั่งเสี่ยวเอ้อเอามาบริการสหายโดยเร่งด่วน
“ว่าไงแม่ตีนแมวคราวนี้เสี่ยวเหวินใช้เ้าไปทำอันใดอีก?” ถงหลิงจือเดินมาสัพยอกน้องสหาย
“เรียกให้ดีๆอาจือ ข้าเป็นักสืบซินต่างหากเล่า? บอกกี่ทีไม่รู้จักจำประเดี๋ยวข้าย่องมาขโมยของร้านเ้าเสียเลยนี่”ดวงตากลมโตสุกใสมีท่าทีดุร้ายขึ้นมาทันควัน
“เอาล่ะๆท่านนักสืบซินอย่าไม่ล้อเ้าแล้ว อย่ามาทำอันตรายข้าเลย” ถงหลิงจือคุ้นเคยกับเหลียงเจินซินเป็อย่างดีนางมักจะติดสอยห้อยตามญาติผู้พี่คนนี้เหมือนเงาตามตัวนางควักเอาของที่ได้มายื่นให้มือปราบหนุ่ม
“นี่หลักฐานชัดเจนจนไม่รู้ว่าจะรอดตัวได้อย่างไร?”
ไป๋ฉิงเหวินเปิดดูของในห่อผ้าสีขาวมีปิ่นปักผมกับจดหมายอยู่สี่ฉบับเมื่ออ่านดูแล้วล้วนเป็ของสตรีที่เสียชีวิตผู้นั้น “อา...ที่แท้ก็เป็เช่นนี้เอง”เขารีบเก็บหลักฐานเข้าไว้ในสาบเสื้อ “เ้ารีบกินแล้วไปศาลกับข้า”
นักสืบซินไม่รอให้พี่ชายพูดซ้ำนางรีบกินเกี๊ยวน้ำจนหมดชามก่อนจะควักเอาผ้าขาวออกจากกระเป๋าที่สะพายข้างหลังห่อซาลาเปาสองลูกลงไป“เอาไว้ถึงศาลก่อนข้าค่อยเอาออกมากินอีก”
ทั้งสองเดินตามกันไปยังศาลเมืองเป่าจูหัวหน้ามือปราบไป๋มู่หลิวบิดาของไป๋ฉิงเหวินกำลังอ่านผลการชันสูตรศพสตรีที่เพิ่งตายเมื่อคืนวานอย่างคร่ำเคร่งอาวุธที่ใช้สังหารยังค้นหาไม่พบแม้จะมีผู้ต้องสงสัยรายเดียวที่เดินผ่านซอยนั้นในยามค่ำคืนแต่เมื่อไม่มีรอยเืบนตัวเขาก็ยากจะปรักปรำจำใจต้องปล่อยคนผู้นั้นกลับเคหะสถานไป ‘นางก็โดนแทงตั้งหลายแผลเืจะไม่กระเด็นโดนคนผู้นั้นหรือไร?’
“ท่านพ่อข้าได้หลักฐานสำคัญมาแล้ว”เสียงของไป๋ฉิงเหวินดังพอจะทำให้หัวหน้ามือปราบหลุดจากภวังค์เมื่อหันไปเห็นหลานสาวตัวป่วนมากับลูกชายก็นึกรู้ในทันที
“นี่พวกเ้าได้สิ่งใดมายืนยันบ้าง? ข้าปวดหัวจะแย่แล้วอาวุธสังหารก็ไม่เจอ ร่องรอยคราบเืบนตัวผู้ต้องสงสัยก็ไม่มี”
มือปราบหนุ่มยื่นสิ่งที่ได้มาให้ท่านพ่อของตนดูหัวหน้ามือปราบเปิดอ่านจดหมายทั้งสี่ฉบับแล้วก็ยิ้มออกมา “ดี! เรียกมือปราบกัวเข้ามานี่”บุตรชายรีบออกไปตามรองหัวหน้ามือปราบเข้ามาโดยไวไป๋มู่หลิวรีบให้นำกำลังคนไปจับกุมผู้ต้องสงสัยมาขังคุกเสียบัดนี้มีหลักฐานยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างเขาและผู้ตายแล้ว
หลังการสอบเค้นอยู่หนึ่งคืนผู้ต้องหาจึงให้การรับสารภาพ เหลียงเจินซินไม่ กล้ากลับจวนเ้าเมืองนางจึงหลบไปอยู่บ้านของญาติผู้พี่กระทั่งเช้าเมื่อท่านน้าคุมตัวผู้ต้องหาไปค้นมีดเล่มนั้นพร้อมกับผ้าที่เขาใช้คลุมร่างตนเองก่อนจ้วงแทงผู้ตายพบแล้วนางจึงให้มือปราบฉินที่เป็ผู้ช่วยคนสำคัญของท่านน้าพานางไปส่งที่บ้าน
“มือปราบฉินท่านอย่าลืมว่าข้าลำบากเพียงใดในการหนีท่านพ่อมาช่วยพวกท่านสืบคดีในครั้งนี้หากท่านสรรเสริญเยินยอข้าน้อยไปเพียงหนึ่งประโยคข้าย่อมมีโอกาสถูกท่านพ่อขังลืมถึงสามวัน ท่านเข้าใจหรือไม่?”
ฉินหลิ่งซานอมยิ้มพร้อมส่ายศีรษะดูสาวน้อยที่ตนเห็นมาั้แ่เด็กด้วยความเอ็นดู“สบายใจได้คุณหนู ข้าจะสรรเสริญท่านมิให้ขาดตกบกพร่องจนกว่าท่านเ้าเมืองจะบอกให้ข้าหยุดพูดเลยเทียว”
“สมแล้วที่ท่านน้าไว้วางใจให้ท่านเป็ผู้มาส่งข้าทุกครั้งคราวก่อนท่านกล่าวได้เลิศเลอจนท่านพ่อทนไม่ไหวต้องตบรางวัลข้าเอาแบบนั้นก็แล้วกัน”
มือปราบฉินได้รับการขนานนามว่าจอมเยินยอแห่งเป่าจูเขามีฝีปากในการชื่นชมผู้คนอย่างดีเลิศหลายคราที่เ้าเมืองเป่าจูได้ฟังถึงกับเคลิบเคลิ้มจากที่คิดจะลงโทษบุตรสาวให้สาสมกลับต้องรีบหยิบยื่นข้าวของเงินทองให้เป็ของรางวัลซ้ำยังให้รางวัลฉินหลิ่งซานในฐานะบุคคลเยินยอจนเต็มอิ่มเสียอีกด้วย เหลียงฮุ่ยฟู่เคยกล่าวถึงคนผู้นี้ไว้ว่า“หากเขาได้เป็ขันทีคงรุ่งเรืองถึงขั้นเป็กงกงแน่เทียวฝีปากที่เอ่ยชมจนแทบจะล่องลอยถึง์เพียงนี้ซ้ำยังเยินยอได้โดยไม่มีความละอายแม้แต่นิดสีหน้าไม่เคยเปลี่ยนสีดูมีความจริงใจขั้นสุดยอดทีเดียว”
เมื่อได้ยินคุณหนูเหลียงถ่ายทอดคำชมที่บิดาของนางมีให้เขาเช่นนั้นสีหน้าของฉินหลิ่งซานคราแรกก็ชาพอสมควร แต่เมื่อมาส่งนางบ่อยครั้งเข้าเขาก็คิดได้ว่าตนเองก็ทำเช่นที่ท่านเ้าเมืองว่าไว้จริงจึงไม่คิดกระดากที่จะสรรเสริญเยินยอสองพ่อลูกนี้ต่อไปชนิดไม่ได้รางวัลไม่เลิกชื่นชม!
------------------
166
